Sorry helemaal vergeten

1. Little Feat – Roll Um Easy 8
Zeer aangenaam om te luisteren.

2. Van Morrison – Astral Weeks 7,5
Zie Voorgaande.

3. Jeffrey Foucault – Twice I Left Her
Geen slecht nummer, maar ook niet erg bijzonder. Bovendien veel te eentonig. 6

4. E.S.T. – Eighthundred Street By Feet 9
Ja, dit is goed, en ik had er nog nooit van gehoord. Leuke ontdekking.

5. Peter Gabriel – Listening Wind 7
Het origineel vind ik beter, maar dit is ook goed.

6. Led Zeppelin – The Song Remains The Same 9,5
Led Zeppelin Ze staan in mijn top 10 favoriete bands. Ook dit nummer is schitterend.

7. David Crosby – Cowboy Movie 6,5
Dit kan me de volle 8 minuten boeien maar doet me ook niet bijzonder veel.

8. Fink – Fear Is Like Fire 6,5
Niet slecht, maar ook niet zo bijzonder.

9. Chicago – I’m a Man 8
Dit nummer kende ik al en is zeer leuk

10. Calexico – Minas de Cobre 8
Ik waan me zo in de Far West, of ik daar echt wil zijn weet ik niet, maar dit is wel goed.

Bedankt voor je reactie......en verrassend positieve beoordelingen.

1. Little Feat – Roll Um Easy 7
2. Van Morrison – Astral Weeks 5
3. Jeffrey Foucault – Twice I Left Her 6
4. E.S.T. – Eighthundred Street By Feet 6,5
5. Peter Gabriel – Listening Wind 4
6. Led Zeppelin – The Song Remains The Same 5,5
7. David Crosby – Cowboy Movie 5
8. Fink – Fear Is Like Fire 8
9. Chicago – I’m a Man 4,5
10. Calexico – Minas de Cobre 5

Woei, maarliefst één erg leuk nummer. Prima toch. Ook Little Feat kan me bekoren. Verder absoluut niet mijn kop thee, maar dat is dan ook helemaal niet erg. Ik kan je Peter Gabriel en Chicago best vergeten, zolang er maar minimaal één overtuigende track tussenstaat. En dat is Fear Is Like Fire.

Terug van vakantie, ik doe weer mee!

1. Little Feat – Roll Um Easy 7,5
Ik heb wel wat een zwak voor Amerikaanse rock met vleugjes country, en dit is ook zeker heel fijn. Geen pretenties. Die slidegitaar is ook mooi.

2. Van Morrison – Astral Weeks 7,8
Van Morrison maakt sowieso unieke muziek. De rijke instrumentatie, de vrije vorm van het nummer dat alsmaar doorkabbelt en Morrisons expressieve stem en teksten. Bijzonder.

3. Jeffrey Foucault – Twice I Left Her 6,5
Weer rock met een enorme invloed van oudere Amerikaanse muziek. Blues dit keer. (en wat folk.) Ook weer geen pretenties, ik houd ervan als dit soort roots-artiesten dicht bij de tradities blijven, is goed voor de expressieve kracht van de muziek. Dit nummer is dan misschien wel niet heel bijzonder, maar ik ben wel benieuwd naar de rest van de plaat.

4. E.S.T. – Eighthundred Streets By Feet 8,5
Zeker originele jazz. Fijne ritmes ook. Die nadruk op ritme houdt de boel interessant, terwijl ook de harmonieën/melodieën heerlijk zijn.

5. Peter Gabriel – Listening Wind 6
In het begin ietsjes saai, en ik vind de muziek niet perfect bij de tekst aansluiten, maar toch mooi. Hij heeft er wel zijn eigen nummer van gemaakt.

6. Led Zeppelin – The Song Remains The Same 10
Geweldig! Dit is over de jaren een van mijn favoriete Zeppelin-nummers geworden. Het album ken ik al heel lang, sinds mijn vroege tienerjaren, en hoe meer andere muziek ik leerde kennen, hoe meer ik terughoorde in dit nummer. Eerst vond ik dit "wat rare rock", en toen ik de progressieve rock leerde kennen plaatste ik het 'raar' onder dat kopje. Maar toen ik rond mijn 16e funk ging luisteren hoorde ik opeens funkritmes terug in dit nummer. En weer een jaar of twee later dacht ik: "verrek! dit is country!" Maar uiteindelijk is dit gewoon Led Zeppelin. Het nummer heeft een geweldige stuwende kracht, is heel beeldend, en heeft ongelooflijke solo's van Page.

7. David Crosby – Cowboy Movie 8,8
Wat dit soort muziek doet slagen of niet is de aanwezigheid van een goede groove. Geldt ook heel erg voor Neil Young en CS&N(&Y). Dit nummer heeft zeker die groove, een rauwe rand die Crosby's bluesy stem perfect aanvult. De lange speelduur hoort hier ook bij, Crosby heeft alle ruimte om ons mee te slepen in zijn verhaal. Geweldig nummer, ik ga zeker ook eens die hele plaat opzetten!

8. Fink – Fear Is Like Fire 5,8
Wat jammer van zijn stem/accent! Echt gruwelijk. Terwijl voor de rest de muziek zeker niet slecht is. Doet me niet heel veel though.

9. Chicago – I’m a Man 8
Ik kende de naam Chicago altijd wel, maar heb er eerlijk gezegd nog nooit naar geluisterd. Ik had dus ook geen idee dat dit zo funky was dat ik ze makkelijk zou kunnen verwarren met bijvoorbeeld Tower of Power. Superleuk nummer, loopt misschien iets uit de hand bij de drumsolo, maar dat mag bij dit soort muziek.

10. Calexico – Minas de Cobre 7,5
Leuk en sfeervol! Het beetje kitscherigheid is ze vergeven, waarschijnlijk is dat juist hetgene wat dit zo doet werken.

Overall echt een geweldig lijstje!

Hoewel dit eigenlijk door GrafGantz en Niels94 gedaan moest worden, toch nog even de gemiddeldes van Graf en Chevy

Chevy93:
1.Supertramp - Crime of the Century 7,01
2.Dire Straits - Telegraph Road 6,55
3.Keane – Bedshaped 6,34
4. Sigur Rós - Untitled (Vaka) 7,61
5. Talk Talk - The Rainbow / Eden / Desire 7,76
6. Pink Floyd – Time 8,32
7. Deep Purple - Highway Star (Made in Japan) 7,03
8. Godspeed You! Black Emperor - East Hastings 8,14
9. Nils Frahm – Ambre 7,51
10. Eagles - Doolin-Dalton / Desperado (Reprise) 6,3

Totaal: 7,25 (10 deelnemers)

GrafGantz:
1. The Cure - Disintegration 7,46
2. Marvin Gaye - Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) 8.6
3. Talk Talk - Give It Up 6,31
4. dEUS - Dream Sequence #1 7,39
5. My Bloody Valentine - I Only Said 6,43
6. Nicolas Makelberge - Dying In Africa 6,48
7. Madrugada - Step Into This Room and Dance For Me 7,44
8. Aphex Twin - Heliosphan 7,5
9. Jens Lekman - Tram #7 to Heaven 6,32
10. Studio - Out There 7,14

Totaal: 7.11 (8 deelnemers)

dus:

Alle deelnemers:

1. tsjong: 7,27 (12 deelnemers)
2. Snoeperd: 7,09 (11 deelnemers)
3. arcade monkeys: 6,98 (12 deelnemers)
4. Dwejkk_: 7,34 (11 deelnemers)
5. laxus11: 7,03 (18 deelnemers)
6. Ulfat-e-Zulmat: 7,44 (9 deelnemers)
7. Arrie: 7,65 (12 deelnemers)
8. kemm: 6,72 (8 deelnemers)
9: Teunnis: 7,62
10. Ferre: 6,85
11. R&P: 7,66
12. Kobe: 7,07
13. hoi123: 7,46
14. jassn: 7,56 (8 deelnemers)
15. Panjoe: 7,84 (5 deelnemers)
16. Sandokan-veld: 7,26
17. herman: 7,67 (12 deelnemers)
18: Titmeister: 7,23 (10 deelnemers)
19. chevy93: 7,25 (10 deelnemers)
20. GrafGantz: 7.11 (8 deelnemers)
21. niels94: 7,06 (7 deelnemers)
22. Ward 7,50 (8 deelnemers)

Al was die van graf geloof ik al gedaan (al zie ik dat niels daar niet helemaal goed uitkwam met z'n gemiddelde, dit klopt me beter lijkt me)

Ik wil deze top10 ook nog beluisteren; kan deze top eind van de week blijven staan, het is niet alsof we haast hebben wel.

Sorry Niels!

En inderdaad, laat deze nog maar even staan zou ik zeggen

Zouden we dit op de een of andere manier niet een beetje kunnen "promoten" ofzo? Vier deelnemers in twee weken is wel heel weinig. Het is juist zo'n leuk topic, via elk lijstje ontdek ik weer nieuwe goeie albums.

ga zo even de nummer luisteren die ik niet ken

De klad zit er behoorlijk in. Zelfs Dazzler, die zelf ook nog met z'n lijstje komt, hult zich in stilzwijgen.

1. Little Feat – Roll Um Easy 7.4
2. Van Morrison – Astral Weeks 8.4
3. Jeffrey Foucault – Twice I Left Her 6
4. E.S.T. – Eighthundred Street By Feet 5
5. Peter Gabriel – Listening Wind 7
6. Led Zeppelin – The Song Remains The Same 9.3
7. David Crosby – Cowboy Movie 8.2
8. Fink – Fear Is Like Fire 7
9. Chicago – I’m a Man 7.8
10. Calexico – Minas de Cobre 6.5

Wat zeggen jullie ervan dit topic nieuw leven in te blazen?

- niels94

Wat zeggen jullie ervan dit topic nieuw leven in te blazen?

- niels94
- Teunnis

Wat zeggen jullie ervan dit topic nieuw leven in te blazen?

- niels94
- Teunnis
- panjoe

Ik moet mijn top tien toch nog eens nodig onder handen nemen .

Een leuk topic, maar kost ook veel tijd en die heb ik niet.

Wat zeggen jullie ervan dit topic nieuw leven in te blazen?

- niels94
- Teunnis
- panjoe
- arcade

Geweldig topic!

- niels94
- Teunnis
- panjoe
- arcade
- Glenn

Goed idee Niels!

- niels94
- Teunnis
- panjoe
- arcade
- Glenn
- Dance Lover

- niels94
- Teunnis
- panjoe
- arcade
- Glenn
- Dance Lover
- Arrie

- niels94
- Teunnis
- panjoe
- arcade
- Glenn
- Dance Lover
- Arrie
- ArthurDZ

- niels94
- Teunnis
- panjoe
- arcade
- Glenn
- Dance Lover
- Arrie
- ArthurDZ
- Lukas

Mooi, kan ik dit topic eindelijk zonder schuldgevoel uit m'n updates knallen. Ik doe voorlopig niet mee, ik geloof dat ik de meeste top10 hiervan al heb beluisterd.

Ik zal morgen eens 'in de pen klimmen' (ik ben ten slotte niet zo groot) en van start gaan.

Aldus ik een week geleden Ik ben het sindsdien ook straal vergeten.

In een opwelling plaatste ik mijn berichtje hier. Nu begin ik echter een beetje te twijfelen aan mijn beslissing. Het is altijd leuk om te zien hoe mensen op je top 10 reageren, zelf proberen uit te leggen wat er zo gaaf aan bepaalde muziek is, wat voor reacties er nu weer op bijvoorbeeld Orchid zullen komen, etc. Aan de andere kant vrees ik dat ik het beoordelen van nummers uit andermans top 10'en niet zo lang vol ga houden. En dat is niet eerlijk. Het is ook niet dat ik geen zin heb een lijst te maken die jullie kunnen beoordelen, maar dat ik wil voorkomen dat ik heel flauw de aandacht pik en dan weer weg ben. Nahmsayin'.

Zelfs een vernietigende is hier eigenlijk niet genoeg voor, natuurlijk, maar ik vrees dat ik het bij voorbaat al opgeef... Misschien ga ik er wel iets anders voor in de plaats doen. Ik hoop overigens dat ik dit topic niet ook direct weer de nek omdraai, gezien het enthousiasme van andere users hier. Dus, Teunnis: bring it on.

Sawry!

- Teunnis
- panjoe
- arcade
- Glenn
- Dance Lover
- Arrie
- ArthurDZ
- Lukas

Ik beloof me in berouw te zullen wentelen en een emoplaatje te luisteren.

Dan is het aan mij voor het startschot. Het hoogste gemiddelde zal ik wel niet krijgen, maar ik durf wel te stellen dat we beginnen met een van de meest interessante Top 10's. Mijn Top 10 bestaat namelijk sinds, zo uit mijn hoofd geschat, driekwart jaar uit 10 verschillende genres. Voor ieder wat wils, maar hoogstwaarschijnlijk ook voor iedereen een nummer dat wat minder goed valt.

1. Frank Zappa - Willie the Pimp

We beginnen voorspelbaar met het album dat al sinds jaar en dag bovenaan mijn Top 10 pronkt, De Snor. De vorige keer koos ik The Gumbo Variations, gedeeltelijk omdat ik niet wilde gaan voor het bekendste nummer. Dat doe ik dit keer gewoon lekker wel, want opnieuw The Gumbo Variations zou ook niet echt meer origineel zijn. De vocalen worden verzorgd door jeugdvriend en medevirtuoos Don "Captain Beefheart" Van Vliet, maar dat is absoluut hetgeen wat dit tot misschien wel het beste nummer aller tijden maakt. Nee, de hoofdrol is overduidelijk voor Frank Zappa zelf. Waar ik de vorige keer bij The Gumbo Variations ook de loftrompet opstak voor Don "Sugarcane" Harris (elektrische viool) en Ian Underwood (die baas kan van alles), is het hier een echte onemanshow. Harris opent en eindigt hier wel met het thema, maar daartussenin toont Zappa zijn extreme talent op de gitaar. Wees niet bang voor een saaie progrocksolo, dit klinkt eerder als moderne jazz. Daarmee was hij overigens - samen met Miles Davis - ongeveer de eerste die jazz en rock fuseerde

2. Regina Spektor - Lacrimosa

Waar Frank Zappa rotsvast staat op plek 1, geldt hetzelfde voor Regina Spektor op plek 2. De hoeveelheid fijne momenten die ik dankzij Regina Spektor heb gehad zijn ontelbaar. Alles aan deze vrouw is perfect. Nja, behalve dan dat ze getrouwd is en in New York woont. Haar album Songs bestaat uit echte liedjes-liedjes - niet echt verrassend met zo'n albumtitel - met enkel piano en zang. Maar wees niet bang dat dit een dertien in een dozijn meisje met piano is. Haar teksten zijn vaak behoorlijk intens. Er zijn veel mythologische, literaire en religieuze verwijzingen, en ze gaat buitengewoon spitsvondig om met taal. Zo zit er in het nummer dat ik nèt niet koos, Daniel Cowman, een briljante knipoog naar Cowboy Dan van Modest Mouse. De keuze is uiteindelijk gevallen op Lacrimosa, omdat dit goed representatief is voor de rest van het album, maar tegelijkertijd een van de meest unieke. Er wordt gebeatboxt en ook een stukje in Latijn gezongen. En vanwege deze woorden:

We keep on burying our dead
We keep on planting their bones in the ground
But they won't grow
The sun doesn't help
And all we've got
Is a giant crop
Of names and dates

PS: Lacrimosa is Latijn voor 'tearful' (of het minder mooie Nederlandse woord 'huilerig') en een bepaald gedeelte van het requiem waarvan Regina een eigen variant zingt op het einde.

3. Portishead - Threads

Na het optreden bij Best Kept Secret Festival is Portishead weer flink in achting gestegen. De emoties van Beth Gibbons komen dan vier keer zo hard aan. Zeker bij nummers als Threads is dat echt overweldigend. Het was dan ook dit TV-optreden (zie link) dat mijn mening over Third heeft laten doorslaan. Er zit zoveel kracht, emotie en passie in deze muziek, dat tegelijkertijd ontzettend kil is. In de finale van Threads (en daarmee ook het album) schreeuwt ze haar zinnen uit als laatste wanhoopskreten van een vrouw die niet meer weet wat ze met het leven moet. Zo intens vind je bijna nergens anders. Het mooie aan dit filmpje is dat je kunt zien wat een klasbakken achter de instrumenten staan.

4. Radiohead - Paranoid Android

Tsja, deze zullen we vast nog wel wat vaker tegenkomen, "onze" nummer 1. Iedereen zal dit album ondertussen al goed genoeg kennen, dus ook hier vond ik het niet zinvol om origineel uit de hoek proberen te komen. Paranoid Android is hét meesterwerk van Radiohead. Het wordt wel eens vergeleken met Bohemian Rhapsody en als dat terecht is snap ik die enorme waardering bij Matthijs & Co heel goed. Alleen is het niet waar, want Paranoid Android mag dan wel uit verschillende stukken bestaan, maar in tegenstelling tot Bohemian Rhapsody passen de stukjes van Paranoid Android naadloos in elkaar. Enfin, iedereen kent dit ondertussen al door en door dus ik ga maar naar het volgende nummer.

5. Joanna Newsom - Emily

Bob Dylan en Leonard Cohen zijn amateurs vergeleken met de dichtkunsten van Joanna Newsom. Ik begrijp slechts flarden van haar teksten, maar puur alleen al de klanken en intonaties zijn om helemaal bij weg te dromen. Voeg daar dan de composities van Van Dyke Parks aan toe en je vergeet alle 21e eeuwse technologie en belandt in de Middeleeuwen met al zijn sprookjes. Het is heel bijzonder hoe ze het voor elkaar weet te krijgen om met een 12-minuten durende woordenbrei mij volledig laat wegzinken in haar verhalen.

6. Black Strobe - Nazi Trance Fuck Off! [Holden Remix]

Ik gooi jullie meteen in het diepe als je nog niet bekend bent met James Holden. Dit is namelijk de laatste knaller van zijn mix - al volgt daarna nog als reprise een fantastisch nummer van Aphex Twin. En de laatste knaller knalt ook goed, want dit is duidelijk de meest stevige track op At the Controls. Voor de duidelijk, dat album is dus een mixalbum van James Holden en daar staan dus voornamelijk nummers van anderen op. Ik wilde toch per se een eigen nummer kiezen en op deze track is hij dat een soort van. De vele rare bliepjes en knarsjes zijn kenmerkend voor Holden. Ik vind die stijl helemaal geweldig en kan er los op gaan alsof ik aan de drugs zit. Op zijn mixalbum is dit altijd voor mij nog even helemaal in trance komen. Dan wordt ik daarna weer terug bij bewustzijn gebracht door het schattige nummer van Aphex Twin. En dat is ook waarom dit mixalbum in mijn Top 10 staat, qua platenkeuze is het perfect en daardoor kan ik er maar naar blijven luisteren en luisteren.

7. De Kift - Almanak

Het lijkt nu haast wel alsof ik iemand ben die de teksten in muziek heel belangrijk vind. Na Regina Spektor, dit specifieke nummer van Portishead en Joanna Newsom is het weer tijd voor een tekstueel hoogtepunt. Maar waar de drie dames songwritertalent hebben zijn de mannen van De Kift vooral taalgoochelaars. Ze pakken (ik geloof voornamelijk Russische en Franse) poëzie, vertalen het naar het Nederlands, knippen en plakken hier en daar wat en op de een of andere manier weten ze zo een conceptalbum in elkaar te flansen. Almanak is het openingsnummer van Vlaskoorts, dat gaat over een jongeman uit het platteland (Zaanstreek) die eens een kijkje gaat nemen in de grote stad (Zaandam). Dus het is ook nog eens autobiografisch. Of nja, toch niet helemaal want alle teksten zijn "gejat". Ik vind dit echt zeer indrukwekkend, want het zijn ook nog eens stuk voor stuk parels van zinnen (zoals "hun lijven schoten voort met gebogen hoofden en gemompelde verontschuldigingen").

8. Frank Ocean - Pyramids

Het meest recente album in mijn Top 10, net iets meer dan een jaar oud. Maar in die tijd heb ik dit album zo ontzettend grijs gedraaid. Verslavend is hét woord dat bij channel ORANGE past. Dat maakt ook het verschil waardoor Frank Ocean hier in het Hoge Noorden bij Huize Teunnisde strijd (nipt) wint van die andere geniale nieuwe R&B'er The Weeknd wint. Althans, de albumstrijd. Maar goed, Frank Ocean dus. Hij heeft ervaring opgedaan in L.A. als ghostwriter voor o.a. Justin Bieber en Beyoncé. Niet alleen ervaringen op het vlak van songwriten, maar ook levenervaring om over te zingen. Sex, drugs & rock 'n roll. Opnieuw heb ik voor een tekstueel hoogstandje gekozen (al is de productie ook fenomenaal). De metaforen vliegen je om je horen en vooral de verschillende piramides en Cleopatra's geven blijk van een uitzonderlijk songwriterstalent.

9. Primordial - As Rome Burns

Dan nu tijd voor iets compleet anders. Folk Metal van het Ierse Primordial. In een gekke bui ging ik ooit eens via rateyourmusic.com op zoek naar hooggewaardeerde metal. Ik had in de MuMeLadder destijd al eens wat van bijvoorbeeld Opeth gehoord en geconcludeerd dat metal toch interessanter was dan ik dacht. Primordial bleek een schot in de roos te zijn. Aan die donkere rauwe gitaren hoefde ik helemaal niet te wennen. Het gegrunt iets meer, maar ik was eigenlijk wel erger gewend. Iemand als David Thomas (Pere Ubu), Joanna Newsom of Jeff Mangum (Neutral Milk Hotel) hebben naar mijn idee veel ontoegankelijkere zang. Daarnaast verbaasde het me dat ik die stoere Middeleeuwse oorlogstaal best wel vet vond. Het hoogtepunt van dit nummer is wanneer de zanger steeds harder "Sing sing sing to the slaves. Sing to the slaves that Rome burns." schreeuwt, gevolgd door een orkaan van geluid.

10. Kanye West - Lost in the World / Who Will Survive in America

Gelukkig staat er in mijn Top 10 ook nog iemand die helemaal niks van het songwriten bakt. En daarmee voor sommigen die mijn stemgedrag in de gaten houden een verrassing in mijn Top 10. Want als ik voor een hiphopplaat moet kiezen dan zou dat toch hoe dan ook Atmosphere zijn? Niet dus. WLGYLYPTSG is nog steeds een van de beste hiphopplaten ooit, misschien zelfs de beste, maar hij is in een aantal jaren tijd wel steeds meer gaan vervelen. En dat zorgt ervoor dat ik misschien wel een andere hiphopplaat de beste vind. Ik weet het eigenlijk niet, maar op het moment kies ik liever Kanye West zijn meesterwerk. Het afsluitende duo is wat mij betreft een mooie samenvatting van My Beautiful Dark Twisted Fantasy. Het begint gedurfd heel stil met de hippe folkartiest Bon Iver, maar wordt later enorm bombastisch pop. En het album wordt dan, zijn zwarte afkomst trouw zijnde, afgesloten met een voordracht van de Godfather of Rap, Gil Scott-Heron. Kanye West durfde het op dit album aan om een hele hoop ingrediënten bij elkaar te gooien en daarin is het met griffel geslaagd.




Kom nu maar op met die beoordelingen!

1. Frank Zappa - Willie The Pimp
De snor is voor mij onontgonnen terrein. Ik heb uiteraard wel al van de man gehoord maar zijn muziek is hier weinig bekend. Onlangs heb ik me nog aan Hot Rats gewaagd en na afloop heb ik dan weer besloten om het nog wat op de lange baan te schuiven. Het bevalt me niet genoeg om me er direct in te gaan verdiepen maar het bevalt nog net in die mate dat ik er wel enigszins benieuwd naar ben. Met dit nummer is het net zo, het heeft wel wat, ik ga me absoluut niet vervelen. Maar lyrisch word ik niet, de kleren blijven aan mijn lijf. Maar omdat lange solo's maken die blijven boeien weinigen gegeven is ga ik toch al voor een vrij hoog cijfer.
Cijfer: 8

2. Regina Spektor - Lacrimosa
Een beetje hetzelfde verhaal als bij Zappa. Ik ken Regina van naam maar van muziek ken ik enkel haar hitjes Samson en On The Radio. Het verschil met Zappa is dan wel dat ik niet van plan ben om daar verandering in te brengen. Lacrimosa doet me niks. Ze kan zingen. Akkoord. Maar haar stem noch het pianospel maakt iets in me los. De combinatie ook niet. Eerlijk gezegd vind ik dit zelfs behoorlijk saai.
Cijfer: 5,5

3. Portishead - Threads
Ik was er ook bij op BKS en dat was het beste optreden dat ik al gezien heb (nu heb ik nog niet zoveel live gezien maar goed). Thuisgekomen heb ik Third ook maar direct naar 5* gegooid. Over dit nummer heb je het meeste zelf al gezegd in je tekstje. Gewoonweg magistraal.
Cijfer: 9,8

4. Radiohead - Paranoid Android
Over Paranoid Android zal het meeste ondertussen wel al gezegd zijn, en veel heb ik er niet meer aan toe te voegen. Door de jaren heen heeft Radiohead zich ontwikkeld tot mijn favoriete band, en PA is een van hun beste nummers. Ik zou een lange lofzang kunnen afsteken, maar ik heb daar nu even geen zin in.
Cijfer: 10

5. Joanna Newsom - Emily
Tijd om voor de eerste keer een poging te wagen om te beschrijven waarom ik zo in de ban ben van de muziek van Newsom en waarom Ys sinds kort in mijn top 10 prijkt. Emily is dan nog het beste nummer van de plaat. Het is als een sprookje, het is betoverend. Met deze muziek vlieg je even weg van het dagelijkse leven, je wordt volledig meegezogen door de muziek. Als ik Ys opleg is het alsof ik droom, maar tegelijkertijd ben ik klaarwakker. Bovendien kom je superlatieven te kort om de stem en de compositie te beschrijven. Het duurt 12 minuten maar het had voor mijn part 12 dagen mogen duren.
Cijfer: 10

6. Black Strobe - Nazi Trance Fuck Off! [Holden Remix]

Een tijdje geleden heb ik The Inheritors de revue laten passeren om te oordelen of de hype al dan niet terecht was. Die plaat viel wel mee, al leg ik hem ondertussen niet meer op. Voor de rest ben ik niet bekend met de man. En ook niet met het genre. Dus ik weet niet of ik als totaal niet ingewijde veel zinnigs over deze mix te zeggen heb. Erg gecharmeerd ben ik er ook niet door. Er zit een lekkere vaart in, maar er zijn ook zaken die redelijk irritant klinken. Mwa, pff, nu ja, slecht is het niet. Maar tevens kan ik er ook niet van genieten.
Cijfer: 6

7. De Kift - Almanak
Tijdens mijn Mumeladder besprekingen ben ik een nummer van De Kift tegengekomen dat echt vet was. Ik heb me dan waarschijnlijk voorgenomen om wat meer van de band op te zoeken maar dat is er niet van gekomen. Opzoeken leert mij dat dat Hoofdkaas was, van een ander album. Hier kan ik minder mee, ik word niet meegenomen door de muziek, en ook niet door de tekst. Zo geweldig is die toch niet.
Cijfer: 5,5

8. Frank Ocean - Pyramids
Vorig jaar ben ik veel met dit nummer geconfronteerd, en om me tien lange en saaie minuten te besparen sla ik dit over en ga ik maar vlug over naar het volgende.
Cijfer: 4 (een punt gebaseerd op herinnering)

9. Primordial - As Rome Burns
De enige naam uit deze top 10 die ik niet ken. Het blijkt stevig te zijn. En het klinkt goed, tot die zanger komt, die bevalt me minder. Maar krachtig is het zeker.
Cijfer: 7

10. Kanye West - Lost in the World / Who Will Survive in America
Uitspraken als 'Mijn grootste ongeluk is dat ik mijzelf nooit live kan zien' en andere waarmee hij zijn narcisme uitdrukt vind ik wel grappig, maar voor de rest heb ik nog maar bitter weinig lol beleeft aan Kanye. Van de weinige nummers die ik van de man ken is dit wel een van de betere, dat moet gezegd, maar nog steeds is het geen voldoende waard. Dat rustige begin is behoorlijk vervelend, het bombastische gedeelte is net iets minder vervelend. En al dat gerap doet me niks.
Cijfer: 5

1. Frank Zappa – Willie The Pimp

Ook voor mij is de sympathieke snor nog onontgonnen terrein. Ik ken alleen een paar losse nummers en die vind ik over het algemeen wel vrij aardig, maar nieuwsgierig naar zijn albums ben ik nooit geworden. Van het handjevol Zappa-songs dat ik ken vind ik deze dan weer wel de beste. Het blijft boeien ondanks de lengte en heeft iets cools over zich, maar tot airguitaren of zelfs echt enthousiast worden, heeft dit nummer me nooit aangezet. Ook typisch een nummer dat ik nooit uit mezelf zou opzetten.

Daarom een 7.5

2. Regina Spektor – Lacrimosia

Nog zo’n artiest waar ik zonder Musicmeter geen noot van zou kennen. Nu is dat in het geval van Regina nu ook weer niet zo’n bof geweest, want ik vergeet altijd hoe haar liedjes gaan. En ze kan inderdaad mooi zingen, maar van de stemacrobatiek die ze hier beoefend word ik alleen maar nerveus.

4

3. Portishead – Threads

Ik ben nooit echt gegrepen door Portishead, noch door hun eerste noch door hun tweede periode. Ik heb ze dan ook altijd een beetje links laten liggen, dus dit nummer heb ik volgens mij nog nooit gehoord. En nu ik deze luister schiet me opeens te binnen waarom: omdat dit me echt volledig koud laat.

Daarom een 5.5, want op zich is dit natuurlijk geen slecht nummer.

4. Radiohead – Paranoid Android

Tijd om weer wat positiever te worden. Ik behoor zeker niet tot het deel van de bevolking dat OK Computer uitroept tot beste album ooit, Radiohead tot beste band ooit en Paranoid Android tot het beste (Radiohead)nummer ooit, maar album, band en nummer zijn natuurlijk wel heel erg goed. Paranoid Android heeft ook die meeslependheid die de beste Radioheadnummers allemaal bezitten. Het zit ‘m volgens mij in de details: die belletjes in het eerste deel bijvoorbeeld, of dat gotische kerkkoor rond de vierde minuut. Een nummer zonder vervaldatum.

9

5. Joanna Newsom – Emily

Helaas Teunnis, nog een nummer uit je top 10 die me gewoon niet echt grijpt. Dendert lekker voort, en het heeft inderdaad iets sprookjesachtig, maar na een minuut of vijf heb ik het wel gehoord. Al zegt mijn buikgevoel dat er groeimogelijkheden zijn voor artiest en nummer.

Vooruit, een 6.5

6. Black Strobe - Nazi Trance Fuck Off! [Holden Remix]

Dit gaat het ‘m ook niet worden vrees ik. Op zijn best leuk voor op de achtergrond, op zijn slechts vrij irritant.

4.5

7. De Kift – Almanak

Muzikaal vind ik deze best leuk. Over de manier waarop de zanger praatzingt ben ik minder enthousiast. De Kift is ook niet echt een groep waarvan ik verwacht dat het me ooit nog zal grijpen, al is de werkwijze van de mannen wel interessant. Dat wist ik nog niet, Teun!

6.5

8. Frank Ocean – Pyramids

Alweer een nummer dat ik prima kan hebben, maar me gewoon niet echt aanspreekt. Op geen enkel moment tijdens het luisteren had ik iets van ‘hey, dit ga ik vaker opzetten’. Doordat die prikkel ontbreekt, blijft ook dit nummer steken op het niveau aardig-maar-meer-ook-niet.

6.5

9. Primordial - As Rome Burns

In metal heb ik me nooit echt verdiept. De enige metalplaten die ik goed ken zijn The Number Of The Beast, de titelloze van Metallica en een Black Sabbath of twee. Komt vooral doordat ik metalzangers die schreeuwen tot ze rood aanlopen altijd heel erg vervelend heb gevonden. De zanger van Primordial bezondigt zich daar op den duur ook aan, maar dat duurt gelukkig maar even. Voor het overige vind ik de zang best fijn. Idem voor de meeslepende muziek. Maar een echte metalenthousiast zal ik wellicht nooit worden.

7

10. Kanye West - Lost in the World / Who Will Survive in America

Ik heb met Kanye een beetje hetzelfde als arcade monkeys. Ik kan best lachen met zijn ‘de zon schijnt uit mijn poepgaatje’-maniertjes, over zijn nummers ben ik over het algemeen minder enthousiast. Deze vind ik dan een van de betere die ik van hem ken. Ik heb beter horen rappen, maar het refreintje is catchy en de achtergrondzang bevalt me ook wel. Niet slecht, maar stem van een generatie, zoals hij zelf beweert? Dat is te veel eer.

7

Ys en groeipotentieel: praat me er niet van.

Elke plaat moet groeien, nummers moeten zich in je hoofd nestelen, soms duurt het maanden of meer voordat je dat tikkeltje genialiteit echt hoort.

Maar volgens mij zijn Madvillainly van Madvillain en Ys van Joanna Newsom wel de albums waar ik de langste 'groeigeschiedenis' mee heb (over dertig jaar zal ik wel een veel extremer geval kunnen melden, maar zo lang ben ik nog geen muziekliefhebber).

Emily viel overigens direct als eerste op, is zelfs lang het enige nummers en geweest dat ik echt kon waarderen en was heel lange tijd zonder twijfel mijn favoriet van het album. Nu zou ik toch voor Cosmia of Only Skin gaan. Maar ook Emily is natuurlijk simpelweg fabelachtig. Nooit meer zal ik een steentje over het water kunnen laten stuiteren zonder hieraan te denken:

"And, Emily - I saw you last night by the river
I dreamed you were skipping little stones across the surface of the water
Frowning at the angle where they were lost, and slipped under forever,
In a mud-cloud, mica-spangled, like the sky'd been breathing on a mirror"



Zonder gein kreeg ik zojuist kippenvel toen ik de tekst las met Newsoms stem in mijn hoofd. Stond (het overigens ook erg goede) Monkey & Bear niet op het album, dan had het misschien wel op 2 in mijn top 10 gestaan

Wat overigens in mijn optiek de allergrootste kwaliteit van Joanna Newsom is: haar zanglijnen. Ongeveëvenaard. Ik kan er niet eens woorden voor vinden. Ik denk aan het refrein van Sawdust & Diamonds, en jawel, weer kippenvel op mijn armen. Ondertussen staat er gewoon iets heel anders te spelen Dat is overigens ook verdomde goed (Hüsker Dü), maar dat terzijde. Zo zie je maar weer wat voor klasse apart Joanna Newsom is, wat mij betreft misschien wel de meest geniale artiest ooit (staat dan ook twee keer in mijn top 10). Cosmia is een aaneenschakeling van dat soort momenten. Only Skin eigenlijk ook, maar die heeft ook nog eens dat geniale einde. Wat een artiest