Ik snap je standpunt, Eric, maar als jochie heb ik het eerder ervaren als een willekeurig om je heen schoppen dan een specifieke anti-homo agenda of iets dergelijks. Ik dacht daar destijds überhaupt niet over na. Dat jij daar wel over nadenkt is niet meer dan logisch, dus ik snap ook wel dat jouw ervaring niet zo was. Bovendien was het bij mij inderdaad makkelijk scoren, aangezien ik zoals ik al aangeef niet veel gewend was, maar we bespreken hier mijn eerst aangeschafte album en de impact die dat album op mij heeft gehad, en als er iets is waardoor ik positief terugkijk op deze plaat is het wel mijn waardering voor Eminems rigoureuze tegendraadsheid. Ik denk ook niet dat er iets van zijn homofobie op The Marshall Mathers LP op mij is afgestraald, wat dat betreft denk ik dat de invloed van populaire cultuur sowieso wordt overschat, en die van locale cultuur (de directe omgeving waarbinnen je opgroeit) wordt onderschat. Dit is natuurlijk niet bedoeld om de homofobie in de teksten van Eminem kapot te relativeren, want ik zie de lol en het nut daarvan totaal niet in.

DE 7 VRAGEN

1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.

Zie dit puur en alleen als een mening die ik betrek op mezelf en niet op wat anderen moeten doen, maar als luisteraar vind ik niet-digitale muziek weinig meer dan rudimentair sentiment uit het tijdperk dat er nog geen digitale muziekdragers waren. MP3’s en aanverwanten (veel muziek haal ik binnen in lossless kwaliteit) zijn qua mobiliteit en gebruiksvriendelijkheid gewoon zo veel nuttiger, en nemen zo veel minder ruimte in beslag. Dat is natuurlijk ook de ervaring van iemand die is opgegroeid met Kazaa, Limewire, Torrents en die hele mikmak, maar niet per se van iemand die niet wil betalen voor zijn muziek: ik schaf geregeld muziek in digitale vorm aan. Bovendien heb ik het altijd erg leuk gevonden om eigenhandig verzamelalbums samen te stellen uit MP3's, om in de auto te draaien bijvoorbeeld, en heb ik me later zelf de basics van het mixen geleerd om podcast en dergelijke te maken: met zelfgemaakte mixen combineerde ik dat plezier van zelf geselecteerde (en dus aan één stuk door binnen mijn eigen smaak vallende) tracks met de doorlopende luisterervaring die het mixformat voor mij zo aantrekkelijk maakt. Allemaal argumenten vóór digitale muziekdragers, die verklaren waarom mijn externe harde schijf zo’n belachelijke hoeveelheid muziek bevat.

Anderzijds ben ik niet alleen een muziekluisteraar, maar ook iemand die graag verzamelt, wat ertoe heeft geleid dat ik een paar honderd CD’s en een kleine honderd LP’s in mijn bezit heb, voornamelijk aangeschaft tussen mijn vijftiende en twintigste levensjaar. Vooral wat vinyl betreft kan ik me ook wel vinden in mensen die pleiten voor het fysiek opleggen van een plaat en de hele mikmak aan charmante kleine handelingen die daarbij horen, en dat doe ik dan ook nog steeds zo nu en dan - daarom sta ik mezelf ook nog af en toe toe om een vinyl plaatje aan te schaffen. Hoewel ik het verlangen naar fysieke muziek als luisteraar dus nogal zinloos vind lijken, vind ik die rationalisatie blijkbaar niet belangrijk genoeg om helemaal te stoppen met het aanschaffen ervan. En toegegeven, het voelt ook gewoon als een kleine overwinning om zo’n net aangeschafte zware schijf in je handen te hebben, helemaal als het dat obscure plaatje is waar je al maanden naar op zoek bent.

4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

DE 7 VRAGEN

1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.

Pff, welk een helsche opgaaf. Zoals zovelen hier heb ik door de jaren heen vele tientallen optredens gezien, als je alle artiesten op festivals die ik heb bezocht als aparte optredens meetelt honderden, dus ik wil nog even kort enkele optredens noemen die ook heel memorabel waren: Bloc Party en The Good, the Bad & the Queen op Lowlands, Four Tet (Live) en Darkside op Dour, Bonobo en The Roots in Paradiso, El-P, P.O.S, De La Soul en Monotonix in De Melkweg, Gorillaz in de HMH… Mijn keuze is uiteindelijk gevallen op de volgende drie:

Derde plaats: John Talabot - Dour Festival, 2014
Het beste DJ-optreden dat ik mee heb mogen maken was het optreden van John Talabot, die op het Dourfestival op de zaterdagnacht van drie tot vijf ’s nachts draaide. Van tevoren vroeg ik me wel af hoe dat zou worden; Johns muziek vind ik toch meer geschikt voor een wat vroeger tijdstip, als de lucht nog nazoemt van de avondzon. Ik was er een beetje bang voor dat de downtempo housemuziek die ik van hem gewend ben niet echt zou passen midden in een Dournacht. Maar John schroefde het tempo op en overtrof zichzelf: hij draaide het eerste uur keiharde tech house en garage, godsgloeiend nice in elkaar overgemixt, en schotelde de opgewarmde zaal in het tweede uur melodische techno en tech house van het eerste uur voor. Ik was zo overdonderd dat ik hem achteraf, in een vlaag van fanboyism, nog een bedankje stuurde op Facebook, wat hij blijkbaar kon waarderen.

Tweede plaats: Nils Frahm - Paradiso, 2012
Ten tijde van dit concert was ik via MuMe net in aanraking gekomen met de muziek van Frahm en zijn IJslandse genregenoot Ólafur Arnalds. Toen ik toevallig op de site van Paradiso keek, en zag dat deze heren enkele dagen later zouden optreden, ben ik als een gek gaan lobbyen in mijn directe omgeving om iemand mee te krijgen, maar tevergeefs. Toen ik me hier thuis over beklaagde, stelde mijn moeder voor om mee te gaan. Waarom ook niet? En zo werd deze avond een dubbele primeur: mijn eerste neoklassieke concert, en het eerste concert dat ik met mijn moeder bezocht. We hebben de hele avond met open mond zitten luisteren, wat ik als frequent bezoeker van rock- en hiphopconcerten niet gewend was, en deze nieuwe ervaring beviel me donders goed. Botweg gezegd werd de muziek gedurende de avond van steeds meer lagen ontdaan: eerst was er het ambient-georiënteerde, atmosferische optreden van A Winged Victory for the Sullen, vervolgens kreeg de piano een meer prominente plek bij Ólafur, die wel nog werd begeleid door een cellist en een violist (als ik het me goed herinner), maar de meeste indruk maakte toch wel afsluiter Nils, die ondanks de blijvende bijrol voor elektronica - overigens ook live een ontzettend waardevolle toevoeging - de hele zaal, op af en toe een kuch of het stuiterende geluid van een vallend plastic bekertje na, muisstil wist te krijgen met zijn indrukwekkende pianospel.

Eerste plaats: Blur - Hyde Park, 2009
Als Gorillaz ooit nog eens zou touren, sprak ik omstreeks 2006 af met mijn neef, zouden we ongeacht de prijs blindelings een kaartje kopen. Want zo’n event mochten we toch zeker niet missen. Dat moment zou zeker nog komen, in 2010 om precies te zijn, maar een goed jaar daarvoor was daar ineens de voor mij totaal onverwachte aankondiging dat Blur weer bij elkaar zou komen voor een reeks concerten. Die reeks zou starten met een groots optreden in Hyde Park, hartje Londen. Toen we hiervan hoorden, twijfelden mijn neef en ik geen moment: hier moesten en zouden we bij zijn. Dit was dan wel geen Gorillaz, maar misschien zelfs wel beter! De ochtend dat de verkoop startte, zat ik strak van de cafeïne en spanning achter mijn computerscherm te F5’en - tevergeefs, want de internetverbinding van mijn toenmalige werkgever was crappy, en toen het me eenmaal lukte om binnen te komen, enkele minuten nadat de kaartverkoop startte, was alles al uitverkocht. Gelukkig besloot de organisatie door die absurde run op kaarten dat Blur wel twee dagen op kon treden, en tot mijn blijdschap heb ik gelijk twee kaartjes weten te bemachtigen. Uiteindelijk was het alle stress meer dan waard, want wát een weekendje weg was het. Het hele Hyde Park was afgesloten en omgetoverd tot een festivalterrein, en rond het optreden was een hele dagplanning georganiseerd, met het absurde aantal van vijf supporting acts, en niet de minste: Foals, Crystal Castles, Friendly Fires en Hypnotic Brass Ensemble kwamen opdraven. Al die toffe randzaken terzijde: het was een magisch, bezield optreden, ook al was het één van hun eerste in vele jaren. Een kleine tweeëneenhalf uur aan Blur bliss, dat begon in de schemering en eindigde in het pikduister, waarin ze hun beste werk met volle overgave ten gehore brachten aan een publiek van, en dit is vast opgeblazen door mijn beleving, Lord-of-the-Rings-veldslag-achtige proporties. Er zal flink wat voor nodig zijn om dit optreden van de eerste plek te stoten.

5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

GODNONDEJU WAS JIJ DAARBIJ??!!!

Euh ja, ik ben zeg maar een klein beetje jaloers. Ook al heb ik Blur in het verleden al tweemaal gezien (ten tijde van de titelloze plaat en ten tijde van het laatste studioalbum).

Jawel, daar was ik bij, als ik de reviews op Internet mag geloven (deze bijvoorbeeld, of deze) was het werkelijk zo fantastisch als ik me kan herinneren. Je jaloezie is dus volkomen terecht, al is het wederzijds, want ik was ook graag bij die twee optredens geweest - ik kan me zo voorstellen dat Blur live nooit teleurstelt.

Nou, die eerste keer Blur (in 1997) heb ik m'n schouder flink geblesseerd in de krankzinnige chaos tijdens Song 2. Dus dat was toch licht teleurstellend

Schouderkwetsuur, een typische fietsersblessure - was er dan helemaal niemand die je vertelde dat je je Gazelle beter thuis had kunnen laten

Volgende keer neem ik m'n antilope mee.

DE 7 VRAGEN

1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?

In mijn vertegenwoordiging als moderator kan je me natuurlijk overal tegenkomen, maar als user vertoef ik het meeste bij de albumpagina’s (met name in de genres Electronic, Soul en Hiphop), bij bepaalde spelletjes- en toplijstentopics (zoals Greatest Hits, Artiesten KO’s, de jaartoplijsten, de top 100 van…), en in enkele vaste andere topics (o.a. Vraag van de dag, just a joke, Algemeen Sporttopic). Als moderator lees ik een groot deel van de dingen die op de albumpagina’s geschreven worden, en daarbij heb ik al snel geleerd bepaalde interessante users, artiesten en genres in het achterhoofd te houden. Door daar op te letten, en bovendien een oogje open te houden voor boeiend geschreven of enthousiasmerende stukken, loop ik dagelijks wel een goeie tip tegen het lijf. Die unieke positie is tegelijkertijd erg fijn, want er is zó veel boeiende muziek, en erg vermoeiend, want er is zo véél boeiende muziek…

6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

Dat vind ik toch wel het nadeel van internet (plus de mogelijkheid om snel en makkelijk aan muziek te komen): het is te veel en overweldigend.
In het pré-internettijdperk was de muziekbeleving echt heel anders. Alles heeft voor- en nadelen natuurlijk maar zo heel af en toe verlang ik toch wel terug naar die tijd wat natuurlijk onzin is want dan had ik zo veel mooie dingen weer niet ontdekt.. maar even wat rust zou lekker zijn. Natuurlijk ligt dat geheel aan mezelf want ik kan dat zelf ook wel inbouwen. Althans, dat denk ik wetende dat het het niet zo is

DE 7 VRAGEN

1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.

Ik heb het overgrote deel van de albums waarop ik heb gestemd op deze site leren kennen, dus het is moeilijk om de vraag letterlijk te beantwoorden - dan zou ik dus albums moeten noemen die ik voor 2009 al kende, en door MuMe beter ben gaan waarderen. Omdat ik vijf jaar geleden wel erg nat was achter de orgen, zal ik kort drie albums bespreken die ik via deze site leerde kennen, en tegen mijn eigen verwachting in tot persoonlijke favorieten zijn uitgegroeid.

CYNE - Evolution Fight (2005)

Op drie, omdat het niet zo opzienbarend was dat ik dit album zou gaan waarderen, maar typisch een plaat die me nooit op zou vallen binnen het grote oeuvre van een artiest als ik niet door mijn maatjes op MusicMeter, die ik volg zonder dat ze het zelf weten, werd geattendeerd op de kwaliteit ervan.

Roberta Flack - First Take (1969)

Ik heb werkelijk geen idee waarom - selectief luisteren, seksisme, of gewoon toeval - maar ik heb vrouwenstemmen jarenlang totaal niet kunnen waarderen. Sja, een liedje van Dusty of Nina op zijn tijd misschien, maar verder kwam ik nooit. Gek genoeg luister ik het laatste, pak ‘m beet, jaar juist heel veel naar vrouwelijke zangers, en die ommekeer is begonnen toen ik via Arrie in aanraking kwam met de fantastische stem van Roberta Flack.

Four Tet - Fabriclive 59 (2011)

Via één van de vele speltopics die deze mooie site rijk is kwam ik in aanraking met Locked, en de kennismaking met die wonderlijke track en daaropvolgend de kennismaking met het mixalbum waar die track op stond heeft me vervolgens volledig uit mijn baan geslingerd. Waar de elektronische muziek die ik tot dat moment luisterde beperkt werd tot hiphop, downtempo, drum and bass en dubstep, zette ik met FabricLive 59 mijn eerste voorzichtige danspasjes in de mij onbekende subgenres house, techno en UK garage. En aangezien mijn jaarlijkse top tien zo het er op het moment naar uitziet voor 40% uit die muziekstijlen bestaat, is dat het begin geweest van een vruchtbare samenwerking.

7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

DE 7 VRAGEN

1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

Mijn top tien is niet erg stabiel, al staan nummer 1 t/m 5 er al een flinke tijd in.

1. Gorillaz - Demon Days (2005)
2. Keith Jarrett - The Köln Concert (1975)
3. Cannibal Ox - The Cold Vein (2001)
4. Henrik Schwarz / Âme / Dixon - The Grandfather Paradox (2009)
5. Bill Withers - Live at Carnegie Hall (1973)
6. Company Flow - Funcrusher Plus (1997)
7. Four Tet - Fabriclive 59 (2011)
8. Blur - 13 (1999)
9. De La Soul - Buhloone Mindstate (1993)
10. Tinariwen - Imidiwan: Companions (2009)

Als ik hem aan moet vullen kom ik tot de volgende tien toppers:

11. Curtis Mayfield - Curtis (1970)
12. Caribou - Swim (2010)
13. Jan Johansson - Jazz På Svenska (1963)
14. Sasha - Involver (2004)
15. Anouar Brahem - Le Pas du Chat Noir (2002)
16. The Roots - Illadelph Halflife (1996)
17. John Talabot - ƒin (2012)
18. Madvillain - Madvillainy (2004)
19. Miles Davis - Ascenseur Pour L'Échafaud (1958)
20. Sticks & Delic - Fakkelteit (2007)

Best een gevarieerd lijstje, met als hoofdgenres:
hiphop: 6 [3, 6, 9, 16, 18, 20]
electronic: 5 [4, 7, 12, 14, 17]
jazz: 3 [2, 13, 19]
pop/rock: 2 [1, 8]
soul: 2 [5, 11]
wereld: 2 [10, 15]

Vanaf morgen kunnen we met een vol verwachting kloppend hart uitkijken naar de antwoorden van Sven! Ik tag de volgende twee ook eventjes, zodat ze in ieder geval alvast weten dat ze binnenkort aan de beurt zijn...

- sxesven
- itchy
- bennerd
- ArthurDZ
- tuktak
- Paap_Floyd
- -SprayIt-
- Pepino
- Rvdz
- Linus Van Pelt
- Fathead
- thelion
- SirNoodle
- Casartelli
- Glenn

Bedankt panjoe voor een kijkje in jouw muziekwereld.

1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?

Wanneer mag duidelijk zijn, althans, mijn inschrijfdatum alhier klopt (28 februari 2006) en behoort ook tot mijn eerste en enige account, dus vanaf begin 2006 ben ik hier een (geregeld) actief (en soms iets minder actief) gebruiker. Voor die tijd kwam ik MusicMeter weleens tegen, vooral wanneer ik zocht naar 200x200 platenhoezen om op andere fora te gebruiken in hun tegenhangers van ons Wat-draai-je-nu-draadje, maar het leek me vooral een (niet bijzonder complete) database - van de forumfuncties had ik nog weinig weet. Tot die tijd was ik overigens ook niet bijzonder forumtrouw en zwerfde ik vanaf ergens begin de 00s een beetje rond tussen allerlei forums die me min of meer aanspraken, al was ik wel flink actief op Ayumi Hamasaki Sekai, een forum dat volledig gewijd is aan mijn (toen-) J-pop-idool Ayumi Hamasaki (inmiddels post ik er al jaren niet meer).

Omdat ik daar de smaak van forums echt goed te pakken had gekregen ging ik langzaamaan steeds meer forums actiever bezoeken, en zo belandde ik in de korte periode dat film bij mij even prioriteit kreeg op het forum van dvd.nl; ook daar bleek ik echter moeilijk weg te kunnen blijven uit muziekdiscussies, en ik postte dan ook regelmatig in het Wat draai je nu? topic dat dáár bestond. Eveneens actief daar was Paul, die we hier kennen als L_T_B, met wie ik (toen nog) wel wat overlap in smaak had; in mijn herinnering was het Paul die me op MusicMeter als forum - bovenop de database die ik vooral kende - bij me introduceerde.

Sindsdien bezoek ik MusicMeter trouw, elke dag wel, al ben ik - zoals ik al zei - lang niet altijd even actief. Desalniettemin ervaar ik MuMe nog steeds als het fijnste algemene muziekforum dat ik ken en heb ik er bovendien een hoop toffe mensen leren kennen, waarvan ik er sommigen ook geregeld in levende lijve zie (shout-outs naar (oa!) jeko en sendotsklin).

2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

/doet wachtwoordherstel bij dvd.nl.
/checkt privéberichten uit 2006.

Verrek, helemaal vergeten. Good ol' times.

Ik hoop niet dat je wat belangrijks gemist hebt

- sxesven
- itchy
- bennerd
- ArthurDZ
- tuktak
- Paap_Floyd
- -SprayIt-
- Pepino
- Rvdz
- Linus Van Pelt
- Fathead
- thelion
- SirNoodle
- Casartelli
- Glenn
- Ponty Mython

1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?

Op te splitsen naar eerste single en eerste 'album', dus bij deze. De eerste single die ik kocht was 7 Seconds van Youssou N'Dour en Neneh Cherry - 1994 dus. Ik zat toen in groep 7 van de basisschool en 'mocht' toen tussen de middag zelf thuis overblijven, en dat betekende dus steevast een uurtje voor de tv o.a. Samurai Pizza Cats kijken op RTL4. Zo nu en dan werd er - om welke reden is me niet helemaal meer duidelijk - ook een clipje uitgezonden, net voordat de tekenfilms begonnen, en één daarvan was 7 Seconds, een liedje dat mijn 10-jarige ik echt ontzettend mooi vond. Met een beetje hulp van mijn pa bij één van de platenzaken bij ons 'op het dorp' gekocht - welke weet ik niet eens meer, Free Record Shop, Music Store?

Nog het meest fascinerend aan dit laatste vind ik overigens het feit dat één platenzaak toen nog niet eens genoeg was voor toch niet zo'n heel groot dorp als dat van ons. Tja, the times they are a-changin'... Inmiddels is zelfs de FRS hier verdwenen en ook de Game Mania die ervoor in de plaats kwam is alweer verdwenen. Alleen bij Intertoys kun je nog terecht voor DVD's e.d. Niet dat ik er al te rouwig om ben, maar het is toch altijd weer vreemd om bij stil te staan. Het singletje zelf heb ik - naar mijn weten - overigens allang niet meer; ooit ergens verdwenen bij de zoveelste herschikking en/of verhuizing van mijn verzameling, al vind ik het nummer zelf nog steeds best aardig.

De eerste 'plaat' die ik kocht (uiteraard gewoon een CD, want de LP was niet echt een relevant ding toen ik muziek begon te ontdekken) kocht ik in de kelder van de V&D in Rotterdam, waar toen nog een vrij flinke muziekafdeling bestond. Samen met mijn moeder ging ik erheen; doel: een hardcore-CD kopen. Ik was aardig gefascineerd geraakt door wat we op de basisschool met z'n allen hardcore noemden - of dat nou de happy variant of stevige gabber was - en was er dan ook flink op gebrand zelf een flink pakket van die herrie in huis te halen. Thunderdome was min of meer de heilige graal, en voor mij was er dan ook weinig twijfel over wat het moest worden, al was het nog wat wikken en wegen w.b. edities. Overigens wilde mijn moeder me nog een megamix van DJ Paul aansmeren en d'een of d'andere jungle-compilatie, maar ik wist allang dat het hard, harder, hardst (tja, perspectief...) moest zijn.

De nieuwste editie werd het uiteindelijk: nummer XI, met Chucky voorop. Apetrots op dat ding was ik, en absoluut grijs gedraaid heb ik 'm. Na al die jaren door muziek heen groeien is mijn kijk op hardcore, en voornamelijk de variant op de Thunderdome-compilaties, behoorlijk veranderd, logischerwijs natuurlijk. Destijds wist dit plaatje zonder moeite mijn hunkering naar extreme muziek te bevredigen, maar als ik nu weleens iets terug luister in een nostalgische bui valt het me vooral op hoe braafjes het allemaal maar klinkt. Kan er eigenlijk niets meer mee, los van een beetje mijmeren over kinderdisco op vrijdagavond en Aussies, en al mijn Thunderdome CD's (het waren er op een gegeven moment aardig wat) heb ik al jaren niet meer.

3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

sxesven! sxesven?

Die heeft nog geen mening over vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar. Misschien wel cassettebandjes-liefhebber?!

Sorry, echt heel druk, zal er proberen een beetje vaart achter te zetten.

3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.

De insteek die Eric suggereert ligt mij inderdaad wel, want waar is het cassettebandje in dit rijtje? Samen met vinyl en cd toch één van de voornaamste geluidsdragers voor consumenten (geweest), en zeker het meest succesvolle portable formaat (zoiets als MiniDisc was dat toch een stuk minder). Ik ben zelf inderdaad liefhebber van cassettebandjes - het analoge medium, (doorgaans) zonder track indexing, een enkele J-card waarop het artwork staat, het vaak ietwat stoffige geluid (al dan niet de mix ingeblazen door de alsmaar verouderende playback devices), het heeft voor mij een charme die velen waarschijnlijk bij vinyl voelen. Vinyl vind ik zelf echter te breekbaar en onpraktisch om er echt van te kunnen genieten, ondanks terecht vaak genoemde voordelen als artwork van groot formaat. Audiofiel ingesteld ben ik verder helemaal niet, dus met de (overigens vaak wat te simpel voorgestelde) voordelen van vinylgeluid kan ik weinig. Daarnaast is het vaak nog prijzig, dus het geld uittrekken voor iets dat toch rechtstreeks de kast in gaat doe ik weinig. Tja, na jaren luisteren naar brakke hardcore en nog brakkere noise hecht je ook niet meer zo aan geluidskwaliteit. Van CD's houd ik overigens ontzettend, en dit is ook het medium dat ik verreweg het meest bezit en koop. Praktisch, duurzaam, niet duur (ook w.b. verzenden). MP3 (digitaal dus - FLAC, WAV enzo ook) vind ik alleszins praktisch maar aangezien ik erg hecht aan fysieke geluidsdragers fungeren ze voor mij voorlopig enkel als aanvulling op mijn collectie, en maken ze er geen op zichzelf staand onderdeel van uit. Overigens zijn er wel degelijk enkele releases die ik enkel in MP3-formaat gekocht heb en dus bezit, maar in dat geval is dat enkel omdat ze alléén digitaal zijn uitgebracht (deze bijvoorbeeld).

Verder: singles, albums, om daar mee te beginnen, ik houd van beide en alles wat ertussen zit; in mijn collectie vind je dan ook zowel releases die extreem kort duren (C1 van The Cherry Point bijvoorbeeld) als releases die extreem lang zijn (The Song of Morgan, om er maar eentje te noemen). Overigens neig ik toch vooral naar kortere releases; ook zelf als muzikant neig ik naar releases van gemiddeld een C20, met uitschieters naar boven en beneden natuurlijk, en dientengevolge houd ik dus erg van singletjes, EP's en (de in Zuid-Korea immens populaire) mini-albums. Formaatdiscriminatie heb ik dus verder niets mee; ik weet dat bij sommigen singletjes niet meetellen in de collectie of dat ze zelfs fysiek naar de kelder/zolder/schuur verbannen worden, maar bij mij staan ze gewoon gelijkwaardig tussen de rest van de verzameling. Met (artiest)verzamelaars heb ik overigens maar heel weinig, tenzij de artiest zelf enige creatieve invloed op de samenstelling ervan heeft gehad of het een samenstelling van onuitgebracht/zeldzaam materiaal betreft; best ofs bezit ik dus ook maar heel weinig, en het gros daarvan heb ik dan niet eens zelf gekocht (ik krijg er nogal eens wat van mijn vader voor mijn verjaardag). De laatste die ik zelf heb gekocht was de recente best of van Girls' Generation, waarop een nieuwe track stond - tja, zoiets kun je als fan dan toch weer niet laten liggen. De compilatie zelf draai ik echter zelden tot nooit. Genreverzamelaars (voornamelijk met nieuw materiaal) zijn dan weer een andere kwestie, aangezien daar ook daadwerkelijk een apart, creatief geheel kan ontstaan dat de som der delen overtreft. Ook een goede compilatiesoundtrack (zoals die voor de films van Sofia Coppola) kan ik goed hebben, al zijn die dingen in mijn beleving vrij zeldzaam en draai ik ze ook niet erg veel.

4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

Ik ben wel altijd een LP/CD koper geweest, het heilige hebben, album art etc.
Mijn cassette deck was voor live opnames (destijds KRO eb VPRO) met de walkman heb ik bv weer nooit iets gehad,
Ik heb nog wel zo'n Sony Minidisk deck + portable, met een flink wat diskjes, echter dit werd snel overvleugeld door de MP3 techniek.
Minidisk en ook DCC kunnen een album / disk waar MP3 toch meer ruimte heeft.

Cassettebandjes? Echt? Ik verbraas me er over dat dat blijkbaar toch voor veel mensen een geweldig iets is.

Voor mij was het klaarzitten bij de top 40 en dan opnemen maar, lp's en singles van vrienden op tape zetten en eigen verzamelaars maken (vooral dat).
Een beetje zoals ik nu mp3 gebruik dus

Maar een geweldig iets heb ik het nooit gevonden.

Ja verbrazen heb ik ook wel eens gedaan - geld (ver)brassen en vervolgens je verbazen over het feit dat je zo'n zotte aankoop hebt gedaan. Maar voor mij gold dat nimmer voor cassettes (TDK SA-x, Maxell, UDXL-II). In da 80s kon je bijv naar Turkije gaan en daar voor 2 florijnen (in lokale valuta 2000 lira) cassettes kopen met nieuwe albums, zoals Pet Shop Boys - Introspective; daar had je dan plezier van in de huurauto en thuis.

Verder was cassette voor mij een ideaal medium om saai- of flopfeesten te pimpen (met fijne muziek uit eigen collectie); die cassettes lagen dan altijd in de auto - waren ook altijd welkom in de vriendenkring.

Gewaardeerd waren ook de veelal Britse cd-singles (o.a. Bow Wow Wow), of verzamel-cassettes (Zweedse pop en/of indie); de fijnste cassette-release ever imo het nog steeds onvolprezen Sound of a Goat in a Room van Twice a Man (1983) - thans weer op cd verkrijgbaar.

Nee, cassettes: a nice blast from the past! Mini-disk nooit gehad, evenmin DAT; DCC wel - one of the few

In mijn eigen korte top40-tijd had ik een bandrecorder, later de cassetterecorder waarmee ik soms ook van televisie opnam. Het was niet geweldig, maar wel de enige manier (geen geld) om die geweldige albums van vrienden mee te luisteren. En later om je zelfgemaakte muziek te tapen. Ik koester sommige cassettebandjes nog steeds.

En ook weel heel erg current nu, juist, aangezien de underground-scene er nog steeds/alweer flink in doet maar ook de mainstream een beetje heeft aangestoken. Steeds meer (semi-)major releases worden ook uitgebracht op tape; vrij veel hiphop bijvoorbeeld, maar ook heel hippe Jpop en stapels quasi-indie. Ik heb voor de gein eens gekeken hoeveel van mijn nieuwe aankopen over 2014 tapes waren en dat zijn er toch een stuk of 50 tegenover een totaal van c. 150. Ik realiseer me dat het hier (nog?) niet zo leeft, maar op andere muziekfora die ik bezoek is dat aanzienlijk anders.

Anyway, continuing on!

4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.

Nu ben ik niet zo'n fervent bezoeker van optredens, tegenwoordig helemaal al niet meer, dus deze vraag is niet bijzonder aan mij besteed; desalniettemin:

The Rita/Oscillating Innards/Unexamine/Svartvit (Tilburg, 2010): The Rita zag ik tijdens het hoogtepunt van mijn HNW-liefhebberij, en veel beter kun je het dan niet hebben. Hoewel het volume nooit van verzengende luidheid was in de niet meer dan veredelde huiskamer, was de bruutheid van McKinlays materiaal uiterst goed voelbaar. Svartvit zette een intense show neer zoals Kevin dat uitstekend kan; Oscillating Innards was voor één van de laatste keren in die dronendy noisy hoedanigheid te zien voor Gordon Ashworth het project beëindigde, etc. Sowieso voor Nederlandse begrippen natuurlijk flinke namen.

Lightning Bolt + Mudboy (Rotterdam, 2009): Lightning Bolt is muzikaal sowieso een feest, maar die energie is alleen nog maar voelbaarder doordat deze mannen - op drums en bas - op de vloer van de venues waar ze komen spelen en dus midden tussen het publiek staan. Dat maakt zo'n optreden behoorlijk intiem en intens. Hangend over Brians drums was elk rateltje voelbaar, elke nuance zichtbaar. Tel daarbij op de bizarre, op aanzwellende soundscapes en spoken word geënte openingsperformance van Mudboy op en deze avond was echt belachelijk geweldig.

Magnolia Electric Co (Amsterdam, 2009): Wellicht kende Jason Molina zijn artistiek hoogtepunt jaren eerder, want de beste platen in zijn oeuvre waren toen al tot een decennium oud, en het werk dat hij met Magnolia Electric Co opnam was toch nooit zo bijzonder als dat uitgebracht als Songs: Ohia; desalniettemin was het een absoluut genot deze grootmeester onder de songsmeders live aan het werk te zien. Dat ik die kans uberhaupt gehad voordat Molina vorig jaar zo plotseling overleed koester ik sowieso.

Runners-up: Bonnie 'Prince' Billy (Utrecht, 2007), Agnostic Front (Rotterdam, 2001), Deftones (Amsterdam, 2000).

5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?

Ik gaf eerder al aan in nogal variabele mate actief te zijn op de site, en momenteel ben ik eigenlijk niet bijzonder actief, althans, niet waar het posten betreft; lezen doe ik dan wel weer in redelijke mate. Aan slechts twee threads neem ik daadwerkelijk actief deel, al zijn ze geen van beide erg drukbezocht en - bepost: de thread gewijd aan noise en de thread gewijd aan allerhande Aziatische popmuziek. Aangezien deze twee niches mijn voornaamste huidige muzikale interesses vormen vind ik daar vooral nieuwtjes en tips naar mijn gading. Helaas zijn veel van de users die vooral de noisethread ooit bevolkten steeds minder actief of zelfs uitgeschreven, al fungeert de thread natuurlijk toch al niet als voorname nieuwsbron, aangezien ik nieuws eerder op specialistische fora als Special Interests, Maniacs Only en Harsh Noise Wall Forum haal. Ook nieuws over (voornamelijk) K- en J-pop haal ik eerder van toegewijde subreddits en sites als Soompi, niet van hier. Desalniettemin is het leuk in je moerstaal over dergelijke genres en stijlen te kunnen discussiëren.

Daarnaast neem ik graag deel aan de verdiepingstopics die zo nu en dan - met dank aan alle inventieve gebruikers die ze verzinnen - opeens voorbijkomen, zoals (het overigens weer te snel ter ziele gegane) MuMe Zomergasten, Essentiële Albums en de uitgelichte Top 100-lijsten. Eindeloos (en (ietwat?) narcistisch) praten over onze lievelingsmuziek en, in het verlengde dan wel verkorte daarvan, onszelf blijft immers leuk, zo blijkt maar weer, en de creatieve insteek die dergelijke threads eisen of slechts stimuleren maakt deelname eraan voor mij iets waardevols, iets waarin ik mijn vrije tijd wel steken wil. In berichten bij albums wil ik dat ook nog wel, al is dat met de jaren minder geworden, en aan veel meer dan zo nu en dan een recensie kom ik niet meer toe; aan daadwerkelijke discussies bij albums neem ik slechts zeer zelden meer deel, niet in de laatste plaats omdat MuMe daarvoor naar mijn idee een iets te algemeen karakter (en daaruit voortvloeiend: populatie) heeft.

Desalniettemin dient het wél gezegd te worden dat ik MuMe ondanks enkele aantekeningen hier en daar nog altijd als het voornaamste algemene muziekdiscussieforum beschouw. Waar het voor mij als database allang heeft ondergedaan voor Discogs, en waar ik RateYourMusic vooral als lijstjessite interessanter vind, biedt geen van die sites een zo welkom, overzichtelijk en toegankelijk discussieforum als MuMe, met een grote schare enthousiaste gebruikers die van vele muzikale markten thuis zijn en waar kruisbestuiving onderling aan de lopende band plaatsvindt. Het is leuk te zien dat er een soort (ontleed het niet, maar) MuMe-cultuur is ontstaan met eigen favoriete albums en artiesten die 'we met z'n allen' dan ook zo liefkozend aanduiden als 'echte MuMe-albums', etc. Ondanks het feit dat we hier 'slechts' in het Nederlands communiceren met voornamelijk Nederlandse en Belgische gebruikers maakt dat alles, imo, MuMe toch een redelijke force to be reckoned with.

Mooie woorden Sven!

Excuses voor mijn lage tempo; beetje combinatie van factoren die ik niet echt in de hand heb. Desalniettemin, vandaag in ieder geval vraag 6 en eventueel ook nog vraag 7.

6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.

Misschien wel de lastigste vraag van allemaal; hoewel er sowieso - zoals ik al zei - natuurlijk legio 'echte MuMe-albums' bestaan die hier op de site in bijzonder een flinke aanhang hebben verkregen, vind ik het gros daarvan zelf dan weer niet heel interessant. In de niches die ik zelf leuk vind verkrijg ik mijn tips dan voornamelijk weer elders of vind ik vanzelf met een beetje credit-klikken op Discogs (je kent het, van, hey, deze toffe tape is uitgekomen op dat label, dat weer gerund werd door die gozer, die dan weer in een groepje zat met die andere, en zíjn laatste release is gemasterd door die, en oh, hey, die heeft ook een tape uit - interessant...; dat soort werk). Zoeken naar albums die door MuMe tot mijn favorieten zijn gaan behoren vind ik dus niet 1-2-3 gemakkelijk, maar er zijn wel degelijk platen die ik door MuMe (beter) heb leren kennen en die inmiddels een flink aantal sterren aangemeten heeft gekregen. De voornaamste:

Songs: Ohia - Ghost Tropic (waardering: 5*)
Niet eens echt Ghost Tropic, overigens; het was vooral altijd The Lioness dat hier zo hoog aangeschreven stond. Dat was echter wél de reden dat ik Magnolia Electric Co en Axxess & Ace (tezamen met nog drie andere plaatjes; Panthers, Rogue Wave en The Minus 5) uit een bak 5-voor-20 viste, en toen mijn enthousiasme voor die twee platen een beetje aangewakkerd was (eerst vooral voor Axxess & Ace, maar later ben ik MEC juist erg gaan waarderen) ben ik het oeuvre van Molina eens verder gaan uitpluizen, wat een hoop favorieten heeft opgeleverd - Ghost Tropic voorop, MEC en Didn't It Rain er vlak achter. Ook veel van zijn andere platen vind ik van oké tot uitstekend, al behoort MuMe-favoriet The Lioness nog altijd meer tot die eerste categorie, en is het (dus) nooit één van míjn Molina-favorieten geworden.

Geir Jenssen - Cho Oyu 8201m: Field Recordings from Tibet (waardering: 4,5*)
Hoewel field recordings en ambient al tot mijn interesses behoorden toen ik me bij MuMe aanmeldde, is deze plaat destijds volledig aan me voorbij gegaan (of tja, ik hoorde hem 'pas' vroeg in 2007 - releasejaar is 2006) - en ook in Biosphere had ik me nog nooit verdiept (en, truth be told, dat heb ik nog steeds niet; wat ik gehoord heb vond ik niet indrukwekkend, en de ene fysieke aanschaf bleek een beetje een sneu ding (N-Plants)). Desalniettemin was de titel (zeker in combinatie met de ondertitel: Field Recordings from Tibet) voldoende om mijn interesse te wekken, en de plaat bewijst zich vooral als samenspel tussen woord, beeld en geluid als een klein meesterwerk. Cho Oyu 8201m - de titel verwijst naar een berg in de Himalaya - documenteert Jenssens klim naar de top; de begeleidende tekst in het boekje vat het verloop van de tocht samen, een bijgevoegd kaartje vermeldt de route en opnameplekken, de opnames fungeren als unieke en fascinerende vensters op een andere wereld, effectief uitgesneden door Jenssen, die uit de barre tocht omhoog de koude berg een warm, intrigerend en uiterst persoonlijk narratief weet te scheppen.

The Microphones - The Glow, Pt. 2 (waardering: 4,5*)
Ook een plaat die onterecht - en langer - aan me voorbij is gegaan; door het enthousiaste bericht van itchy aldaar halverwege 2006, die de plaat 'hands down zijn favoriet ever' noemde, alsmede door de hoes die ik tot op de dag van vandaag één van de mooiste aller tijden vind, zelfs met de kennis dat het intrigerende plaatje 'slechts' van de kaft van een oud-Hollandsch kookboekje afkomstig is, móest ik deze plaat toch wel gaan luisteren, en voor luisteren had ik toen, studentenforens die dagelijks twee keer ruim een uur in het OV zat, tijd te over. Zo'n plaat als The Glow, Pt. 2 moest toen toch wel goed vallen; er is volgens mij bij mij niet veel meer voor nodig dan een flinke treinrit, blik glijdend over gras gebogen onder verse dauw c.q. vorst, een ietwat wankele ochtendzon, al dan niet sijpelend door laaghangende mist, om een plaat goed binnen te laten komen (in dezelfde context ben ik destijds zoveel platen gaan waarderen - The Milk-Eyed Mender, Sung Tongs, Blue, Isn't Anything, etc. - wellicht had ik het effect eens moeten toetsen met Celine Dion o.i.d.) De kracht van The Glow, Pt. 2 ligt echter volledig in de muziek; bij de plaat zelf maar ook elders op de site (bijvoorbeeld bij de entry van The Moon in mijn bijdrage aan De top 100 van...) heb ik die kracht weleens in woorden proberen te vangen. Dat vind ik tot op de dag vandaag een uitdaging, al ben ik niet ontevreden met mijn pogingen. Hoe dan ook, hands down echt een fucking mooie plaat.