menu

Mark Knopfler - Sailing to Philadelphia (2000)

mijn stem
3,74 (305)
305 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Country
Label: Mercury

  1. What It Is (4:57)
  2. Sailing to Philadelphia (5:29)

    met James Taylor

  3. Who's Your Baby Now (3:05)
  4. Baloney Again (5:09)
  5. The Last Laugh (3:22)

    met Van Morrison

  6. Do America * (4:12)
  7. Silvertown Blues (5:32)
  8. El Macho (5:29)
  9. Prairie Wedding (4:26)
  10. Wanderlust (3:52)
  11. Speedway at Nazareth (6:23)
  12. Junkie Doll (4:34)
  13. Sands of Nevada (5:29)
  14. One More Matinee (3:57)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:01:44 (1:05:56)
zoeken in:
avatar van Ronald5150
4,5
"Sailing to Philadelphia" is een prachtig album. De stem van Mark Knopfler en zijn gitaarspel zijn om van te smullen. Ook passen de stemmen van Knopfler en Van Morrison prima bij elkaar en vullen elkaar mooi aan, hetzelfde geldt voor James Taylor in de prachtige titelsong. De blues is op "Sailing to Philadelphia" nooit ver weg. Sterker nog, het sluimert in bijna elk liedje. Al is het alleen al door de prachtige warme klanken uit de gitaar van Knopfler. "Junkie Doll" is het meest uitgesproken blues, maar "Prairie Wedding" en "Speedway at Nazareth" hebben datzelfde gevoel. Van alle soloalbums van Mark Knopfler is "Sailing to Philadelphia" toch echt mijn favoriet. Alles wat Knopfler zo goed maakt komt op dit album terug: zijn stem, zijn gitaarspel en het beeldende karakter van de liedjes. Op "Sailing to Philadelphia" komen de liedjes echt tot leven en roept het mooie beelden op. Wat dat betreft is het een heel visualiserend album. Of hij dat zo bedoeld heeft weet ik niet, maar ik kan hier dus heerlijk op wegdromen met al die mooie vergezichten voor me. Prachtalbum dat Knopfler mijn inziens nog niet heeft weten te overtreffen, maar wie weet gebeurt dat nog eens? Tot die tijd, blijft deze tijdloos.

4,0
Het beste album van MK voor mij. Dit album is net wat scherper dan de meeste van zijn andere solo albums. Ik geniet van de broeierige America sfeer op dit album, het geluid op veel van andere MK albums vind ik vaak wat braaf of zelfs oubollig.

Speedway at Nazareth is naast de twee eerste nummers mijn favoriet.

avatar van SemdeJong
3,5
Heerlijk El Macho

WPE
Wat ik met de muziek van Mark wel heb is dat het allemaal zo verzadigd klinkt. Overigens is dit album dan toch nog wel erg goed, En het is niet niks dat hij zelfs een nummer zingt met Van Morrison, een levende legende. Een kanttekening: het is natuurlijk wel heel "veilige" muziek, alles binnen de randjes uiteraard.

avatar van goldendream
Thuis van een wat overbodige vergadering en in de auto naar dit album geluisterd, althans de eerste vijf nummers, want toen was ik thuis. Vanuit de garage naar de pc gewandeld en het album helemaal beluisterd. Het was jaren geleden dat ik er nog naar geluisterd had en als ik dan een 'waweffect' ervaar, ben ik tevreden.

avatar van goldendream
Vroeger beperkte ik me altijd tot een handvol nummers: 1, 2, 5, 6 en 10. Die vijf nummers steken er nog steeds bovenuit, maar intussen leerde ik het album als geheel te appreciëren. Net als het solodebuut verdient het 4 sterren.

Misterfool
Een kabbelende plaat, maar het nostalgische sfeertje interesseert me wel. Muziek hoeft ook niet altijd knalvuurwerk te zijn.

avatar van vin13
Mooie rustige plaat, soms idd kabbelend maar lekker watertje. Van Morrisson' inbreng had voor mij niet gehoeven.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:13 uur

geplaatst: vandaag om 00:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.