Leuk leesvoer over de vele bandwisselingen.

The Fall, een cultband, of beter gezegd, een cultpersoon. Mark E. Smith is The Fall, zo zie ik het ook, dix. Ik moet nog een hele hoop van de band leren kennen, en ga ook The Peel Sessions eens draaien. Vanavond wat van het vroegste werk.

Zijn er maagdelijke Fall belangstellenden in dit topic ? Laat je hier penetreren:

(klik op hoes)




This Nation's Saving Grace is wat mij betreft niet per sé de beste van The Fall, maar toont wel een aantal verschillende invalshoeken zonder dat de boel écht ontoegankelijk wordt. Het betere riff-werk vind je in Cruisers Creek, bijna poppy is My New House, goed ramwerk op Bombast, haunting worden ze in I Am Damo Suzuki en er staat ook een track op van het soort waar ik stiekem erg van houd: Paintwork, waar Mark zich niet beheerst en het mengpaneel en meedraaiend tapedeck te lijf gaat, onderwijl volstrekt onbegrijpelijke teksten declamerend en schmierend.

Liefhebbers met de langste manen en slagtanden grijpen naar Hex als hen om de beste Fall wordt gevraagd. Ik ben echter post-Hex, dus mijn favo is Perverted. Wil je niet instappen waar iedereen instapt? Buig je dan over deze naargeestige schijf en zoek naar onweerstaanbaar vrolijke noten.

Platen noemen is platen weglaten ... en er zijn er eigenlijk maar weinig die ik écht af zou raden. Feit is dat de kwaliteit van The Fall tussen 82 en 87 continue hoog was, maar eigenlijk heeft iedere plaat van 88 en ouder wel één of enkele weergaloze nummers. Neem nou dit curieuze samenraapsel, daar staat dan wel weer een fantastische track over ons Oranje Nassau op ...

Nieuwsplaat

Paus Gestopt !

The Fall. H'''''m, Jullie zijn echt goed

Even omhoog goien in de updates met één van hun meest gesmaakte songs:

Het enige album van The Fall dat ik goed ken, is This Nations Saving Grace (4*, en gele sterretjes bij Mansion, Paintwork en I Am Damo Suzuki). Welk album beluister ik volgens de Fall-fanatici hier aanwezig het beste na dat album?

Als je iets moeilijkers zoekt: Hex of Perverted.
Als je iets in hetzelfde straatje zoekt: Bend Sinister of The Frenz Experiment.
Als je sterk recenter werkt zoekt: Real New Fall LP of Fall Heads Roll.
Als je een dwarsdoorsnede zoekt: 50,000 Fall Fans Can't Be Wrong

Bedankt

een heel topic over the fall? goed zeg

Always Different, Always The Same.

Het is de sneer van Smith die maakt dat The Fall always the same klinkt, maar voor always different is toch ook wel wat te zeggen. En dan valt er iets op, namelijk dat The Fall haar 'moeilijkste' werk toch al héél lang geleden heeft gemaakt. In grote lijnen kun je zeggen dat de ontwikkeling zo ongeveer heeft gelopen:

punk - abstract - pop - dance - rock

Daar gaan allerlei mensen natuurlijk over vallen, maar als ik nu deze volgende vijf platen daar chronoligisch langs leg, heb ik dan een klein puntje?

Witch Trials - Perverted - This Nation's Saving Grace - Shift-Work - Heads Will Roll

Nou ja, whatever. De periode die muzikaal het meest de moeite waard is, is wat mij betreft toch wel die van Grotesque - Hex - Perverted. Vooral de laatste plaat heb ik in het hart gesloten (krijg het maar niet voor elkaar om een andere nummer 1 in m'n top 10 te plaatsen) en daar staan ook nummers op die nadere beluistering verdienen voor wie The Fall alleen van het recente raggende werk kent. Neem nou het zinderende Garden met een bijzonder goed verstaanbare Smith. Niet dat het nou direct begrijpelijk wordt ( A Jew On A Motorbike?)




Nog iets beter vind ik het slepende (...) Tempo House, hier én op Perverted als live-uitvoering te horen. The Fall wordt beter als de bas voorin de mix zit, en dat zit ie hier. Mark refereert nogal eens aan ons, vast weer in historische zin: "... The Dutch Are Weeping, In Four Languages At Least..."



Staan deze slepende nummers je aan? Dan zou je wellicht Bend Sinister een kans moeten geven, de nummers Riddler en Gross Chapel / British Grenadiers komen qua spanning dicht in de buurt.

Perdu Dans La Musique


Heb je voorafgaand kunnen lezen wat ik zo goed vind aan The Fall, dan nu hetgeen ik in de band bewonder: het feit dat ze volstrekt onbehaagziek te werk gaan. Dat irriteert de meeste mensen, mij dus niet. Neem deze zeer geslaagde cover, en let goed op als de klok 2.09 aantikt. Wat hoor je ?




Mark grijpt in, letterlijk, en God mag weten waarom. Talloze tracks hebben dit soort dwarse momenten, die dus eigenlijk een geslaagde opname verzieken. Het punt is dat Smith hele andere ideeën lijkt te hebben over wanneer een opname geslaagd is, een extra take lijkt in ieder geval niet in z'n woordenboek voor te komen. Als je die houding accepteert, dan accepteer je ook de afgebroken optredens en de spuuglelijke hoezen (Die van R.E.M. zijn natuurlijk net zo lelijk, maar die stoppen er dan weer wél heel veel werk in)

The Wonderful & Frightening World ... in ieder geval kant A

Je moet ook niet naar Mark kijken, maar naar z'n vrouw. Wees wel voorzichtig.

Inderdaad één der grote wereldmysterieën hoe die Mark E. Smith zo'n mooie vrouw heeft.

Ik heb ervoor gekozen om de vroegste platen eens chronologisch te spelen. Voor de Peel Sessions is later nog altijd tijd. Die staan sowieso nog op m'n lijstje. Het recentere werk ken ik helemaal niet, op 'Your Future Our Clutter' na, en dat is best een goeie plaat.

Net als AOVV heb ik platen beluisterd uit de vroege periode van The Fall; een periode die me bijzonder goed bevalt. Kijkende naar de indeling die dix hierboven neergeworpen heeft, een wat ruwere Smith, dus.

Vooralsnog begonnen met twee platen die ik al kende. (Witch Trials, die ik bijzonder goed vind, en Hex Enduction Tour, met het sterke 'the Classical') En ook nog een nieuwe plaat uitgeprobeerd: Grotesque, die goed beviel, en de EP Slates.

Ook nog begonnen met de favoriet van onze expert, Perverted by Language, maar ik raakte lichtelijk geïrriteerd bij het openingsnummer, en heb het weer afgezet. Die zal ik in de komende dagen nog wel draaien.Waar ik nog beter op teksten moet letten, want het valt me op dat ik op het moment meer op de sound let, en dat er dan een hoop tofs langs me heen gaat, wat dan weer zonde is. Afijn, voornemens...

En nog een paar duimen voor onze expert

Och, de duimen, die was ik even vergeten. Bij dezen:

De 10 meest tot de verbeelding sprekende Fall / M.E.S. titels


WMC - Blob59
Mere Pseud Mag. Ed.
C.D. Win Fall 2088 Ad
Who Makes The Nazis?
Oswald Defense Lawyer
To NK Roachment: Yarbles
Hexen Definitive / Strife Knot
Paranoia Man in Cheap Shit Room
Last Commands of Xyralothep Via M.E.S.
Speech Contamination / German Fear of Osterreich

De 10 leukste comments bij Fall platen ... lijkt alsof de meeste van die users gebad zijn.

... en nog even het tempo opvoeren ....

Bij LCD Soundsystem - Sound Of Silver:

Hoe hard iemand komt is normaliter niet bepaald iets wat interessant wil noemen. Ten minste.. ik ga er vanuit dat de "voorganger van Mark" geen vrouw is.

Net bij het laatste nummer van 'The Wonderful and Frightening World of the Fall' aanbeland, en dat moet wel de meest toegankelijke plaat van de band zijn die ik totnogtoe heb beluisterd.

Zegt genoeg, ze bestrijken een grote oppervlakte, en weten zich staande te houden. Het vroegere materiaal is in ieder geval bijna unaniem de moeite (zit wel 'ns wat zwakker materiaal tussen, maar dat kan je van praktisch elke artiest zeggen; meestal is het andersom, en zit er tussen het zwak materiaal af en toe 'ns iets sterkers). Ja, The Fall is toch wel een mooie verrijking voor mijn luisterervaring.

Zo.

De laatste rustweek komt er nu aan, daarna de finale. Die duurt twee weken, twee artiesten komen aan bod. Spanning alom. Jochei.

Misschien kan deze week gebruikt worden om terug te kijken op het topic. Wat mij, en ik mag ook wel voor Masimo spreken neem ik aan, betreft, is het toch wel goed gegaan. Veel enthousiaste reacties, mooie ervaringen van de experts...

Maar ook dit topic kent een eindpunt, en daar werken we nu naar toe. Het concept kan natuurlijk worden overgenomen door anderen, daar is iedereen vrij in. Fuck patenten.

Anyway, ik wilde onze experts nog een keertje bedanken:

herman
The Scientist
sxesven
Sandokan-veld
freakey
Stijn_Slayer
GrafGantz
Rhythm & Poetry
niels94
Angelo
itchy
deric raven
aERodynamIC
wizard
Snoeperd
Teunnis
Titmeister
Tribal Gathering
Don Cappuccino
Nakur
dix

Bedankt om het echt te houden!

Inderdaad, ook namens mij een dankwoord aan al 'onze' experts, erg tof dat jullie tijd in dit topic hebben gestoken. In elk geval heb ik er veel van opgestoken, en dat meen ik oprecht. Een rij aan favorieten en potentiële favorieten is aan mijn muziekbibliotheek toegevoegd, en wat dat betreft is het voor mij ook een geslaagde missie geweest.

Elk topic moet haar einde kennen, en daar vind ik het nu een mooie tijd voor. Nog twee weken zullen volgen, waarin AOVV en ik jullie nog willen vermaken met typische vruchten van ónze boom/bomen. Daarmee zal ik overigens starten, en dat zal ik doen met een artiest die vast wel te raden valt, en AOVV zal afsluiten, met een artiest die wellicht nog meer te raden valt.

---!!!!!!---
Hierbij wil ook ik nog duidelijk maken dat we dan wel de huisbazen van dit topic waren, maar niet per se van het concept. Er zijn een hoop interessante artiesten die we niet onder de loep hebben genomen, en hebben (uiteraard) enkel artiesten gekozen die óns interessant leken, en daarmee hebben we een flinke stempel op de voorbijgekomen muziek in dit topic gedrukt. Het concept mag - graag zelfs!! - overgenomen worden, door andere enthousiastelingen, die dan weer op andere artiesten een licht werpen. Ik noem alleen al typisch geschikte bands als Radiohead of Dire Straits die wij niet snel gekozen zouden hebben, maar die bij twee andere organisatoren wellicht wél aan bod zouden komen. Wat dat betreft lijkt het mij leuk als dit, zij het met een eventuele rustpauze, ooit nog 'ns overgenomen wordt. Maar dat blijft een wens, geen bevel, uiteraard. Ik zal dit ook nog wel eens herhalen aan het definitieve slot.
---!!!!!!---

Afijn, het was me een genoegen, alhoewel we natuurlijk nog twee weken te gaan hebben. We zijn er nog niet! - de finale wacht nog!

Ondanks het relatief stilvallen van het topic - het concept was de laatste weken inderdaad wat losser dan in het begin - houden wij de moed erin, en gaan we er nog 2 weken tegenaan. Deze keer zijn we zelf expert. Deze week is Masimo aan de beurt, een goeiige knul die eigenlijk Tomas heet, en veel van Rusland afweet. Bij Masimo kan je meteen een paar artiesten bedenken, zoals Richard Thompson, Pere Ubu en Tim Buckley. Maar er is één artiest die er bovenuit torent, en dat is de genaamde Will Oldham.

Oldham kent meer dan één gedaante, waarvan Bonnie 'Prince' Billy waarschijnlijk de bekendste is. Hij heeft ook ontzettend veel samenwerkingen op zijn naam staan, niet zelden zorgend voor een mooi resultaat. Oldham is dan ook een ideale artiest om in dit topic van de partij te zijn.

Zet 'm op, Masimo! Zet 'm op!

Wil Oldham heeft een heuze Rasputin-baard. Dat zal de bewondering verklaren.

Het is dat Jason Molina al is geweest....

Nou ja, het waren toch in zekere zin verwante geesten..

Waarom niet gewoon beiden?

Amalgamated Sons of Rest - Amalgamated Sons of Rest (2002)