hoezo met dramatische gevolgen?

Wat bedoel je? Let it Be en de film hebben niets te maken gehad met het Let it Be NAKED project van Paul hoor.

Op het gevaar af dat een moderator gaat ingrijpen; zowel Let it Be als Abbey Road waren initiatieven van McCartney (net als Magical Mystery Tour en Peppers, overigens). Na Lennon's escapades met LSD, gevolgd door gedoe met Yoko, bagism, en heroine was McCartney de bandleider. Waarschijnlijk was zonder hem de boel in '67 uit elkaar gegaan. Het oorspronkelijke idee heette 'Get Back' en er was zelfs een idee voor een tour of een concert op Mount Everest of een plaatselijk buurthuis. Het werd dus een lijdensweg; meesterknecht Geoff Emerick was opgestapt, net als George Martin, George Harrison was even opgestapt, en hing liever rond met maatjes als Eric Clapton en The Band.
Met deze achtergrond was het een klein wonder dat Abbey Road gemaakt werd; misschien was het opnemen van The Ballad of John en Yoko (een duootje van John en Paul) de ijsbreker; er waren geintjes en gebbetjes en er kon wat muziek worden gemaakt. George Martin werd overgehaald om weer achter de knoppen plaats te nemen, John had zelfs een paar nieuwe composities, George H. was in topvorm, Ringo mocht ook een deuntje maken...

De muziek was niet goed, de sfeer was slecht, George liep weg uit de sessies, George Martin was afwezig, er was geen leiding... Zie ook wat bawimeko zegt. Al wil ik even toevoegen dat John bij veel sessies van Abbey Road afwezig was (mede door zijn auto-ongeluk), en bij alle zang-harmonieën enkel door George en Paul zijn ingezongen. Lennon doet op geen enkel Harrison-nummer mee, en veel van zijn partijen op andere nummers heeft hij solo overgedubt. Een echt hecht bandproject was het dus al niet meer.


Zeg ik dat dan? George, John en Ringo zaten er niet om te springen om rond 10 uur 's ochtends in een koude film-studio gedwongen nieuwe liedjes te moeten schrijven en oefenen. Het was een (volkomen geflopt) project van Paul.

annoking, ik denk dat velen van ons de verschillende biografien van de Beatles hebben gelezen, maar je doet net alsof het feit dat de laatste albums van The Beatles voornamelijk op initiatief van Paul McCartney zijn opgenomen de oorzaak was van de 'dramatische gevolgen'.

Nee, dat zeg ik niet en bedoel ik ook niet te zeggen. Paul McCartney heeft - zoals eerder gezegd - de band juist bij elkaar gehouden. Maar luister naar de Get Back Sessions en bekijk de beelden, en je ziet dat het geen sfeervolle situatie was. Je hoort Paul de hele tijd praten over 'touren', 'alles op beeld vastleggen', enz. De reacties van vooral George en John spreken boekdelen.

De 'dramatische gevolgen' waren dat de band alleen nog maar verder uit elkaar groeide. John kon na de zomer van 1969 alleen nog maar met Ringo door één deur.

De splitsing van de Beatles is ook erg beïnvloed door Yoko Ono

hoezo? Lennon neemt zijn gloednieuwe vriendin mee naar willekeurig welke opnamesessie. terwijl opname's daarvoor min of meer 'off limits' waren voor iedereen behalve the Beatles zelf.
ik zou als ik in the Beatles zat er eerder Lennon op aanspreken dan mevrouw Ono.

Toen John Lennon Yoko Ono had ging zij dus altijd mee naar de studio's, wat niet echt werd geappreciërd door de overige Beatles. Lees maar eens Wikipedia, daar staat het letterlijk in.

Wikipedia is echt een autoriteit ja
Iedereen kan daar schrijven wat hij wil...

Waarom zou die gozer die over de Beatles heeft geschreven op wikipedia, dat in godsnaam liegen?

lennon nam haar mee. ik geef toe dat het een nuanceverschil is, maar het is er. John had ook kunnen zeggen; "schat, ik ga naar m'n werk", "ik zie je volgende week weer".

Ja, dat is waar, nou ja John Lennon heeft daar duidelijk niet voor gekozen. Maar wat maakt het ook uit

nogal veel: jij stelt dat Ono de band uit elkaar heeft gedreven, maar het is dus eerder Lennon die dit deed.

Ik zie het andersom

Tja, omdat hij iets tegen Yoko heeft misschien? Zoals veel mensen.

Of het is de waarheid?

Alweer; ik zie een moderator over de horizon...
Ten tijde van Abbey Road was de Yoko-situatie stabiel-slecht en onbespreekbaar. Ten tijde van de vorige sessies was er nog protest van de andere Beatles, maar ten tijde van Abbey Road was het al praktisch geen band meer. En over de rol van Yoko: misschien zette (de niet altijd even integere) John z'n nieuwe liefde in om de splitsing te forceren; hij zat allang met z'n hoofd bij z'n andere projecten.

Wat bawimeko zegt. Maar ook Paul, George en Ringo wilden nu ook wel eens wat anders. Tijd voor hun gezin bijvoorbeeld. John met Yoko. Paul met Linda. Dat heeft Paul vaak in interviews laten weten. En wat te denken van de onhoudbare zakelijke kant?

Maar, was Yoko de reden dat The Beatles uit elkaar gingen? Het antwoord krijgt u van een persoon die het kan weten: http://www.youtube.com/watch?v=7Q-2Pqm3x9Y

het is geen kwestie van 'het anders zien'. het is ondenkbaar dat Ono tegen de zin van lennon mee ging naar opname's. Lennon wist exact hoe gevoelig het lag om een buitenstaander mee te nemen.

Voor de Beatle-fans: bij het intypen van de combinatie "Purple Chick" en "Megaupload" in je Google-venstertje (en return indrukken, allicht) raak je verzeild in het voorlopige Walhalla van de Beatles-uitgaven! Alle albums van de Beatles in hun best klinkende versie (vaak dr. Ebbetts) in zowel mono als stereo, remixen, singles en outtakes. Voor de prijs van een stapel blanco cd-tjes en wat printer-inkt kun van de beste kwaliteit Beatles muziek genieten.
We kunnen allemaal gaan zitten wachten tot de juristen en marktstrategen van EMI, Apple en Capitol klaar zijn met hun achterhoedegevechten over wel-of-niet-iTunes voor de Beatles...dit is het echte werk!

Wow, bedankt voor de tip

bullshit. Lennon was de meest bekeken Beatle. De media zat er constant op zoals een moviestar. Lennon was 5 jaar lang gestopt met spelen en had een nieuw album uit en was bezig met nog een andere. Iedereen was supernieuwsgierig. Lennon was hot hot hot. In de jaren '60 had hij zoveel aanhang en invloed op massa's tijdens de zogezegde "revolution". De enige die hier kan meespreken is, in veel mindere mate, George Harrison (concert for Bangla Desh bijvoorbeeld). Ik hou van Macca, maar met alle respect, Macca heeft pas grote media aandacht gekregen nadat Lennon was doodgeschoten. De meest (op mediavlak) actieve beatle was er niet meer, dus zochten ze naar de andere. En ik denk niet dat Lennon vergelijkbaar zou zijn met de JONGE man die Macca nu is. Ik denk dat Lennon een pak minder platen had gemaakt in die 35 jaar. Ik denk dat ie af en toe gestopt was om de batterijen te herladen (had hij vaak nodig in z'n leven).

Lennon hééft het dan ook gedaan.

Ringo was er als eerste al eens uitgestapt. Met de opnames van de witte. Maar goede soldaat Ringo ging na deze escapade weer netjes in de rij lopen. Dat was vals alarm.

Dankzij Yoko had Lennon zich gerealiseerd dat wat hij nodig had niet meer bij de Beatles te vinden was. Lennon-fans mogen Yoko bedanken, beatle-solo-haters willen ze wurgen.

Daarbij, Lennon was de eerste die uit de band was gestapt en het ook had gezegd aan de anderen. Paul vroeg om even te zwijgen. Lennon had er dan ook een tijdlang niets over gezegd. Tot Paul dan aan pers meedeelde dat hij eruit stapte. Smerige truc van Paul, vind ik, dat vergeef ik hem toch nooit.

Paul heeft altijd de Beatles geforceerd willen bijeen houden. Achteraf kunnen we zijn voeten kussen voor de projecten waarvoor hij "verantwoordelijk" was. Als Paul er niet was geweest, waren de beatles misschien gestopt net voor Sgt. peppers en een groepje voor de sixties belangrijk en zeer populair waren maar meer niet.

enfin, genoeg gezeverd, ik ga Rubber Soul nog's opzetten!

Even het ultieme artikel over de Beatle-cd's en bootlegs, anders blijf ik maar bij de Beatle-albums zeveren over dit onderwerp...

In den beginne was er de LP. Tot en met Sgt. Peppers was mono de standaard; stereo was een noviteit en bij het mixen/masteren van de elpees tot en met 1967 werd er veel meer tijd en aandacht besteed aan de mono-versie van de plaat. De stereo-versie was (daarbij vergeleken) flanswerk.

Ook toen al werd er gerommeld met de mixen; in de Capitol-versies werd hier en daar een bak echo toegevoegd en werden albums gekortwiekt tot 12 tracks.
Na het uiteengaan van de Beatles werd er hier en daar wat geremixt door George Martin; voor Rock 'N Roll Music (een verzamelaar uit 1977) dook de producer achter de knoppen.

In 1987 verschenen de Beatles op cd. Typerend voor die tijd was al dat de originele album-art ondergeschikt was een de standaard-cd-layout dus overboord met die Emitex-reclame en aan de slag met index-nummers en AAD en ADD-aanduidingen.
Nog erger was (en is) het geluid! Van de elpees tot 1965 werden alleen mono-versies uitgebracht (hoewel de stereo-mix van bijvoorbeeld A Hard Day's Night behoorlijk goed is).
Het stereo-geluid van de cd's is hoofdpijnverwekkend slecht; de extreme links-rechts-scheiding op de plaat is redelijk aan te horen, maar op cd is het haat niet om aan te horen. De gewoonte toen om (vooral bij Lennon) de leadzang in het rechterkanaal te mixen maakt het er niet makkelijker op.

Inmiddels zijn de 'echte' bootlegs zo goed als overbodig door de Anthology-cd's. Hier en daar is er een legendarische opname (het beroemde Carnival of Light; een LSD-trip op muziek gezet, de Heilige Graal van de Beatles-catalogus) en de vermoeiende Let-it-be-sessies zijn bijna van uur tot uur op cd verschenen.

De laatste jaren zijn er bootlegs in omloop gekomen via Internet. Het mooie ervan is dat je geen enorme bedragen hoeft te betalen om een cd te branden die van veel betere kwaliteit is dan de uitgebrachte albums. Via Bootlegzone kun je meer informatie inwinnen over de 'bronnen' en kun je (ook hier weer: betere!) hoesjes uitprinten.

"Echte" bootlegs die de moeite waard zijn:
*de mono-versie van Sgt Peppers; hier en daar behoorlijke verschillen met de stereo-versie. Dit is de 'geautoriseerde' mix!
*de Glyn Johns-versie van Let it Be; Get Back!

Voor beter klinkende cd's van de uitgebrachte albums kom je al gauw uit bij de 'Needledrops' (nieuwe elpees, gedigitaliseerd) van dr. Ebbetts. Verder zijn er de Millennium Remasters en needledrops van de Mobile Fidelity Sound Lab-elpees die in de jaren '80 even in omloop waren. Welke is beter? Een kwestie van smaak. Er zijn hele discussies of de dr. Ebbetts Blue-Box-versie van Abbey Road nou beter of slechter is dan de Toshiba Black Triangle-uitvoering van dit album.
Maar iedereen is het erover eens dat het beter is dan de huidige EMI-versie!

Is het illegaal? Ja!
Aan de andere kant; als vorige maand zelfs Rolling Stone melding maakt van de puike Purple Chick-uitgaves dan zegt dat wel iets. Ik vermoed dat een hoop Beatle-fans dit snoepgoed al in hun kast hebben staan. Misschien is dit de beste manier om de centenschuivers bij Apple/Emi in beweging te krijgen!

hier doe je de werkelijkheid geweld aan. volgens mij was (ook al in de jaren 60) het in toenemende mate Paul M. die het contact met de media onderhield.

Idd, Lennonlover hier overdrijf je toch. McCartney stond tijdens de Beatlesperiode en erna zeker evenveel in de kranten als Lennon.

.... omdat hij beatle was. Lennon kwam daarbij nog's extra in de aandacht met zijn revolution stuff.

De aandacht voor Lennon kwam slechts voort uit het feit dat hij een (ex) Beatle was.

Cynisch hoor...Lennon heeft een paar hele mooie solo-albums afgeleverd.
En tja; het "Ex-Beatle"-stempel was de zware last die alle vier mannen moesten dragen. Paul en George hebben zich ermee kunnen verzoenen, Lennon uiteindelijk ook. Ringo wil in interviews nog wel 'ns nors doen over al die vragen over het bandje van 40 jaar geleden...