De Site / Gebruikers / Het interview van de week
0
geplaatst: 29 maart 2015, 22:54 uur
Okee, dat zijn drie mensen op stand by.
Rvdz begint dinsdag, Pepino volgt en -Spraylt- wensen we succes met die scriptie.
En als iemand Paap_Floyd vindt... hij blijft welkom.
Rvdz begint dinsdag, Pepino volgt en -Spraylt- wensen we succes met die scriptie.
En als iemand Paap_Floyd vindt... hij blijft welkom.
0
geplaatst: 31 maart 2015, 21:06 uur
Het is geen heel lang stuk, maar ik hoop dat sommigen van jullie het toch nog een beetje interessant vinden. Morgen meer!
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
Hoe ik ben terechtgekomen op Musicmeter staat in verband met mijn eigen muzikale ontwikkeling. In 2011 had ik een vrij primitieve mp3 speler met zo ongeveer zeventig nummers, allemaal zelf er op gezet. Dit varieerde van nog enigszins alternatieve (voor een veertienjarige tenminste) keuzes als One More Time van Daft Punk en Smells Like Teen Spirit, tot alles wat op dat moment hip was op 538 en Qmusic. Ik gaf sowieso niet heel veel om muziek, het was een goede manier om tijd te doden in de bus, en eigenlijk niets meer.
Dat veranderde toen ik in de zomer van 2012 met mijn ouders op vakantie ging. Ik wist ondertussen al dat ik rockmuziek toch wel echt vet vond. De MP3 was inmiddels omgeruild voor een IPod Touch en die werd prompt volgeladen met de hele discografie van iedere artiest die me ook maar enigszins tof leek. Ik had Survival van Muse in de Top 40 gehoord, dus hoppa; alle vijf de toen verschenen Muse albums. Bij een quiz was een keer een vraag over Arctic Monkeys met een geluidsfragment, dat klonk leuk dus werden de vier AM albums ook gedownload, en zo voort. In die tijd kocht ik ook mijn eerste album (waarna er nog vele volgden, er staan nu zo’n honderd albums op mijn IPod, en die staan allemaal ook echt bij mij in de kast), maar daar ga ik het later deze week uitgebreid over hebben.
Ik wilde natuurlijk wel wat weten over de platen die ik nu tot mijn beschikking stonden, dus ging ik googelen. Ik denk dat ik zo op MusicMeter ben terechtgekomen, ik vond het zeer interessant wat de meningen over die platen waren, en aan het eind van dat jaar heb ik me ook ingeschreven.
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
Hoe ik ben terechtgekomen op Musicmeter staat in verband met mijn eigen muzikale ontwikkeling. In 2011 had ik een vrij primitieve mp3 speler met zo ongeveer zeventig nummers, allemaal zelf er op gezet. Dit varieerde van nog enigszins alternatieve (voor een veertienjarige tenminste) keuzes als One More Time van Daft Punk en Smells Like Teen Spirit, tot alles wat op dat moment hip was op 538 en Qmusic. Ik gaf sowieso niet heel veel om muziek, het was een goede manier om tijd te doden in de bus, en eigenlijk niets meer.
Dat veranderde toen ik in de zomer van 2012 met mijn ouders op vakantie ging. Ik wist ondertussen al dat ik rockmuziek toch wel echt vet vond. De MP3 was inmiddels omgeruild voor een IPod Touch en die werd prompt volgeladen met de hele discografie van iedere artiest die me ook maar enigszins tof leek. Ik had Survival van Muse in de Top 40 gehoord, dus hoppa; alle vijf de toen verschenen Muse albums. Bij een quiz was een keer een vraag over Arctic Monkeys met een geluidsfragment, dat klonk leuk dus werden de vier AM albums ook gedownload, en zo voort. In die tijd kocht ik ook mijn eerste album (waarna er nog vele volgden, er staan nu zo’n honderd albums op mijn IPod, en die staan allemaal ook echt bij mij in de kast), maar daar ga ik het later deze week uitgebreid over hebben.
Ik wilde natuurlijk wel wat weten over de platen die ik nu tot mijn beschikking stonden, dus ging ik googelen. Ik denk dat ik zo op MusicMeter ben terechtgekomen, ik vond het zeer interessant wat de meningen over die platen waren, en aan het eind van dat jaar heb ik me ook ingeschreven.
0
geplaatst: 31 maart 2015, 22:45 uur
Zeker een prima begin. Ik vind het leuk om te zien hoe een 17-jarige de huidige muziekwereld ondergaat. Voor mij was die leeftijd misschien wel de meest bijzondere ooit op dat vlak.
0
geplaatst: 31 maart 2015, 22:47 uur
en een goed begin is het halve werk, eens kijken of hij de 2de vraag gaat halen 
0
geplaatst: 1 april 2015, 16:20 uur
Is ie dan hoor!
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
Mijn avatar is een duidelijke hint. Het eerste album wat ik ooit kocht was Demon Days van Gorillaz. Dit was nog voor de reis naar Engeland in 2012 die voor mijn grote muzikale breakthrough zorgte, dit was in de meivakantie van datzelfde jaar. De week daarvoor kondigde mijn docent Beeldende Vorming (we hebben het hier over Havo 3) dat ze het leuk zou vinden als iedereen eens een cd mee zou nemen. Ik wilde natuurlijk niet achterblijven, dus werd in de meivakantie afgereisd naar de Free Record Shop in Zuidplein.
Ik had enkele keuzes in gedachte. Bijvoorbeeld Stadium Arcadium van RHCP, omdat ik de hitjes daarvan allemaal kenden en ik een dubbelalbum voor een tientje echt onvoorstelbaar goedkoop vond. Ik zat ook te denken aan Mylo Xyloto van Coldplay (volgens mij vond ik een single daarvan mooi, verder had en heb ik niks met Coldplay), maar gelukkig heb ik daar van af gezien. Maar mijn eerste keus was dus Demon Days, van die plaat kende ik alleen Feel Good Inc. en die pakte me niet direct, maar ik vond de rest van het repertoire tof, dus ik wist eigenlijk altijd een beetje dat die het moest worden.
Die werd het ook, hij lag al pontificaal op een tafel bij de entree, dus dat heb ik maar aangezien voor een teken, en niet meer naar mijn andere keuzes gezocht. Toen ik thuis kwam en hem ging draaien was ik meteen verkocht. Ieder nummer landde vrijwel direct en de cd heeft meerdere maanden in de cd-speler van de auto gezeten. Hij staat niet voor niets al sinds mijn begin op deze site in mijn top tien.
Inmiddels heb ik Demon Days zo vaak gedraaid dat ik een beetje een verzadigingspunt bereikt heb. Ik waardeer het nog steeds als heerlijke muziek, maar het raakt me niet echt meer zoals vroeger. Alhoewel, toen ‘Last Living Souls’ pas een keer in de shuffle voorbij kwam kreeg ik wel een flinke stoot kippenvel, dus misschien dat er nog wel een Demon Days heropleving voor mij in de pijplijn zit.
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
Mijn avatar is een duidelijke hint. Het eerste album wat ik ooit kocht was Demon Days van Gorillaz. Dit was nog voor de reis naar Engeland in 2012 die voor mijn grote muzikale breakthrough zorgte, dit was in de meivakantie van datzelfde jaar. De week daarvoor kondigde mijn docent Beeldende Vorming (we hebben het hier over Havo 3) dat ze het leuk zou vinden als iedereen eens een cd mee zou nemen. Ik wilde natuurlijk niet achterblijven, dus werd in de meivakantie afgereisd naar de Free Record Shop in Zuidplein.
Ik had enkele keuzes in gedachte. Bijvoorbeeld Stadium Arcadium van RHCP, omdat ik de hitjes daarvan allemaal kenden en ik een dubbelalbum voor een tientje echt onvoorstelbaar goedkoop vond. Ik zat ook te denken aan Mylo Xyloto van Coldplay (volgens mij vond ik een single daarvan mooi, verder had en heb ik niks met Coldplay), maar gelukkig heb ik daar van af gezien. Maar mijn eerste keus was dus Demon Days, van die plaat kende ik alleen Feel Good Inc. en die pakte me niet direct, maar ik vond de rest van het repertoire tof, dus ik wist eigenlijk altijd een beetje dat die het moest worden.
Die werd het ook, hij lag al pontificaal op een tafel bij de entree, dus dat heb ik maar aangezien voor een teken, en niet meer naar mijn andere keuzes gezocht. Toen ik thuis kwam en hem ging draaien was ik meteen verkocht. Ieder nummer landde vrijwel direct en de cd heeft meerdere maanden in de cd-speler van de auto gezeten. Hij staat niet voor niets al sinds mijn begin op deze site in mijn top tien.
Inmiddels heb ik Demon Days zo vaak gedraaid dat ik een beetje een verzadigingspunt bereikt heb. Ik waardeer het nog steeds als heerlijke muziek, maar het raakt me niet echt meer zoals vroeger. Alhoewel, toen ‘Last Living Souls’ pas een keer in de shuffle voorbij kwam kreeg ik wel een flinke stoot kippenvel, dus misschien dat er nog wel een Demon Days heropleving voor mij in de pijplijn zit.
0
geplaatst: 2 april 2015, 10:15 uur
Rvdz schreef:
De week daarvoor kondigde mijn docent Beeldende Vorming (we hebben het hier over Havo 3) .
[...]
Toen ik thuis kwam en hem ging draaien was ik meteen verkocht. Ieder nummer landde vrijwel direct en de cd heeft meerdere maanden in de cd-speler van de auto gezeten. .
De week daarvoor kondigde mijn docent Beeldende Vorming (we hebben het hier over Havo 3) .
[...]
Toen ik thuis kwam en hem ging draaien was ik meteen verkocht. Ieder nummer landde vrijwel direct en de cd heeft meerdere maanden in de cd-speler van de auto gezeten. .
Jemig in Havo3 en toen al een auto? Of je was er erg vroeg bij of je was een late leerling dat kan natuurlijk ook
0
geplaatst: 2 april 2015, 12:25 uur
vigil schreef:
Jemig in Havo3 en toen al een auto? Of je was er erg vroeg bij of je was een late leerling dat kan natuurlijk ook
(quote)
Jemig in Havo3 en toen al een auto? Of je was er erg vroeg bij of je was een late leerling dat kan natuurlijk ook
Haha, de auto van mijn ouders.
0
geplaatst: 2 april 2015, 23:04 uur
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.
Dit wordt sowieso niet het meest enerverende stuk, maar ik maak het beste er maar van.
Vinyl: Aangezien ik weet dat ik zo iemand ben die zodra ik een plaat op vinyl koop meteen mijn hele collectie wil omzetten heb ik me er nog maar niet aan gewaagd. Al ga ik van sommige dingen (die liveregistratie van het laatste LCD Soundsystem concert!) waar ik wel ga van watertanden.
Cd: Ik ben bepaald geen audiofiel, dus het verschil in geluidskwaliteit t.o.v. andere geluidsdragers valt me sowieso niet op. Ik vind het een tof gezicht om veel cd's naast elkaar in de kast te zien staan (ook fijn als de hoesjes een beetje leuk zijn, maar bij veel artiesten waar ik fan van ben is dat meestal niet het geval helaas). Ik zou dus nooit volledig overstappen op digitaal, wat me op het volgende brengt...
Mp3: Alles wat ik heb zet ik op mijn eerdergenoemde Ipod (hoewel die inmiddels aardig vol begint te raken, dus ik zal eens moeten gaan opruimen), zodat ik er naar kan luisteren als ik in de trein zit, een wandeling maak etc. Eigenlijk heb ik het liefst altijd muziek op, dus daar is het ideaal voor. Maar als ik thuis ben zet ik eigenlijk altijd gewoon mijn cd-speler aan.
De laatste drie kan ik kort over zijn; ik ben echt een album-mens. Niks vind ik fijner dan een brok muziek van zo ongeveer 50 minuten waar ik me volledig in kan storten. Langer mag ook; Superunknown staat niet voor niks in mijn top 5. Singles voel ik me sowieso niet tot geroepen, als de b-side heel sterk is zoek ik die wel ergens op. Ik heb ook geen behoefte aan verzamelaars; al kan ik me bij de bands waar ik écht fan van ben er ook maar een handvol met een verzamelaar voor de geest halen.
Dat was hem weer voor vandaag. Ik hoop dat mijn stukjes tot nu toe nog een beetje genietbaar zijn; ondanks dat ik nog een vrij 'onervaren' muziekliefhebber ben.
Dit wordt sowieso niet het meest enerverende stuk, maar ik maak het beste er maar van.
Vinyl: Aangezien ik weet dat ik zo iemand ben die zodra ik een plaat op vinyl koop meteen mijn hele collectie wil omzetten heb ik me er nog maar niet aan gewaagd. Al ga ik van sommige dingen (die liveregistratie van het laatste LCD Soundsystem concert!) waar ik wel ga van watertanden.
Cd: Ik ben bepaald geen audiofiel, dus het verschil in geluidskwaliteit t.o.v. andere geluidsdragers valt me sowieso niet op. Ik vind het een tof gezicht om veel cd's naast elkaar in de kast te zien staan (ook fijn als de hoesjes een beetje leuk zijn, maar bij veel artiesten waar ik fan van ben is dat meestal niet het geval helaas). Ik zou dus nooit volledig overstappen op digitaal, wat me op het volgende brengt...
Mp3: Alles wat ik heb zet ik op mijn eerdergenoemde Ipod (hoewel die inmiddels aardig vol begint te raken, dus ik zal eens moeten gaan opruimen), zodat ik er naar kan luisteren als ik in de trein zit, een wandeling maak etc. Eigenlijk heb ik het liefst altijd muziek op, dus daar is het ideaal voor. Maar als ik thuis ben zet ik eigenlijk altijd gewoon mijn cd-speler aan.
De laatste drie kan ik kort over zijn; ik ben echt een album-mens. Niks vind ik fijner dan een brok muziek van zo ongeveer 50 minuten waar ik me volledig in kan storten. Langer mag ook; Superunknown staat niet voor niks in mijn top 5. Singles voel ik me sowieso niet tot geroepen, als de b-side heel sterk is zoek ik die wel ergens op. Ik heb ook geen behoefte aan verzamelaars; al kan ik me bij de bands waar ik écht fan van ben er ook maar een handvol met een verzamelaar voor de geest halen.
Dat was hem weer voor vandaag. Ik hoop dat mijn stukjes tot nu toe nog een beetje genietbaar zijn; ondanks dat ik nog een vrij 'onervaren' muziekliefhebber ben.
0
geplaatst: 2 april 2015, 23:57 uur
Leest lekker weg ja en een verademing dat iemand zich gewoon weer eens aan z'n belofte houdt en het interview netjes binnen de tijd afmaakt.
0
geplaatst: 3 april 2015, 00:16 uur
Ik zit in een erg hectische periode met mijn studie Journalistiek, maar met het paasweekend heb ik hier per dag precies genoeg vrije tijd voor, dus voor mij komt het mooi uit dat ik nu aan de beurt was.
0
geplaatst: 3 april 2015, 00:23 uur
Ook de OLMusicmetriaan kan het volgen en leest met genoegen/instemming mee - tralalalala, brown girl in the ring, tralalalala
0
geplaatst: 3 april 2015, 22:04 uur
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.
Ik wil eerst even beginnen met een eervolle vermelding voor het eerste concert waar ik ooit heen ging. Bruce Springsteen & The E-Street Band in het Hyde Park in Londen op 14 juli 2012. Jawel, de reis naar Londen die mijn muzikale horizon drastisch verbrede zorgte ook voor mijn eerste concertervaring. En wat voor een, omdat ik zelf geen die-hard Springsteen fan ben (mijn vader wel, vandaar dat ik er heen ging), en dus de gespeelde nummers niet echt op waarde kon schatten valt het buiten mijn top 3, maar memorabel was het zeker.
Want, dit was het concert waarbij Springsteen na zo ongeveer twee en een half uur speeltijd niemand minder dan Paul McCartney het podium optoverde. Waarna tijdens Twist & Shout het geluid opeens uitging; meneer Springsteen had de curfew overschreden. Heel Londen in rep en roer, voor een dag tenminste, en ik had met mijn eerste concert meteen al een bijzondere te pakken.
Maar dan nu, zonder al teveel tralalala, naar het antwoord op de vraag; een top 3 van mijn meest memorabele optredens.
3. Arctic Monkeys @ Best Kept Secret 2013
Mijn eerste festivalervaring. De poolaapjes waren op moment van spreken mijn favoriete band, dus toen ze op een festival kwamen wat het weekend voor mijn verjaardag plaats vond was mijn verjaardagscadeautje al gauw gevonden. Ze speelden wat mij betreft een meesterlijke setlist, en de energie spatte er van af, wat oversloeg op het publiek op deze eerste dag van een nieuw festival. Het heeft er ook voor gezorgd dat, zolang de line-up een beetje op pijl blijft, ik ga proberen ieder jaar Best Kept Secret te bezoeken.
2. Muse @ Ziggo Dome, 17 december 2012
Op dit moment was Muse nog mijn favoriete band. Het concert was al lang en breed uitverkocht toen ik de band ontdekte, dus mijn teleurstelling was groot. Maar, eind september kwamen er extra kaarten beschikbaar. Helaas was mijn veertienjarige ik zo dom om die niet bij Ticketmaster (want daar kwamen ze), maar bij een ticketdoorverkoopsite te kopen. En er dan ook pas een week voor het concert achterkomen dat deze kaarten mogelijk niet geldige waren. Natuurlijk totale paniek, die gelukkig onterecht bleek, maar wel aan de herinnering bijdraagt. En het feit dat ik bij het doorspeuren van setlists betreurde dat New Born en Hysteria zelden gespeeld werden; drie keer raden welke twee songs er toen op de setlist prijkten. Dit alles zorgde voor een onvergetelijke ervaring, die slechts een keer overtroffen werd.
Namelijk door het optreden dat Foals op 10 november 2013 in Vredenburg Leidsche Rijn gaf. Ook hier eerst weer wat context. In juni dat jaar werd aangekondigt dat Queens of the Stone Age naar de Ziggo Dome komt. Daar moest ik heen, toen ik eind juni de twee staanplaatsen in the pocket had kon het aftellen naar 26 november beginnen. In de zomervakantie viel mijn oog op het feit dat Foals naar Utrecht kwam. Leuke band, en niet al te prijzig, dus dat kon ook geregeld worden. Ik had er zin in, maar het werd wel compleet in mijn hoofd overschaduwt door het vooruitzicht op Qotsa twee weken later. Dat moest wel Het. Beste. Concert. Ooit. worden en Foals, hoe leuk ook, kon daar met geen mogelijkheid tegen op.
Niet dus.
Want de mannen van Foals bliezen mij op die zondagavond in Utrecht compleet weg. Vanaf My Number tot het magnifieke Two Steps Twice als afsluiter was er een pit die de hele vloer opslokte; een uur aan complete extase. Allés was goed die avond, en het lijkt me sterk dat er in de komende tijd een concert komt wat dat gaat overtreffen. En de Queens? Tof optreden, jammer dat het geluid ruk was en de setlist redelijk doorsnee.
Ik wil eerst even beginnen met een eervolle vermelding voor het eerste concert waar ik ooit heen ging. Bruce Springsteen & The E-Street Band in het Hyde Park in Londen op 14 juli 2012. Jawel, de reis naar Londen die mijn muzikale horizon drastisch verbrede zorgte ook voor mijn eerste concertervaring. En wat voor een, omdat ik zelf geen die-hard Springsteen fan ben (mijn vader wel, vandaar dat ik er heen ging), en dus de gespeelde nummers niet echt op waarde kon schatten valt het buiten mijn top 3, maar memorabel was het zeker.
Want, dit was het concert waarbij Springsteen na zo ongeveer twee en een half uur speeltijd niemand minder dan Paul McCartney het podium optoverde. Waarna tijdens Twist & Shout het geluid opeens uitging; meneer Springsteen had de curfew overschreden. Heel Londen in rep en roer, voor een dag tenminste, en ik had met mijn eerste concert meteen al een bijzondere te pakken.
Maar dan nu, zonder al teveel tralalala, naar het antwoord op de vraag; een top 3 van mijn meest memorabele optredens.
3. Arctic Monkeys @ Best Kept Secret 2013
Mijn eerste festivalervaring. De poolaapjes waren op moment van spreken mijn favoriete band, dus toen ze op een festival kwamen wat het weekend voor mijn verjaardag plaats vond was mijn verjaardagscadeautje al gauw gevonden. Ze speelden wat mij betreft een meesterlijke setlist, en de energie spatte er van af, wat oversloeg op het publiek op deze eerste dag van een nieuw festival. Het heeft er ook voor gezorgd dat, zolang de line-up een beetje op pijl blijft, ik ga proberen ieder jaar Best Kept Secret te bezoeken.
2. Muse @ Ziggo Dome, 17 december 2012
Op dit moment was Muse nog mijn favoriete band. Het concert was al lang en breed uitverkocht toen ik de band ontdekte, dus mijn teleurstelling was groot. Maar, eind september kwamen er extra kaarten beschikbaar. Helaas was mijn veertienjarige ik zo dom om die niet bij Ticketmaster (want daar kwamen ze), maar bij een ticketdoorverkoopsite te kopen. En er dan ook pas een week voor het concert achterkomen dat deze kaarten mogelijk niet geldige waren. Natuurlijk totale paniek, die gelukkig onterecht bleek, maar wel aan de herinnering bijdraagt. En het feit dat ik bij het doorspeuren van setlists betreurde dat New Born en Hysteria zelden gespeeld werden; drie keer raden welke twee songs er toen op de setlist prijkten. Dit alles zorgde voor een onvergetelijke ervaring, die slechts een keer overtroffen werd.
Namelijk door het optreden dat Foals op 10 november 2013 in Vredenburg Leidsche Rijn gaf. Ook hier eerst weer wat context. In juni dat jaar werd aangekondigt dat Queens of the Stone Age naar de Ziggo Dome komt. Daar moest ik heen, toen ik eind juni de twee staanplaatsen in the pocket had kon het aftellen naar 26 november beginnen. In de zomervakantie viel mijn oog op het feit dat Foals naar Utrecht kwam. Leuke band, en niet al te prijzig, dus dat kon ook geregeld worden. Ik had er zin in, maar het werd wel compleet in mijn hoofd overschaduwt door het vooruitzicht op Qotsa twee weken later. Dat moest wel Het. Beste. Concert. Ooit. worden en Foals, hoe leuk ook, kon daar met geen mogelijkheid tegen op.
Niet dus.
Want de mannen van Foals bliezen mij op die zondagavond in Utrecht compleet weg. Vanaf My Number tot het magnifieke Two Steps Twice als afsluiter was er een pit die de hele vloer opslokte; een uur aan complete extase. Allés was goed die avond, en het lijkt me sterk dat er in de komende tijd een concert komt wat dat gaat overtreffen. En de Queens? Tof optreden, jammer dat het geluid ruk was en de setlist redelijk doorsnee.
0
geplaatst: 4 april 2015, 23:31 uur
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
Hier kan ik kort over zijn. Bijna nergens, ik meng me heel sporadisch in wat discussies, doe af en toe is mee met een forumgame, en heel soms zet ik een korte mening neer bij een album. Ik probeer wel altijd een berichtje in het gisteren... gezien topic te plaatsen als ik naar een optreden heen geweest ben, maar dat is het ook wel. Oja, en ik ben een regelmatig passant in het Best Kept Secret topic.
Ik kan nu al beloven dat de laatste twee antwoorden stukken langer worden.
Hier kan ik kort over zijn. Bijna nergens, ik meng me heel sporadisch in wat discussies, doe af en toe is mee met een forumgame, en heel soms zet ik een korte mening neer bij een album. Ik probeer wel altijd een berichtje in het gisteren... gezien topic te plaatsen als ik naar een optreden heen geweest ben, maar dat is het ook wel. Oja, en ik ben een regelmatig passant in het Best Kept Secret topic.
Ik kan nu al beloven dat de laatste twee antwoorden stukken langer worden.
0
geplaatst: 5 april 2015, 22:31 uur
Niet veel animo meer hiervoor, haha. Maar we gaan gestaag door.
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
Interpol - Turn on the Bright Lights
Interpol, ik had er nog nooit van gehoord. Toen ik op een dag in de top 250 een plaat van deze voor mij onbekende band zo hoog zag staan werd ik dus wel nieuwsgierig, maar wat ik er zo over las klonk nou niet echt interessant. Toen ze werden aangekondigt voor Best Kept Secret heb ik een paar nummers opgezocht, maar behalve Obstacle 1 landde er eigenlijk niets. Het optreden ging ook een beetje aan me voorbij, maar op de laatste dag van het festival toch nog maar het album gekocht bij de platenzaak op het festivalterrein, want het leek me dan toch wel wat. De eerste draaisessies leverden nog weinig op, maar stukje bij beetje begonnen sommige nummers wat te groeien. Mede omdat hij hier zo hoog aangeschreven staat bleef ik hem maar af en toe opzetten en op een goed moment kwam hij helemaal binnen. Inmiddels staat hij zelfs in mij top 10, en behoort Interpol tot een van mijn favoriete bands. Ik zit momenteel zelfs met een Interpol t-shirt aan.
The National - Trouble Will Find Me (Eigenlijk alle The National albums)
Beetje hetzelfde verhaal als met Interpol. Toen Trouble Will Find me opeens de rotatielijst binnenstormde had ik nog nooit van de band gehoord. Maar wat ik er over hoorde was dat het rustig was, erg rustig. Rustig? Ik had op dat moment helemaal geen behoefte aan rustig! Toen vond ik ...Like Clockwork van Queens of the Stone Age de vetste plaat ooit, en zat ik met smart te wachten op de nieuwste Arctic Monkeys (dat zijn allebei nou ook niet echt harde beukplaten, maar toch). Dus nee, The National hoefde voor mij niet. Tot dat ik, bij toeval, een keer Sea of Love hoorde. Dat was helemaal niet zó rustig, en bovenal, ik vond het echt godsgruwelijk mooi. Met MusicMeter als 'gids' heb ik langzaamaan de rest van het ouvre van The National ontdekt. En hoewel ik van de vier albums die ik van ze heb er geen makkelijk in een ruk uitluister, staan ze door alle sterke nummers die ze hebben wel aan de top van mijn wishlist van bands die ik graag live wil zien.
Ook heeft mijn kennismaking met The National er voor gezorgd dat muziek bij mij niet meer enkel en alleen gaat om beukende drums en gierende gitaarsolo. Veel albums die ik nu top vindt (denk OK Computer en The Ideal Crash) had ik zonder The National waarschijnlijk nooit zo gewaardeerd als nu.
Verder kan ik me zo gauw eigenlijk geen albums die ik door MuMe beter ben gaan waarderen voor de geest halen, maar als me er nog een te binnen schiet voeg ik die zeker toe. Morgen de laatste!
6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.
Interpol - Turn on the Bright Lights
Interpol, ik had er nog nooit van gehoord. Toen ik op een dag in de top 250 een plaat van deze voor mij onbekende band zo hoog zag staan werd ik dus wel nieuwsgierig, maar wat ik er zo over las klonk nou niet echt interessant. Toen ze werden aangekondigt voor Best Kept Secret heb ik een paar nummers opgezocht, maar behalve Obstacle 1 landde er eigenlijk niets. Het optreden ging ook een beetje aan me voorbij, maar op de laatste dag van het festival toch nog maar het album gekocht bij de platenzaak op het festivalterrein, want het leek me dan toch wel wat. De eerste draaisessies leverden nog weinig op, maar stukje bij beetje begonnen sommige nummers wat te groeien. Mede omdat hij hier zo hoog aangeschreven staat bleef ik hem maar af en toe opzetten en op een goed moment kwam hij helemaal binnen. Inmiddels staat hij zelfs in mij top 10, en behoort Interpol tot een van mijn favoriete bands. Ik zit momenteel zelfs met een Interpol t-shirt aan.
The National - Trouble Will Find Me (Eigenlijk alle The National albums)
Beetje hetzelfde verhaal als met Interpol. Toen Trouble Will Find me opeens de rotatielijst binnenstormde had ik nog nooit van de band gehoord. Maar wat ik er over hoorde was dat het rustig was, erg rustig. Rustig? Ik had op dat moment helemaal geen behoefte aan rustig! Toen vond ik ...Like Clockwork van Queens of the Stone Age de vetste plaat ooit, en zat ik met smart te wachten op de nieuwste Arctic Monkeys (dat zijn allebei nou ook niet echt harde beukplaten, maar toch). Dus nee, The National hoefde voor mij niet. Tot dat ik, bij toeval, een keer Sea of Love hoorde. Dat was helemaal niet zó rustig, en bovenal, ik vond het echt godsgruwelijk mooi. Met MusicMeter als 'gids' heb ik langzaamaan de rest van het ouvre van The National ontdekt. En hoewel ik van de vier albums die ik van ze heb er geen makkelijk in een ruk uitluister, staan ze door alle sterke nummers die ze hebben wel aan de top van mijn wishlist van bands die ik graag live wil zien.
Ook heeft mijn kennismaking met The National er voor gezorgd dat muziek bij mij niet meer enkel en alleen gaat om beukende drums en gierende gitaarsolo. Veel albums die ik nu top vindt (denk OK Computer en The Ideal Crash) had ik zonder The National waarschijnlijk nooit zo gewaardeerd als nu.
Verder kan ik me zo gauw eigenlijk geen albums die ik door MuMe beter ben gaan waarderen voor de geest halen, maar als me er nog een te binnen schiet voeg ik die zeker toe. Morgen de laatste!
0
geplaatst: 6 april 2015, 12:54 uur
Ik heb een erg druk weekend gehad enkel een paar keer even snel online geweest via de phone dus ik lees nu alles van voor naar achter.
Je eerste concert Bruce in Londen met als special guest Paul McCartney, potver je zou voor minder...
Je eerste concert Bruce in Londen met als special guest Paul McCartney, potver je zou voor minder...
0
geplaatst: 6 april 2015, 22:21 uur
vigil schreef:
Je eerste concert Bruce in Londen met als special guest Paul McCartney, potver je zou voor minder...
Je eerste concert Bruce in Londen met als special guest Paul McCartney, potver je zou voor minder...
Ik realiseer me met terugwerkende kracht steeds meer hoe bijzonder dat was, toen had ik er geen idee van.
En dan nu de grande finale!
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.
Heb meteen mijn top 10 maar eens veranderd, want dat werd wel weer tijd. Dit is m geworden.
1. Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
2. Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf
3. Gorillaz - Demon Days
4. Soundgarden - Superunknown
5. TV on the Radio - Dear Science
6. Arctic Monkeys - Humbug
7. Foo Fighters - Wasting Light
8. LCD Soundsystem - Sound of Silver
9. dEUS - The Ideal Crash
10. Interpol - Turn on the Bright Lights
11. Muse – Black Holes and Revelations
12. Arctic Monkeys – Favorite Worst Nightmare
13. The White Stripes – Elephant
14. Pearl Jam – VS
15. System of a Down – Hypnotize
16. Raconteurs – Consolers of the Lonely
17. Queens of the Stone Age - …Like Clockwork
18. Triggerfinger – By Absence of the Sun
19. Them Crooked Vultures – Them Crooked Vultures
20. Foals - Antidotes
En dat was hem dan, ik vond het erg leuk om te doen. Bij deze is het de beurt aan Pepino
0
geplaatst: 6 april 2015, 23:28 uur
Prima! Het was leuk om je antwoorden te lezen, Rvdz! Morgen begin ik!
0
geplaatst: 7 april 2015, 09:44 uur
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?
Het bekende lid ArthurDZ zat al een jaar op MusicMeter en raadde mij aan om ook een account te maken. Uiteindelijk maakte ik er één op zestienjarige leeftijd in 2008, maar aangezien mijn muzikale kennis niet verder ging dan Nirvana en R.E.M. hield ik mijn lidmaatschap snel voor gezien. Ik merkte dat ik wat werd overschaduwd door de andere grote muziekkenners en voelde me bijgevolg een beetje uit de boot vallen.
In 2011, toen mijn muziekkennis aanzienlijk was gegroeid, maakte ik een nieuw account aan. Achteraf gezien ben ik natuurlijk blij dat ik dat gedaan heb: ik leerde o.a. nieuwe artiesten/bands kennen (Sufjan Stevens, Biosphere, Sigur Ros, …), kon de meningen van anderen omtrent een bepaald album lezen en wel/niet akkoord gaan, het lijstje afgaan in de top 250, eigen reviews schrijven, …
Desalniettemin, hoewel ik zeker wat ken van muziek, voel ik me (momenteel) nog steeds een broekventje tussen alle andere muziekliefhebbers op deze site. Zo kan ik amper meedoen in het Greatest Hits-topic, omdat ik gewoonweg niet álle (of een zeer groot aantal) nummers van (favoriete) artiesten ken. R.E.M. mag dan wel op nr. 1 in mijn top tien staan, die laatste vijftien nummers in dat topic selecteren was een onmogelijk karwei voor me. Ook moet je me zeker niet om de bandleden of de geschiedenis van Radiohead/Arcade Fire (to name but a few) vragen, ondanks dat hun albums in mijn toplijstje staan. Ik luister continu naar muziek en heel graag zelf, maar mijn interesse is niet zodanig groot dat ik sito presto enthousiast een documentaire/autobiografie van een artiest/band zou gaan lezen/bekijken. Maar natuurlijk kan dit altijd nog veranderen…!
Het bekende lid ArthurDZ zat al een jaar op MusicMeter en raadde mij aan om ook een account te maken. Uiteindelijk maakte ik er één op zestienjarige leeftijd in 2008, maar aangezien mijn muzikale kennis niet verder ging dan Nirvana en R.E.M. hield ik mijn lidmaatschap snel voor gezien. Ik merkte dat ik wat werd overschaduwd door de andere grote muziekkenners en voelde me bijgevolg een beetje uit de boot vallen.
In 2011, toen mijn muziekkennis aanzienlijk was gegroeid, maakte ik een nieuw account aan. Achteraf gezien ben ik natuurlijk blij dat ik dat gedaan heb: ik leerde o.a. nieuwe artiesten/bands kennen (Sufjan Stevens, Biosphere, Sigur Ros, …), kon de meningen van anderen omtrent een bepaald album lezen en wel/niet akkoord gaan, het lijstje afgaan in de top 250, eigen reviews schrijven, …
Desalniettemin, hoewel ik zeker wat ken van muziek, voel ik me (momenteel) nog steeds een broekventje tussen alle andere muziekliefhebbers op deze site. Zo kan ik amper meedoen in het Greatest Hits-topic, omdat ik gewoonweg niet álle (of een zeer groot aantal) nummers van (favoriete) artiesten ken. R.E.M. mag dan wel op nr. 1 in mijn top tien staan, die laatste vijftien nummers in dat topic selecteren was een onmogelijk karwei voor me. Ook moet je me zeker niet om de bandleden of de geschiedenis van Radiohead/Arcade Fire (to name but a few) vragen, ondanks dat hun albums in mijn toplijstje staan. Ik luister continu naar muziek en heel graag zelf, maar mijn interesse is niet zodanig groot dat ik sito presto enthousiast een documentaire/autobiografie van een artiest/band zou gaan lezen/bekijken. Maar natuurlijk kan dit altijd nog veranderen…!
0
geplaatst: 7 april 2015, 09:54 uur
Mooi stukje, Pepino. En je hiernaartoe leiden was uiteraard graag gedaan. Ga zo door! 
0
geplaatst: 7 april 2015, 12:48 uur
Rvdz schreef:
Want de mannen van Foals bliezen mij op die zondagavond in Utrecht compleet weg. Vanaf My Number tot het magnifieke Two Steps Twice als afsluiter was er een pit die de hele vloer opslokte; een uur aan complete extase. Allés was goed die avond, en het lijkt me sterk dat er in de komende tijd een concert komt wat dat gaat overtreffen. En de Queens? Tof optreden, jammer dat het geluid ruk was en de setlist redelijk doorsnee.
Want de mannen van Foals bliezen mij op die zondagavond in Utrecht compleet weg. Vanaf My Number tot het magnifieke Two Steps Twice als afsluiter was er een pit die de hele vloer opslokte; een uur aan complete extase. Allés was goed die avond, en het lijkt me sterk dat er in de komende tijd een concert komt wat dat gaat overtreffen. En de Queens? Tof optreden, jammer dat het geluid ruk was en de setlist redelijk doorsnee.
Mooie nummer 1, was hier ook bij en kan me hier helemaal bij aansluiten. Enige jammere was de locatie zelf. Het optreden eerder dat jaar in Paradiso was misschien nog wel beter.
* denotes required fields.