menu

ABC - The Lexicon of Love (1982)

mijn stem
3,86 (276)
276 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Mercury

  1. Show Me (4:05)
  2. Poison Arrow (3:24)
  3. Many Happy Returns (3:59)
  4. Tears Are Not Enough (3:31)
  5. Valentine's Day (3:43)
  6. The Look of Love (Part One) (3:30)
  7. Date Stamp (3:52)
  8. All of My Heart (5:19)
  9. 4 Ever 2 Gether (5:33)
  10. The Look of Love (Part Four) (1:01)
  11. Overture * (3:59)
  12. Tears Are Not Enough [7" Version] * (3:37)
  13. Alphabet Soup [12" Version] * (8:03)
  14. Theme from Man Trap * (4:20)
  15. Poison Arrow [Jazz Mix] * (7:06)
  16. Into the Valley of the Heathen Go [Studio Out-take] * (2:01)
  17. Alphabet Soup [Swapshop Version] * (3:14)
  18. Tears Are Not Enough [1981 Demo Version] * (3:33)
  19. Show Me [1981 Demo Version] * (4:04)
  20. Surrender [1981 Demo Version] * (3:30)
  21. Overture [1982 Live Version] * (3:56)
  22. Show Me [1982 Live Version] * (4:22)
  23. Many Happy Returns [1982 Live Version] * (7:03)
  24. Tears Are Not Enough [1982 Live Version] * (5:33)
  25. Date Stamp [1982 Live Version] * (7:07)
  26. The Look of Love [1982 Live Version] * (5:59)
  27. All of My Heart [1982 Live Version] * (6:46)
  28. Valentine's Day [1982 Live Version] * (4:44)
  29. 4 Ever 2 Gether [1982 Live Version] * (6:53)
  30. Alphabet Soup [1982 Live Version] * (8:26)
  31. Poison Arrow [1982 Live Version Encore] * (5:23)
toon 21 bonustracks
totale tijdsduur: 37:57 (2:27:36)
zoeken in:
avatar van VanDeGriend
5,0
Toen deze plaat uit kwam, was ik 17 en waren mijn favoriete bands AC/DC, Saxon, Rainbow en Deep Purple. Daarnaast was ik stoer....erg stoer met als gevolg dat alle muziek, buiten hardrock, mietjesmuziek was. Uiteraard liet ik alles en iedereen te pas en, achteraf bekeken, voornamelijk te onpas, weten welke geweldige muziek ik had en wat een sufferds zij wel niet waren (wat dat betreft weinig veranderd). Totdat ik eindexamen deed en er opeens allerlei meisjes op examenfeestjes waren. Snel bleek dat ik me in die, op die leeftijd toch wel belangrijke doelgroep, volstrekt onmogelijk maakte met mijn gezever over gitaarsoli van 11 minuten en mijn opgevoerde Kreidler (ook de Zundapp, Honda en zeker de Yamaha waren voor mietjes).

Dit om ff een sfeerbeeld te scheppen in zake de VanDeGriend van een jaar of 23 terug. Nou in die tijd dus kreeg ik een cassettebandje in mijn handen gedrukt met ABC- Lexicon of Love. "Draaien eikel !" werd fijntjes als advies meegegeven.

En dat ben ik gaan doen. Uiteraard stiekem. En ik heb redelijk wat met mezelf in de knoop gelegen om toe te durven geven dat ik hem geweldig vond. Iedere draaibeurt ontdekte ik nieuwe dingen. Slappe top 40 liedjes als Posoin Arrow en All of My Heart bleken bij nadere beluistering popparels pur sang te zijn. Valetine's Day super opwindend en de productionele tovenarij op 4 Ever 2 Gether zorgt, tot op de dag van vandaag, voor een van de meest majestueuze songs ooit gemaakt. SPEAK.......NO.....en dan die fenomenale drumklappen. Nog krijg ik er de rillingen van.

ABC's Lexicon of Love is de allereerste niet stoere plaat die ik kocht en markeert daarmee het begin van de ontwikkeling van een veel bredere muzieksmaak. Een ontwikkeling die naar ik hoop tot aan mijn verscheiden zal blijven duren. Dit alles dankzij deze geweldige popplaat.

En met die meisjes is het daarna ook goed gekomen.

Een mijlpaal.

5,0
Hallo allemaal,ik ben hier nieuw op de site en wil iedereen hier begroeten

Ik begin hier meteen met mijn all time favourite: THE LEXICON OF LOVE.
Mijn eerste kennismaking met ABC was in het voorjaar van '82 met de 2de single 'poison arrow'.Toen ik dat nummer voor de eerste keer op de radio hoorde was ik meteen verkocht en snelde meteen naar de platenboer voor het singeltje.Ook de b-kant 'theme from man trap' dat later zou gebruikt worden voor de gelijknamige film met ABC,een jazzy variante van de a-kant met enkel producer Trevor Horn aan de piano,vond ik meer dan aardig.In '83 kocht ik bij Opus in Antwerpen de Jazz-remix van 'poison arrow' aan 450BF(11euro),een lp koste toen ongeveer 300 BF(7,5 euro),geen goedkoop hebbedingetje dus voor die tijd.Ook de knappe videoclip met Julien Temple (later bekend van de muzikale film 'Absolute beginners met o.a. David Bowie) trok mijn aandacht.

Maar het verhaal begon in Sheffield bij Vice Versa rond 1980,een synthesizergroepje rond Mark White en Stephen Singleton die werden geinterviewt door Martin Fry die in die dagen als journalist werkte voor een muziekblad.White en Singleton zochten een zanger en vroegen dit aan Fry.Fry hapte toe op voorwaarde dat alle synthesizers overboord zouden gegooid worden en ook de groepsnaam zou veranderd worden.

Anno '81 was ABC een feit,zanger Fry,gitarist White/keyboards en Singleton sax als vaste waarden.
Aangevuld met bassist Mark Lickley en drummer David Robinson(The Cars,Jonathan Richman).
In oktober van dat zelfde jaar had ABC hun eerste wapenfeit nl. de eerste single 'tears are not enough' ,producer was ene Steve Brown.Dit resulteerde met een bescheiden 19 de plaats in de britse charts.De b-kant 'alphabet soup' was een stomend white-funk nummer wat op de 12" een party van 8 minuten is.

Tijdens 'poison arrow' was drummer Robinson al opgestapt en vervangen door David Palmer(Jethro tull).Wat later zou ook Lickley opstappen.
Met 'poison arrow' hadden de heren succes over de kleine plas,met de derde single 'the look of love' leerde men ABC kennen over de grote oceaan en bereikte ze daar de American charts.
De b-kant was 'the look of love part II' een instrumentale versie van de a-kant,een nu moeilijk te vinden juweeltje.
Ook de maxi-singel was knap met 'the look of love part III) en nog wat later de USA-remix wat ik echt één van de coolste mixen vind.
En weeral vergezeld van een leuke clip.

Na het verschijnen van het album volgde dan nog een laatste single 'all of my heart' een ballad vol met violen,hemelsmooi.Ook de b-kant 'overture' vind ik origineel,een instrumentale medley van het album gespeeld door enkel het strijkersgezelschap.Ook live zeer mooi.
Enkel spijtig dat de 12" niks verschilde met de 7".

Begin '83 kwam voor de Japanse markt nog een single uit nl. 'valentines day' waar ABC ook toerde.Op het einde van die toer bleef David Palmer achter om met Yellow Magic Orchestra in zee te gaan.
Nadien heeft hij ook bij Matt Johnsons' The The gedrumd.

En dan het album zelf,geproduced door de 'Quincy Jones van de pop' Trevor Horn groepslid van o.a. The Buggles en Yes met zijn bombastisch geluid zoals hij dat ook nadien deed bijo.a. Art of noise,Grace Jones, Fgth en Propaganda om er maar een paar te noemen.Ook kregen ze de hulp van Anne Dudley en J.J.Jeczalik later leden van Art of noise.Wat het album zo uniek maakt zijn de instrumenten die men gebruikte,strijkers,pauken,harp,cylofoon enz.. De pizzicato-break in 'the look of love' is tot op vandaag nog steeds orgineel zonder oubollig te klinken.En zo kan ik nog wel even doorgaan hetgeen ik jullie wil besparen.

Als afsluiter van het album kwam medio '83 de film ' mantrap' een spionage thriller met de 4 leden van ABC geregisseerd door Julien Temple.Als badguy werdt James Villiers aangetrokken,geen onbekende toen in het Engelse filmwereldje.In de film werden concerten verweefd van Londen,Parijs en de Sovjet-Unie (laatste eigenlijk opgenomen in Oostenrijk).Toch weer een orgineel produkt van ABC.
In '86 kocht ik de VHS band die ik later liet branden op een dvd-schijfje.Het zou mij plezieren mocht men deze film eens op dvd release maar ik weet ook wel dat er geen publiek voor is.
Natuurlijk stelt deze film niet veel voor en is het enkel voor de die-hardfans (als die dan al zouden bestaan) een must.

Dit album is dus al 18 jaar mijn absolute nr één en dat zal ook zo blijven,het was trouwens ook de allereerste lp die ik destijds kocht.
Toen in 2004 de deluxe edition uitkwam kon ik mijn geluk niet op.
De extra's zijn voor mij echt wel een meerwaarde. Al moet ik zeggen dat de geluidskwaliteit van het live concert een beetje te wensen overlaat maar dat mag de pret niet drukken.
Het zal jullie dan ook niet verbazen dat ik dit album de volle 5 sterren geef.

Spijtig dat ABC deze lijn van 'the lexicon' niet heeft doorgetrokken want dan waren ze zeker verder geraakt dan wat er nu de dag van heden overblijft...

I hold in my hand three letters: A...B...CCCCCCC!

avatar van dazzler
4,0
THE LEXICON OF LOVE 1982

Als het plaatje klopte dan viel er in de 80s heel wat lekkers te rapen.
En bij The Lexicon of Love klopt het plaatje. New wave ontmoet soul muziek.

In 1982 was de tijd rijp voor deze crossover van stijlen.
Check voor alle zekerheid ook maar eens Too-Rye-Ay van Dexy's Midnight Runners
met Come on Eileen of Non Stop Erotic Cabaret van Soft Cell met Tainted Love.

ABC bracht echter de puurste cocktail.
Geen geflirt met folk zoals bij Dexy's Midnight Runners
en een minimum aan synthesizers in tegenstelling tot Soft Cell.

ABC trok onder kundig oog van Anne Dudley een blik violen open.
En dankzij de productie van maestro Trevor Horn luisterde The Lexicon of Love
als een roman in 9 hoofdstukken en één coda. Dudley en Horn bleven elkaar trouw
en verdiepten zich nadien in The Art of Noise en stichtten het eigenzinnige ZTT Records.

Show Me is een krachtige openingszet. Het lijkt wel de verloren hit van het album.
Het bevat alle ingrediënten die de sound van ABC zo toegankelijk en avontuurlijk maakten.
Stuwende bas, gelaagde strijkers, puntige keyboards en in de verte een huilende saxofoon.

Dit alles gaat naadloos over in Poison Arrow, de tweede single van The Lexicon of Love.
Heerlijk zijn ook de teksten die vooraan op de hoes beginnen en doorlopen op de binnehoes.
Martin Fry houdt wel van een literair krulletje in de verzen. Een meerwaarde op deze plaat.

Many Happy Returns temporiseert even. Een wat meer ingetogen song.
Een lied dat op zichzelf niet zo erg veel indruk maakt, maar wel bijdraagt tot het geheel.
Als albums ook als albums worden opgebouwd komen dergelijke nummers tot hun recht.

Tears Are Not Enough is een opgefriste versie van de debuutsingle.
Een single die met Alphabet Soup als b-kant een perfecte soul en funk plaat was.
Het visitekaartje van een groep die nooit meer beter zou worden dan The Lexicon of Love.

De oorspronkelijke a-kant van het album wordt afgesloten met Valentine's Day.
Opnieuw een nummer met hitpotentie dat de teller overtuigend op 4 winnaars zet.

Met de 3de single The Look of Love ging het gordijn voor ABC ook in Europa open.
Op het podium zaten vier netjes geklede heren die pop brachten als was het drama.
Het pensioennummer van ABC is een vaste kandidaat op menig 80s verzamelaar.

Op Date Stamp gaat producer Trever Horn loos en horen we
stereofonische vondsten (let op die snoevende bassound) die hij later opnieuw
maar met een hardcore stempel bij Frankie Goes to Hollywood gebruikt.
Samen met track 3 een minder beklijvend nummer.

Twee nummers zullen voor mij voor altijd verbonden blijven
met de prille herfst van 1982. Take a Chance with Me van Roxy Music
en All of My Heart van ABC. Liedjes die ik lang op cassette heb gekoesterd.
Net als Avalon (1982) is The Lexicon of Love (1982) meesterlijk melancholisch.

Afsluiter 4 Ever 2 Gether heeft een grandeur die past als finale.
De abrupte koerswijziging richting rock (Beauty Stab) en dance (How to Be a ... Zillionaire)
bracht ABC op een dwaalspoor. Met Alphabet City vond de inmiddels tot een duo uitgedunde formatie
weer de weg naar de hitparades met When Smokey SIngs en The Night You Murdered Love.

The Look of Love (Part 4) is een orchestrale coda met het muzikale thema van de hit.
Delen 2 en 3 bestaan trouwens ook en zijn terug te vinden op de 12" single The Look of Love.
De b-kant van All of My Heart heette Ouverture en is een orchestrale collage van verschillende thema's
van het album The Lexicon of Love. Terug te vinden op de deluxe editie van het album.

Tenslotte nog even Theme from Mantrap vermelden, een lounge versie
aan de piano van Poison Arrow. Toepasselijk als b-kant van de single ingezet.

avatar van west
4,5
Is deze plaat nou echt zo goed? Het is toch 'maar' een popplaat. Ok, er staan een paar grote hits op van toen, maar wat zegt dat? Ik vind het in ieder geval elke keer als ik muziek van dit album hoor weer erg prettig om te horen. Zo ging het met mij en mogelijk ook anderen toentertijd begin jaren '80. En uiteindelijk kwamen ikzelf en ook anderen erachter dat dit meer is dan een goede popplaat.

Er staan allereerst zoveel prachtige songs op, de kwaliteit is hoog. Verder is de mix van pop met new wave en soul subtiel en vakkundig gedaan en dat werkt wonderwel goed. Ook is het regelmatig catchy, pakkend of errug mooi. Het pakt je, eist je aandacht op. Dat is niet voor niets.
In deze tijd kocht ik nog meer singletjes dan LP's, maar uiteindelijk heb ik voor het succesvolle ABC van die tijd gelukkig voor de LP gekozen. En ik bleef 'm draaien. Een klasseplaat!

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
Nog altijd de meest linkse plaat op mijn alfabetisch-chronologisch georganiseerde plankje, mede omdat de ABBA'tjes bij mevrouw OnHeavenHills afdeling staan. Ook voor mij was dit indertijd een vreemde eend in de bijt, tussen Joy Division, New Musik, the Cure, Echo & the Bunnymen, the Beat, the Associates en U2, maar de uitstekende composities en het kamerbrede, wat zeg ik? lándschapsbrede geluid trokken mij –hoewel vol scepsis– al spoedig over de streep. Bovendien zaten de teksten zó vol met ironische knipogen, dubbele bodems en binnenstebuiten gekeerde cliché's dat ik heerlijk kon meebrullen zonder me echt aan al die liefdesromantiek te hoeven bezondigen... totdat het hoogtepunt van de plaat arriveerde en 4 ever 2 gether zó goed in elkaar bleek te zitten en zo overdonderend en gewoon zo mooi was dat ik heel onironisch heel erg ontroerd werd (om nog maar te zwijgen van dat eigenlijk heel onheilspellende intro – wanneer de zang invalt krijg ik nog altijd kippevel: "You can't tell me... how to run my life..."). Nu minder verslavend dan toen, maar nog altijd een prachtplaat. Ook door mij indertijd in Utrecht gezien; gelukkig had ik snel kaartjes, want de belangstelling bleek zó groot dat er inderhaast een tweede optreden om 24:00 werd ingelast, en toen zag ik toch maar liever een (hopelijk) energiek eerste concert. (Een vriend van mij kocht trouw alle maxi-singles met al die verschillende remixen, maar mijn CD-versie uit 1998 bevat als enige bonustrack het enige B-kantje dat ik echt de moeite waard vond, Theme from "Man trap" oftewel de lounge-versie van Poison arrow.)

avatar van adri1982
4,0
Gisteren dit album even gescoord bij een Vughtse snuffelmarkt in Vught.

Ook ik vind dit een heel goed album. Vooral track 8: 'All of my heart' is prachtig. Als ik tijdens het beluisteren van het album dat nummer hoor, dan denk ik weer aan een vrouw die ik ken van de sociale werkplaats waar ik werk (zij werkt in een schoonmaakploeg, ikzelf bij de postafdeling). Ook zij in het jaar geboren, waarin ik geboren werd en waarin dit album verscheen.
Verder vind ik 'The Look of love' heel goed, en ook 'Four Ever, Two Gether' heel erg mooi.

4,0* voor de muzikale kwaliteiten, maar een 4,5* is niet uitgesloten.

avatar van Marco van Lochem
4,0
Op 21 juni verscheen het debuutalbum van de Engelse band ABC. De band rond zanger en compinist Martin Fry werd in Sheffield opgericht in 1980. Met producer Trevor Horn doken ze studio in en in Nederland was de tweede single “POISON ARROW” goed voor een 13e plaats in de Top 40 in het voorjaar van 1982. De eerste single “TEARS ARE NOT ENOUGH” was wel succesvol in Engeland, maar het grote succes begon met “POISON ARROW”. “THE LOOK OF LOVE” werd ook een hit en toen het album “LEXICON OF LOVE” daarna verscheen, waren de reacties lovend. Een prachtige, modern en helder klinkende plaat en dat is de verdienste van Trevor Horn. Horn kwam uit The Buggles, had op het in 1980 verschenen Yes album “DRAMA” de lead vocalen voor zijn rekening genomen en ontwikkelde zich daarna als één van de meest invloedrijke producers in de jaren ’80. Van “THE LEXICON OF LOVE” verscheen ook nog de ballad “ALL OF MY HEART” op single en ook die deed het in Nederland goed met een Top 40 notering. De 10 tracks klokken samen ruim 37 en een halve minuut en elke songs heeft zijn eigen identiteit. Dat zit hem vooral in de extra’s die Horn aan de songs heeft toegevoegd. Dat kan een simpel geluidje zijn, blazers, harp, het wordt allemaal even smaakvol geïntegreerd. Na “THE LEXICON OF LOVE” scoorde Horn als producer met “90125” van Yes, “WELCOME TO THE PLEASUREDOME” van Frankie Goes To Hollywood, “SLAVE TO THE RHYTHM” van Grace Jones, “A SECRET WISH” van Propaganda en “STREET FIGHTING YEARS” van Simple Minds. ABC scoorde in de 2e helft van de jaren ’80 de hit “WHEN SMOKEY SING”, maar het succes van “THE LEXICON OF LOVE” wisten ze niet meer te evenaren. In 2016 kwam “THE LEXICON OF LOVE II” uit, prima plaatje, maar het ontbreken van Trevor Horn zorgt voor het uitblijven van dezelfde reacties als zijn oorspronkelijke naamgever…die is en blijft een klassieker!

Gast
geplaatst: vandaag om 15:27 uur

geplaatst: vandaag om 15:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.