Die derderangs zielzangeresjes en drukpratende ghettoers zijn tegenwoordig allemaal wit.

Sander zegt ook weer een paar rake dingen! Je bent alleen twee nummers vergeten te quoteren (vast de twee 10'en..).

Wel twee van de hoogste cijfers toevallig.

Cijfers erin ge-edit.

Die zijn inderdaad nog een graadje erger. Maar die krijgen niet eens een rang en die anderen praten niet druk, maar gewoon wat sneller dan normaal. Wat over het algemeen gebrek aan originaliteit moet maskeren, maar ja. Breek me de bek niet open.

- tsjong
- Snoeperd
- arcade monkeys
- Dwejkk
- Laxus11
- Ulfat-e-Zulmat
- Arrie
- kemm
- Teunnis
- Ferre
- R&P
- Kobe bryant fan
- Hoi
- jassn
- panjoe
- Sandokan
- herman
- Titmeister
- Chevy
- Graf

Geen idee of ik het kan, 10 nummers kiezen uit die miljoen goede tot briljante die ik ken (ik ben nu eenmaal snel tevreden), maar ik ga een manmoedige poging wagen. Weet niet of ik er vandaag nog aan toe kom om de huidige top 10 te beoordelen en/of bespreken, ben nu aan het werk in een muziekvrije omgeving en krijg eters over de vloer vanavond. Maar wellicht nog even snel voor het slapengaan...

Het zijn niet uw 10 favoriete liedjes eh maar het favoriete liedje per album uit uw top 10 albums

Ik ben ziende blind, excuses. Klinkt heel wat eenvoudiger, al hoop ik wel een stabiele top 10 te hebben tegen de tijd dat ik aan de beurt ben. De komende 3,5 week ben ik in elk geval nog bezig met de afronding van m'n "project".

Er zijn er nog 12 voor je. Een top 10 staat toch zeker 3 dagen. 3,5 week = 25 dagen.

Dat gaat dan krap worden maar ik verzin wel wat . Bedtijd nu dus geen top 10 van Kemm voor mij vandaag. Morgen wellicht, als ie er dan nog staat...

1. Erykah Badu - Green Eyes – 7,7
2. Gil Scott-Heron & Brian Jackson - Rivers of My Fathers – 8,5
3. Stevie Wonder - Ordinary Pain - 8
4. The Invaders - Spacing Out – 7,6
5. Gil Scott-Heron - Pieces of a Man – 8,5
6. Eugene McDaniels - Jagger the Dagger -7
7. Cody ChesnuTT - She’s Still Here -6
8. Sly & The Family Stone - Family Affair – 6,5
9. Public Enemy - She Watch Channel Zero?! – 7,5
10. The Family Stand - The Education of Jamie – 9

Ik moet dringend eens beginnen luisteren naar Gil Scott-Heron. The Family Stand is een prachtige ontdekking en Public Enemy gaat de herkansing in.

Even een snelle beoordeling, ik zou er eigenlijk meer tijd voor uit moeten trekken, maar die heb ik niet. Vooral de bovenste helft heeft nog veel potentie. Een mooie top10 vol warmte, oprecht gevoel, en 'schwung'.

1. Erykah Badu - Green Eyes – 7,5
2. Gil Scott-Heron & Brian Jackson - Rivers of My Fathers – 7
3. Stevie Wonder - Ordinary Pain - 7,5
4. The Invaders - Spacing Out – 8
5. Gil Scott-Heron - Pieces of a Man – 7
6. Eugene McDaniels - Jagger the Dagger - 7,5
7. Cody ChesnuTT - She’s Still Here - 4
8. Sly & The Family Stone - Family Affair – 7
9. Public Enemy - She Watch Channel Zero?! – 6,5
10. The Family Stand - The Education of Jamie – 7,5

Ik hoop dat de top10 van Teunnis ook tot na de paasdagen blijft staan.

Ook hier een vluggertje, de tijd vliegt en het is alweer laat, net voldoende tijd om alles 1x te bluisteren:

1. Erykah Badu - Green Eyes - 7.5

Een soul-epos in meerdere delen (heb niet geteld). Doet me qua opbouw (en uiteraard ook lengte) denken aan het betere werk van Isaac Hayes, al is dit meer jazzy. En Erykah zingt net een tikkie minder laag.

2. Gil Scott-Heron & Brian Jackson - Rivers of My Fathers - 7.0

Mooi pianowerk, melodieus en toch dwars. Ben totaal niet bekend met het oudere werk van Gil, misschien toch eens verandering in gaan brengen. Hij zingt hier trouwens alsof hij z'n kunstgebit vergeten is in te doen, maar wellicht hoor ik dingen die er niet zijn.

3. Stevie Wonder - Ordinary Pain - 6

Hoor er wel de kwaliteit aan af maar ben nooit een groot Stevie liefhebber geweest. Iets aan de stem van de man staat me tegen, al kan ik er nog wel een voldoende aan kwijt. Niet alleen aan dit specifieke nummer overigens, ook het album scoort desondanks een ruime voldoende hier. Doe geen moeite, ik snap mezelf vaak ook niet.

4. The Invaders - Spacing Out - 5.5

Funky niemendalletje, toen het voorbij was wist ik niet eens meer waar ik naar geluisterd had. Maar blijkbaar irriteerde het me ook niet, dus doe maar een 5.5.

5. Gil Scott-Heron - Pieces of a Man - 7.2

En wederom opa Gil, en weer een belangrijke rol voor de piano. Wellicht zijn beide nummers uit deze top 10 niet representatief voor 's mans oeuvre, ik had toch iets anders verwacht van de man die vaak gezien wordt als "hip-hop pionier". Een emo ballad die gelukkig aan de goede kant blijft.

6. Eugene McDaniels - Jagger the Dagger - 7.3

Bezwerend, dat is het woord. En wat een thema

7. Cody ChesnuTT - She’s Still Here - 6

Kort en simpel, eerder een schetsje dan een uitgewerkt nummer. Niet slecht maar stem staat me ietwat tegen.

8. Sly & The Family Stone - Family Affair - 7.8

Overbekend nummer, Sly kan weinig fout doen bij mij.

9. Public Enemy - She Watch Channel Zero?! - 4.5

Mening van Sandokan is ook de mijne dus ik volg dan ook maar braaf zijn waardering: "Met die schreeuwerige boem-tsjak aanpak van Public Enemy heb ik nooit veel op gehad".

10. The Family Stand - The Education of Jamie - 5.0

Nee, dit is me wat te pathetisch en schreeuwerig, en wat een lelijke schelle gitaarsolo ook.

Mijn god, wat een thema toch.

De titel "hiphop pionier" dankt Gil Scott-Heron vooral aan zijn debuutplaat (en in mindere mate Free Will). Verder staat er op elk album wel een spoken word nummer dat heeft bijgedragen tot die status, maar hij blijft in de eerste plaats gewoon een uniek soulartiest, die als geen ander stijlen als jazz, blues en funk mee kon verwerken en ook tekstueel op plaatsen ging waar niemand ooit kwam. Zijn songteksten zijn eigenlijk een ideale basis voor geschiedenisboeken rond de periode 1970-1982. Jammer dat hij al niet vroeger muziek maakte; ik ben uitstekend geïnformeerd over het Watergate-schandaal, maar wie WOII nu ook weer gewonnen had...

Ik merk de afgelopen tijd dat ik zo weinig op MuMe zit, dat ik dit topic niet meer volg. Ik vind het daarom een beetje lullig om nog wel te verwachten dat jullie mijn top-10 becijferen, dus ik zal me wel even uitschrijven, ook omdat ik denk ik niet genoeg bewoordingen kan vinden voor m'n eigen topperds - heb bij het bespreken van een zekere top-2000 gemerkt dat ik bij nummers die ik echt waanzinnig goed vind altijd weer verval in "ongelooflijk, verschrikkelijk mooi, verbluffend" en dat soort gedoe. Blijft een fantastisch topic dat ik ongetwijfeld blijf volgen.

- tsjong
- Snoeperd
- arcade monkeys
- Dwejkk
- Laxus11
- Ulfat-e-Zulmat
- Arrie
- kemm
- Teunnis
- Ferre
- R&P
- Kobe bryant fan
- jassn
- panjoe
- Sandokan
- herman
- Titmeister
- Chevy
- Graf

Moet dat echt dat bespreken van die liedjes, want ik kan dat totaal niet !

Nee hoor, er zijn er genoeg die gewoon cijfers geven.

Maar wanneer komt de volgende???

Later vanavond

- tsjong
- Snoeperd
- arcade monkeys
- Dwejkk
- Laxus11
- Ulfat-e-Zulmat
- Arrie
- kemm
- Teunnis
- Ferre
- R&P
- Kobe bryant fan
- jassn
- panjoe
- Sandokan
- herman
- Titmeister
- Chevy
- Graf
- niels94

Waai not. Kom dit topic pas net tegen. Props gaan naar GrafGantz. Zal ook proberen goed mee te doen vanaf nu, wie weet ontdek ik nog wat moois ook

Ik was druk bezig met leuke tekstjes erbij te schrijven, maar helaas liep de pagina vast. Dan maar wat minder lange tekstjes

1. Erykah Badu - Green Eyes - 8.5

Onlangs New Amerykah Part One beluisterd. Klonk interessant, wel een beetje rommelig. Maar mijn interesse van Badu - die er al was sinds ik dit nummer bij de MuMeLadder tegenkwam - is er nog steeds. Binnenkort maar eens dit album of haar debuut proberen.

2. Gil Scott-Heron & Brian Jackson - Rivers of My Fathers - 8.5

Wie kan er beter zijn poëzie voordragen dan Gil Scott-Heron? Ik zou het niet weten. Het pianospel van Jackson brengen dit tot een hoger niveau.

3. Stevie Wonder - Ordinary Pain - 6.5

Het eerste gedeelte is saai en Stevie Wonder weet me niet echt te raken, maar gelukkig wordt er halverwege een flinke scheut funk bij gedaan. SitKoL staat op 4*, maar dat is echt alleen maar te danken aan de heerlijke funk.

4. The Invaders - Spacing Out - 6

Wat Graf zegt, wel een half puntje hoger.

5. Gil Scott-Heron - Pieces of a Man - 7

Ik had andere nummers gekozen voor deze plaat, maar alsnog fijne soul. Met dank aan het jazzy sfeertje.

6. Eugene McDaniels - Jagger the Dagger - 7

Hey, daar ik hoor ik A Tribe Called Quest. Aan de ene kant spannend, aan de andere kant ook een beetje saai. Ik weet het dus nog niet zo goed.

7. Cody ChesnuTT - She’s Still Here - 6

Deze naam ken ik uiteraard van The Roots' The Seed 2.0. Totaal niet wat ik had verwacht. Weet ook hier niet zo goed wat ik met mijn cijfer moet.

8. Sly & The Family Stone - Family Affair - 7.5

Dit ken ik uiteraard wel. Er staat wel wat beters op deze plaat, maar Family Affair is een uitstekende keuze.

9. Public Enemy - She Watch Channel Zero?! - 9

Ook dit is een overbekende klassieker. Ik kan Public Enemy niet altijd goed hebben - net als nu, maar als mijn hoofd ernaar staat is dit top.

10. The Family Stand - The Education of Jamie - 4

Wat Graf zegt: te pathetisch en schreeuwerig. Bovendien muzikaal totaal niet bijzonder.

Jammer, ik had een beter top 10 verwacht.

Gemiddeldes (8 deelnemers):

1. Erykah Badu - Green Eyes 7.29
2. Gil Scott-Heron & Brian Jackson - Rivers of My Fathers 7.51
3. Stevie Wonder - Ordinary Pain 6.66
4. The Invaders - Spacing Out 6.64
5. Gil Scott-Heron - Pieces of a Man 7.36
6. Eugene McDaniels - Jagger the Dagger 7.11
7. Cody ChesnuTT - She’s Still Here 5.66
8. Sly & The Family Stone - Family Affair 6.64
9. Public Enemy - She Watch Channel Zero?! 6.06
10. The Family Stand - The Education of Jamie 6.83

Totale gemiddelde: 6.78

User top 10 toplijst:

1. tsjong: 7,27
2. Snoeperd: 7,10
3. arcade monkeys: 6,98
4. Dwejkk_: 7,34
5. laxus11: 7,03
6. Ulfat-e-Zulmat: 7,44
7. Arrie: 7,65
8. kemm: 6,78

1. Frank Zappa - The Gumbo Variations

Zappa is er bij mij met de paplepel ingegoten. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het eerst Peaches en Regalia hoorde, maar dat komt voornamelijk doordat het heel lang geleden was. Het nummer heeft me al die tijd kunnen blijven fascineren. Toch zie ik Zappa niet als iets dat ik alleen maar door mijn vader zo waardeer, want ik heb helemaal op mijn eigen houtje de expeditie Zappa opgezet. Deze expeditie begon met de eerste twee platen, nog onder de naam The Mothers of Invention. Absolutely Free was mijn favoriet van de twee en dat was voornamelijk te danken aan Invocation and Ritual Dance of the Young Pumpkin. Hier is voor het eerst duidelijk te horen dat Zappa echt veel meer te bieden heeft dan satire - al zou de oplettende luisteraar dit ook kunnen horen in de satirische nummers. Ik wilde meer van dit soort instrumentale nummers van Zappa en ging dus op het internet speuren. Zo kwam ik erachter dat Hot Rats - met het voor mij al overbekende Peaches en Regalia - een instrumentaal jazzrock album was. En wat voor jazzrock! Van begin tot eind is deze plaat van een niveau dat nog nooit is evenaart. The Gumbo Variations bevat de twee elementaire delen van Hot Rats; een ontketende Ian Underwood op de sax en Zappa in topvorm op de gitaar. Als bonus krijgen we ook nog eens Don "Sugarcane" Harris op de elektrische viool (ook al zo sterk op Willie the Pimp). Zappa en Underwood verdienen een standbeeld voor dit album

2. Regina Spektor - Pavlov's Daughter

Zoals kemm al zei heb ik Regina en dat zal ook altijd zo blijven. Er zijn twee artiesten waar ik idolaat van ben, Frank Zappa en Regina Spektor. Waar Frank Zappa het briljante en wijze genie is, doet Regina het op een hele andere manier; elke keer als ze praat of zingt wordt ik verliefd. Ik heb vernomen dat Ferre Clabau bij Rock Werchter haar het hof wilt maken, misschien moet ik daar dan ook maar heen om er een stokje voor te steken. Enfin, nu over het gekozen nummer. In dit nummer zijn haar drie belangrijkste invloeden te horen. Het begint met de overduidelijke hiphop-invloeden uit The Bronx, het is eerder rappen dan zingen hoe ze haar eerste drie "verses" begint (ook nog even je eigen naam droppen ). Vervolgens begint ze te zingen en dan worden de invloeden uit haar geboorteland Rusland duidelijk, haar manier van zingen is sterk beïnvloed door de bards uit Rusland. Het derde kenmerk is de piano. Een carrière als klassiek pianiste lag voor de hand, ze begon pas rond haar zeventiende te beseffen dat ze talenten had als singer-songwriter. De klassieke pianiste in haar is nooit verdwenen, de Chopin-invloeden zijn overduidelijk.

3. Radiohead - Paranoid Android

Dit keer eens geen 1e plek voor Radiohead Toch is dit een soort van 1e plek, want Regina en Zappa zijn van een hele andere categorie. Dit nummer wordt wel eens de nieuwe Bohemian Rhapsody genoemd. Het verschil zit hem erin dat Radiohead er ook echt een geheel van weet te maken. Ik maakte voor het eerst kennis met deze plaat ergens aan het eind van de vijfde klas. Ik zat in de fase van de puberteit waarin je denkt te beseffen in wat voor een verschrikkelijke wereld we wel niet leven. Dan valt zo'n heerlijk stukje weltschmerz wel goed. Dat dit nummer de derde positie haalde in de Engelse Top 40 verklaart wel het succes, want dat moet toch een behoorlijk shock zijn geweest voor een hoop mensen.

4. Sigur Rós - Untitled #8 (Popplagið)

Die shock kwam er bij mij toen ik voor het eerst kennis maakte met Sigur Rós en dan met name dit nummer. Ik had met Tortoise al eens post-rock gehoord, maar dit is toch heel anders qua beleving. De climaxen zoals die op ( ) te horen zijn kende ik nog niet. Volgens mij hoorde ik dit voor het eerst 's avond voor het slapen gaan in het donker in mijn bedje. Ik heb dit vol verbazing aangehoord en toen het album bijna tot zijn einde kwam trok ik het haast niet meer. De spanning wordt heel uitgebreid tot zo'n extreem hoogtepunt gebracht dat ik er altijd emotioneel van wordt. Nu heb ik - terwijl het nummer aanstaat en tot zijn einde komt - weer een brok in mijn keel. Ik wil eigenlijk niet eens weten waar Jónsi's gedachten zijn bij dit nummer. De special effects op deze live-versie en die van Inni maken die versies tot de mooiste momenten in de muziekgeschiedenis.

5. Portishead - Silence

Dit is de enige plaat uit mijn Top 10 waar ik de release echt bewust heb meegemaakt. Vijf dagen na de releasedatum heb ik me namelijk ingeschreven op deze site en niet veel later zag ik hem op de rotatielijst staan. Toen ben ik het debuut, Dummy, gaan luisteren, dat vond ik al prachtig. Een paar maanden later besloot ik om Third maar eens te proberen. Een complete verrassing, dit leek helemaal niet op Dummy. Dit werd in de eerste minuut al duidelijk, de intro is modern en is haast electronica. En ook Beth Gibbons klinkt niet meer zoals eerst. Waar ik op het debuut een eenzame vrouw in een rokerige kroeg visualiseerde, zie ik hier eerder een eenzame uitgemergelde vrouw in een hoekje van een lege kamer voor me. Zo kil dat haar stem bijna pijn doet. Nog een tip als je deze plaat wilt aanschaffen, het klinkt echt veel beter op vinyl, zeker dit nummer (vergeleken met een FLAC-download).

6. Archive - Funeral

Dan nu het meest recente nummer en ook de lastigste keuze om verschillende redenen. Ten eerste is dit album een geheel die van kop tot staart beluisterd moet worden. Ten tweede zijn er heel veel nummers die als hoogtepunt kunnen worden aangestipt. Ten derde is deze plaat te divers om in één nummer te worden samengevat. Een nummer als Bastardised Ink is op een aantal punten compleet anders. Ik heb uiteindelijk voor Funeral gekozen, omdat dit de finale is van de trip. Eigenlijk moeten jullie allemaal de hele plaat luisteren, want dan pas krijg je bij dit nummer het gevoel dat dit nummer zo speciaal maakt, een gevoel van "wauw, dit was het dan" echt een einde-einde. Let a.u.b. ook op de intrigerende tekst.

7. Joy Division - Twenty Four Hours

En weer zo'n lekker vrolijk nummer Joy Division is op zijn sterkst wanneer het agressief wordt, zoals op Twenty Four Hours. Elke zin van Ian Curtis raakt je tot in het diepst van je hart en de muziek doet daar nog een schepje bovenop. De versnelling bij "I watched it slip away" en "there's nothing there at all" zijn misschien wel de hoogtepunten uit het oeuvre van Joy Division.

8. Holden - Lump: mix-versie (en de juiste versie) op Grooveshark en het origineel op YouTube

Enkel de bovenste zeven plaatsen staan vast in mijn Top 10, dus speciaal voor jullie heb ik nu de interessantste drie platen van de kandidaat-Top 10'ers gekozen. Sinds ik dit mix album voor het eerst hoorde heb ik er een nieuwe held bij; James Holden. At the Controls is 2 uur lang fantastische muziek aan elkaar gemixt door Holden. De plaat zit vol met hoogtepunten, Holden's eigen Lump is er daar een van. Er zit een prachtige opbouw in, de beat wordt steeds krachtiger en de melodie steeds luider. Wanneer de stem die de melodie nabootst erbij komt kan ik het nooit laten om mee te blerren. Het knappe van Holden is dat hij een track van meer dan zes minuten met constant dezelfde beat en melodie toch heel gevarieerd weet te maken. De hele tijd gebeurt er wel wat, waardoor de aandacht er volledig bij blijft.

9. Charles Mingus - Track A - Solo Dancer

Dankzij Zappa's Hot Rats ben ik me steeds meer in jazz gaan verdiepen. Het resultaat is drie kandidaat-Top 10-platen - Coltrane's A Love Supreme en Davis' In a Silent Way zijn de andere twee. Mingus wint dankzij de grotere variatie. Op het openingsnummer is dit ook te horen, ik hoor een soort verhaal met allerlei plotwendingen. De rijke orkestratie is een ander groot pluspunt, vele soorten instrumenten passeren en het klinkt als één orgaan.

10. De Kift - Rolfie
De keuze voor het laatste album was niet moeilijk, Rolfie is duidelijk hét hoogtepunt. Het verhaal van de plaat gaat over een jonge(ma)n uit het platteland die verteld over zijn avontuur in de grote stad (ik geloof Zaandam). Hij loopt weg van huis, maar kan de andere cultuur van de stad niet aan en wordt gek. Hij gaat op zoek naar z'n al overleden moeder en begint met een hond te praten. Een krankzinnige tekst en heerlijke fanfarepunk als begeleiding. Voor liefhebbers van minder krankzinnige teksten, maar meer zoals Archive en Joy Division: klik.

Laat ik dan maar direct goed beginnen. Toch wel een leuk topic dit

1. Frank Zappa - The Gumbo Variations
Sterk staaltje jazz, voortgedreven door lekkere rockmuziek. Van Frank Zappa moet ik nog een heleboel ontdekken, maar dit ken ik natuurlijk wel. Overigens zeker niet mijn favoriet van het album, zowel Wille the Pimp als Son of Mr. Green Genes vind ik in elk geval beter. Tevens is dit ook niet mijn favoriete Frank Zappa album, voor zover ik ze ken. 7

2. Regina Spektor - Pavlov's Daughter
Mijn eerste aanraking met deze vrouw, al zou ze op den duur vanzelf een keertje langsgekomen zijn. Ik ben niet zo'n fan van haar 'rappen' in elk geval... Vaak zelfs nogal irritant. Verder is het wel oké. Ondanks dat ze aardig wat variatie in dit nummer aanbrengt duurt het ook wat lang. Het is (nog) niet echt mijn ding. 5

3. Radiohead - Paranoid Android
Al staat Ok Computer niet in mijn top 10, dit nummer is toch wel één van hun beste. Sterker nog, het is nog altijd één van de beste nummers die ik ken. Werkelijk alles is briljant aan dit nummer, hoe dit album alsof het de normaalste zaak van de wereld is van zo langzaam mogelijk naar toch best wel hard gaat is al een kunst op zich. Verder hoef ik hier niet veel meer over te zeggen: jullie kennen het nummer toch wel 10

4. Sigur Rós - Untitled #8 (Popplagið)
Van een album die ook in mijn top 10 staat, dus dat moet alvast genoeg zeggen. Ik weet ook dat veel mensen dit het beste nummer van die plaat vinden: voor mij is dat niet het geval. Maar goed, gezien ik 5* aan dit album geef zegt dat niet veel. Dit album van Sigur Rós steekt voor mij nog altijd met kop, schouders en nog wel meer boven de rest van de Sigur Rós discografie (voor zover ik die ken) uit. En aangezien ik de rest van die discografie ook erg mooi vind zegt dat meer iets over dit album dan over de andere albums. Gewoon schitterend, op elk front. Die opbouw is ook fe-no-me-naal 9,8

5. Portishead - Silence
Sterk album (sowieso complimenten voor je top 10!) en dit is inderdaad een sterk nummer daarvan. Combineert dreiging met schoonheid zoals Portishead dat zo goed kan. Dat vioolspel is briljant, maar ook de dreigende bassen zijn geweldig en als Beth Gibbons dan haar strot opentrekt kan het helemaal niet meer stuk. 8,5

6. Archive - Funeral
Weer een mooi album en wéér verschillen we van mening over wat nou precies het mooiste nummer is. En weer neemt dat niet weg dat dit ook een mooi nummer is. Prachtige instrumentatie, een erg fijne zanger en een werkelijk fantastische sfeer. 8

7. Joy Division - Twenty Four Hours
Tja, wat moet ik nou nog over deze band vertellen? Iedereen hier zal wel bekend zijn met deze band en dit nummer. Inderdaad prachtig. Duister, aardig depressief en gewoon erg mooi. 8,7

8. Holden - Lump (hier heb je niet de goede youtubelink voor geplaatst!)
Ik moet dit album nog altijd eens goed beluisteren, dacht ik toen ik het nummer zeg. Dus ik het opzetten... Verdomme zeg, ik ben compleet weggeblazen! Bril-jant stukje dance met inderdaad een erg fijne opbouw en bizar heerlijke melodieën. Gauw eens beluisteren dan maar! 9

9. Charles Mingus - Track A - Solo Dancer
Wij hebben twee top 10 albums gemeen, want ook deze is (pas sinds heel kort!) in de mijne te vinden. Geniaal is het enige juiste woord: hoe krijgt die man het voor elkaar zóveel geniaals bij elkaar te proppen? Als ik het opzet sta ik elke keer weer met mijn handen in het haar hoe het hem, een heel album lang, lukt zoveel briljants ten gehore te brengen - vaak tegelijkertijd. 9,8

10. De Kift - Rolfie
Ook ik heb dit album, en de band in het algemeen, erg hoog zitten. Rolfie is voor mij niet per se mijn favoriet, maar het is natuurlijk ook gewoon een geweldig nummer. Hoe ze de blazers gebruiken vind ik werkelijk hartverscheurend af en toe. Ook de punkgitaartjes zijn heerlijk, om nog maar te zwijgen over de geweldige vocalen en de tekst Misschien maar eens in zijn geheel herbeluisteren, wellicht kan het cijfer voor het album wel omhoog... 8,7

Ik had het al laten vallen, maar alsnog: mooie top 10! Er zijn niet veel spellen waarbij ik zoveel hoge cijfers kan geven

Dit was de enige link waar de mix-versie opstaat, die loopt inderdaad nog verder. Ik ga even kijken of ik een betere link vind. Voorlopig heb ik het maar veranderd naar het origineel. Mooie cijfers trouwens

1. Frank Zappa - The Gumbo Variations - 7,5
2. Regina Spektor - Pavlov's Daughter - 7,25
3. Radiohead - Paranoid Android - 6,5
4. Sigur Rós - Untitled #8 (Popplagið) - 8
5. Portishead - Silence - 8,5
6. Archive - Funeral - 8
7. Joy Division - Twenty Four Hours - 3
8. Holden - Lump: mix-versie - 6
9. Charles Mingus - Track A - Solo Dancer - 9
10. De Kift - Rolfie - 2,5

1. Frank Zappa - The Gumbo Variations - 7,5
2. Regina Spektor - Pavlov's Daughter – 7
3. Radiohead - Paranoid Android – 9,5
4. Sigur Rós - Untitled #8 (Popplagið) - 10
5. Portishead - Silence - 10
6. Archive - Funeral – 9,8
7. Joy Division - Twenty Four Hours – 7,7
8. Holden - Lump: mix-versie – 5,5
9. Charles Mingus - Track A - Solo Dancer - 6
10. De Kift - Rolfie – 8,5

mooie top 10

1. Frank Zappa - The Gumbo Variations - 4

Ik hou niet van jazz en ik hou niet van Zappa. En om te beginnen krijg ik meteen een krappe 17 minuten aan jazz-rock van Zappa voorgeschoteld dus dat is gelijk een lekkere opening, maar niet heus. Wordt hier niet zo horendol van als van een vreselijke uitwas als free-jazz, maar om nu te zeggen dat ik hier voor m'n lol naar luister, neen...

2. Regina Spektor - Pavlov's Daughter - 5

Heb me wel eens aan haar hoogstgewaardeerde album hier op MuMe gewaagd, waar dit nummer ook van afkomstig is, maar dat viel niet echt in goede aarde. Dit nummer an sich is niet slecht maar ik ben er ook niet wild van, en dan werkt de lengte ook in het nadeel. Doet me in de verte wat aan Fiona Apple denken (met een vleugje Tori wellicht), ook al zo'n hooggewaardeerde zangeres waar ik niet echt iets mee heb.

3. Radiohead - Paranoid Android - 10

Was destijds al groot fan van The Bends en keek reikhalzend uit naar het nieuwe album. Kan me nog altijd de eerste keer herinneren dat ik dit nummer op MTV hoorde. Ik sloeg stijl achterover, een van de muzikale mijlpalen uit m'n leven.

4. Sigur Rós - Untitled #8 (Popplagið) - 9.5

Prefereer hun vorige plaat maar deze scoort ook hoog hier, en als je dan nog eens het beste nummer kiest...

5. Portishead - Silence - 9

Vergelijkbaar verhaal als bij Sigur. Gaat niets boven het debuut, maar Third is desondanks briljant en Silence is ook nog eens een van de hoogtepunten (samen met Machine Gun en The Rip)

6. Archive - Funeral - 8

Album is deze week in m'n top 10 terug te vinden, zij het op de laatste plaats. Mooi slepend nummer, maar is inderdaad lastig om voor dit album maar 1 nummer te kiezen. Als ik het album als geheel niet had gekend had dit enkele nummer wellicht een vol punt lager gescoord.

7. Joy Division - Twenty Four Hours - 10

Goed om te zien dat ik niet de enige ben die dit het beste nummer van het album vind...

8. Holden - Lump: mix-versie - 7

De typische "Holden stomp" is goed hoorbaar in dit nummer. Ook hier een van m'n favoriete mixalbums. Doet me qua gekke geluidjes wat denken aan vroege Aphex, alleen dan wat minder break beat georiënteerd.

9. Charles Mingus - Track A - Solo Dancer - 6

Oh jee, jazz... als dat maar goed gaat. Achtergrondgeluid bevalt me nog het meest eigenlijk, weet ik gelijk waar dEUS de mosterd vandaan gehaald heeft voor dat zware geluid in Theme from Turnpike. Ben er bij jazzmuziek niet zo'n fan van als er heel veel door elkaar gebeurt, maar dit is nog niet eens zo slecht. Doet me in de tragere stukken een beetje denken aan begrafenismuziek uit New Orleans enzo, waar er zo'n orkestje door de straten schuifelt achter de kist aan. Laatste stuk vind ik dan weer wat minder, het tempo gaat omhoog en het wordt allemaal wat scheller en nerveuzer.

10. De Kift - Rolfie - 3.5

Al vaak geprobeerd, De Kift, maar ik kan er weinig tot niets mee. Aanstellerig elitair hoempageneuzel. Bonuspunt omdat het een lekker kort nummer is.

Beste top 10 tot nu toe!

1. Frank Zappa - The Gumbo Variations - 10
2. Regina Spektor - Pavlov's Daughter – 8,5
3. Radiohead - Paranoid Android – 10
4. Sigur Rós - Untitled #8 (Popplagið) - 10
5. Portishead - Silence - 9,5
6. Archive - Funeral – 7,9
7. Joy Division - Twenty Four Hours – 9,2
8. Holden - Lump: mix-versie – 5
9. Charles Mingus - Track A - Solo Dancer - 10
10. De Kift - Rolfie – 8

1. Frank Zappa - The Gumbo Variations
Zappa is ruimte waar ik nodig eens door moet gaan reizen! Of hij het nu in radiovriendelijke minuten doet of een dik kwartier lang heen en weer speelt, het leeft gewoon in het moment! Hulde voor de saxofonist die, als hij niet ter plekke het loodje heeft gelegd, op z’n minst (Merry Claytonsgewijs) een miskraam moet hebben gekregen.
Cijfer: 8

2. Regina Spektor - Pavlov's Daughter
Iets compleet anders, maar met een even episch karakter. De verschillende omkeringen in het nummer tonen het ambitieuze karakter en toch wordt er een erg ongedwongen sfeer behouden, voornamelijk door zijn ruwe uitwerking. Dat zet de juiste elementen in de verf.
Cijfer: 8

3. Radiohead - Paranoid Android
Groots opgezette compositie, maar heel secuur en geloofwaardig uitgewerkt met de nodige uitspattingen. Terecht een van de paradepaardjes van de band denk ik.
Cijfer: 8

4. Sigur Rós - Untitled #8 (Popplagið)
Sigur Rós staat garant voor kwaliteit, dat kan ik zelfs horen, om me echt mee te voeren is de band te afhankelijk van specifieke elementen. Kleine dingen als een bepaalde rif of een bijzonder gebruik van de zang kunnen genoeg zijn om er in op te gaan. Hier kan ik niet meteen zulks ontdekken en glijdt het al snel langs me heen. Untitled #8 is gelukkig nog net bruisend genoeg om enige interesse levend te houden. Er wordt vooral mooi naar een einde toegewerkt.
Cijfer: 6,5

5. Portishead - Silence
Hun derde lijkt het grootste stel ballen te hebben en dat zorgt voor heel wat scherpe randjes en boute kantjes in hun dromerige sound. Ik meen wel al véél sterkere dingen te hebben gehoord van Third. Dit dreigt te gaan aanmodderen. Al intrigeert die dreiging ook wel een beetje.
Cijfer: 7

6. Archive - Funeral
Er wordt een mooie, ietwat kille sfeer neergezet en de elektronische toetesen zijn er spaarzaam opgezet. Toch lijk ik het nummer niet te kunnen vatten. Zelfs wanneer de drums komen invallen en het nummer moet gaan losbarsten blijft het ergens in ijle lucht zweven. Op zich klonk het niet mis, maar een drang om gelijk de rest van het album, de prequal tot deze finale, te gaan luisteren heb ik niet gekregen.
Cijfer: 6

7. Joy Division - Twenty Four Hours
Muziek waar ik niks mee heb, maar me wel fascineert. Het trieste karakter kan ook gewoon een mooi gegeven zijn. Om me echt te gaan verdiepen blijft het wat te afstandelijk. Of dat dan de muziek is of ikzelf...
Cijfer: 6,5

8. Holden - Lump: mix-versie
De transformatie van bijna niks naar zijn uitgebreid klankenpalet gebeurt haast ongemerkt. De kleine elementjes komen tevoorschijn en vermenigvuldigen zich als konijnen. Je ziet het niet, je hoort het amper, maar het gebeurt gewoon waar je bijstaat. Straf!
Cijfer: 8

9. Charles Mingus - Track A - Solo Dancer
Als ik het goed begrijp is dit geen vaste aanwezige en je top 10 en dan vind ik dat je in het kader van het spel de verkeerde keuze hebt gemaakt om 2 redenen : 1) Een onbenutte kans om users te laten kennis maken met een onbekender artiest/werk/muziek die tot je favorieten hoort. 2) Een weinig geschikt album om één nummer voor te stellen en dat apart te laten beoordelen. Eerst maar Rolfie geluisterd, dan kan ik gelijk de extase van het hele album over me heen laten komen. Dansen op The Black Saint and the Sinner Lady is als dansen op de vijf wereldzeeën, dansen langs de zeven wereldwonderen. Met Track A ben ik amper mijn slaapkamer uit -met een beetje geluk is het Colossuem reeds gepasseerd en heb ik zicht op de Atlantische Oceaan. Ach zeur-zeur, dan nog heb je twee cijfers nodig om zijn genialiteit uit te drukken. Ik geniet-geniet!
Cijfers: 10

10. De Kift - Rolfie
De Kift klinkt altijd wel gezellig. Lekker poprocknummertje dit, beetje jazzy, beetje folky, beetje artsy, maar wat betekent het uiteindelijk allemaal? Wel gezellig toch!
Cijfer: 7

1. Frank Zappa - The Gumbo Variations
In Zappa ben ik nog niet heel erg geïnteresseerd geraakt, maar de paar langere jazzrock-exercities die ik van hem heb gehoord tegen deze site liggen goed in het gehoor. Enige puntje van kritiek is dat elke solist in dit nummer lijkt te denken dat de enige vorm van progressie binnen een solo is om na elke paar maten harder te gaan raggen. Dat had wel iets doortrapter gekund.
7,8

2. Regina Spektor - Pavlov's Daughter
Knap gemaakte, muzikale en vooral heel erg moderne opname, maar ik loop stuk op de factor: 'doet het me iets?'
5,5

3. Radiohead - Paranoid Android
Een wat verrassende gemeenplaats want toch een behoorlijk apart nummer qua tekst en muzikale opbouw. Schitterend natuurlijk, al heb ik deze zo vaak gehoord dat ik hem uit mezelf niet zo snel meer zou opzetten.
8,5

4. Sigur Rós - Untitled #8 (Popplagið)
Van die opbouwende spanning heb ik nog weinig kunnen ontdekken op deze prozacplaat van de IJslanders, al moet ik zeggen dat ik de gelinkte liveversie vitaler vind dan die op ( ).
6

5. Portishead - Silence
Als een van de weinigen prefereer ik Third boven Dummy omdat eerstgenoemde overtuigender weet los te breken uit dat lounge/triphop hokje waar ik me toendertijd al suf aan ergerde, eerlijk gezegd. Het vervelende aan Third is dan weer dat die plaat soms zo de grenzen van het onaangename opzoekt, dat ik hem in de praktijk zelden draai. Silence is alleen al één van de beste nummers omdat het ook af te spelen is zonder dat je een zenuwtoeval voelt opkomen. Die heerlijk gruizige beat is natuurlijk ook niet te versmaden.
8

6. Archive - Funeral
Het klonk best mooi maar allemaal wat te vriendelijk om bij de eerste luisterbeurt al echt een doorwrochte mening over te geven. In ieder geval is een lichte nieuwsgierigheid onstaan naar het genoemde album, al zal deze moeten concurreren met alle andere muziek die steeds overal vandaan komt.
6,7

7. Joy Division - Twenty Four Hours
Hoe ouder ik word, hoe minder ik iets voel bij de muziek van Joy Division. Waar ik in mijn late tienerjaren nog wel een periode heb gehad dat ik sommige nummers met plezier draaide, kan ik nu nauwelijks meer vierenhalf minuut uitzitten zonder gaaphonger. Misschien not done op deze site, maar verder heb ik niet het idee dat ik iets mis in mijn leven hierdoor, sorry.
4,5

8. Holden - Lump: mix-versie (en de juiste versie) op Grooveshark en het origineel op YouTube
Ik hoop dat je me vergeeft dat ik alleen de mix heb beluisterd, gezien het feit dat je toch wel erg lange nummers plaatst en dit niet echt mijn soort muziek is. Het viel me overigens goed mee, dit speelse soepje van electronica. Als ik één (half of geheel) onbekende plaat ga beluisteren uit deze top tien wordt het dus waarschijnlijk deze. Sorry Archive.
7,8

9. Charles Mingus - Track A - Solo Dancer
Als groot liefhebber van Mingus voel ik me verplicht de gebruikers van MuMe er maar weer eens op te wijzen dat de man nog meer moois heeft gemaakt dan dit geëngageerde pseudo-ballet (we noemen bijvoorbeeld mijn nummer 1, waar Eric Dolphy op meespeelt), maar verder blijft het natuurlijk genieten van deze plaat.
8,8

10. De Kift - Rolfie
Naar de Kift kan ik nooit langer dan tien minuten luisteren voordat het mijn neus uitkomt, maar tijdens die tien minuten kan ik de unieke leefwereld van deze mafkezen altijd wel waarderen.
7

Stilletjes hier...

Tijd voor Ferre?

Ik beoordeel hem nog wel even, had die van kemm ook al gemist dus zou het erg zonde vinden als ik deze ook al mis loop... Zonder verhaaltjes dan maar.

1. Frank Zappa - The Gumbo Variations: 8
2. Regina Spektor - Pavlov's Daughter: 5,4
3. Radiohead - Paranoid Android: 7,5
4. Sigur Rós - Untitled #8 (Popplagið): 7,5
5. Portishead - Silence: 7,7
6. Archive - Funeral: 7,3
7. Joy Division - Twenty Four Hours: 4,2
8. Holden - Lump: mix-versie: 7,5
9. Charles Mingus - Track A - Solo Dancer: 8,5
10. De Kift - Rolfie: 4

De nummers die ik al kende (3 t/m 6 en 9) zijn tof, en ik moet toch met name de albums van SR en Archive nog eens een kans geven... Toch ook weer een paar interessante eye openers: Zappa is boeiender dan ik verwachtte (geen idee wat ik verwacht had, daar niet van), en dat nummer van Holden klinkt ook super vet. Verder valt dat nummer van Regina me erg tegen (ik vond wat ik laatst in het Maak kennis met 2012 topic hoorde stukken fijner), Joy Division zal me nooit liggen ben ik bang en het nummer van De Kift kan me, hoewel het blijkbaar over mijn hometown Zaandam gaat, ook niet boeien.