0
Nicci
geplaatst: 17 mei 2008, 11:48 uur
het is niet cynisch bedoeld. Lennonlover doet net alsof er weinig media-aandacht was voor Paul en dat die media-aandacht pas op gang kwam nadat Lennon dood was. Lennonlover lijkt zelfs een vreemd soort onderscheid te maken tussen 'zelfgegenereerde media-aandacht' en 'media-aandacht samenhangend met het feit dat je lid was van the Beatles'. erg vreemd.
0
geplaatst: 17 mei 2008, 12:32 uur
Een groep die serieus wat trends heeft gezet en er in slaagde om succesvol te zijn in verschillende genres. Ballades, psychedelische rock, conceptalbums, humor, diepzinnige teksten, rock 'n roll, meezingers, ... alles hebben ze wel een keer gehad. In tegenstelling tot tegenhangers The Rolling Stones die om op zelfde hoogte te kunnen staan grotendeels in de blues moesten blijven om net als The Beatles op de top te kunnen staan.
Even inpikken op de discussie rond de media-aandacht rond de leden. Harrison viel uiteraard enorm op toen hij solo ging. De man barstte van de inspiratie en de muziek die hij niet kwijt kon bij The Beatles. Daardoor kon hij als frisse Beatle als eerste de fakkel overnemen. Hij was de eerste met een solo nummer 1-hit en viel muzikaal gezien een lange tijd het meeste op. Lennon's bekendheid als solozanger is trouwens niet echt muzikaal gezien. Ik herinner me meer van z'n Bed In, de relatie met Yoko Ono, de FBI-dossiers en z'n spijtige dood in 1980 dan van z'n hits. Imagine is een sterke hit, maar de rest zijn vooral gedateerde nummers. McCartney heeft zich trouwens meer op de muziek gestort en is uitgegroeid tot de meest succesvolle solo-Beatle op lange termijn. Vooral met de Wings maakte hij nummers die in de psychedelische sfeer liggen van The Beatles. Maar dat heeft z'n tijd nodige gehad. Tenslotte heeft hij jaren geschreven voor de groep en is het mouwschudden niet zo simpel. Niet moeilijk dat alle media-aandacht dan ook gingen naar George die nu eindelijk z'n ding kon doen en Lennon die vooral politiek of met z'n protesten in de kijker kwam. Vraag is ook of media-aandacht altijd gelijk staat met kwaliteit.
Even inpikken op de discussie rond de media-aandacht rond de leden. Harrison viel uiteraard enorm op toen hij solo ging. De man barstte van de inspiratie en de muziek die hij niet kwijt kon bij The Beatles. Daardoor kon hij als frisse Beatle als eerste de fakkel overnemen. Hij was de eerste met een solo nummer 1-hit en viel muzikaal gezien een lange tijd het meeste op. Lennon's bekendheid als solozanger is trouwens niet echt muzikaal gezien. Ik herinner me meer van z'n Bed In, de relatie met Yoko Ono, de FBI-dossiers en z'n spijtige dood in 1980 dan van z'n hits. Imagine is een sterke hit, maar de rest zijn vooral gedateerde nummers. McCartney heeft zich trouwens meer op de muziek gestort en is uitgegroeid tot de meest succesvolle solo-Beatle op lange termijn. Vooral met de Wings maakte hij nummers die in de psychedelische sfeer liggen van The Beatles. Maar dat heeft z'n tijd nodige gehad. Tenslotte heeft hij jaren geschreven voor de groep en is het mouwschudden niet zo simpel. Niet moeilijk dat alle media-aandacht dan ook gingen naar George die nu eindelijk z'n ding kon doen en Lennon die vooral politiek of met z'n protesten in de kijker kwam. Vraag is ook of media-aandacht altijd gelijk staat met kwaliteit.
0
geplaatst: 17 mei 2008, 14:41 uur
Bij The Beatles - Revolver (1966):
Velvet Underground die beïnvloed werd door The Beatles???
LucM schreef:
Die schijnchaos heeft Velvet Underground verder uitgediept en eigen gemaakt op hun baanbrekende debuutalbum.
Die schijnchaos heeft Velvet Underground verder uitgediept en eigen gemaakt op hun baanbrekende debuutalbum.
Velvet Underground die beïnvloed werd door The Beatles???
0
geplaatst: 17 mei 2008, 14:46 uur
De sound van Velvet Underground verschilt totaal van die van the Beatles, maar het was wel een feit dat rond die periode (1965,1966) zowat iedereen begon te experimenteren met geluiden, wat leidde tot baanbrekende albums. Feit was dat verschillende groepen elkander destijds inspireerden of tot ideeën brachten. "Sgt. Peppers" zou wellicht ook niet in deze vorm zijn gekomen als "Pet Sounds" van Beach Boys en het debuut van Frank Zappa niet waren verschenen.
0
geplaatst: 17 mei 2008, 14:52 uur
Lennonlover schreef:
Velvet Underground die beïnvloed werd door The Beatles???
Velvet Underground die beïnvloed werd door The Beatles???
Hoe groot die invloed is van the Beatles op the VU weet ik niet, eerder klein denk ik. Maar Lou Reed luisterde naar de Beatles, de bandjes waar hij in zat voor the VU waren duidelijk beinvloed door de Fab Four, dus ik denk wel dat Lou Reed enige invloed van de Beatles meenam in the VU. John Cale daarentegen was bezig met klassieke muziek en niet met de popmuziek van de Beatles dus dat spreekt de invloed van de Beatles op de VU dan weer tegen.
0
geplaatst: 17 mei 2008, 14:57 uur
Velen zijn een bandje begonnen nadat ze the Beatles aan het werk hebben gezien, dat is een feit en wellicht ook Lou Reed. Maar met John Cale ging VU inderdaad een geheel eigen weg. Overigens had Lou Reed reeds een aantal teksten klaar voordat VU werd opgericht.
0
geplaatst: 17 mei 2008, 18:54 uur
LucM schreef:
Zoals eerder gezegd, "Tomorrow Never Knows" klinkt op het eerste gehoor chaotisch, maar is erg gewaagd en bijzonder knap in elkaar gestoken, alles staat hier gewoonweg op zijn plaats. En met dat ene nummer hebben ze Velvet Underground tot nieuwe ideeën gebracht. Die schijnchaos heeft Velvet Underground verder uitgediept en eigen gemaakt op hun baanbrekende debuutalbum.
Zoals eerder gezegd, "Tomorrow Never Knows" klinkt op het eerste gehoor chaotisch, maar is erg gewaagd en bijzonder knap in elkaar gestoken, alles staat hier gewoonweg op zijn plaats. En met dat ene nummer hebben ze Velvet Underground tot nieuwe ideeën gebracht. Die schijnchaos heeft Velvet Underground verder uitgediept en eigen gemaakt op hun baanbrekende debuutalbum.
Ik moet toegeven dat het inderdaad wat chaotisch en druk overkomt. Maar dat zal zijn omdat ik Revolver vrij laat heb leren kennen. Ik ben zoals velen budgetgebonden en dan komen de albums niet allemaal tegelijkertijd helaas.
Ik zal me teveel focussen op de sitar, maar momenteel schrikt het me nog wat af. Maar toch met 3.5* geen slechte beoordeling mijn insziens.
0
geplaatst: 17 mei 2008, 19:34 uur
"Revolver" was destijds zéér exprimenteel, zelfs Beatles-fans wisten daar aanvankelijk weinig raad mee, de verkopen waren in eerste instantie minder dan de vorige albums.
0
geplaatst: 18 mei 2008, 00:59 uur
Of die daling in verkoop veel te maken had met de muziek die op 'Revolver' stond, betwijfel ik. Volgens mij had het meer vandoen met de uistpraak van Lennon dat de Beatles groter zouden zijn dan Jezus Christus, waardoor heel wat fans zich van de Beatles afkeerden.
0
geplaatst: 18 mei 2008, 01:04 uur
Toch blijft het een geniale uitspraak van meneer Lennon! Ik mag dat soort megalomanie wel.
0
geplaatst: 18 mei 2008, 01:08 uur
John Lennon heeft dat niet letterlijk gezegd, maar de Amerikaanse pers heeft dat wellicht opzettelijk verdraaid en breed uitgesmeerd.
De Amerikaanse autoriteiten waren the Beatles liever kwijt dan rijk, niet alleen vanwege hun imago en de anti-Viëtnamhouding van o.a. John Lennon, maar ook omdat the Beatles een flink marktaandeel van de platenverkoop van de VS afsnoepten.
The Beatles waren aanvankelijk niet toegelaten in de VS en tijdens hun tournees werden ze geschaduwd door de CIA. John Lennon kreeg aanvankelijk ook geen visum toen hij zich in de VS wilde vestigen.
De Amerikaanse autoriteiten waren the Beatles liever kwijt dan rijk, niet alleen vanwege hun imago en de anti-Viëtnamhouding van o.a. John Lennon, maar ook omdat the Beatles een flink marktaandeel van de platenverkoop van de VS afsnoepten.
The Beatles waren aanvankelijk niet toegelaten in de VS en tijdens hun tournees werden ze geschaduwd door de CIA. John Lennon kreeg aanvankelijk ook geen visum toen hij zich in de VS wilde vestigen.
0
geplaatst: 18 mei 2008, 01:29 uur
LucM schreef:
John Lennon heeft dat niet letterlijk gezegd, maar de Amerikaanse pers heeft dat wellicht opzettelijk verdraaid en breed uitgesmeerd.
John Lennon heeft dat niet letterlijk gezegd, maar de Amerikaanse pers heeft dat wellicht opzettelijk verdraaid en breed uitgesmeerd.
Klopt, Lennon zei in feite gewoon dat de Beatles op dat moment populairder waren dan Jezus Christus, wat eigenlijk gewoon een feit was.
LucM schreef:
De Amerikaanse autoriteiten waren the Beatles liever kwijt dan rijk, niet alleen vanwege hun imago en de anti-Viëtnamhouding van o.a. John Lennon
De Amerikaanse autoriteiten waren the Beatles liever kwijt dan rijk, niet alleen vanwege hun imago en de anti-Viëtnamhouding van o.a. John Lennon
Anti-Vïetnamhouding? Ik vind de Beatles een uitgesproken a-politieke band (tot Lennon in 1969 begon met zijn - nietszeggende - bed-ins, maar tegen die tijd had de hele studentenwereld en de halve muziekwereld zich al uitgesproken tegen de oorlog). The Beatles hadden niets te zeggen over Viëtnam of politiek in het algemeen, en zeker niet in 1966. Vragen over Viëtnam meden ze liever (En dat was ook hoe Brian Epstein het wilde).
Edit: check bijvoorbeeld dit clipje waarin The Beatles wordt gevraagd wat ze van de oorlog in Vietnam vinden (op 2:15). Dit is wat Paul McCartney antwoordt:
Well I dunno, you can say that war is no good
and a few people believe you and then, it maybe good, i don't know.
You can't say too much about it, that's the trouble.
Typisch antwoord van The Beatles: ze hebben er geen mening over. Dat de a-politieke Beatles zich uitspraken tegen Viëtnam is een fabeltje dat veel fans graag horen, maar het klopt niet.
LucM schreef:
maar ook omdat the Beatles een flink marktaandeel van de platenverkoop van de VS afsnoepten.
The Beatles waren aanvankelijk niet toegelaten in de VS en tijdens hun tournees werden ze geschaduwd door de CIA. John Lennon kreeg aanvankelijk ook geen visum toen hij zich in de VS wilde vestigen.
maar ook omdat the Beatles een flink marktaandeel van de platenverkoop van de VS afsnoepten.
The Beatles waren aanvankelijk niet toegelaten in de VS en tijdens hun tournees werden ze geschaduwd door de CIA. John Lennon kreeg aanvankelijk ook geen visum toen hij zich in de VS wilde vestigen.
The Beatles aanvankelijk niet toegelaten in de VS? Daar heb ik nooit iets over gelezen. Ik denk niet dat ze in 1964 verhinderd werden om naar de VS te reizen
.Het klopt wel dat de Amerikanen het niet zo graag zagen gebeuren dat de Britse bands zo'n flink marktaandeel hadden in de platenverkoop in Amerika, wat bijvoorbeeld de achterliggende reden was waarom The Kinks werden geband in de VS. Ik dacht ook dat er (vanaf 1966 ofzo) quota werden ingesteld betreffende de airplay van Britse bands en het aantal bands dat toegelaten werd in VS?
In hoeverre The Beatles geschaduwd werden door de CIA weet ik niet, bestaan hier objectieve gegevens over of is dit (opnieuw) een fabeltje?
De Beatles konden de hele Amerikaanse jeugd bereiken, maar ze deden in feite geen vlieg kwaad en probeerden zeker niet om de Amerikaanse regering voor het hoofd te stoten. Ze stonden gewoon boven de politiek.
0
geplaatst: 18 mei 2008, 02:08 uur
Toon heeft gelijk. Je haalt een paar feiten door elkaar, LucM.
The Beatles zijn nooit niet toegelaten geweest in de VS. Maar het is idd een feit dat de VS in de jaren 60 erg geïrriteerd waren door het grote succes van de britse bands ("British invasion"). De VS muziek kreeg in de jaren 60 geen voet aan wal in de muziekindustrie en dit na een zo succesvolle jaren'50 voor de VS (rock'n roll: bv chuck berry, r&b: Louis Jordan of Ruth Brown, Jazz: bv Coltrane en Elvis Presley dat een muzikaal fenomeen op zich was). De enige Amerikanen die succes hadden waren Bob Dylan (hoewel ik betwijfel of hij in het oude continent wel zo populair of bekend was),The Mamas & The Papas en The Beach Boys (ik zal er wel een paar vergeten). Gevolg was dat zo'n geforceerde bandjes zoals The Monkeys (schrijf ik dat goed?) kunstmatig in leven werden geroepen.
Wat je zegt over het schaduwen door de CIA heeft absoluut niets met The Beatles te maken. De enige die geschaduwd werd was John Lennon en dat was vanaf 1969 wanneer hij meedeed aan New York underground (onbetekende en ongevaarlijke)revolutionaire groeperingen. Bekenden daarvan zijn David Peel ("The pope smokes dope" en "have a marijuana") en John Sinclair (de man die gearresteerd werd wanneer hij een joint gaf aan een vrouwelijke undercover agent).
The Beatles zijn nooit niet toegelaten geweest in de VS. Maar het is idd een feit dat de VS in de jaren 60 erg geïrriteerd waren door het grote succes van de britse bands ("British invasion"). De VS muziek kreeg in de jaren 60 geen voet aan wal in de muziekindustrie en dit na een zo succesvolle jaren'50 voor de VS (rock'n roll: bv chuck berry, r&b: Louis Jordan of Ruth Brown, Jazz: bv Coltrane en Elvis Presley dat een muzikaal fenomeen op zich was). De enige Amerikanen die succes hadden waren Bob Dylan (hoewel ik betwijfel of hij in het oude continent wel zo populair of bekend was),The Mamas & The Papas en The Beach Boys (ik zal er wel een paar vergeten). Gevolg was dat zo'n geforceerde bandjes zoals The Monkeys (schrijf ik dat goed?) kunstmatig in leven werden geroepen.
Wat je zegt over het schaduwen door de CIA heeft absoluut niets met The Beatles te maken. De enige die geschaduwd werd was John Lennon en dat was vanaf 1969 wanneer hij meedeed aan New York underground (onbetekende en ongevaarlijke)revolutionaire groeperingen. Bekenden daarvan zijn David Peel ("The pope smokes dope" en "have a marijuana") en John Sinclair (de man die gearresteerd werd wanneer hij een joint gaf aan een vrouwelijke undercover agent).
0
geplaatst: 18 mei 2008, 02:09 uur
Brian Epstein wilde inderdaad niet dat the Beatles zich uitspraken tegen de Viëtnamoorlog, omdat hij vreesde voor een mogelijke boycot in de VS of een verminderde platenverkoop ginder, hoewel de rebelse John Lennon het soms niet kon laten. Maar met politiek hielden the Beatles zich niet bezig.
The Beatles niet toegelaten was inderdaad een groot woord, niet gewenst was beter uitgedrukt.
Aanvankelijk was het moeilijk voor Brian Epstein om een inreisvisum voor de Beatles te kunnen verkrijgen, maar in februari 1964 konden ze in de VS wel optreden. Tijdens hun optreden in de Ed Sullivan-Show werden recordkijkcijfers gehaald en deden de geruchten de ronde dat er in de VS geen crimineel feit werd gepleegd.
Inderdaad deden the Beatles geen vlieg kwaad en wilden ze zich en de mensen enkel maar amuseren, maar dat werd lang niet door iedereen zo opgevat. Oudere mensen spraken schande over hun lange haar en over hun imago, velen beschouwden the Beatles als verderfelijk. De VS waren destijds zeer conservatief en de christelijke autoriteiten vreesden een negatieve invloed van the Beatles op de Amerikaanse jeugd (hetzelfde met the Rolling Stones en the Kinks).
De juiste naam is Monkees. Inderdaad het Amerikaans antwoord op the Beatles, maar the Monkees werden vooral opgericht voor een TV-serie.
The Doors waren ook een succesvolle Amerikaanse band.
Die nietszeggende bed-ins waren trouwens een idee van Yoko Ono.
The Beatles niet toegelaten was inderdaad een groot woord, niet gewenst was beter uitgedrukt.
Aanvankelijk was het moeilijk voor Brian Epstein om een inreisvisum voor de Beatles te kunnen verkrijgen, maar in februari 1964 konden ze in de VS wel optreden. Tijdens hun optreden in de Ed Sullivan-Show werden recordkijkcijfers gehaald en deden de geruchten de ronde dat er in de VS geen crimineel feit werd gepleegd.
Inderdaad deden the Beatles geen vlieg kwaad en wilden ze zich en de mensen enkel maar amuseren, maar dat werd lang niet door iedereen zo opgevat. Oudere mensen spraken schande over hun lange haar en over hun imago, velen beschouwden the Beatles als verderfelijk. De VS waren destijds zeer conservatief en de christelijke autoriteiten vreesden een negatieve invloed van the Beatles op de Amerikaanse jeugd (hetzelfde met the Rolling Stones en the Kinks).
De juiste naam is Monkees. Inderdaad het Amerikaans antwoord op the Beatles, maar the Monkees werden vooral opgericht voor een TV-serie.
The Doors waren ook een succesvolle Amerikaanse band.
Die nietszeggende bed-ins waren trouwens een idee van Yoko Ono.
0
geplaatst: 18 mei 2008, 02:22 uur
Nicci schreef:
het is niet cynisch bedoeld. Lennonlover doet net alsof er weinig media-aandacht was voor Paul en dat die media-aandacht pas op gang kwam nadat Lennon dood was. Lennonlover lijkt zelfs een vreemd soort onderscheid te maken tussen 'zelfgegenereerde media-aandacht' en 'media-aandacht samenhangend met het feit dat je lid was van the Beatles'. erg vreemd.
het is niet cynisch bedoeld. Lennonlover doet net alsof er weinig media-aandacht was voor Paul en dat die media-aandacht pas op gang kwam nadat Lennon dood was. Lennonlover lijkt zelfs een vreemd soort onderscheid te maken tussen 'zelfgegenereerde media-aandacht' en 'media-aandacht samenhangend met het feit dat je lid was van the Beatles'. erg vreemd.
Het is een feit dat Lennon de media aandacht aanvankelijk kreeg omdat hij een beatle was. Maar hoe dichter het einde van de jaren zestig naderde hoe meer Lennon aandacht kreeg. "Crazy John". John begon zijn mond open te doen, begon dingen gaandeweg te doen die den andere drie niet deden. Kwam in een concervatief Amerika af met een Japanse vriendin af. Op dat moment ging hij die media aandacht (die toen al groot was) in zijn voordeel gebruiken (voor al zijn peace-shit). Ik zeg trouwens ook niet dat de anderen géén aandacht kregen. Ik zeg gewoon dat hoe langer The Beatles bekend waren, hoe duidelijker het werd dat John toch wel een vreemde eend in de bijt was, een buitenbeentje. De media springt daar graag op in, nietwaar.
Ik geloof dat de Beatles solo zowiezo bekender waren in de VS dan hier op het vasteland, Europa. Ik zat zo vorig jaar in de zomer in Schotland. Het Memory Almost Full album van Paul was net uit. Daar heb ik een paar nummers meer dan eens op de radio horen spelen. Hier in België... geen scheet over horen laten.
Sommige hits van John Lennon (en zeker en vast ook van de andere solo-beatles) zijn hier onbekend voor het grote publiek maar in de nieuwe wereld zijn het klassiekers.
0
geplaatst: 18 mei 2008, 03:11 uur
John Lennon was nu eenmaal de meest uitgesproken en opvallende persoonlijkheid van the Beatles. Het was logisch dat hij de Beatle was die de meeste aandacht kreeg.
0
Nicci
geplaatst: 18 mei 2008, 10:03 uur
Lennonlover schreef:
. Ik zeg trouwens ook niet dat de anderen géén aandacht kregen. Ik zeg gewoon dat hoe langer The Beatles bekend waren, hoe duidelijker het werd dat John toch wel een vreemde eend in de bijt was, een buitenbeentje. De media springt daar graag op in, nietwaar.
. Ik zeg trouwens ook niet dat de anderen géén aandacht kregen. Ik zeg gewoon dat hoe langer The Beatles bekend waren, hoe duidelijker het werd dat John toch wel een vreemde eend in de bijt was, een buitenbeentje. De media springt daar graag op in, nietwaar.
ik zie graag dat je 'tot je zinnen komt' . . . . , maar je wekte op zijn minst de suggestie dat Paul M. pas serieuze media-aandacht kreeg, nadat John L. was doodgeschoten.
0
geplaatst: 18 mei 2008, 22:26 uur
Ach, de VS (en de rest van de gillende tieners) wist meer raad met Beatlepruiken en "Yeah Yeah Yeah" dan met post-Rubber-Soul-experimenten met LSD en tape-loops. Vandaar dat Paperback Writer/Rain en Strawberry Fields/Penny Lane niet zulke grote single-hits waren. (Momenteel worden ze beschouwd als triomfen, toen kon men het even niet volgen).
De media-events van John waren vaak niet meer dan dat...ludieke ideetjes van iemand die een Apple-meeting in 1968 belegde om officieel mede te delen tegenover de drie andere verbaasde bandleden en wat vertrouwelingen dat hij de Messias was.
Dit soort van media-events zijn uiteindelijk niet interessant voor de muziek die gemaakt werd. Al leverde het een grappig duo hitje op voor John en Paul ("The Ballad of John en Yoko").
In Schotland en Engeland zijn ze nog steeds dol op alles van de Beatles en kan Sir Paul rekenen (terecht) op een vaste schare fans. In Nederland is door het rommelige medialandschap nauwelijks aandacht voor een nieuw album van 'm; zonde eigenlijk.
De media-events van John waren vaak niet meer dan dat...ludieke ideetjes van iemand die een Apple-meeting in 1968 belegde om officieel mede te delen tegenover de drie andere verbaasde bandleden en wat vertrouwelingen dat hij de Messias was.
Dit soort van media-events zijn uiteindelijk niet interessant voor de muziek die gemaakt werd. Al leverde het een grappig duo hitje op voor John en Paul ("The Ballad of John en Yoko").
In Schotland en Engeland zijn ze nog steeds dol op alles van de Beatles en kan Sir Paul rekenen (terecht) op een vaste schare fans. In Nederland is door het rommelige medialandschap nauwelijks aandacht voor een nieuw album van 'm; zonde eigenlijk.
0
geplaatst: 19 mei 2008, 15:19 uur
bawimeko schreef:
Voor de Beatle-fans: bij het intypen van de combinatie "Purple Chick" en "Megaupload" in je Google-venstertje (en return indrukken, allicht) raak je verzeild in het voorlopige Walhalla van de Beatles-uitgaven! Alle albums van de Beatles in hun best klinkende versie (vaak dr. Ebbetts) in zowel mono als stereo, remixen, singles en outtakes. Voor de prijs van een stapel blanco cd-tjes en wat printer-inkt kun van de beste kwaliteit Beatles muziek genieten.
We kunnen allemaal gaan zitten wachten tot de juristen en marktstrategen van EMI, Apple en Capitol klaar zijn met hun achterhoedegevechten over wel-of-niet-iTunes voor de Beatles...dit is het echte werk!
Voor de Beatle-fans: bij het intypen van de combinatie "Purple Chick" en "Megaupload" in je Google-venstertje (en return indrukken, allicht) raak je verzeild in het voorlopige Walhalla van de Beatles-uitgaven! Alle albums van de Beatles in hun best klinkende versie (vaak dr. Ebbetts) in zowel mono als stereo, remixen, singles en outtakes. Voor de prijs van een stapel blanco cd-tjes en wat printer-inkt kun van de beste kwaliteit Beatles muziek genieten.
We kunnen allemaal gaan zitten wachten tot de juristen en marktstrategen van EMI, Apple en Capitol klaar zijn met hun achterhoedegevechten over wel-of-niet-iTunes voor de Beatles...dit is het echte werk!
bawimeko schreef:
Even het ultieme artikel over de Beatle-cd's en bootlegs, anders blijf ik maar bij de Beatle-albums zeveren over dit onderwerp...
In den beginne was er de LP. Tot en met Sgt. Peppers was mono de standaard; stereo was een noviteit en bij het mixen/masteren van de elpees tot en met 1967 werd er veel meer tijd en aandacht besteed aan de mono-versie van de plaat. De stereo-versie was (daarbij vergeleken) flanswerk.
Ook toen al werd er gerommeld met de mixen; in de Capitol-versies werd hier en daar een bak echo toegevoegd en werden albums gekortwiekt tot 12 tracks.
Na het uiteengaan van de Beatles werd er hier en daar wat geremixt door George Martin; voor Rock 'N Roll Music (een verzamelaar uit 1977) dook de producer achter de knoppen.
In 1987 verschenen de Beatles op cd. Typerend voor die tijd was al dat de originele album-art ondergeschikt was een de standaard-cd-layout dus overboord met die Emitex-reclame en aan de slag met index-nummers en AAD en ADD-aanduidingen.
Nog erger was (en is) het geluid! Van de elpees tot 1965 werden alleen mono-versies uitgebracht (hoewel de stereo-mix van bijvoorbeeld A Hard Day's Night behoorlijk goed is).
Het stereo-geluid van de cd's is hoofdpijnverwekkend slecht; de extreme links-rechts-scheiding op de plaat is redelijk aan te horen, maar op cd is het haat niet om aan te horen. De gewoonte toen om (vooral bij Lennon) de leadzang in het rechterkanaal te mixen maakt het er niet makkelijker op.
Inmiddels zijn de 'echte' bootlegs zo goed als overbodig door de Anthology-cd's. Hier en daar is er een legendarische opname (het beroemde Carnival of Light; een LSD-trip op muziek gezet, de Heilige Graal van de Beatles-catalogus) en de vermoeiende Let-it-be-sessies zijn bijna van uur tot uur op cd verschenen.
De laatste jaren zijn er bootlegs in omloop gekomen via Internet. Het mooie ervan is dat je geen enorme bedragen hoeft te betalen om een cd te branden die van veel betere kwaliteit is dan de uitgebrachte albums. Via Bootlegzone kun je meer informatie inwinnen over de 'bronnen' en kun je (ook hier weer: betere!) hoesjes uitprinten.
"Echte" bootlegs die de moeite waard zijn:
*de mono-versie van Sgt Peppers; hier en daar behoorlijke verschillen met de stereo-versie. Dit is de 'geautoriseerde' mix!
*de Glyn Johns-versie van Let it Be; Get Back!
Voor beter klinkende cd's van de uitgebrachte albums kom je al gauw uit bij de 'Needledrops' (nieuwe elpees, gedigitaliseerd) van dr. Ebbetts. Verder zijn er de Millennium Remasters en needledrops van de Mobile Fidelity Sound Lab-elpees die in de jaren '80 even in omloop waren. Welke is beter? Een kwestie van smaak. Er zijn hele discussies of de dr. Ebbetts Blue-Box-versie van Abbey Road nou beter of slechter is dan de Toshiba Black Triangle-uitvoering van dit album.
Maar iedereen is het erover eens dat het beter is dan de huidige EMI-versie!
Is het illegaal? Ja!
Aan de andere kant; als vorige maand zelfs Rolling Stone melding maakt van de puike Purple Chick-uitgaves dan zegt dat wel iets. Ik vermoed dat een hoop Beatle-fans dit snoepgoed al in hun kast hebben staan. Misschien is dit de beste manier om de centenschuivers bij Apple/Emi in beweging te krijgen!
Even het ultieme artikel over de Beatle-cd's en bootlegs, anders blijf ik maar bij de Beatle-albums zeveren over dit onderwerp...
In den beginne was er de LP. Tot en met Sgt. Peppers was mono de standaard; stereo was een noviteit en bij het mixen/masteren van de elpees tot en met 1967 werd er veel meer tijd en aandacht besteed aan de mono-versie van de plaat. De stereo-versie was (daarbij vergeleken) flanswerk.
Ook toen al werd er gerommeld met de mixen; in de Capitol-versies werd hier en daar een bak echo toegevoegd en werden albums gekortwiekt tot 12 tracks.
Na het uiteengaan van de Beatles werd er hier en daar wat geremixt door George Martin; voor Rock 'N Roll Music (een verzamelaar uit 1977) dook de producer achter de knoppen.
In 1987 verschenen de Beatles op cd. Typerend voor die tijd was al dat de originele album-art ondergeschikt was een de standaard-cd-layout dus overboord met die Emitex-reclame en aan de slag met index-nummers en AAD en ADD-aanduidingen.
Nog erger was (en is) het geluid! Van de elpees tot 1965 werden alleen mono-versies uitgebracht (hoewel de stereo-mix van bijvoorbeeld A Hard Day's Night behoorlijk goed is).
Het stereo-geluid van de cd's is hoofdpijnverwekkend slecht; de extreme links-rechts-scheiding op de plaat is redelijk aan te horen, maar op cd is het haat niet om aan te horen. De gewoonte toen om (vooral bij Lennon) de leadzang in het rechterkanaal te mixen maakt het er niet makkelijker op.
Inmiddels zijn de 'echte' bootlegs zo goed als overbodig door de Anthology-cd's. Hier en daar is er een legendarische opname (het beroemde Carnival of Light; een LSD-trip op muziek gezet, de Heilige Graal van de Beatles-catalogus) en de vermoeiende Let-it-be-sessies zijn bijna van uur tot uur op cd verschenen.
De laatste jaren zijn er bootlegs in omloop gekomen via Internet. Het mooie ervan is dat je geen enorme bedragen hoeft te betalen om een cd te branden die van veel betere kwaliteit is dan de uitgebrachte albums. Via Bootlegzone kun je meer informatie inwinnen over de 'bronnen' en kun je (ook hier weer: betere!) hoesjes uitprinten.
"Echte" bootlegs die de moeite waard zijn:
*de mono-versie van Sgt Peppers; hier en daar behoorlijke verschillen met de stereo-versie. Dit is de 'geautoriseerde' mix!
*de Glyn Johns-versie van Let it Be; Get Back!
Voor beter klinkende cd's van de uitgebrachte albums kom je al gauw uit bij de 'Needledrops' (nieuwe elpees, gedigitaliseerd) van dr. Ebbetts. Verder zijn er de Millennium Remasters en needledrops van de Mobile Fidelity Sound Lab-elpees die in de jaren '80 even in omloop waren. Welke is beter? Een kwestie van smaak. Er zijn hele discussies of de dr. Ebbetts Blue-Box-versie van Abbey Road nou beter of slechter is dan de Toshiba Black Triangle-uitvoering van dit album.
Maar iedereen is het erover eens dat het beter is dan de huidige EMI-versie!
Is het illegaal? Ja!
Aan de andere kant; als vorige maand zelfs Rolling Stone melding maakt van de puike Purple Chick-uitgaves dan zegt dat wel iets. Ik vermoed dat een hoop Beatle-fans dit snoepgoed al in hun kast hebben staan. Misschien is dit de beste manier om de centenschuivers bij Apple/Emi in beweging te krijgen!
Helemaal mee eens. Dit zou iedereen moeten lezen!
Alleen ehhh... Het lijkt nu bijna alsof 'Carnival of Light' op Anthology staat. Wat natuurlijk nog nooit ergens verschenen is. En er zijn ook wel meer bootlegs die de moeite waard zijn, Anthology is nog lang niet alles. En zeker omdat er zo veel geknoeid is met die Anthology-opnames... Maar ja, dat weet je vast zelf ook wel.
0
Nicci
geplaatst: 19 mei 2008, 16:47 uur
je kan toch gewoon zeggen dat je het volledig hem eens bent? i.p.v. zijn gehele verhaal opnieuw te plaatsen? als deze site volledig onnozele quotes weglaat, kunnen ze met 25% van de ruimte op de server toe . . .
0
geplaatst: 19 mei 2008, 21:02 uur
ik vind het goed hoor; zo'n schitterend artikel
Je hebt gelijk dat door de zinsconstructie lijkt alsof het mythische Carnival of Light op een Antho-cd staat.
De anthology-serie was net zo gekunsteld als veel remix-bootlegs. Het effect was wisselend; ik vind nog steeds de achteruitgedraaide piano-akkoorden achter "The End" op Anth. III een meesterzet!
Je hebt gelijk dat door de zinsconstructie lijkt alsof het mythische Carnival of Light op een Antho-cd staat.
De anthology-serie was net zo gekunsteld als veel remix-bootlegs. Het effect was wisselend; ik vind nog steeds de achteruitgedraaide piano-akkoorden achter "The End" op Anth. III een meesterzet!
0
geplaatst: 20 mei 2008, 18:38 uur
Nicci schreef:
je kan toch gewoon zeggen dat je het volledig hem eens bent? i.p.v. zijn gehele verhaal opnieuw te plaatsen? als deze site volledig onnozele quotes weglaat, kunnen ze met 25% van de ruimte op de server toe . . .
(quote)
je kan toch gewoon zeggen dat je het volledig hem eens bent? i.p.v. zijn gehele verhaal opnieuw te plaatsen? als deze site volledig onnozele quotes weglaat, kunnen ze met 25% van de ruimte op de server toe . . .
Het spijt mij vreselijk. Kan ik het ooit nog goedmaken?
bawimeko schreef:
ik vind het goed hoor; zo'n schitterend artikel
Je hebt gelijk dat door de zinsconstructie lijkt alsof het mythische Carnival of Light op een Antho-cd staat.
De anthology-serie was net zo gekunsteld als veel remix-bootlegs. Het effect was wisselend; ik vind nog steeds de achteruitgedraaide piano-akkoorden achter "The End" op Anth. III een meesterzet!
ik vind het goed hoor; zo'n schitterend artikel
Je hebt gelijk dat door de zinsconstructie lijkt alsof het mythische Carnival of Light op een Antho-cd staat.
De anthology-serie was net zo gekunsteld als veel remix-bootlegs. Het effect was wisselend; ik vind nog steeds de achteruitgedraaide piano-akkoorden achter "The End" op Anth. III een meesterzet!
Ik vind dat ze er goed aan hebben gedaan om de alternatieve takes voor de non-bootleg liefhebber wat aantrekkelijker te laten klinken. Zoals ze bijvoorbeeld 'Yes It Is' niet koud hebben laten eindigen, zoals op de originele mislukte take. Of inderdaad wat jij zegt over The End.
Waar ik een stuk minder of te spreken ben, is dat ze veel onnodige edits hebben gedaan in bepaalde complete nummers. 7 seconden van 'Shout!' verwijderd, op last van George Harrison, of gemanipuleer met 'How Do You Do It', edits in 'Not Guilty', enz. enz.
En natuurlijk is het best schandelijk dat zo nu en dan de illegale bootlegs béter klinken dan de officiële Anthology-versies van de originele banden. Met als voorbeeld 'Can't Buy Me Love', 'Come And Get It' (vanwaar die galm???), 'That Means A Lot' (door de galm hoor je niets meer van de opname), 'Cry For A Shadow', enz.
Om nog maar te zwijgen over bijvoorbeeld zo'n slechte mono-mix van take 6 van 'You Can't Do That', terwijl ze de originele 4-sporen opnames tot hun beschikking hadden.
0
geplaatst: 20 mei 2008, 22:09 uur
bawimeko schreef:
Al leverde het een grappig duo hitje op voor John en Paul ("The Ballad of John en Yoko").
Al leverde het een grappig duo hitje op voor John en Paul ("The Ballad of John en Yoko").
Grappig? Gewéldig nummer, ja!
Ik was toch wel verbaast dat er in België wel wat meer aandacht ging naar Memory Almost Full, dan ik had verwacht.
0
geplaatst: 21 mei 2008, 00:37 uur
annoking schreef:
Ik vind dat ze er goed aan hebben gedaan om de alternatieve takes voor de non-bootleg liefhebber wat aantrekkelijker te laten klinken. Zoals ze bijvoorbeeld 'Yes It Is' niet koud hebben laten eindigen, zoals op de originele mislukte take. Of inderdaad wat jij zegt over The End.
Ik vind dat ze er goed aan hebben gedaan om de alternatieve takes voor de non-bootleg liefhebber wat aantrekkelijker te laten klinken. Zoals ze bijvoorbeeld 'Yes It Is' niet koud hebben laten eindigen, zoals op de originele mislukte take. Of inderdaad wat jij zegt over The End.
Ik vind dat niet goed. Oké, het resultaat van die "remixen" is vaak leuk en aangenaam om te luisteren, maar toch is het jammer dat je niet "the real thing" hebt. Zo komt de valse start op het begin van 'Youve Got to Hide Your Love Away' op Anthology 2 van take 9, en de rest van het nummer van take 5. Jammer toch? Ik wil de Beatles in de studio bezig horen precies zoals het was, geen remix die 30 jaar later gemaakt is. Bij 'A Day in the Life' is het nog erger trouwens.
En die edits waar jij het over hebt zijn nog erger inderdaad. 7 seconden van een nummer wegknippen slaat nergens op. De Anthology-cds zouden de bootlegs moeten vervangen, maar ze de nummers er op zijn nooit zo "rauw" en "authentiek" als op bootlegs. En ook wat die "galms" betreft geef ik je gelijk. Ik verkies ook het nummer 'Come and Get It' in de versie die ik vind op bootlegs dan met die galm op Anthology 3.
Trouwens, ik krijg bij de Anthology cds ook vaak het gevoel dat men gewoon de bootlegs buiten spel wilden zetten. Ik heb het gevoel dat men de interessantste tracks van de toen bestaande beatlesbootlegs op de Anthology cds heeft gezet, aangevuld met een handvol spectaculaire tracks (zoals de demo van 'Tomorrow Never Knows'), en veel minder interessante dingen zoals die alternatieve takes van o.a. 'Kansas City/Hey Hey Hey Hey' en 'Only a Northern Song' die amper verschillen van de definitieve versie. En dat terwijl EMI nog zoveel interessants in de kast had liggen ('Carnival of Light', de 30-minuten versie van 'Helter Skelter', ...). Nog iemand die er zo over denkt? En om zoals gezegd ook nog maar te zwijgen van die remixen, edits, geluidskwaliteit, ... van de Anthology cds.
0
geplaatst: 21 mei 2008, 01:04 uur
Dat ze de bootlegs buiten spel wilden zetten, is goed gedacht. Nadat er eind jaren '80 uit alle hoeken en gaten een stroom aan illegale studio-opnames van The Beatles op de zwarte markt verscheen, is Apple zo snel mogelijk begonnen met de CD-versies van Anthology.
De Anthology-CD's zijn gericht op het massapubliek, dus het is logisch dat de rauwe takes wat meer 'geproduceerd' worden. De bootlegliefhebbers weten toch wel precies welk fragment van welke take komt. Maar inderdaad, voor 'ons' is het jammer dat je zo niet de 100% authentieke opnames krijgt.
Bedenk ook dat de meerderheid van die mensen niet zit te wachten op 'Carnival of Light' of een 30-minuten durende akoestische versie van 'Helter Skelter'. Revolution #9 wordt verafschuwd door het merendeel van de bezoekers hier, laat staan 'Carnival of Light'...
Dan heb je nog de vele rechthebbenden van de opnames. Paul heeft wat takes van zijn nummers afgekeurd, Yoko heeft onder andere takes van 'She Said, She Said' en 'Rain' tegengehouden, George heeft voorkomen dat een versie van 'Love You To' met akoestische gitaar en harmonie van Paul werd uitgebracht op Anthology, en hij heeft heel wat vreemde edits laten uitvoeren op allerlei nummers.
Dat gezegd, zijn sommige geluidstechnische keuzes niet te begrijpen. 'That Means A Lot' klinkt als een goede 'mindere' McCartney-compositie op de bootlegs met sterke instrumentatie, maar klinkt op Anthology echt als een draak. 'Leave My Kitten Alone' klinkt in steriel mono op de CD, maar is in glorieuze stereo-mix te horen op de DVD. Vreemd.
Wat pas écht irritant is, is dat de originele opnames nog niet eens in goede kwaliteit zijn uitgebracht. Van bijna élke band uit het verleden - van Abba tot ZZ Top - is hun catalogus al meerdere malen opnieuw uitgebracht in prachtige mixen en in geweldige uitgaven. Behalve bij...The Beatles. Ongelooflijk dat de bootleg-markt Apple/EMI links en rechts heeft ingehaald.
De Anthology-CD's zijn gericht op het massapubliek, dus het is logisch dat de rauwe takes wat meer 'geproduceerd' worden. De bootlegliefhebbers weten toch wel precies welk fragment van welke take komt. Maar inderdaad, voor 'ons' is het jammer dat je zo niet de 100% authentieke opnames krijgt.
Bedenk ook dat de meerderheid van die mensen niet zit te wachten op 'Carnival of Light' of een 30-minuten durende akoestische versie van 'Helter Skelter'. Revolution #9 wordt verafschuwd door het merendeel van de bezoekers hier, laat staan 'Carnival of Light'...
Dan heb je nog de vele rechthebbenden van de opnames. Paul heeft wat takes van zijn nummers afgekeurd, Yoko heeft onder andere takes van 'She Said, She Said' en 'Rain' tegengehouden, George heeft voorkomen dat een versie van 'Love You To' met akoestische gitaar en harmonie van Paul werd uitgebracht op Anthology, en hij heeft heel wat vreemde edits laten uitvoeren op allerlei nummers.
Dat gezegd, zijn sommige geluidstechnische keuzes niet te begrijpen. 'That Means A Lot' klinkt als een goede 'mindere' McCartney-compositie op de bootlegs met sterke instrumentatie, maar klinkt op Anthology echt als een draak. 'Leave My Kitten Alone' klinkt in steriel mono op de CD, maar is in glorieuze stereo-mix te horen op de DVD. Vreemd.
Wat pas écht irritant is, is dat de originele opnames nog niet eens in goede kwaliteit zijn uitgebracht. Van bijna élke band uit het verleden - van Abba tot ZZ Top
- is hun catalogus al meerdere malen opnieuw uitgebracht in prachtige mixen en in geweldige uitgaven. Behalve bij...The Beatles. Ongelooflijk dat de bootleg-markt Apple/EMI links en rechts heeft ingehaald.
0
geplaatst: 21 mei 2008, 13:40 uur
annoking schreef:
Dan heb je nog de vele rechthebbenden van de opnames. Paul heeft wat takes van zijn nummers afgekeurd, Yoko heeft onder andere takes van 'She Said, She Said' en 'Rain' tegengehouden, George heeft voorkomen dat een versie van 'Love You To' met akoestische gitaar en harmonie van Paul werd uitgebracht op Anthology, en hij heeft heel wat vreemde edits laten uitvoeren op allerlei nummers.
Dan heb je nog de vele rechthebbenden van de opnames. Paul heeft wat takes van zijn nummers afgekeurd, Yoko heeft onder andere takes van 'She Said, She Said' en 'Rain' tegengehouden, George heeft voorkomen dat een versie van 'Love You To' met akoestische gitaar en harmonie van Paul werd uitgebracht op Anthology, en hij heeft heel wat vreemde edits laten uitvoeren op allerlei nummers.
Dat is wel erg jammer allemaal, die alternatieve versies van 'Rain' en 'Love You Too' zou ik zo graag willen horen.En wanneer worden die nieuwe cd-releases van de Beatles-albums uitgebracht? Is men er mee bezig? Ik dacht zoiets te hebben gehoord...
0
geplaatst: 21 mei 2008, 23:56 uur
Toon1 schreef:
En wanneer worden die nieuwe cd-releases van de Beatles-albums uitgebracht? Is men er mee bezig? Ik dacht zoiets te hebben gehoord...
En wanneer worden die nieuwe cd-releases van de Beatles-albums uitgebracht? Is men er mee bezig? Ik dacht zoiets te hebben gehoord...
Als je Googlet op "Beatles" en "remasters" lees je dat er elk jaar sinds 2002 dan toch eindelijk de collectie op iTunes uitkomt of geremixed/geremastered gaat worden. Ze gaan er ooit wel komen, maar ik vermoed alvast niet dit jaar. Er zijn zelfs contacten met technici die eraan hebben meegewerkt...
Apple is enorm traag met meer juristen dan muziekliefhebbers in dienst. Verder heb ik het idee dat elke aankomende (her-)uitgaven van de erven Lennon of van Paul McCartney ervoor 'zorgt' dat de Beatles-heruitgaves in de ijskast blijven. Eigenlijk is er al stiekem een begin gemaakt door de Capitol-cd-boxen, maar die zijn bedroevend qua lay-out en slordig in de uitvoering...
0
Father McKenzie
geplaatst: 22 mei 2008, 09:34 uur
Volgend artikel vond ik op de site ;
www.beatlesfanclub.nl
http://www.beatlesfanclub.nl/component/option,com_frontpage/Itemid,1/
(quote):
TIENERS VAN VANDAAG VINDEN THE BEATLES NOG ALTIJD GOED
vrijdag 21 september 2007
Meer dan veertigjaar nadat The Beatles Amerika en de wereld veroverden, weet de groep nog altijd jonge fans aan zich te binden.
'Nothing's gonna change my world', zong John Lennon in Across The Universe uit 1968. En veertig jaar later lijkt de wereld die The Beatles creëerden inderdaad weinig veranderd. Tot op de dag van vandaag is geen band zo commercieel en creatief succesvol geweest. Eens in de paar jaar komt eengeremasterde versie van het een of ander uit, meest recent de soundtrack van Love. Julie Taymor film-musical Across The Universe, gebaseerd op muziek van The Beatles, gaat deze week in premiere.
Met hiphop en rap op de hitlijsten vragen velen zich af wanneer de nalatenschap van The Beatles eindelijk zal vervagen in de tijd. Maar de zestienjarige Courtney Williams uit Mission Viejo denkt niet dat The Beatles al vergeten zullen worden. Ze noemt Yellow Submarine haar favoriete tekenfilm. "Ik vind ze te gek. Ik luister al naar ze sinds ik een klein kind was. Ik bedoel, toen ze naar Amerika kwamen was het zo'n enorme gebeurtenis en veel bands noemen The Beatles als hun grote inspiratie. Ik kan wel zien waarom. Het waren muzikale genieën." Natuurlijk is niet elke jongere het met Courtney eens, maar velen onderkennen de grote rol van de groep in het opnieuw definiëren van muziek zoals we het nu kennen. Hun genre-overschrijdende ontdekkingen, de feedback aan het begin van I Feel Fine en de geluidseffecten op Tomorrow Never Knows. Het respect voor The Beatles is zelfs in deze tijd nog altijd groot.
De vulgaire taal van veel rappers drijft sommige luisteraars weg. Kevin Albin (16): "The Beatles hadden geen vloeken en bezweringen nodig om evengoed op te vallen. Tegenwoordig hebben rapnummers dat voortdurend en mensen schijnen het leuk te vinden. Ik niet, het is niet mijn stijl." Vriend Eric Sipp (16): "Ik denk dat de nummers van The Beatles meer artistiek en goed geschreven zijn. Ze waren veel origineler. Tegenwoordig klinken veel loopjes hetzelfde. Die van The Beatles staken er echt bovenuit. Rap herhaal t zich op een computerdreun. Ik vind het geen muziek."
De akkoordenstructuuren -opbouw van The Beatles' muziek bevatten bouwstenen voor beginnen muzikanten. Clayton Lillywhite (16) onderschrijft dat. Hij bedankt zijn drumleraar voor de kennismaking met The Beatles. Come Together was het eerste nummer dat hij ooit speelde. De meerderheid van jonge Beatlesfans zeggen dat hun ouders hen de muziek hebben voorgespeeld. Ze beïnvloeden vervolgens elkaar en zo groeit de sneeuwbal. Maar ze constateren ook dat andere leeftijdsgenoten er niets van weten. Jon Gordon (16): "Ik denk niet dat ik ooit een nummer van hen heb gehoord. Ik zou je niet kunnen vertellen wat het verschil is tussen hen en iemand anders als ik een oud nummer hoor. Ik zou het moeten raden." Hij zegt dat geen van zijn vrienden ooit naar The Beatles heeft geluisterd. Maar vriend Nick Pearl (16) ontkent: "Het staat op mijn iPod. Ik zoek het niet op, maar als het langskomt luister ik er naar."
Voor Caroline Nguyen (14) is het duidelijk: er is geen ontkomen aan. "Er zijn zo veel bands die hen proberen te imiteren. In videoclips zie ik bands die op hen proberen te lijken, zoals de Click Five met hun haardracht." Anderen respecten de groep, maar dat maakt The Beatles niet meteen tot de favoriete band. Reacties: "Ik hou niet van ze. Ik respecteer ze, maar ik hou er niet van. Ik krijg er de zenuwen van" en "Je kunt The Beatles wel goed vinden, maar je kunt er niet op dansen". Sommigen denken dat de groep het in de jaren '70 en 80, met de toen heersende discorage, het lastig gehad zou hebben. Maar ook: "Ik denk dat hun muziek tijdloos is en dat de nieuwe generatie dat oppakt."
Hoe dan ook: er zijn genoeg fans die The Beatles zeer waarderen en de groep uittillen boven een anoniem plekje op een willekeurige iPod. Courtney Williams nogmaals: "Ik denk dat hun muziek elke andere moderne muziek wegblaast. Ze zijn de beste band ooit, van alle tijden. Je kunt in je leven niet ten minste eenmaal naar The Beatles hebben geluisterd."
(Bron: ocregister.com)
(vert.: Cor Dol)
(unquote)
www.beatlesfanclub.nl
http://www.beatlesfanclub.nl/component/option,com_frontpage/Itemid,1/
(quote):
TIENERS VAN VANDAAG VINDEN THE BEATLES NOG ALTIJD GOED
vrijdag 21 september 2007
Meer dan veertigjaar nadat The Beatles Amerika en de wereld veroverden, weet de groep nog altijd jonge fans aan zich te binden.
'Nothing's gonna change my world', zong John Lennon in Across The Universe uit 1968. En veertig jaar later lijkt de wereld die The Beatles creëerden inderdaad weinig veranderd. Tot op de dag van vandaag is geen band zo commercieel en creatief succesvol geweest. Eens in de paar jaar komt eengeremasterde versie van het een of ander uit, meest recent de soundtrack van Love. Julie Taymor film-musical Across The Universe, gebaseerd op muziek van The Beatles, gaat deze week in premiere.
Met hiphop en rap op de hitlijsten vragen velen zich af wanneer de nalatenschap van The Beatles eindelijk zal vervagen in de tijd. Maar de zestienjarige Courtney Williams uit Mission Viejo denkt niet dat The Beatles al vergeten zullen worden. Ze noemt Yellow Submarine haar favoriete tekenfilm. "Ik vind ze te gek. Ik luister al naar ze sinds ik een klein kind was. Ik bedoel, toen ze naar Amerika kwamen was het zo'n enorme gebeurtenis en veel bands noemen The Beatles als hun grote inspiratie. Ik kan wel zien waarom. Het waren muzikale genieën." Natuurlijk is niet elke jongere het met Courtney eens, maar velen onderkennen de grote rol van de groep in het opnieuw definiëren van muziek zoals we het nu kennen. Hun genre-overschrijdende ontdekkingen, de feedback aan het begin van I Feel Fine en de geluidseffecten op Tomorrow Never Knows. Het respect voor The Beatles is zelfs in deze tijd nog altijd groot.
De vulgaire taal van veel rappers drijft sommige luisteraars weg. Kevin Albin (16): "The Beatles hadden geen vloeken en bezweringen nodig om evengoed op te vallen. Tegenwoordig hebben rapnummers dat voortdurend en mensen schijnen het leuk te vinden. Ik niet, het is niet mijn stijl." Vriend Eric Sipp (16): "Ik denk dat de nummers van The Beatles meer artistiek en goed geschreven zijn. Ze waren veel origineler. Tegenwoordig klinken veel loopjes hetzelfde. Die van The Beatles staken er echt bovenuit. Rap herhaal t zich op een computerdreun. Ik vind het geen muziek."
De akkoordenstructuuren -opbouw van The Beatles' muziek bevatten bouwstenen voor beginnen muzikanten. Clayton Lillywhite (16) onderschrijft dat. Hij bedankt zijn drumleraar voor de kennismaking met The Beatles. Come Together was het eerste nummer dat hij ooit speelde. De meerderheid van jonge Beatlesfans zeggen dat hun ouders hen de muziek hebben voorgespeeld. Ze beïnvloeden vervolgens elkaar en zo groeit de sneeuwbal. Maar ze constateren ook dat andere leeftijdsgenoten er niets van weten. Jon Gordon (16): "Ik denk niet dat ik ooit een nummer van hen heb gehoord. Ik zou je niet kunnen vertellen wat het verschil is tussen hen en iemand anders als ik een oud nummer hoor. Ik zou het moeten raden." Hij zegt dat geen van zijn vrienden ooit naar The Beatles heeft geluisterd. Maar vriend Nick Pearl (16) ontkent: "Het staat op mijn iPod. Ik zoek het niet op, maar als het langskomt luister ik er naar."
Voor Caroline Nguyen (14) is het duidelijk: er is geen ontkomen aan. "Er zijn zo veel bands die hen proberen te imiteren. In videoclips zie ik bands die op hen proberen te lijken, zoals de Click Five met hun haardracht." Anderen respecten de groep, maar dat maakt The Beatles niet meteen tot de favoriete band. Reacties: "Ik hou niet van ze. Ik respecteer ze, maar ik hou er niet van. Ik krijg er de zenuwen van" en "Je kunt The Beatles wel goed vinden, maar je kunt er niet op dansen". Sommigen denken dat de groep het in de jaren '70 en 80, met de toen heersende discorage, het lastig gehad zou hebben. Maar ook: "Ik denk dat hun muziek tijdloos is en dat de nieuwe generatie dat oppakt."
Hoe dan ook: er zijn genoeg fans die The Beatles zeer waarderen en de groep uittillen boven een anoniem plekje op een willekeurige iPod. Courtney Williams nogmaals: "Ik denk dat hun muziek elke andere moderne muziek wegblaast. Ze zijn de beste band ooit, van alle tijden. Je kunt in je leven niet ten minste eenmaal naar The Beatles hebben geluisterd."
(Bron: ocregister.com)
(vert.: Cor Dol)
(unquote)
* denotes required fields.