Leuk dat het El-P is geworden, heel geschikt voor mij in dit topic. Er valt voor mij namelijk nog genoeg te ontdekken. Cannibal Ox heb ik eenmaal geluisterd en toen deed het me vrij weinig, maar die ga ik deze week nog wel een herkansing geven. Van El-P's eerste twee platen ken ik alleen wat losse nummers, ik denk dat ik daar deze week nog wel wat plezier aan ga beleven.

Heb wel eens wat solo werk van El-P's geprobeerd maar kon me niet echt beklijven. Maar dit is een mooie gelegenheid om Cannibal Ox deze week een paar keer uit de kast te pakken. Voor mij een van de meest interessante hip hop releases. Vanaf het moment dat het album uit kwam en ik de enthousiaste review las in de Nieuwe Revu. Napster tijden herleven!!!!

Ik heb ruime voldoendes staan bij zowat alle albums die hier vermeld worden dus blijkbaar ben ik reeds een kenner. Inderdaad dus een rustig weekje voor mij wat dit topic betreft.

El-P heeft trouwens nog een uitstapje gemaakt naar de jazzmuziek: El-P - High Water (2004)

Echt een geslaagd album vind ik dat echter niet. Verder moet ik Collecting the Kid nog checken, dus dat ga ik mooi deze week doen. Ook Central Services - Forever Frozen in Television Time lijkt mij een interessante EP. Een samenwerking tussen El-P en de overleden rapper/zanger Camu Tao. Dat moet wel een interessante combinatie zijn en ik verwacht dan ook niets minder dan zeer vreemde muziek.

Tot slot zal ik zelf nog de mixtape The Weathermen - The Conspiracy proberen te checken. Een groep waar El-P samen met heel veel andere soortgenoten deel van uitmaakt.

Meh, The Weathermen is cool op groepsnummers, maar de mixtape zelf is grotendeels matig. Collecting the Kid is opzich wel oké, aantal leuke remixes, maar ook weer niet essentieel.

Dan haak ik ook aan, want die komt in Greatest Hits nooit voorbij - het enige topic dat ik hier volg. Zet voor het la-la-la topic een heel deel oeuvre doorgeluisterd. Ik zet dit topic in Mijn Updates.

Ja, lieve mensen, El-P dus, vermoedelijk mijn favoriete hiphopartiest of all times. En dat zegt best wat.

Producer dus van het beste hiphopalbum aller tijden, The Cold Vein van Cannibal Ox. Een meesterwerk op zo'n beetje elk front. Een meer dan een uur durende, poëtische beschrijving van de ellendige kant van New York, gebracht met zo'n levendigheid en zulke schitterende metaforen en passages dat je niet anders kunt naar vol bewondering luisteren waar Vast Aire en Vordul Mega nu weer mee gaan komen. Een standaard hiphoponderwerp, breder getrokken en beter en schitterender beschreven dan ooit. En dat over de producties van El-P die een ijskoud, sfeervol en intens decor neerzet dat gewoon perfect is voor de (overigens bijzonder flowende) rappers. Luisteren dus!!!!

Ik wil jullie een aantal quotes niet onthouden, al kan ik jullie vooral aanraden het uit de mond van de rappers zelf te horen (en in de context):

"Birds of the same feather flock together
Congested on a majestic street corner
That's a short time goal for most of 'em
Cuz most of 'em
Would rather expand their wings and hover over greater things
That's what we call inspired flight
By the pigeons that gotta eat pizza crust every night
And "Let there be light" was understood
When a mic-stand descended from up-and-above into the hood"

"Sometime these cats see life
Street life incomplete light and be like
Imma live life after this one crime"

"You love New York, but New York don't love you"

"You were a still born baby
Mother didn't want you, but you were still born
Boy meets world, of course his pops is gone
What you figure
That chalky outline on the ground is a father figure?"

Zomaar een paar. De kenner ziet dat dit voornamelijk quotes van Vast Aire zijn, die in deze vorm toch wel mijn favoriete rapper ooit is.

El-P is ook voor de niet-hiphoppers misschien nog wel het proberen waard, omdat het toch nog behoorlijk wat rockelementen bevat.
El-P is in korte tijd uitgegroeid van grote onbekende tot top producer/rapper voor mij. Ik ga deze week maar eens gebruiken om weer eens flink Cannibal Ox te gaan luisteren, dat mij toch nog niet helemaal weet te boeien, al staan er wel een aantal belachelijk vette knallers op, gaat allen Iron Galaxy horen, als jullie niet van plan zijn een heel album te checken.
Verder zal ik Fantastic Damage weer eens draaien en ook Company Flow ben ik wel benieuwd naar geraakt.

Deze plaat: Central Services - Forever Frozen in Television Time (2010) van El-P en Camu Tao (onder de naam Central Services) is in ieder geval voor de users die een hekel aan hiphop hebben geschikt. Electropunk is het. El-P is naast de hiphop dus ook van andere markten thuis.

Zelf ben ik nu bezig met de eerste luisterbeurt en tot nu toe kan ik het het beste typeren als een zeer vreemde en toch plezante trip. Echoënde zang, vuige producties - er wordt redelijk ruim buiten de lijntjes gekleurd.

Ik heb vandaag 'Fantastic Damage' beluisterd (bevalt me stukken beter dan 'C4C', trouwens), en deze avond nog enkele platen die El-P geproducet heeft; 'The Cold Vein' van Cannibal Ox (staat zeker in het lijstje door mij erg gewaardeerde hiphopplaten) en het meer recente 'R.A.P. Music' van Killer Mike daarna, mij nog compleet onbekend. Morgen is het dan tijd voor 'I'll Sleep When You're Dead', en Company Flow zal ook zeker nog langskomen. Hippediehop!

Ik vrees dat mijn week pas vanaf morgen kan beginnen, maar dan zal ik wel voor twee gaan draaien.

Hoe bevalt 't ieder op dit moment?

En waar is Stijn_Slayer?

Volgens mij schrikt hiphop de meeste mensen toch nog een beetje af hier. Een rustige week zullen we dit maar noemen.

Ik heb deze week al behoorlijk wat platen van El-P gecheckt en dus ook enkele mooie nieuwe ontdekkingen gedaan (vooral Central Services, de punkplaat). A.s. weekend wordt het maar eens tijd voor mijn favoriete platen van El-P.

Zo. Vrij laat begonnen, maar toch! Nu Fantastic Damage opgezet - volgens de experts zijn 'rauwste en meest chaotische album'. Spannend.

edit: toeval, zo rond dezelfde tijd, Rob - en dat in zo'n rustige week..

Ik vind Cannibal OX echt geweldig en dave heeft me een paar keer proberen te overtuigen dat El-P andere projecten ook van een waardig niveau zijn, maar persoonlijk hoor ik het niet zo... maar is meestal heel iets boven gemiddeld op zijn hoogte punten, wat mij betreft. Maar kan meestal niet een noemenswaardige indruk op mij achterlaten.

edit: wat typo weg gehaald.

Probeer anders eens I Phantom van Mr. Lif. Daar staan ook wat El-P producties op en nijgt meer naar The Cold Vein.

Mr. Lif - phantom heb ik geprobeerd, vond ik beter dan het solo werk van El-P maar ook niet schreeuwend interessant. Wel een van de betere platen die mij toen zijn aangeraden.

Ik kan niet altijd helemaal volgen wat de rappers nou rappen - soms gaat 't mij iets te rap. Is dat zwakte? Of lezen jullie de lyrics ook eerst even door, of mee, bij 't luisteren? Vooral als ze rap rappen: als in het titelnummer van Fantastic Damage bijvoorbeeld. Folkies zingen toch een stuk langzamer..

Is het vooral luisteren naar beats heiligschennis? Want die vind ik goed (Dead Space 9mm zojuist) (edit: + Tuned Mass Damper)

Ik heb I'll Sleep When You're Dead eens geprobeerd om te zien of El-P m'n ding was, maar dat blijkt niet zo echt te zijn. Ik was die harde beats na een tijdje wel beu eigenlijk en was best blij dat er dan eens een nummer als The Overly Dramatic Truth tussenkwam om het tempo even te laten zakken. Dit vond ik samen met het nummer dat daarna kwam ook ineens de beste 2 nummers van het album. Ik heb getwijfeld tussen een 2.5* en een 3*, maar ik geef nog net het voordeel van de twijfel en het wordt een 3*.

In ieder geval tof dat je het geprobeerd hebt

Niels schreef:
thanks

Welnee, dat doe ik ook zo vaak. Zeker bij een artiest als Aesop Rock, waarbij ik meer let op hoe hij iets rapt dan wat hij rapt, omdat het vaak zo verdomd cryptisch is dat er nauwelijks iets van te maken is voor mij (al schijnt het wel mogelijk te zijn).

Op El-P's debuut vind ik hem het moeilijkst te verstaan, bij zijn latere albums gaat dat beter. Uiteindelijk pak ik vaak wel teksten erbij.

Overigens, maar dit hoeven jullie niet van me aan te nemen (doe maar wel), is de muziek van El-P niet echt hap-slik-weg muziek. Eerder een artiest die je vaak op moet leggen en er lang over doet om op je in te werken, al vond ik het persoonlijk wel direct prima muziek.

Maar dat beweer je ook bij Neutral Milk Hotel.. (ik lees je daar berichten nu terug schattig)

Maar ik geloof 't. Op dit moment is hip-hop voor mij ook niet heel hap-slik-weg, toch bevalt 't wel. Op de manier zoals jij soms luistert, gaat 't bij mij nu ook: en wat dat betreft vind ik de manier waarop er op het album gerapt wordt (flow, right? ) best een fijne manier. Een beetje woorden uitspugen, lijkt het soms. Frustratie?

Jij bent schattig.

Mensen die beweren dat er geen emotie in rap zit hebben hun oren ook dicht zitten. El-P is er inderdaad goed in lekker gefrustreerd te klinken. Of sarcastisch. "Is my mommy in heaven?" "Well, she's definitely nog here." Oooehhhhhhh.

Ja, hè hè, daarom schreef ik het ook Er zijn wel meer stukken tekst waaruit blijkt dat ik mezelf ook probeerde te vermaken tijdens het schrijven.

Ja, hè, hè, daarom schreef ik het ook - om je droge grapje te waarderen Schattig.

Over je verhaal over emotie in hiphop: die kan ik er zeker in vinden. (gelukkig!) Laatst ook bij Sage Francis, die heel onderhuids kan zingen. Bekruipend, beklijvend, op Gunz Yo vond ik vooral. Maar dat mocht ik niet zeggen, want 'Bridle was zo veel beter'. Puh.

Ik ga me straks 'ns wagen aan z'n nieuwe plaat. Benieuwd ook welke me meer zal bevallen.

Zijn nog andere users 'connected'? Teunnis? Snoeperd? Anderen?

Groepsknuffel!

Ik ben nu net begonnen met Cannibal Ox weer eens te luisteren in de hoop dat het kwartje echt eens valt. Ben nu bij openingsnummer Iron Galaxy waarbij ik me niet druk hoef te maken over kwartjes en dubbeltjes omdat dat gewoon een kei-kei hard nummer is.

Ik heb me ook maar eens aan de EP van Central Service (El-P en Camu Tao) gewaagd. Electropunk, geen rap maar nogal valse zang, overstuurde gitaartjes en rare beats, kortom: vaag en lekker. Check het uit als je hiphop haat en toch Masimo en AOVV steunt omdat ze zulke lieve jongens zijn.

C4C begint toch wel heel gaaf. Een stuk harder, krachtiger dan Fantastic Damage. De nieuwste van de twee ligt me beter, alhoewel beiden zo hun eigen charme hebben. Twee verschillende platen, da's leuk.

Ik was ook even aan de jazz-plaat begonnen, en ondanks dat die helemaal niet slecht was, wilde ik toch eigenlijk wel iets meer hip-hop draaien deze week (lees: laatste dagen v/d week)

edit: behalve één rapper op Tougher Colder Killer, die vond ik saaier dan de andere twee op de track, en sowieso saaier dan het album. Die die niet neger klinkt. De saaie. Is dat Despot?

Ik denk het, maar Despot is gaaf! Luister maar.

Maar goed, zoveel Charisma als Killer Mike heeft hij misschien niet.