Sta jij er wel eens bij stil dat dit misschien wel helemaal niet het geval is. Dat alles en iedereen bestaat om jouw leven kleur te geven. Dat als je de hoek om slaat met fietsen dat de weg achter je gelijk weer verdwijnt en weer terugkomt zodra je er weer terugkeert. Dat mooie meisjes bestaan om jouw lust op te wekken. En lelijke meisjes bestaan om het onderscheidt ertussen te maken. Dat films gemaakt worden om jou te vermaken en dat er slechte films gemaakt worden, opdat jij de goede films leert waarderen.

Ik denk het niet.

1. Atmosphere - Between the Lines
Mijn favoriete Atmosphere-nummers lijken steeds van deze EP-compilatie te komen! Slugs nogal melancholische woorden worden hier mooi gecomplementeerd met ademende beats, terwijl ze op de laatste 2 platen eerder gevolgd worden door even melancholische muziek. Hij klinkt oprecht en relevant tot zijn doelpubliek. Zijn persoonlijke verlangens kunnen prima gereflecteerd worden op menig luisteraar.
Cijfer: 8,5

2. Bill Withers - I Can't Write Left-Handed
Dat zijn materiaal live ontzettend goed werkt is een grote reden om Live at Carnegie Hall te beluisteren. Dit nummer is toch wel dé hoofdreden! Een aanklacht tegen een zinloze oorlog, zonder zoveel woorden te gebruiken. Het siert hem dat hij niet met vingers wijst. Dit ontroerende portret van een jonge soldaat zegt immers net zo veel, zo niet meer. “Strange little man over here in Vietnam I ain’t never seen, bless his heart, ain’t never done nothing to... He done shot me in my shoulder”. Die “bless his heart” zegt het allemaal; een naïeve schoonheid die helaas niet meer van deze tijd lijkt...
Cijfer: 10

3. Cat Power - Back of Your Head
Het begint al erg intiem, maar wordt met elke zin intenser. Terwijl de gitaar rustig verder pingelt, doorgaat de zangeres een kleine strijd met haar omgeving. Ik heb niet het gevoel dat iemand wint. Buiten de buitenstaanders die meeleven zonder te moeten beleven.
Cijfer: 8

4. Dr. John - I Walk on Guilded Splinters
Broeierig onderhuidse psychedelica uit de swamps van New Orleans, waar geesten en andere al dan niet tastbare wezens rondzwemmen. Daar en enkel daar kan deze muziek vandaan komen. Het dreigt je helemaal op te zuigen, maar bezorgt je gewoon de trip van je leven!
Cijfer: 10

5. Michael Hurley - Sweedeedee
Terugkeren is niet altijd mogelijk. De oervorm van de blues opzoeken brengt je weer voor even dichter bij die tijd. Ook al geraakt hij er niet, Hurley leeft helemaal op, met een directe muzikale aanpak en bij momenten dromerige zang. De levendige herinnering is ook vaak mooier dan de toenmalige beleving.
Cijfer: 8

6. Morphine - Good
Een beetje geschift, terwijl de zanger de stemmen in zijn hoofd probeert te vangen, tuiten blazers links en rechts in de oren. De ene achtervolgt een andere. Niemand kent de spelregels die gebroken worden, maar het doelloos rondzwerven doodt aangenaam de tijd...
Cijfer 7,5

7. Neil Young - Last Dance
Er lijkt niet al te diep over nagedacht, waarmee alle ruimte naar vrijheid open ligt. Gezellig, maar zonder doelen voor ogen betekent het weinig.
Cijfer: 5,5

8. Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook - Lament
Noemen ze de klanken verder uit het universum ook nog wereldmuziek? Onaards en toch zo herkenbaar. Je voelt het, maar kan er geen vinger opleggen. Het raakt, maar je voelt geen vinger. In deze vervoering vertroebelen alle grenzen.
Cijfer: 8

9. Smog - Rock Bottom Riser
Er is iets in zijn manier dat je gelijk bij de keel grijpt. Vooral naar Rock Bottom Riser zit ik steeds geboeid te luisteren. Zijn verhalen voelen vertrouwd, zijn muziek perfect geladen en zijn stem zacht betrokken.
Cijfer: 8,5

10. Timber Timbre - No Bold Villain
De muziek treurt, maar de zang troost niet. Hij zit zelf verwikkelt in gedachten, waardoor de gecontroleerde stem wat verward geraakt. Een treffende wisselwerking.
Cijfer: 7,5

Hopelijk doen deze uiteenzettingen de gedachtenkronkels van U-e-Z een beetje eer aan.
De 4 nummers die ik kende (de twee 10'en en twee 8,5'en) deden al het beste verhopen voor de verdere top 10 en die verwachtingen zijn zeker waargemaakt! Heel wat mooie ontdekkingen, waar vast erg interessante platen aan vast hangen! Vooral Nusrat Fateh Ali Khan heeft me wel nieuwsgierig gemaakt...

1. Atmosphere - Between the Lines

Prima beat, prima tekst, maar ik vind Slug niet zo fijn rappen, en echt rappen doet het me niet. Slug weet hier niet te overtuigen. Hij rapt alsof ie er eigenlijk niet zo'n zin in heeft, en de tekst van een blaadje leest. Nee, wat dat betreft kan ie nog wel wat van iemand als Nas leren. Verder wel aardig, maar weinig bijzonder.
Cijfer: 6

2. Bill Withers - I Can't Write Left-Handed

Bill Withers is bij mij eigenlijk altijd raak tot nu toe, maar dit nummer ken ik nog niet zo goed. Het weet me echter niet zo te pakken. Tuurlijk, de tekst is mooi, en de emotie is er, maar het kabbelt maar wat voort, en weet niet echt aan te grijpen. Het weet geen moment echt te overtuigen.
Cijfer: 5

3. Cat Power - Back of Your Head

Ik heb net Didn't It Rain van Songs: Ohia beluisterd (het album), en het gitaarspel van dit nummer doet me daar erg aan denken. Het kabbelt ook voort, maar het bevalt me toch wel. Cat Power heeft een mooie stem, die ze goed gebruikt. Het heeft wellicht groeipotentie, want ook dit overtuigt me nog niet écht. Maar bevallen doet het wel.
Cijfer: 6,5

4. Dr. John - I Walk on Guilded Splinters

En dan een nummer dat ik al ken! En wat een nummer! Prachtig sfeervol nummer, donker, en een nummer dat onder je huid krult. Dit nummer klopt helemaal, van de percussie tot de achtergrondzang, en ik blijf het geweldig vinden.
Cijfer: 10!

5. Michael Hurley - Sweedeedee

Wauw, dit is wel een erg mooie ontdekking. Weer een kabbelnummer, blijkbaar houdt onze Marokkaan daar wel van. Maar deze country neemt me zo mee naar het Amerika van tig decennia geleden, naar een Amerikaan die in z'n eentje op een gitaar z'n liedje zingt. Ik gebruikte net in een ander topic de woorden puur en oprecht, maar dat is hier nog veel beter van toepassing.
Cijfer: 8

6. Morphine - Good

Had een aardig nummer kunnen zijn, er zit spanning in. Dat ingehouden blazertje zorgt daar goed voor, lekkere bas ook. Maar Sandman weet mij nooit wat te doen met zijn zang, en het liedje op zich stelt ook maar weinig voor. Valt dus weer tegen.
Cijfer: 4,5

7. Neil Young - Last Dance

Neil Young is bij mij een geval van hit or miss. Soms kan ik het waarderen, een enkele keer raakt het me zelfs, maar vaak genoeg vind ik er ook totaal niks aan. Dit nummer valt duidelijk in die laatste categorie. Geen mooi liedje, geen emotie, maar saaie gitaarsolo's. Het gaat me ook veel te lang door.
Cijfer: 2,5

8. Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook - Lament

Interessant nummer. Haast hypnotiserend. Erg sfeervol. Ja, dit vind ik wel tof. Kan er niet veel zinnigs over zeggen, maar mooie ontdekking.
Cijfer: 8

9. Smog - Rock Bottom Riser

Ja, dit is erg mooi! Sober folkliedje met prachtige tekst, en ook mooi gezongen door meneer Callahan.
Cijfer: 8,5

10. Timber Timbre - No Bold Villain

En nog een sober volksliedje, zelfde genre als de vorige, en weer erg mooi. De melodie die het instrumentale eindstuk heeft komt me overigens wel erg bekend voor. Volgens mij van iets van The Pogues ofzo.
Cijfer: 8,5

Het was een wisselvallig rijtje, had van een aantal dingen wel meer verwacht.

Same here. Enige die ik echt ken is Dr. John, maar die gaat ook van mij een 10 krijgen.

Atmosphere, Bill Withers, Cat Power, Morphine, Neil Young, Timber Timbre, op zich geen onbekende namen, maar geen van alle nummers ken ik.

Blijft deze inzending nog een tijdje extra open staan?

Wat mij betreft wel, heb ik ook wat langer de tijd voor mij top 10.

Sowieso vind ik dat elke inzending langer mag staan.

1. Atmosphere - Between the Lines

Net als panjoe schaam ik me diep dat ik dit album nog niet ken. Atmosphere is een van mijn favoriete hiphop-acts en The Woman with the Tattooed Hands een van mijn favorieten van hen. Toch is het er nooit van gekomen om deze plaat te beluisteren. Dit nummer kende ik ook al en doet is zeker niet veel slechter dan het eerdergenoemde nummer. Het verhaaltje van Cosinusby ( ) erbij geeft dit nummer nog wat meer kracht.
Cijfer: 9,5

2. Bill Withers - I Can't Write Left-Handed

Film en muziek over Vietnam, we worden er mee doodgegooid. Toch zijn er zo van die gevallen die boven de massa uit weten te steken. I Can't Write Left-Handed is de Apocalypse Now of Full Metal Jacket van de muziek. Ik dacht het nummer al te kennen, maar het lijkt erop dat ik alleen de cover van John Legend & The Roots ken. Net als de zojuist genoemde films weet dit nummer op een hele originele en indrukwekkende manier de zinloze oorlog te beschrijven. Alleen de titel is al prachtig. Bill Withers behoorde al tot mijn favoriete soulzangers, die positie heeft hij nu verstevigd.
Cijfer: 9

3. Cat Power - Back of Your Head

Cat Power is zo'n naam die ik al lang ken en ook vaak genoeg heb langs zien komen, maar waarvan ik nooit de drang hebt gehad om eens wat te proberen. Onterecht, want dit is een prachtig ingetogen liedje. Ze heeft ook een erg aangename stem. Dit nummer overdonderd me niet meteen, maar mijn interesse naar meer is bij deze gewekt.
Cijfer: 7

4. Dr. John - I Walk on Guilded Splinters

In het Super Tip-Topper topic werd Dr. John mij getipt door hoi123. Ik kan Roeland alvast verklappen dat het een uitstekende tip was. Dat wist ik eigenlijk al van tevoren, want Gris-Gris Gumbo Ya Ya en dit nummer kende ik al. Heerlijk bezwerend ritme, helemaal nu in de nacht. Ik lees ook zojuist dat Gris Gris midden in de nacht is opgenomen, omdat er dan gratis in de studio geëxperimenteerd mocht worden. Die nachtsfeer druipt er vanaf.
Cijfer: 9,5

5. Michael Hurley - Sweedeedee

Normaal gesproken moet ik het niet zo van dit soort muziek hebben, maar dit is een mooie uitzondering. Waar ik bij Cat Power nog zei dat ik vond dat ze een aangename stem heeft, vind ik het hier juist heel fijn dat deze man geen aangename stem heeft. Dat past helemaal bij de muziek en sfeer die heer gecreëerd wordt.
Cijfer: 7

6. Morphine - Good

Heerlijk basriedeltje en de blazers zijn een uitstekende toevoeging, samen zorgen voor een broeierig sfeertje, maar toch weet het me nog niet helemaal te pakken - net als de rest wat ik ken van deze band. Het is allemaal best leuk, maar ik krijg er niet echt de neiging van om meteen meer te luisteren.
Cijfer: 6,5

7. Neil Young - Last Dance

Ook bij mij is Neil Young een geval van hit or miss. Hij heeft een aantal topnummers (Cowgirl in the Sand ), maar ook genoeg draken (Rockin' in the Free World ). In dit geval is het een bescheiden hit. Heerlijk gitaarspel en het weet de spanning erin te houden. Ik lees dat ze flink onder de invloed waren van de drank tijdens deze tour en dat is te horen. Een aantal flinke fouten en Neil's stem is ook niet helemaal zoals we gewend zijn. Is niet van het niveau Cowgirl in the Sand, maar zeer behoorlijk nummer.
Cijfer: 7,5

8. Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook - Lament

Dit is me even een potje interessante muziek Ik kan me best voorstellen dat dit live zeer veel indruk maakt (zie verhaaltje van Jeff Buckley bij Ulfat's introductie). Jammer dat ik er per se een cijfer aan moet plakken, want ik vind dit op dit moment voornamelijk interessant.
Cijfer: 8

9. Smog - Rock Bottom Riser

De stem van Bill Callahan is misschien wel de mooiste die ik ooit heb gehoord. Ingetogen en gecontroleerd, maar toch veelzeggend en vol emotie. Ik moet ook hier bekennen dat ik veel te weinig van deze man ken. Dit album en Red Apple Falls staan heel hoog in mijn to listen lijstje. Welke van de twee lijkt het meest op Sometimes I Wish We Were an Eagle?
Cijfer: 8,5

10. Timber Timbre - No Bold Villain

Dit doet me dan een stuk minder. Timber Timbre heeft niet echt een interessante stem en muzikaal doet het me ook weinig. De outro doet het ook niet echt bij mij, klinkt iets te geforceerd muzikaal interessant willen doen. Jammer dat je geen Top 9 hebt.
Cijfer: 5,5

1. Atmosphere - Between the Lines 8
2. Bill Withers - I Can't Write Left-Handed 8
3. Cat Power - Back of Your Head 7,5
4. Dr. John - I Walk on Guilded Splinters 6,5
5. Michael Hurley - Sweedeedee 6,5
6. Morphine - Good 8
7. Neil Young - Last Dance 5
8. Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook - Lament 5,5
9. Smog - Rock Bottom Riser 7,5
10. Timber Timbre - No Bold Villain 7

Op Morphine na, stuk voor stuk nummers waarbij de tekst een grote rol speelt. Ik luister er normaal gesproken maar met een half oor naar, instrumentatie staat bij mij toch wel voorop, en die is hier niet altijd bijster bijzonder, vrij minimaal over het algemeen. Nummertje 8 zet wel een bijzondere sfeer op, en die steekt dan samen met Bill Withers en Dr. John boven de rest uit. 3 mooie ontdekkingen.

1.Atmosphere - Between the Lines 7,5
2.Bill Withers - I Can't Write Left-Handed 8,5
3.Cat Power - Back of Your Head 6,5
4.Dr. John - I Walk on Guilded Splinters 8,5
5.Michael Hurley - Sweedeedee 6,5
6.Morphine - Good 6
7.Neil Young - Last Dance 7,
8.Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook - Lament 8,5
9.Smog - Rock Bottom Riser 7,5
10.Timber Timbre - No Bold Villain 7,5

Heel karig, maar ik ga deze waarschijnlijk niet halen voor de deadline ivm allerlei zaken in het echte leven. Mooie verhalen wel. En je weet dat ik je smaak waardeer, meneer El Zulmat (of mag ik Ulfat zeggen?)

Ik heb je verhalen wel even gelezen. Klinkt veel belovend, zit helaas met tentamens dus ik ga het niet beoordelen.

Ik ga ondanks mn tentamens eventjes het lijstje af:

1. Atmosphere - Between the Lines 8,5
Ik ga dit album snel checken, want dit nummer is erg tof - evenals de twee andere nummers die ik er al van kende, The Woman With the Tattooed Hands en Homecoming.

2. Bill Withers - I Can't Write Left-Handed 9,5
Mijn moeder had een documentaire over Bill Withers gezien en was er zwaar van onder de indruk. Ze vond dat ik het echt moest luisteren aangezien ik toen net wat rond aan het kijken in de keuken van soul. En verdomd, ze had gelijk, dit zou ik de hele dag kunnen luisteren. En nogmaals verdomd: ik hoorde zojuist de vocal sample van CunninLynguists' The Gates!

3. Cat Power - Back of Your Head 6,5
Op de één of andere manier ben ik een stuk minder snel onder de indruk van vrouwenstemmen dan van mannenstemmen. Is dat raar? Verder best een leuk liedje, maar zeker geen buitencategorie. De tekst is wel erg mooi.

4. Dr. John - I Walk on Guilded Splinters 8,5
Jammer dat ik geen amnesia haze bij de hand heb. Maar goed, dan gaat het studeren weer 2x zo langzaam morgen.

5. Michael Hurley - Sweedeedee 6,5
Dit klinkt als een soort kruising tussen Bob Dylan en Jaap Fischer op de één of andere manier. Niet my cup of tea, wel boeiend.

6. Morphine - Good 6,5
Ik ken Morphine niet en wist totaal niet wat ik moest verwachten. Op de één of andere manier had ik het idee dat het een metalband was. Dit nummer is meer een soort van bezwerende, ja, hoe noem je dit? De opbouw smaakt naar meer, jammer dat die opbouw pas half af lijkt als het nummer is afgelopen.

7. Neil Young - Last Dance 7
Nog zo'n artiest die ik qua naam veel ben tegengekomen, maar waar ik totaal geen goed muzikaal beeld van heb. Dit klinkt wat Stonesachtig met een paar delen blues erbij, dat gaat er bij mij best in.

8. Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook - Lament 8
Heeul vet dit! Onheilspellend, zoals wel meer nummers uit deze lijst. De oosterse en westerse invloeden smelten samen tot een geheel, wat op zich al knap is. De boodschap is al duidelijk zonder de vertaling (die in de comments staat), en hoewel ik overtuigd apatheïst ben snap ik helemaal wat ze bedoelen.

9. Smog - Rock Bottom Riser 7
Dit is het soort muziek dat ik zelf graag zou maken als ik wat ouder ben, met mijn gitaar ergens op een kei in de Pyreneeën, voor een smeulend kampvuurtje.

10. Timber Timbre - No Bold Villain 5,5
Zoals hierboven al ergens was gezegd, leunen de meeste van deze nummers op de tekst. Bij dit nummer is de muziek die die tekst begeleidt wel echt het minste van alle bovenstaande. De stem van de zanger doet me met name erg weinig.

Toch ergens tijd gevonden, niveau: voldoende tot prachtig.

1. Atmosphere - Between the Lines
Als Slug en ik allebei in een goede bui zijn, raakt Atmosphere soms precies de juiste snaar. Dit was zo'n moment.
8

2. Bill Withers - I Can't Write Left-Handed
Dit zou de beste protestsong aller tijden zijn, als je het niet volkomen tekort zou doen met het woord 'protestsong'.
10

3. Cat Power - Back of Your Head
Nog niet zo bekend naar deze zangeres, smaakt naar meer. broeierig nummer.
8

4. Dr. John - I Walk on Guilded Splinters
De broeierigheid zet door met deze track, die wel lekker is maar te lang doorzeurt.
6

5. Michael Hurley - Sweedeedee
Ha, onze gezamelijke liefhebberij. Een tijdje geleden alweer dat ik hiernaar heb geluisterd. Prettige hernieuwde kennismaking, intrigerend zwalknummer.
7,5

6. Morphine - Good
Lekker kort nummer tussendoor. Ik weet nog steeds niet of ik nou echt fan ben van Morphine, maar in ieder geval hebben ze diepgang en een eigen geluid.
7

7. Neil Young - Last Dance
Aparte keuze uit Youngs oeuvre. Goed nummer, hoewel gedrenkt in alcohol en niet direct een van zijn meest intense opnames, naar mijn idee.
7

8. Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook - Lament
Dit soort woestijnemo is niet echt aan mij besteed, ik geef toe dat ik me er ook nog nooit echt in heb verdiept. Help me eraan herinneren dat ik dit ooit nog ga beluisteren over koptelefoon, dan graag wel iets van deze artiest dat iets minder gladgeproduceerd is.
6

9. Smog - Rock Bottom Riser
Ik merk dat Ulfat nogal affectie heeft voor dit soort hart op de tong-folk. Echt enorm schattig hoe dit nummer recht op zijn doel af gaat. Subtiel en lomp tegelijkertijd, maar vooral enorm boeiend.
8,8

10. Timber Timbre - No Bold Villain
Alles wat ik van deze band hoor vind ik vrij saai, al is dit wel een aardig liedje ofzo.
6

Zo hee, Slug is echt op zijn tekstuele hoogtepunt op die Lucy Ford EP's ...

Leuk topic, ik sluit ook aan. De top 10 van Ulfat-e-Zulmat is erg interessant, helaas heb ik vandaag geen tijd meer om te beoordelen, mss morgenochtend nog.

Deelnemerlijst:

- tsjong
- Snoeperd
- arcade monkeys
- Dwejkk
- Laxus11
- Ulfat-e-Zulmat
- Arrie
- kemm
- Teunnis
- Ferre
- R&P
- Kobe bryant fan
- Hoi
- jassn
- panjoe
- Sandokan
- AOVV
- herman
- Titmeister

Ik ga me er weer uithalen, omdat het gewoon te moeilijk is om zo'n top 10 samen te stellen, op dit moment. Plus, ik kom er niet echt aan toe om andere top 10's te gaan beoordelen. Bij deze.

Deelnemerlijst:

- tsjong
- Snoeperd
- arcade monkeys
- Dwejkk
- Laxus11
- Ulfat-e-Zulmat
- Arrie
- kemm
- Teunnis
- Ferre
- R&P
- Kobe bryant fan
- Hoi
- jassn
- panjoe
- Sandokan
- herman
- Titmeister

Ik ben nu aan het beluisteren. Ben binnen een uur sws klaar.

Hier hetzelfde.

Edit: Wel beluisterd (positief verrast), maar eigenlijk nog niet goed genoeg om er echt cijfers aan te verbinden. Ik heb de (8 op Spotify aanwezige) nummers beluisterd.

- tsjong
- Snoeperd
- arcade monkeys
- Dwejkk
- Laxus11
- Ulfat-e-Zulmat
- Arrie
- kemm
- Teunnis
- Ferre
- R&P
- Kobe bryant fan
- Hoi
- jassn
- panjoe
- Sandokan
- herman
- Titmeister
- Chevy

Eerlijk gezegd wel een beetje hopend op ook wel wat top 10s waar ik weinig van hoef te beluisteren. Maar ik kan me er altijd nog weer uithalen. Bovendien zet ik als ik aan de beurt ben gewoon 10x Dire Straits in mijn top 10. Of beter: 10x Jan Smit.

1. Atmosphere - Between the Lines 8.
2. Bill Withers - I Can't Write Left-Handed 7.5
3. Cat Power - Back of Your Head 7.5
4. Dr. John - I Walk on Guilded Splinters 7
5. Michael Hurley - Sweedeedee 7
6. Morphine - Good 7
7. Neil Young - Last Dance 9
8. Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook - Lament 7.5
9. Smog - Rock Bottom Riser 8.5 *goeie ontdekking
10. Timber Timbre - No Bold Villain 8

Het onderwerp waar de nummers over gaan is erg duidelijk. Het gaat over verloren mensen met veel vragen. Wat is het leven? Ik kan dat wel waarderen. Muzikaal is het ook goed, maar niet geweldig. De kwaliteit zit vooral in de tekst.

Die lage cijfers hier en daar doen toch best pijn als ik eerlijk ben. Dit is overigens niet mijn "echte" top 10; het leek me leuker om mijn favoriete 10 albums te kiezen die niet heel erg bekend zijn. Het is wel fijn om eens iets nieuws te horen. Hopelijk heb ik jullie nieuwsgierig kunnen maken.

Wat het nummer van Nusrat Fateh Ali Khan samen met Michael Brook betreft: zoals panjoe al opmerkte is het een mengeling van oosterse en westerse muziek. Als jullie benieuwd zijn naar "echte" pure qawwali, is dit misschien wel wat:




Net wat minder gladjes.

God wordt door de dichter als een bruid voorgesteld die haar gezicht heeft verbogen achter een sluier (ghunghat). De dichter vraagt de bruid om haar sluier op te tillen; ze hoeft zich niet te schamen.

1. Atmosphere - Between the Lines 7,5
- Ik ken Atmosphere pas vanaf Godlovesugly, dus deze kende ik nog niet. Het draagt wel typisch de Atmosphere-signatuur. Het is ook wel een goed nummer, al doet het me minder dan sommige latere nummers van ze.

2. Bill Withers - I Can't Write Left-Handed 9
- Erg mooie live-plaat van een van mijn favoriete soulartiesten. Mooi, slepend en geëngageerd nummer is dit.

3. Cat Power - Back of Your Head 8
- Cat Power heb ik ooit wel eens wat van geprobeerd, maar toen vond ik haar stem helemaal niks. Ook hier schuurt de stem tegen de irritatiegrens aan, maar door de ingetogenheid van het nummer gaat ie er niet echt overheen. Wat resulteert in een mooi, onderhuids nummer dat subtiel spanning opbouwt.

4. Dr. John - I Walk on Guilded Splinters 9,5
- Beste nummer van het sterke album van Dr. John. Lekker duistere, wazige, swingende voodooblues. Liefhebbers van dit nummer raad ik van harte Exuma aan!

5. Michael Hurley - Sweedeedee 6,5
- Een verhalend countryfolknummer, zoals er in die tijd wel meer werd gemaakt. Wel aardig, maar is veel beter gedaan...

6. Morphine - Good 6
- Ondanks dat Morphine behoorlijk in mijn straatje ligt, heeft het nooit aangeslagen bij mij. De combinatie bas/sax bij Morphine doet mij altijd een beetje denken aan flatulentie. Dat is bij dit nummer minder, maar dit is dan weer redelijk saai...

7. Neil Young - Last Dance 5
- Om een of andere reden is Time Fades Away het enige NY-album uit de 70's waar ik nooit aan begonnen ben. Nu luister ik sowieso nog nauwelijks naar NY, maar dit nummer nodigt ook niet echt uit. Klinkt een beetje als een slappe parodie op zijn andere lange gitaarnummers zoals Cortez en Down by the River.

8. Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook - Lament 7
- Deze combo kwam een paar jaar onder mijn aandacht op deze site via Fatima. In ieder geval klinkt de combinatie van de vocalen van Khan en de donkere, trancey begeleiding van Brook wel interessant. Alleen is het inderdaad wat overgeproduceerd. Ook wacht ik tevergeefs op een climax. Desondanks is mijn interesse wel gewekt.

9. Smog - Rock Bottom Riser 9
- Bill Callahan heb ik pas vorig jaar ontdekt, maar het was meteen raak. Hij heeft een prettige stem en zijn muziek is in het algemeen aangenaam om naar te luisteren. Dit is gelijk een van de hoogtepunten uit zijn oeuvre, goede keuze!

10. Timber Timbre - No Bold Villain 7
- Timber Timbre is een band die me na aan het hart. Ik ken Taylor Kirk ook persoonlijk, vandaar dat ik het leuk vind dat ze in je top 10 staan. Ik moet echter eerlijk zijn: ik snap je keuze voor dit nummer niet. Een van de minste nummers van het album. Een typische afsluiter, die daarin ietwat is doorgeslagen en daardoor wat slaapverwekkend wordt. De sterke stem van Taylor houdt het liedje overeind. Ik denk echter dat Demon Host, Magic Arrow of Trouble Comes Knocking van dit album een veel betere score hadden gehaald hier...

Dat denk ik ook wel. Magic Arrow vind ik eigenlijk het mooiste nummer, maar ik vond No Bold Villain wel een goeie afsluiter van deze top 10. Prachtige tekst (one of us is not normal and it might not be you..), maar de begeleiding vind ik ook heerlijk ingetogen sober. En vooral heel subtiel: die zwevende pianonoten, dat koortje in de laatste minuut dat door prachtige vioolklanken tot leven wordt geroepen.. met het laatste woord voor de viool. Niks typisch aan.

Wat leuk overigens dat je hem persoonlijk kent. Het lijkt me een mooi mens.

Ik zal vanmiddag mijn 10 nummers plaatsen.

Je weet het iig mooi te brengen, ik zou bijna mijn cijfer verhogen Maar het is een aardige vent, beetje timide, maar daar hebben wel meer muzikanten (zeker in dat genre) last van...

1. Roberta Flack - The First Time Ever I Saw Your Face

Een jaar geleden ontdekt door de MuMeladder, en het was meteen een schot in de roos. Het was liefde op het eerste gehoor, en het raakte me diep. Killing Me Softly kende ik overigens al, maar heb ik nooit wat aan gevonden, en nog steeds niet. Maar dit nummer... Roberta Flack heeft misschien wel de mooiste stem die ik ken, en als ze er dan ook nog eens zoveel emotie, zoveel passie in weet te leggen, dan maakt het mij niet eens uit wat ze zingt, al is het Berend Botje ofzo.

2. dEUS - Put the Freaks Up Front

The Ideal Crash was heel lang mijn favoriete album, tot ik Roberta Flack leerde kennen. Dat is toch zeker zo'n vijf jaar lang, en heel lang was Sister Dew ook mijn favoriete nummer ooit. Laatste jaar heeft het nummer hierboven niet alleen die titel overgenomen, maar ben ik ook meerdere nummers van het album meer gaan waarderen. Raar hoe je een album al heel lang kent, en dan ineens anders erover gaat denken. Dit nummer is de opener, en vond ik altijd al tof, maar zomaar ineens raakte het nummer me nog meer dan daarvoor. De ijzersterke tekst, de prachtige achtergrondzang, de opbouw en overgangen, het nummer zit zo ontzettend goed in elkaar, en er is een hoop in te horen zodat het een hele lange houdbaarheidsdatum heeft. En dat blijkt.

3. Neutral Milk Hotel - Communist Daughter

Op In the Aeroplane over the Sea is zowat elk nummer al eens mijn favoriet geweest, en dat betekent dat het een echte topper is. Momenteel ben ik helemaal weg van het korte maar bloedmooie liedje dat je snel over het hoofd zou zien. Let vooral op de intro van het nummer, dat ik het mooist gedeelte vind. Prachtig, heb er altijd weer kippenvel van.

4. Nas - Life's a Bitch

Eigenlijk besefte ik gisteren pas dat Represent niet meer mijn favoriet is, maar Life's a Bitch. Veel scheelt het overigens niet, want het album is over de gehele linie geweldig en zakt geen moment in. Het is ook een van de weinige albums die ik volgens mij wel de hele dag op repeat zou kunnen hebben. Afijn, Life's Bitch, heerlijk rustgevende beat van L.E.S., en het enige nummer op het album met iemand anders aan het woord dan Nas (op wat refreintjes na), namelijk AZ. Die doet het echter geweldig en rapt Nas er zowat uit. En dat wil wat zeggen, want Nas is op dit album naar mijn mening de allerbeste rapper die ik ken... die flow! Wow, wat een flow! En het kornetsolootje (en geen trompet, heb ik net geleerd door Slowgaze) op het eind van de vader van Nas maakt het af.

5. The Cure - Prayers for Rain

Tja, wat een sfeer! En dan die heerlijke aanstellerige zang van Robert Smith. Er zit naar mijn mening heel veel kracht in dit nummer, het weet me altijd op een of andere manier te overrompelen. Ik weet niet wat ik erover moet zeggen... gewoon prachtig.

6. Joy Division - The Eternal

Prachtig sfeervol nummer over een jongen met het syndroom van down (dacht ik?) die maar een heel kiein wereldje heeft, namelijk tot aan het tuinhek van zijn huis. Er wordt een ontzettend mooie melancholische sfeer gecreëerd, en ik hou van melancholie.

7. Songs: Ohia - Blue Chicago Moon

Ik heb nogal een emotionele band met dit nummer. Ik leerde het kennen op een moment dat ik het allemaal niet meer zo zag zitten, en dan komt dit hard aan. Dan is het net alsof Jason Molina persoonlijk tegen je praat, en je vertelt dat het allemaal echt wel goedkomt, en dat hij je persoonlijk steunt. Alsof ie tegen je zegt: je komt er doorheen, vecht je uit deze moeilijke tijden! Het komt ook heel puur en gemeend over. Dit raakt me diep.

8. Gorillaz - Demon Days

Komt van het album uit m'n top 10 dat ik het langste ken. Ik denk eigenlijk ook dat ie op de lange termijn uit mijn top 10 gaat vallen. Hoe dan ook blijft het een geweldig album, met geniale popmuziek van de hand van Damon Albarn en producer Danger Mouse, met allerlei gastartiesten. De hand van Danger Mouse maakt het wat mij betreft helemaal af, want het is echt briljant geproduceerd. Maar er staan ook gewoon hele sterke liedjes op, en het is echt één geheel, met een prachtige apotheose, die ik als favoriet heb gekozen. Prachtige tekst, prachtige zang, gewoon kippenvel. Eigenlijk loopt het voorgaande nummer, Don't Get Lost in Heaven hierin over, en lijkt het dus net alsof het midden in een nummer begint. Dit nummer vat voor mij perfect samen waar het album overgaat. Verschrikkelijke dingen als oorlog. Oftewel: these demon days are so cold inside [...] you can't even trust the air you breathe.

9. Dusty Springfield - The Windmills of Your MInd

Vorig jaar ontdekt door een van de Favoriete Nummer KO's. Roberta Flack is dan wel de beste zangeres, maar Dusty doet niet al te veel voor haar onder. Echter op een totaal andere manier. Waar ik de emotie in Roberta's stem prachtig vind, is het bij Dusty vooral de rust die haar stem uitstraalt. Verder ook gewoon een geniaal nummer, geweldig gearrangeerd, en meeslepend.

10. Built to Spill - Stop the Show

Eigenlijk was dit het album waarbij ik het meeste moeite had om een nummer uit te kiezen. Ik vind namelijk elk nummer top zonder dat er iets op positieve of negatieve manier echt uitschiet. Ligt allemaal ontzettend dicht bij elkaar, en daarbij is het album voor mij een geheel, en beluister ik er vrijwel nooit losse nummers van. Ik zeg vaak dat ik helemaal niks met gitaarsolo's heb, en dat is ook zo, maar er zijn uitzonderigen, niet veel, maar ze zijn er. Daaronder valt o.a. alles wat Doug Martsch doet met zijn band Built to Spill. Wat veel mensen hebben met de solo's van Neil Young, heb ik denk ik met die van Doug Martsch, en niet alleen de solo's. Gewoon elke noot die ie speelt, is raak. Ook kan ie briljante liedjes schrijven, en geweldige teksten. Ook korte popliedjes zonder solo's is ie heel goed in, maar dan moet je bij een ander album wezen. Hier staan slechts lange composities op, die stuk voor stuk prachtig zijn. Wat een geweldige vondsten, melodieën, overgangen, opbouwen, en weet ik veel wat stopt Martsch toch in z'n muziek.

Edit: ohja, moest ook het vorige gemiddelde uitrekenen he? Doe ik zo wel, als ik gegeten heb.

Gemiddelde Ulfat-e-Zulmat:

1. Atmosphere - Between the Lines: 7,94
2. Bill Withers - I Can't Write Left-Handed: 8,5
3. Cat Power - Back of Your Head: 7,28
4, Dr. John - I Walk on Guilded Splinters: 8,39
5, Michael Hurley - Sweedeedee: 7,06
6, Morphine - Good: 6,56
7, Neil Young - Last Dance: 6,17
8. Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook - Lament: 7,39
9. Smog - Rock Bottom Riser: 8,2
10. Timber Timbre - No Bold Villain: 6,94

Aantal stemmers: 9
Gemiddelde top 10: 7,44

User top 10 toplijst:

1. tsjong - 7,27
2. Snoeperd - 7,10
3. Arcade monkeys – 6,98
4. Dwejkk_ - 7,34
5. laxus11 - 7,028
6. Ulfat-e-Zulmat: 7,44

Ik zou toch zweren dat jij de man van New Dawn Fades was, maar ook tijdens de Joy Division-Bits, verkoos je The Eternal boven New Dawn Fades.

Overigens een interessante top 10 met zeker niet altijd de logische keuzes.

En nog even melden dat mijn gemiddelde voor de top 10 van Ulfat waarschijnlijk hetzelfde geweest zou zijn.

New Dawn Fades staat op Unknown Pleasures, dus dit keer hoefde Arrie niet eens te kiezen

Mooie Top 10!

1. Roberta Flack - The First Time Ever I Saw Your Face 7,8
2. dEUS - Put The Freaks Up Front 9
3. Neutral Milk Hotel - Communist Daughter 10
4. Nas - Life's a Bitch 9,2
5. The Cure - Prayers for Rain 7,8
6. Joy Division - The Eternal 8,8
7. Songs: Ohia - Blue Chicago Moon 9,5
8. Gorillaz - Demon Days 9,8
9. Dusty Springfield - The Windmills of Your Mind 8,8
10. Built to Spill - Stop the Show 7

1. Roberta Flack - The First Time Ever I Saw Your Face

Ook voor mij was dit bij de eerste luisterbeurt meteen een schot in de roos. Killing Me Softly deed me niet heel erg veel, maar hier was ik meteen stil van. Elke letter die Roberta Flack zingt is oprecht en zit boordevol emoties. Binnenkort moet ik maar eens dit album gaan proberen, want Compared to What beviel me ook erg.
Cijfer: 9

2. dEUS - Put the Freaks Up Front

Uitstekende keuze weer! The Ideal Crash is goed, maar heeft me nog niet helemaal weg kunnen blazen (staat op 4*). Instant Street (die outro ), Sister Dew en - in iets mindere mate - Put the Freaks Up Front is dat wel gelukt. Als je dit vergelijkt met dat gezapige zooitje dat Keep You Close heet dan kan je toch niets anders dan concluderen dat deze band hard is weggezakt. Ik ben er nog niet over uit welke beter is The Ideal Crash of Worst Case Scenario. Misschien moet ik maar eens In a Bar, Under the Sea proberen.
Cijfer: 8

3. Neutral Milk Hotel - Communist Daughter

Opvallende keuze. De twee prijsnummers van dit album sandwichen Communist Daughter. Die nummers hadden zo een 10 van mij gekregen. Maar ook dit is een prachtig nummer. Erg kort, maar wonderschoon.
Cijfer: 8

4. Nas - Life's a Bitch

Misschien dat ik deze ook zou kiezen, al zijn N.Y. State of Mind en It Ain't Hard to Tell ook erg sterk. AZ steelt hier inderdaad de show met een ijzersterke verse. Nas is niet mijn favoriete rappert, maar zijn flow is wel heerlijk. Muzikaal is Illmatic over het algemeen ook sterk, zo ook Life's a Bitch.
Cijfer: 7,5

5. The Cure - Prayers for Rain

Weer een opvallende keuze, maar dit keer kan ik me er een stuk beter in vinden dan bij NMH. The Same Deep Water as You is nog een tikkeltje beter, ik zie dat samen met dit nummer als hét tweeluik van een fantastische plaat. Aanstellerig of niet, ik vind het heerlijk.
Cijfer: 9,5

6. Joy Division - The Eternal

Closer staat ook in mijn Top 10, dus het zal geen verrassing zijn dat ik ook over dit nummer niets dan positiefs te zeggen heb. Het zou niet mijn keuze zijn, maar elk nummer op deze plaat is raak. Unknown Pleasures is muzikaal net iets interessanter, Ian Curtis is ten tijden van Closer op zijn hoogtepunt. The Eternal is daar een goed voorbeeld van.
Cijfer: 9,5

7. Songs: Ohia - Blue Chicago Moon

Bij de vorige Top 10 beweerde ik nog dat Bill Callahan de mooiste stem heeft, maar Jason Molina komt wel heel dicht in de buurt. Ik kan me wel vinden in wat Arrie zegt, bij Molina heb je altijd het idee dat hij persoonlijk tegen jou praat. Op de een of andere manier weet zijn stem dat effect te bereiken. Deze plaat moet ik nog een keer een goede luisterbeurt geven, alleen de eerste twee nummers heb ik vaak beluisterd. Sowieso ken ik net als bij Bill Callahan schandalig weinig van deze man (van beiden twee platen).
Cijfer: 9

8. Gorillaz - Demon Days

Demon Days is ook zo'n album die ik nog niet goed genoeg ken. Al maakt dit nummer me nog niet meteen razend enthousiast. Het klinkt zeker wel goed, leuk en knap, maar echt overtuigen doet het me niet. Misschien dat het geheel me wel kan overtuigen, Kids with Guns vind ik sowieso al een schitterend nummer.
Cijfer: 6,5

9. Dusty Springfield - The Windmills of Your Mind
Net als bij Roberta Flack heeft de MuMeLadder voor een veel grotere waardering voor Dusty gezorgd. Een prachtige stem en altijd sterke arrangementen. Mijn favoriete nummer van haar voor zover ik ken (dat is dus alles wat bij de MuMeLadder is langsgekomen). Dusty in Memphis staat nu in de pindakaas, dus binnenkort maar even het hele album luisteren.
Cijfer: 8,5

10. Built to Spill - Stop the Show
Ik beluister van dit album juist alleen maar losse nummers, ik ken namelijk enkele I Would Hurt a Fly. Nu ken ik dus ook dit nummer en binnenkort waarschijnlijk de rest van dit album, hij staat al op mijn iPod. I Would Hurt a Fly vind ik echt een fantastisch nummer. Ook dit nummer weet me te overtuigen. Heerlijk relaxte maar tegelijkertijd ook spannende intro. Ik lijk trouwens vanaf minuut 4 iets te herkennen. Ken ik dit nummer dan al of lijkt dit op een ander nummer?
Cijfer: 8,5

Conclusie: Prachtige Top 10