menu

Mark Knopfler - Sailing to Philadelphia (2000)

mijn stem
3,74 (312)
312 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Country
Label: Mercury

  1. What It Is (4:57)
  2. Sailing to Philadelphia (5:29)

    met James Taylor

  3. Who's Your Baby Now (3:05)
  4. Baloney Again (5:09)
  5. The Last Laugh (3:22)

    met Van Morrison

  6. Do America * (4:12)
  7. Silvertown Blues (5:32)
  8. El Macho (5:29)
  9. Prairie Wedding (4:26)
  10. Wanderlust (3:52)
  11. Speedway at Nazareth (6:23)
  12. Junkie Doll (4:34)
  13. Sands of Nevada (5:29)
  14. One More Matinee (3:57)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:01:44 (1:05:56)
zoeken in:
avatar van Florsi Florsa
4,5
Ik vind dit ook wel zijn beste. Mooi gitaarspel, goede zang en goede gastartiesten. Shangri-La komt op de tweede plaats, heerlijk relaxed.

avatar van Maartenn
4,0
Maartenn (crew)
Een album waar ik toch altijd weer van geniet als ik 'em opzet. Had dan ook wel gedacht dat ik hier al op had gestemd, maar niet dus.

In al zijn rust en eenvoud weet Mark Knophfler een sfeervolle plaat neer te zetten, waarin zijn warme stem en nog steeds dodelijk saaie gitaarklanken in een optimale mix bij elkaar weten te komen. Zeer genietbaar als luisteralbum, maar ook prima als achtergrondmuziekje. Grootste minpunt van het album vind ik de lengte; na 10 nummers is de koek in mijn optiek op. Als Knophfler hier een beetje had ingehouden, dan was dit misschien wel een 4.5* geweest.

Nu een verdiende 4.0*.

avatar van Ronald5150
4,5
"Sailing to Philadelphia" is een prachtig album. De stem van Mark Knopfler en zijn gitaarspel zijn om van te smullen. Ook passen de stemmen van Knopfler en Van Morrison prima bij elkaar en vullen elkaar mooi aan, hetzelfde geldt voor James Taylor in de prachtige titelsong. De blues is op "Sailing to Philadelphia" nooit ver weg. Sterker nog, het sluimert in bijna elk liedje. Al is het alleen al door de prachtige warme klanken uit de gitaar van Knopfler. "Junkie Doll" is het meest uitgesproken blues, maar "Prairie Wedding" en "Speedway at Nazareth" hebben datzelfde gevoel. Van alle soloalbums van Mark Knopfler is "Sailing to Philadelphia" toch echt mijn favoriet. Alles wat Knopfler zo goed maakt komt op dit album terug: zijn stem, zijn gitaarspel en het beeldende karakter van de liedjes. Op "Sailing to Philadelphia" komen de liedjes echt tot leven en roept het mooie beelden op. Wat dat betreft is het een heel visualiserend album. Of hij dat zo bedoeld heeft weet ik niet, maar ik kan hier dus heerlijk op wegdromen met al die mooie vergezichten voor me. Prachtalbum dat Knopfler mijn inziens nog niet heeft weten te overtreffen, maar wie weet gebeurt dat nog eens? Tot die tijd, blijft deze tijdloos.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:26 uur

geplaatst: vandaag om 19:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.