Bon Iver - For Emma, Forever Ago (2007)

Mooie plaat!.Ik kan dit soort muziek zeer waarderen

Ik vroeg mij af waarom de hoes eigenlijk is veranderd, weet iemand daar wat van?

Deze is de originele CD hoes uit 2007 zonder label. In 2008 kwam de LP en CD versie met een andere hoes. De labels voor die versies waren 4AD en Jagjaguwar.

De originele 1ste druk CD had dus geen label en werd in eigen naam uitgebracht.

Maar waarom zou je daar de hoes voor moeten veranderen?

Dat is mij ook een vraag, wellicht heeft het iets te maken met auteursrechten ofzo? Of wou de platenmaatschappij een wat professionelere hoes?
Al vind ik deze wel mooi, maar de "nieuwe" straalt de sfeer van de plaat beter uit.

Ik vind het nummer "Lump Sum" trouwens een voorbode van wat het album uit 2011 zou gaan bregen.. vind het dan direct ook het minste nummer.

Wablief? In Lump Sum gebruikt de heer Vernon gewoon een gitaar en intieme zang! In hoeverre lijkt dat op het tweede album?

Misschien vergis ik me, even her luisteren..

Fijne plaat, draagt eerbied uit voor het schone. Ogen dicht, diep wegkruipen in de muziek

Kijk aan, Ooww begint zijn tijd op MuMe goed! Alleen nog een puntje hoger stemmen Welkom!

Hoewel beslist mijn straatje muziek hoor ik de magie helaas niet die andere er duidelijk wel in horen.
Goede plaat, dat zeker wel.

Wat een, in verhouding, enigszins saaie 'on-Bon Iveriaanse' nummers staan er na Skinny Love bovenaan in de lijst met meest gekozen favoriete nummers van dit album, zeg!

For Emma en Flume zijn zeker niet mijn favorieten. Doe mij The Wolves maar, of Blindsided! Prachtnummrs, met geweldige climax en eindes. Ja en re:stacks is ook voor mij wel zeker een favoriet.

Dit album staat voor mij gelijk aan Bon Iver, Bon Iver. Het zijn gewoon twee totaal andere albums zou ik zo zeggen.

Was me aan het 'voorbereiden' op de aankomende concerten van Mark Lanegan in de Lage Landen en trok na een volle dag Lanegan geluisterd te hebben even ter afleiding dit album uit de kast.
Na twee dagen bijna onafgebroken in de speler te hebben gezeten (en de kinderen die hele stukken meezingen) vind ik het bijna jammer dat het niet Bonny Bear is die dit weekend in Antwerpen speelt.

Zeker na de aflevering van Jools Holland met Bon Iver vorige week zondag op Canvas wil het gevoel maar niet weggaan.

Wat een geweldig album is dit, zo oprecht, zo echt, zo intiem, zo uitbundig in zijn gedachten, zo kort, veel te kort.

Ben hier toch wel groot fan van geworden, wat een sfeer! Zo'n album dat ik van begin tot einde aan een stuk luister.

Heb mijn bewondering voor de titel van dit album volgens mij al eens geuit hier, en vraag me af of hij afgeleid is van, of dat Vernon geïnspireerd is door For Emily, Whenever I May Find Her van Simon & Garfunkel. Nagenoeg hetzelfde concept en, wat mij betreft, ook beiden verzegeld met dezelfde kracht...

Mooi nummer van Simon & Garfunkel inderdaad, maar bedoel je met concept niet de albums?
Want dan hebben we het over 'Parsley, Sage, Rosemary and Thyme'(voor de gene die het niet kennen).

Tenzij je het uiteraard over het nummer 'For Emma' hebt.

Hij vergelijkt puur de titels van dit album en dat liedje.

"Nagenoeg hetzelfde concept en, wat mij betreft, ook beiden verzegeld met dezelfde kracht..."

Vatte ik op als in de zin van de muziek, niet direct de titel (dat stukje van de tekst dan he, rest is overduidelijk).

Ik vind de titels van beiden krachtig en melancholiek, en toevalligerwijs lijken ze ook nog op elkaar.

En, blijf je bij je standpunt over Lump Sum?

Ontroerend mooi. Voorlopig "nog maar" een 4, moet het eigenlijk gewoon nog een beetje beter leren kennen. De kopstem irriteert me alleszins niet meer, maar daar moest ik toch echt wel even aan wennen.
Nu lijkt het soms gewoon nog een beetje op elkaar, maar dat is een kwestie van deze nog wat beter te leren kennen. (Dat had ik namelijk ook zeer sterk bvb bij een Editors - An end has a start).
Alleszins heel mooie muziek, blij dat ik deze eíndelijk eens beginnen luisteren ben, dat mocht er wel eens van gaan komen.

Wat een parel van een plaat is dit toch! Alles is raak. Dat er zoveel kan zitten in 37 min en 12 sec. Tweede plaat is ook goed, maar mag toch zeker de voeten niet kussen van dit meesterwerk. Wat was 2007 met terugwerkende kracht een geweldig jaar!

Re: Stacks is zo'n briljante epos. Hele plaat is van een zeer hoog niveau en zoals al vaker benoemd beter dan het veelal vol lofbetogen opvolgalbum uit 2011.

Prachtig. Ik heb hier nog nooit op gereageerd?
Bevalt mij nog steeds beter dan de opvolger.
Deze is lekker 'open' waar de ander meer dichtgesmeerd is met allerlei rare en overbodige instrumenten.
Zijn stem is hier ook wat toegankelijker. Ik versta hier daadwerkelijk iets.

Lekkere folk. Een heerlijk gitaargeluid en een klein beetje 'experimenteel' gedoe bij het nummer Team.
Nèt niet geweldig genoeg voor 5 sterren, maar toch zeker wel 4,5*.

Wat is dit een mooie plaat zeg. Prachtig in al zijn eenvoud. Een man met zijn gitaar, af en toe aangevuld met wat geluidseffecten, opgenomen in een blokhut in the middle of nowhere. En dat is ook precies de sfeer die "For Emma, Forever Ago" uitstraalt. Eenzaamheid, verlangen, isolement, herinneringen aan die ene vrouw, Emma. Ik moest wel erg wennen aan de stem. Deze is ijl, hoog, maar zo verschrikkelijk intens. Na een paar keer luisteren vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Dit is muziek recht uit het hart. Prachtplaat!

Het is weer oktober duss zet ik deze weer een keer op

Same here

Goed idee!
Ik ga hem zo ook weer eens beluisteren.

Ik was deze toevallig de laatste dagen weer vaak aan het luisteren.

Tijdens een wandeling met de hond op een van de eerste echt koude dagen van het jaar komt dit album bijzonder goed tot zijn recht Blijft een erg fijn album.