ABC - The Lexicon of Love (1982)

Toen deze plaat uit kwam, was ik 17 en waren mijn favoriete bands AC/DC, Saxon, Rainbow en Deep Purple. Daarnaast was ik stoer....erg stoer met als gevolg dat alle muziek, buiten hardrock, mietjesmuziek was. Uiteraard liet ik alles en iedereen te pas en, achteraf bekeken, voornamelijk te onpas, weten welke geweldige muziek ik had en wat een sufferds zij wel niet waren (wat dat betreft weinig veranderd). Totdat ik eindexamen deed en er opeens allerlei meisjes op examenfeestjes waren. Snel bleek dat ik me in die, op die leeftijd toch wel belangrijke doelgroep, volstrekt onmogelijk maakte met mijn gezever over gitaarsoli van 11 minuten en mijn opgevoerde Kreidler (ook de Zundapp, Honda en zeker de Yamaha waren voor mietjes).

Dit om ff een sfeerbeeld te scheppen in zake de VanDeGriend van een jaar of 23 terug. Nou in die tijd dus kreeg ik een cassettebandje in mijn handen gedrukt met ABC- Lexicon of Love. "Draaien eikel !" werd fijntjes als advies meegegeven.

En dat ben ik gaan doen. Uiteraard stiekem. En ik heb redelijk wat met mezelf in de knoop gelegen om toe te durven geven dat ik hem geweldig vond. Iedere draaibeurt ontdekte ik nieuwe dingen. Slappe top 40 liedjes als Posoin Arrow en All of My Heart bleken bij nadere beluistering popparels pur sang te zijn. Valetine's Day super opwindend en de productionele tovenarij op 4 Ever 2 Gether zorgt, tot op de dag van vandaag, voor een van de meest majestueuze songs ooit gemaakt. SPEAK.......NO.....en dan die fenomenale drumklappen. Nog krijg ik er de rillingen van.

ABC's Lexicon of Love is de allereerste niet stoere plaat die ik kocht en markeert daarmee het begin van de ontwikkeling van een veel bredere muzieksmaak. Een ontwikkeling die naar ik hoop tot aan mijn verscheiden zal blijven duren. Dit alles dankzij deze geweldige popplaat.

En met die meisjes is het daarna ook goed gekomen.

Een mijlpaal.

Leuk geschreven, je recensie VanDeGriend. Ben gelijk benieuwd naar de band!

Sterk Rob. Heerlijke recensie.
Zo ben je trouwens veel stoerder.

Hun eerste album en ook direct het beste album. Het door Trevor Horn geproduceerde album is een magistraal meesterwerk geworden. Met natuurlijk de bekende singles Look of Love, Poison Arrow en All Of My Heart.

Van bol.com

Hun eerste album en ook direct het beste album. Het door Trevor Horn (Seal) geproduceerde album is een magistraal meesterwerk geworden. Met natuurlijk de bekende singles en bijvoorbeeld Valentines day.

Wie vindt de meeste?

Moet FunkStar zijn nick niet eens veranderen in QuoteStar?

Wat een lol!

Och rayman, Funk wil denk ik graag in de top 50 lijst komen van mensen die de meeste commentaren hebben gegeven!

Ik vond dit ook hun beste plaat hoor. The Look of Love, Tears Are Not Enough, Poison Arrow en most of all : All Of My Heart, een schitterende popsong.

***1/2

Een goed uitgedachte plaat waarop de verschillende elementen uitkristalliseren. popmuziek, die pretentieloos amuseert, dus eigenlijk zoals popmuziek bedoeld is. De band van Martin Fry stelde iets voor toen zij dat niet belangrijk vond en wilde later iets voorstellen toen dat belangrijk voor hen werd, met slappe platen als gevolg.

Mooi popalbum, goed geproduceerd, en er kwamen de nodige hits vanaf. Op vinyl.

debuut en meteen de beste van abc, met beauty stab was het al heel wat minder en toen ging het helemaal bergaf.

maar deze is prachtig.

'The lexicon of love' is mijn meest favoriete ABC-album.
'Beauty stab', 'How to be a zillionaire' en 'Alphabet City' vind ik ook nog steeds goed, maar 'Up', 'Abracadabra' en 'Skyscraping' zijn niet echt helemaal mijn ding.
Dit jaar kwam als verrassing het album 'Traffic' uit en is voor mij dus het beste dat ze sinds 'Alphabet City' gemaakt hebben.

Ik heb zowel de LP als de CD-versie, maar nergens staat vermeld wie de zangeres op het nummer 'Date stamp' is. Weet iemand toevallig wie dat is?

Volgens de Wiki is dat Tessa Webb.

Door het review topic heb ik dit album weer even afgeluisterd en wat clipjes bekeken. Eigenlijk draai ik Lexicon of Love nooit meer. Toch heb ik er wel goede herinneringen aan, net als aan al die andere new romantics van toen. In of rond 1982 begon ook de clipszender die toen The Box werd genoemd. Deze zender zond de gehele dag uit en dat was op zich al bijzonder. Ook een nieuwtje was dat de bands veel energie en geld staken in het maken van de videofilmpjes. Nu kijk ik nooit meer naar clips maar toen vond ik het best leuk.

ABC had voor bijna elk nummer van Lexicon of Love een mini film gemaakt. De leukste vind ik wel bij The Look of Love met vliegende nonnen en een Martin Fry die een poppenkastbeest te lijf gaat. Het is allemaal erg cheesy maar wel vrolijk en quasi dramatisch.

Ook toen was het niet het soort muziek dat gewoonlijk op mijn draaitafel lag. Toch stond The Box wel dagelijks aan en albums als de Lexicon of Love waren zeer geliefd tijdens feestjes in huize Sheplays.

Het album zit dan ook wel heel knap in elkaar. Het wordt door al die leuke synthgeluiden nergens echt saai of vervelend en Look of Love, Poison Arrow en All of My Heart zijn absoluut goede nummers.

Mijn favoriet is echter Tears Are Not Enough.

Ik geef dit album 4* omdat het de begeleidingsmuziek van een plezierige tijd in mijn, toen nog jonge , leven is geweest. Het is erg leuk om die herinnering weer op te halen.

Martin Fry toert weer met een nieuwe band onder de naam ABC.
Ook hij is een dagje ouder geworden zoals in dit interview is te zien!

In 1982 vond ik 'Poison Arrow' en 'The Look of Love' wel leuke singles, maar dat heeft me nooit ertoe gebracht om dit hele album te kopen. Mijn eerste album van ABC kocht een paar jaar later: Alphabet City, en dat vind ik nog steeds het beste album van ABC.

Pas dit jaar heb ik dan ook The Lexicon of Love aangeschaft, mede door de vele positieve verhalen hier op deze site. Ik denk nu: jammer dat ik het niet 25 jaar eerder had gekocht, dan was de beleving wellicht een stuk anders geweest. Ik vind dit album niet slecht, zeker niet, maar voor mij blijft Alphabet City toch beter. Vooral de singles van The Lexicon of Love in de 12" uitvoeringen vind ik ijzersterk.

In het onvervalste pop-genre is dit een van de beste albums uit de jaren '80. Stuk voor stuk juweeltjes van typische popsongs, met een briljant gevoel voor de juiste toonzetting geproduceerd door Trevor Horn.

Muziek, teksten, hoes... alles klopt gewoon aan dit album.

Zoals zo vaak voegen de extra songs op de re-release weinig toe, hooguit het interessante Theme from Mantrap.

stem verhoogd want zeker een 8,5 uit 10 waard.

Moet ik dringend nog eens bespreken,
want een prima popplaat van ... euh ... a tot z.

Dit album neemt een bijzondere plaats in mijn collectie - zij het in andere vorm thans: op vinyl. Dit was de allereerste cd die ik ooit kocht - nooit spijt van gehad.

Geweldige 80's plaat, prachtige Horn productie, schitterende vocalen, echt een mijpaal. Heb hem ook al in -tig verschillende versies thuis staan, vorig jaar waren ze nog op tour met Heaven 17 en Human League, Sheffield Steal tour , jammer dat die nooit het vaste land heeft bereikt

Ik vind All Of My Heart echt een groots nummer.
Heeft een beetje de Wall Of Sound van Phil Spector.
Trevor Horn had van mij bij meerdere bands uit die tijd zo'n soort geluid mogen produceren.
Wijkt toch wel af van het bekende geluid wat hij bij Frankie Goes To Hollywood, Propaganda, Yes, en The Art Of Noise neer zette.

Heb deze nog op plaat in de kast staan. Binnenkort toch weer eens luisteren; net als de overige albums van ABC die ik op plaat bezit (volgens mij nog 2 andere). De singles van dit album vind ik in ieder geval erg goed.

Wat mij betreft houden we de originele versie in ere. Deze plaat is prachtig in de bijna 38 minuten dat hij lang is. De plaat was groot en is dat nog steeds, maar heeft door de jaren heen toch aan impact verloren en eenmaal op zo'n punt belandt wordt altijd zo'n dubbellange versie op de markt gebracht die dan weer gekocht worden door de diehard fans. Hier voegt het niets toe omdat de plaat niet groot gebleven is.

Hallo allemaal,ik ben hier nieuw op de site en wil iedereen hier begroeten

Ik begin hier meteen met mijn all time favourite: THE LEXICON OF LOVE.
Mijn eerste kennismaking met ABC was in het voorjaar van '82 met de 2de single 'poison arrow'.Toen ik dat nummer voor de eerste keer op de radio hoorde was ik meteen verkocht en snelde meteen naar de platenboer voor het singeltje.Ook de b-kant 'theme from man trap' dat later zou gebruikt worden voor de gelijknamige film met ABC,een jazzy variante van de a-kant met enkel producer Trevor Horn aan de piano,vond ik meer dan aardig.In '83 kocht ik bij Opus in Antwerpen de Jazz-remix van 'poison arrow' aan 450BF(11euro),een lp koste toen ongeveer 300 BF(7,5 euro),geen goedkoop hebbedingetje dus voor die tijd.Ook de knappe videoclip met Julien Temple (later bekend van de muzikale film 'Absolute beginners met o.a. David Bowie) trok mijn aandacht.

Maar het verhaal begon in Sheffield bij Vice Versa rond 1980,een synthesizergroepje rond Mark White en Stephen Singleton die werden geinterviewt door Martin Fry die in die dagen als journalist werkte voor een muziekblad.White en Singleton zochten een zanger en vroegen dit aan Fry.Fry hapte toe op voorwaarde dat alle synthesizers overboord zouden gegooid worden en ook de groepsnaam zou veranderd worden.

Anno '81 was ABC een feit,zanger Fry,gitarist White/keyboards en Singleton sax als vaste waarden.
Aangevuld met bassist Mark Lickley en drummer David Robinson(The Cars,Jonathan Richman).
In oktober van dat zelfde jaar had ABC hun eerste wapenfeit nl. de eerste single 'tears are not enough' ,producer was ene Steve Brown.Dit resulteerde met een bescheiden 19 de plaats in de britse charts.De b-kant 'alphabet soup' was een stomend white-funk nummer wat op de 12" een party van 8 minuten is.

Tijdens 'poison arrow' was drummer Robinson al opgestapt en vervangen door David Palmer(Jethro tull).Wat later zou ook Lickley opstappen.
Met 'poison arrow' hadden de heren succes over de kleine plas,met de derde single 'the look of love' leerde men ABC kennen over de grote oceaan en bereikte ze daar de American charts.
De b-kant was 'the look of love part II' een instrumentale versie van de a-kant,een nu moeilijk te vinden juweeltje.
Ook de maxi-singel was knap met 'the look of love part III) en nog wat later de USA-remix wat ik echt één van de coolste mixen vind.
En weeral vergezeld van een leuke clip.

Na het verschijnen van het album volgde dan nog een laatste single 'all of my heart' een ballad vol met violen,hemelsmooi.Ook de b-kant 'overture' vind ik origineel,een instrumentale medley van het album gespeeld door enkel het strijkersgezelschap.Ook live zeer mooi.
Enkel spijtig dat de 12" niks verschilde met de 7".

Begin '83 kwam voor de Japanse markt nog een single uit nl. 'valentines day' waar ABC ook toerde.Op het einde van die toer bleef David Palmer achter om met Yellow Magic Orchestra in zee te gaan.
Nadien heeft hij ook bij Matt Johnsons' The The gedrumd.

En dan het album zelf,geproduced door de 'Quincy Jones van de pop' Trevor Horn groepslid van o.a. The Buggles en Yes met zijn bombastisch geluid zoals hij dat ook nadien deed bijo.a. Art of noise,Grace Jones, Fgth en Propaganda om er maar een paar te noemen.Ook kregen ze de hulp van Anne Dudley en J.J.Jeczalik later leden van Art of noise.Wat het album zo uniek maakt zijn de instrumenten die men gebruikte,strijkers,pauken,harp,cylofoon enz.. De pizzicato-break in 'the look of love' is tot op vandaag nog steeds orgineel zonder oubollig te klinken.En zo kan ik nog wel even doorgaan hetgeen ik jullie wil besparen.

Als afsluiter van het album kwam medio '83 de film ' mantrap' een spionage thriller met de 4 leden van ABC geregisseerd door Julien Temple.Als badguy werdt James Villiers aangetrokken,geen onbekende toen in het Engelse filmwereldje.In de film werden concerten verweefd van Londen,Parijs en de Sovjet-Unie (laatste eigenlijk opgenomen in Oostenrijk).Toch weer een orgineel produkt van ABC.
In '86 kocht ik de VHS band die ik later liet branden op een dvd-schijfje.Het zou mij plezieren mocht men deze film eens op dvd release maar ik weet ook wel dat er geen publiek voor is.
Natuurlijk stelt deze film niet veel voor en is het enkel voor de die-hardfans (als die dan al zouden bestaan) een must.

Dit album is dus al 18 jaar mijn absolute nr één en dat zal ook zo blijven,het was trouwens ook de allereerste lp die ik destijds kocht.
Toen in 2004 de deluxe edition uitkwam kon ik mijn geluk niet op.
De extra's zijn voor mij echt wel een meerwaarde. Al moet ik zeggen dat de geluidskwaliteit van het live concert een beetje te wensen overlaat maar dat mag de pret niet drukken.
Het zal jullie dan ook niet verbazen dat ik dit album de volle 5 sterren geef.

Spijtig dat ABC deze lijn van 'the lexicon' niet heeft doorgetrokken want dan waren ze zeker verder geraakt dan wat er nu de dag van heden overblijft...

I hold in my hand three letters: A...B...CCCCCCC!

Dit debuutalbum is onder de lof bedolven en wordt nu beschouwd als een classic 80's record. Ik heb het ook altijd bijzonder spijtig gevonden dat de kwaliteitscurve hierna een continu dalende lijn heeft vertoond. Met terugwerkende kracht ben ik geneigd te denken dat Trevor Horn een bepalende factor is geweest, in die mate dat ABC zonder hem domweg niet in staat was het kunstje van The Lexicon of Love te herhalen. Latere albums hebben echter nog wel een flinke handvol sterke singles opgeleverd. Naast dit debuut is een verzamelaar dus zeker een verplichte aanschaf voor de casual liefhebber.

Geen slechte binnenkomer op deze site. Fijn dat er in dit Twittertijdperk nog mensen zijn die de moeite nemen om meer dan 140 karakters achter elkaar te typen. Hulde en ga zo door!

Overigens vond ik dit album vroeger ook erg goed, maar inmiddels kan ik het niet goed meer aanhoren. Te veel plastic voor mij.

Er zijn slechtere manieren dan een dijk van een review als introductie.
Toepasselijke username ook. Toch geen 70´s hater hoop ik

Hoop hier meer van 80's man te lezen op de site.
In zijn Top 10 staan een aantal albums waarbij ik ook naar zijn mening benieuwd ben.