De songs onderscheiden zich te weinig voor mij, hoewel Dirt een mooie uitzondering is. Samen met de 1e 2 nummers heb ik het dan min of meer (misschien nog 1) wel gehoord, maar een ander misschien niet. Het wordt me teveel woeh en aáhh (schreeuwerig) en 1 of 2 akkoorden werk. Voor mij in deze opzet te weinig, maar wel een bijzondere plaat voor dit topic.

Kan dat veenlijk nou nooit eens zijn shirt aanhouden ?

Ja, dat dus inderdaad. Dit is wel een aardige plaat om soms loeihard een of twee nummers van te draaien, maar het enige interessante muzikale aspect is verder het saxofoonspel, naar mijn mening. 36 minuten deng deng deng woe hoe hoe vind ik toch al een erg lange zit.

Iggy Pop ken ik wel, maar wist niet dat hij in the Stooges zat.
Edit: Heeft samengewerkt met...

Iggy was gewoon zanger/bandlid.

Heeft samengewerkt? Iggy wás The Stooges, joh! Belangrijkste lid van The Stooges.

Nou die jongen van Asheton (gitarist en broer vd drummer) en later James Williamson (die nog een duoplaat met Iggy zou maken) schreven muziek en speelde gitaar.

Iggy was duidelijk het boegbeeld wat vocalisten wel vaker zijn.

Oke, daar heb je een goed punt. Zonder hun zou het vast een stuk minder zijn geweest, maar Iggy was dan weer de energieke frontman die de band ook wel kon gebruiken.

Iggy Pop ........geweldige performer die negen levens heeft. Wat heeft-ie man zich toegetakeld door de jaren heen...letterlijk en figuurlijk.
Die man heeft echt overlevingsdrang. Heb hem hoog in aanzien.
The Stooges waren toch wel de grondleggers van wat later Punk werd genoemd.
Zie hem nog (solo) het decor van Toppop in 1977 slopen.........memorabel moment.

Iggy was gewoon een van de Stooges. Het is niet alsof de Stooges ooit met een andere zanger platen hebben gemaakt.

En voordat de Stooges de Stooges heette, heette ze The Iguanas, naar een oude bijnaam van Iggy.

Ik zie het, verkeerd gekeken.

Omdat ik deze en de voorganger reeds kende, heb ik voor deze week dan maar de opvolger Raw Power opgezocht. De eerste twee albums vind ik fantastisch, dus afgaande op de hoge score en het enthousiasme bij deze plaat hier op MuMe, was ik niet voorbereid op een tegenvaller. Wat het dus wel is geworden. Ik krijg hier niet dezelfde "click" mee, ik vind (en vond) Iggy (voor ik The Stooges ontdekte) hier ook geen goede zanger. Het is wel weer wild en rauw, maar dat ondefineerbare extraatje dat me bij de keel grijpt en me mee in de waanzin sleurt beleef ik bij Raw Power (nog?) niet.
Misschien moet ik de geremasterde versie ook maar eens opzoeken, want de versie die ik heb klinkt langs geen kanten.

edit: waarschijnlijk een slechte rip, heb nu een andere, 320kbps, klinkt normaler. Toch ook van de originele versie geript denk ik..

Herkenbaar... ofschoon ik beide platen slechts 1 keer gehoord heb, voel ik me nu toch iets minder eenzaam in die ervaring. Dit is hoe dan ook muziek die nogal buiten mijn straatje valt, maar deze Fun House vond ik wel een prettige drive hebben, genoeg om er op termijn eens een tweede kans aan uit te delen. Raw Power vond ik ook maar een bak herrie.

Dan zal iemand toch eerst een shirt voor de goede man moeten kopen vrees ik

Deze week album nr. 19: 12 stemmen | gemiddelde 3,29 | 5 berichten ...

The Last Poets (1970), The Last Poets




Introductie: hier (bij het album) gepost.

.

Een compleet onbekende voor mij dacht ik, maar wie heeft die frase, met bijna dezelfde tonatie, uit track nummer 9 "New York New York, the bi i i ig apple" nog gebruikt? Ik kan het maar niet vinden/plaatsen, maar ik heb het ergens op een (redelijk?) recent album.

Nog nooit zelfs maar in de verte van gehoord...

Het is dan ook geen rock.
Of het goed is? Voor wat het is wel vind ik. Muziek in de traditionele manier van ons denken is het misschien niet, maar een stekje in de geschiedenisboekjes zal het wel verdiend hebben.

Een nog grotere verrassing dan Can.
Maar deze is voor mij ook onbekend, de naam heb ik wel gehoord, maar heb daar geen muziek bij.
Wat betreft stemmen scoort deze ook veruit het slechtst zowel in sterren als users.

Ook nooit van gehoord, maar uit het beperkte aantal berichten bij die plaat kan ik opmaken dat het muzikaal nogal karig is, en vooral om de rap/stem draait?

@Stijn: Tsja, rappen zou ik het zelfs niet noemen (maar wat weet ik van rap ), het met enige melodie verkondigen van teksten op Afrikaanse percussie (moet spontaan aan de neo-hippies in de zomer in het Parc de la Ciutadella hier in Barcelona denken. )

Ik moet wel zeggen dat ik het bij de eerste beluistering maar niks vond, maar na enkele beluisteringen werkt het wel aanstekelijk...

Hmm..... Misschien is dit dan toch niet zo'n lijst waarbij alleen maar usual suspects langskomen.

Dit is inderdaad een redelijk obscuur album, staat niet eens in 1001 albums (!)

Last Poets - iedereen die een beetje black music is - en dan hoef ik hier op MuMe helaas geen dranghekken te plaatsen en/of een volgnummertjesautomaat - en ook jazz-kennis wil wel helpen. Denk: Gill Scott-Heron, Arrested Development (m.n. hun unplugged live), denk ook The Roots en dan geef ik nog maar een paar namen; als ik naar de platenkast zou lopen, kan ik er nog wel extra noemen.

Dit was een grote, prettige verrassing.

Inderdaad, erg leuke verrassing deze. Een hele tijd terug was er eens een interessante documentaire over op tv, ik denk bij Uur van de Wolf. Vond het een hele fascinerende groep, maar ben er destijds niet meer achteraan gegaan. Daar ga ik deze week verandering in proberen te brengen.

Ziet er interessant uit.

Edit: staat inmiddels (ruim een uur later) op. Klinkt erg goed!

Ik weet niet of dit mijn ding zal zijn, maar ik ga het ook een kans geven. Het ziet er naar uit dat ze best invloed hebben gehad op de muziekwereld, dan wil ik het in ieder geval kennen.

Even terugkomend op The Stooges, dit lees ik nu:
17 The Stooges
Raw Power (1973)

Produced by David Bowie, who also helped re-form the band, Raw Power was the Stooges's late swansong, and their most influential album. The Detroit group were already legendary for incendiary live shows and first two albums, but Raw Power, though selling as poorly as its predecessors, was subsequently cited as a prime influence by virtually every group in the British punk scene.

Without this ... no punk, so no Sex Pistols (who covered 'No Fun'); no White Stripes.

In mijn zoektocht naar de roots van hiphop ben ik op The Last Poets gestuit, wel leuk die proto-rap.
Het is wel aardig intens, wat je niet zou verwachten bij wat trommels en gepraat, maar daar maken ze dus een kunstwerkje van

20ste album uit de selectie. Artiest gegarandeerd voor niemand onbekend, of je moest van Mars komen (en dan nog??) Album misschien niet het meest voor de hand liggende? Geen idee, ik ben niet zo into Bowie. Buiten een track of drie ken ik dit album dan ook niet.

Hunky Dory (1971), David Bowie




Introductie uit de Cultuurkenner hier bij het album geplaatst.

.