Mijn favoriet van Bowie, liever nog dan Ziggy en Low.
En OOOh, The Bewlay Brothers zo mooi.

En 1970 alweer voorbij, ook niet echt een heel bijzonder jaar.
Neil had 2 echt goede (CSNY is de 2e), maar die is al geweest
Deep Purple komt dus niet meer voorbij.

Bowie: was verwacht; twijfelde alleen of het deze zou zijn of de volgende (Ziggy). Klassieker, een absolute must-have.

Mijn faves: Changes, Life on Mars en Bewlay Brothers

Ik heb toch gemengde gevoelens bij de keuze van Bowie in dit soort lijstjes. Opgelet, ik ga zijn talent niet in twijfel trekken, dat zou ook onmogelijk zijn. Een groot en veelzijdig artiest in alle opzichten. Maar waar ik wat problemen mee heb is zijn in het begeleidende artikel aangehaalde kameleon eigenschap. In tegenstelling tot de andere aangehaalde kameleons Elvis Costello en John Cale, vind ik Bowie, buiten zijn altijd herkenbare stem, geen eigen watermerk hebben. Costello en Cale zijn volgens mij ook ongevoeliger en minder beinvloed door de heersende trends van het moment, waar Bowie er altijd meteen bovenop zit. Okee, wat hij doet binnen die heersende trend vult hij steeds op een originele, en kwalitatieve manier in. Dat maakt dat hij natuurlijk helemaal niet bij de "ordinaire" opportune meelopers hoort, maar toch ook niet als een trendsetter kan aanzien worden. Laten we het houden bij een opportune genie (of een geniale opportunist )

Dan zou je kunnen dingen dat hij óf er heel snel bij is; óf leading is in een trend. Ik ben zelf geneigd het laatste te denken.

Ik heb net even naar de eerste 12 albums van Bowie gekeken - ik heb ze niet allemaal; maar zeker 8 daarvan zou ik toch wel essentieel willen bestempelen. Kameleon is een waar woord, maar vergis je niet de man is in staat een aantal totaal verschillende stijlen - vaudeville (varieté), rock, balladeering (bijv Life on Mars, Word on A Wing), disco, electronic/ambient - in zijn werk te incorporeren; en dan die stem - zo herkenbaar.

Twee jaar achtereen concerten gezien van hem in de Ahoy: totaal verschillend: de een met focus op Station to Station, de ander met focus op Low - enorm verschil, het charisma was identiek.

Vaste prik natuurlijk. Zelf vind ik Station to Station z'n beste studio album (Bowie at the Beeb z'n beste in het algemeen), maar ik zal mij schikken in deze uitslag.

Ah, de refferentie Costello, al vanaf zijn debuut volg ik hem en koop alles.
Ik vind hem echt geweldig.
Maar een trendsetter o.i.d. ik ken op muziekgebied geen grotere dief, zelfs zijn naam heeft hij gestolen

Cale wel, maar ik denk Bowie ook wel en Bowie hoort wat mij betreft wel in het topic thuis.
Met de watermerk-opmerking van CB kan ik het overigens wel eens zijn en dit is ook geen diskwalificatie.

Van alle Bowie-albums kiezen ze deze.

Waarom zou Machine Head niet kunnen komen? Die schat ik hoger in dan In Rock. Zelf had ik nog wel een album van The Who verwacht, misschien dat Who's Next nog komt, maar Live at Leeds is toch wel één van de grootste live-albums. Wat me overigens brengt op het feit dat Made In Japan ook nog best zou kunnen komen. En schrijf At Fillmore East ook niet af.

Who's next staat wel hoog op mijn lijstje kandidaten.
Als Made in Japan mee zou doen zou Cabeza Borradora allang euforisch gereageerd hebben
DP en gelijkgetsemde komen zo wie zo niet zo snel in aanmerking voor dit soort lijstjes.

@Rudi S:

Ik kan leven met de opmerking (incl. typo) van CB: "oportune genie (of een geniale oportunist )

Ik kies zelf niet tussen die twee. Ergens hier heb ik al eens geschreven over de drie perspectieven van de muziekliefhebber:

1. het toen-perspectief (wat werd er toen gevonden)
2. het nu-perspectief (hoe kijkt men nu terug - velen kijken met een bepaald dédain terug)
3. het nu-perspectief met verdiscontering van de toenmalige context - in boerentaal: de 'gewogen' beleving.

Ik poog zoveel mogelijk op 3. te zitten, maar 1. weegt echt mee - en Bowie waardeer ik zeer.

Overigens kunnen we over Costello - die verwacht ik zeker - nog een aardige boom opzetten; wat zeg ik? - waarschijnlijk een heel park vullen.

@Rudi S: Meen je dat nou van Costello? Ik ken bijlange na alles niet van Costello. Voor mij zeker de titel muzikale kameleon waardig. Een trendsetter inderdaad verre van, maar een dief? Ik vind hem juist erg origineel, én een watermerk drager. Waarschijnlijk mis ik met dat cultuurgat van me referenties. Wat en van wie heeft hij volgens jouw dan gepikt?

Costello komt zeker, dat ruik je gewoon.
Nog zo'n 6 a 7 jaar (dit zijn CB jaren uiteraard) wachten .

Costello is een echte favoriet van mij, ik heb ook zeer hoge waarderingen (sterren) staan hier op MM en volg hem al vanaf het begin van zijn carriere.
Maar orgineel o.i.d.
Zijn naam komt van Elvis P, zijn uiterlijk van Buddy H.
Een beetje luisteren en je herkend de invloeden, waar hij overigens nooit een geheim van heeft gemaakt.
Oliver's Army is zelfs gepikt van Abba.
Get Happy van de soul jongens en het prachtige King of America van de country en roots jongens.
Midden jaren 70 was Costello naast computerprogrammeur ook folky die in Pubs optrad, daar heeft hij de Pubrock zien oprukken en toen de punk en newwave er aan kwam kon onze Elvis dit ook als de beste.
In de jaren 80 was er ook de perfecte pop alla Beatles / Beach boys.

Ha, Deep Purple, ik wou er eerst niks over zeggen, maar nu Made in Japan is gevallen...

Moest ik de lijst niet kennen, zou ik Deep Purple ook niet verwacht hebben, want zoals elke lijst, is hij , logisch ook, beinvloed door de smaak v/d samenstellers. Dit lijstje komt dus uit een rubriek van De Morgen, waarvan ik weet dat de muzikale smaak van de toentijdige muziekredactie richting hard-rock wel ophield bij Led Zepplin. Met nog minder blues en nog meer "hard" was niet meer cool.
Rekening houdend met dit feit (de smaak v.d redactie) waren albums van Zappa, Beefheart, Neil Young en Dylan natuurlijk gedoodverfde 'suspects'.

Spijtig genoeg geen typo, maar een spellingsfout. Laten we het maar wijten aan het gebrek van nederlandse input in mijn woonomgeving. Bedankt voor de hint trouwens, heb het ondertussen rechtgezet.

Okee, blijkbaar een combinatie van mijn gebrek aan kennis van het volledige oeuvre van de man met de rest van mijn cultuurgat...

[...]zijn uiterlijk van Buddy H.

Het was deze of Ziggy.. maar vind deze wel revolutionairder in retrospectief. Plaat met alléén maar parels en een waar genot om te beluisteren, hiermee drukte Bowie ouwe knarren uit de jaren 60 definitief van de weg. Heerlijk transparant en minimaal, en toch bombastisch.
Ik vraag me af of er ook nog plaats zal zijn voor Low later in de lijst.. Bowie is een artiest die wel meerdere essentiële mijlpalen heeft gemaakt namelijk

Iedereen mag maar 1 keer mee doen, dus geen Bowie meer.

Laten we het hopen.. zou voor de geloofwaardigheid van de lijst ook stukken beter zijn.

OK, dat wist ik niet.. wel zo eerlijk natuurlijk. Aangezien soul/funk toch een invloed lijkt te zijn in de lijst verwacht ik onze blinde kameleon op dat gebied ook nog wel snel.

Ik wist niet dat jij zo'n kenner was van Bowie's discografie.

Dit is ook niet mijn favoriete Bowie-plaat, maar wel een van zijn sterkste en zijn eerste plaat die echt hoge ogen gooit. Bij Can en Pink Floyd koos Humo ook al voor vroege platen uit het oeuvre, dus dat ze dat hier ook doen verbaast me niet echt. In plaats van Low of Heroes zullen ze dan ook wel iets van Brian Eno of Neu! (waar die platen door beïnvloed zijn) kiezen, denk ik.

Ben benieuwd wat we nog meer krijgen uit '71. Gokje: Serge Gainsbourg, Funkadelic en Joni Mitchell.

Dat denk ik ook. Of beter: "ik ben geneigd het met je eens te zijn"

Ook niet mijn favo album van Bowie, maar toevallig deze week nog wel gedraaid en moet zeggen wél erg goed. Naast 'Life on Mars' geen echte uitschieters naar boven, maar wel een constant hoog niveau. Naast genoemde is 'Andy Warhol' een favoriet van mij. Ik denk dat alle andere keuzes voor een Bowie album meer discussie hadden opgeleverd Deze wordt toch wel breed gedragen en door niemand van de liefhebbers minder, laat staan slecht gevonden.

Deze lijst komt niet uit Humo maar uit een bijlage van de krant, De Morgen.

Het tweede deel van zijn naam komt van het tweede deel van het duo

Abbott and Costello - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Ben ik niet, maar ik weet wel dat hij betere albums heeft gemaakt dan deze.

Hunky Dory is wel mijn favoriete Bowie-plaat! (het zal eens niet, m'n mening verschilt weer totaal van die van Chevy )

Nou, niet echt dus.. Ziggy zou je beter kunnen vinden of hoogstens Low, maar dat zijn echt wel zijn grote drie! De rest volgt op afstand, alhoewel ik Diamond Dogs stiekem ook wel tot die categorie reken, maar dat schijnt een redelijk eenzame mening te zijn.

D'r zijn muziekliefhebbers die van boven de gave van 'immaculate musical conception' - NL = onbevlekte ontvangenis + muzikaal) - hebben ontvangen; altijd graag zo iemand willen ontmoeten.

Lijkt me buitengewoon.

In deze context lijkt me New Order Movements gepast: Doubts Even Here

Ik deel een virtueel glas met Bor !

Je vergeet er toch nog eentje, orbit. Station to Station hoort denk ik ook wel tussen Low, Hunky Dory en Ziggy te staan.

Oh ok, bedankt dat je even zegt welke muziek ik wel en niet beter mag vinden.