menu

Mark Knopfler - Sailing to Philadelphia (2000)

mijn stem
3,77 (329)
329 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Country
Label: Mercury

  1. What It Is (4:57)
  2. Sailing to Philadelphia (5:29)

    met James Taylor

  3. Who's Your Baby Now (3:05)
  4. Baloney Again (5:09)
  5. The Last Laugh (3:22)

    met Van Morrison

  6. Do America * (4:12)
  7. Silvertown Blues (5:32)
  8. El Macho (5:29)
  9. Prairie Wedding (4:26)
  10. Wanderlust (3:52)
  11. Speedway at Nazareth (6:23)
  12. Junkie Doll (4:34)
  13. Sands of Nevada (5:29)
  14. One More Matinee (3:57)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:01:44 (1:05:56)
zoeken in:
avatar van Ronald5150
4,5
"Sailing to Philadelphia" is een prachtig album. De stem van Mark Knopfler en zijn gitaarspel zijn om van te smullen. Ook passen de stemmen van Knopfler en Van Morrison prima bij elkaar en vullen elkaar mooi aan, hetzelfde geldt voor James Taylor in de prachtige titelsong. De blues is op "Sailing to Philadelphia" nooit ver weg. Sterker nog, het sluimert in bijna elk liedje. Al is het alleen al door de prachtige warme klanken uit de gitaar van Knopfler. "Junkie Doll" is het meest uitgesproken blues, maar "Prairie Wedding" en "Speedway at Nazareth" hebben datzelfde gevoel. Van alle soloalbums van Mark Knopfler is "Sailing to Philadelphia" toch echt mijn favoriet. Alles wat Knopfler zo goed maakt komt op dit album terug: zijn stem, zijn gitaarspel en het beeldende karakter van de liedjes. Op "Sailing to Philadelphia" komen de liedjes echt tot leven en roept het mooie beelden op. Wat dat betreft is het een heel visualiserend album. Of hij dat zo bedoeld heeft weet ik niet, maar ik kan hier dus heerlijk op wegdromen met al die mooie vergezichten voor me. Prachtalbum dat Knopfler mijn inziens nog niet heeft weten te overtreffen, maar wie weet gebeurt dat nog eens? Tot die tijd, blijft deze tijdloos.

4,0
Het beste album van MK voor mij. Dit album is net wat scherper dan de meeste van zijn andere solo albums. Ik geniet van de broeierige America sfeer op dit album, het geluid op veel van andere MK albums vind ik vaak wat braaf of zelfs oubollig.

Speedway at Nazareth is naast de twee eerste nummers mijn favoriet.

avatar van SemdeJong
3,5
Heerlijk El Macho

WPE
Wat ik met de muziek van Mark wel heb is dat het allemaal zo verzadigd klinkt. Overigens is dit album dan toch nog wel erg goed, En het is niet niks dat hij zelfs een nummer zingt met Van Morrison, een levende legende. Een kanttekening: het is natuurlijk wel heel "veilige" muziek, alles binnen de randjes uiteraard.

avatar van goldendream
Thuis van een wat overbodige vergadering en in de auto naar dit album geluisterd, althans de eerste vijf nummers, want toen was ik thuis. Vanuit de garage naar de pc gewandeld en het album helemaal beluisterd. Het was jaren geleden dat ik er nog naar geluisterd had en als ik dan een 'waweffect' ervaar, ben ik tevreden.

avatar van goldendream
Vroeger beperkte ik me altijd tot een handvol nummers: 1, 2, 5, 6 en 10. Die vijf nummers steken er nog steeds bovenuit, maar intussen leerde ik het album als geheel te appreciëren. Net als het solodebuut verdient het 4 sterren.

Misterfool
Een kabbelende plaat, maar het nostalgische sfeertje interesseert me wel. Muziek hoeft ook niet altijd knalvuurwerk te zijn.

avatar van vin13
Mooie rustige plaat, soms idd kabbelend maar lekker watertje. Van Morrisson' inbreng had voor mij niet gehoeven.

avatar van rkdev
4,0
Tweede soloalbum (soundtracks niet meegeteld) van de oud Dire Straits frontman, waarop hij de vele facetten van zijn kunnen laat horen.

Het album start met de Knopfler die ik toch nog steeds het liefste hoor. De rif van ‘What it is’ is een van de beste die hij in mijn ogen schreef. Geweldig nummer.

Het titelnummer is een sterk duet met James Taylor. Hun stemmen klinken mooi samen. ‘Who’s your baby now’ is erg catchy en had zo van zijn oude band kunnen zijn ten tijde van Brothers in Arms. Zeker ook door de toetsen.

Met een harmonica die van Toots Thielemans had kunnen komen start (en eindigt) het sfeervolle ‘Baloney Again’. Aan het einde laat MK zijn gitaar ook weer lekker spreken.

Een volgende samenwerking is met Van Morrison op ‘The Last Laugh’ en ook die is zeer geslaagd, net als het aanstekelijke ‘Silvertown Blues’ met Glenn Tilbrook en Chris Difford van de band Squeeze.

Vanaf ‘El Macho’ verandert de stijl van het album op een aantal nummers naar de meer ingetogen stijl die Knopfler op zijn latere albums meer en meer laat horen. ‘Prairie Wedding’ is daarvan een goed voorbeeld in mijn ogen, net als ‘One More Matinee’. Ook komt de Keltische stijl weer om de hoek in ‘Speedway at Nazareth’, een nummer met een heerlijk slot.

Sailing to Philadelphia is in mijn ogen het laatste album waar Mark Knopfler nog duidelijk “the voice and guitar of Dire Straits” is, zoals de sticker op mijn cd al aangeeft. Hierna werden de albums in mijn ogen ingetogener en minder gericht op een groot publiek.

avatar van Running On Empty
5,0
Per 1 Oktober a.s. eindelijk beschikbaar op vinyl.


avatar van Wickerman
4,0
Running On Empty schreef:
Per 1 Oktober a.s. eindelijk beschikbaar op vinyl.



Ook los, of alleen onderdeel van de aangekondigde boxset?

avatar van Running On Empty
5,0
Wickerman schreef:
(quote)


Ook los, of alleen onderdeel van de aangekondigde boxset?

Er is alleen nog een box aangekondigd.

avatar van Wickerman
4,0
Running On Empty schreef:
(quote)

Er is alleen nog een box aangekondigd.


Jammer! Ik zou graag dit album en The Ragpicker’s Dream op vinyl hebben, maar die andere platen hoef ik niet per se. Hoewel de b-kanten plaat ook wel erg interessant is.

avatar van Running On Empty
5,0
Wickerman schreef:
Jammer! Ik zou graag dit album en The Ragpicker’s Dream op vinyl hebben, maar die andere platen hoef ik niet per se. Hoewel de b-kanten plaat ook wel erg interessant is.

Begrijp ik en meestal komen ze ook wel los op de markt, behalve de bonusplaat denk ik. Het zijn precies de albums die ik wel op vinyl wil hebben en dan met name Sailing To Philadelphia.

avatar van Barney Rubble
3,5
De muziekliefhebbers die Dire Straits al saai vonden, zullen hier ook niet aanhaken. Sailing to Philadelphia bevat namelijk ietwat kabbelende countrymuziek die drijft op smaakvol gitaarspel. De sfeer is nostalgisch en zweverig. Ietwat zwoel ook wel. Alsof Knopfler speelt vanuit een schommelstoel tijdens een zomernacht. Het moet nochtans gezegd worden dat elke compositie uitstekend is verzorgd en dat middels aansprekende melodiën de aandacht goed wordt vastgehouden. Prima uur aan kwaliteitsmuziek.

avatar van TEQUILA SUNRISE
3,5
geplaatst:
Mij nooit verdiept in de solo activiteiten van Mark Knopfler.
Zag deze voor € 1,00 in de kringloop bakken liggen en toch maar meegenomen.
Prefereer zijn Dire Straits werk maar dit is wel een sfeervol album.
Opener What It Is is overduidelijk op de Dire Straits leest geschoeid en het titelnummer is een prachtig duet met James Taylor.
Wanneer Mark de blues kant dreigt op te gaan vind ik het minder worden.
Gitaarwerk is weer groots en Knopfler zijn stemgeluid heeft soms wel enkele raakvlakken met Dylan.

avatar van Queebus
5,0
geplaatst:
Sailing To Philadelphia welke ik onlangs op cd heb aangeschaft draai ik de laatste tijd opvallend vaak. Ik had STP wel gehoord destijds maar vond het een redelijk saai album. Ik was kennelijk nog niet klaar voor de muzikale ommezwaai van Mark Knopfler naar de meer country-achtige en Americana muziek.

Sailing To Philadelphia is een album van superlatieven. De zang van Mark Knopfler, de nummers en zijn gitaarspel. Het ene moment gedreven en dan weer ingetogen. Zijn stem past goed bij die van James Taylor en Van Morrison. En zoals Willy DeVille ooit perfect verwoordde is het net of Mark Knopfler de snaren kust.

Ik had het niet durven denken maar na Communiqué is Sailing To Philadelphia het beste wat Mark Knopfler ooit op plaat heeft gezet.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:37 uur

geplaatst: vandaag om 05:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.