Keane - Hopes and Fears (2004)

Ze zijn beide even...ehh....goed.

Ben t voor t eerst sinds lange tijd weer eens aan het luisteren. Prachtig. Nieuwe favoriet: Your Eyes Open.

Inderdaad een lekker nummer, maar Sunshine vind ik toch het mooist vinden.

Sunshine is een beetje slepend, maar inderdaad erg mooi.

Een van de beste debuut albums ooit, pure klasse, heerlijke muziek: 5,0*

nou nee, ben ik het niet helemaal mee eens.

ik vind bijvoorbeeld het debuut van arctic monkeys beter. En beide bands zijn trouwens door de media helemaal "opgeblazen"
Je kon in de tijd 3FM niet aanzetten zonder dit te horen, of een cd winkel binnenlopen zonder dat de rekken vol lagen.

Vind dit een leuk album, luister hem altijd bij het slapen gaan...
4*

Super deze cd met veel verschillende muziek.
helemaal grijs draai ik het.

5 sterren

Moah helemaal grijs draai ik hem niet
toch wel een aardige cd met leuke nummers zoals Untitled 1, Sunshine, She has no time en Bedshaped
ik geef t 4*

Mede-user Ward stelde mij de vraag waarom ik deze zeikplaat 5 sterren geef.
Ik zal een poging wagen die vijf sterren te verklaren. Voor mijn werk zit ik regelmatig achter het stuur. Als liefhebber van een beetje stevige muziek zoek ik af en toe ook mijn momenten van bezinning, zonder al te diep in gedachten te verzinken. Als medeweggebruiker dien je toch alert te blijven, dus een cd van Coil (nogmaals bedankt VanDeGriend), Cave of Joy Division is voor mij dan niet altijd even handig. Ik verlies dan absoluut mijn concentratie, hetgeen tot levensbedreigende situaties zou kunnen leiden. Ik zoek mijn rustmomenten dan ook in cd´s a la Hopes and Fears. Relaxed, goeie stem, mooie nummers, die mij niet gaan vervelen. En anders hebben we Saybia of Kashmir in de buurt. Is de cd afgelopen, dan pakken we gewoon het wat stevigere werk op, daar verlang ik dan ook weer naar.
Vijf sterren dus: ik vind dit dus gewoon mooi, en het doet mijn verlangen naar geluid weer toenemen. Dubbel voordeel dus.

Keane... tja... ik denk dat ik bij deze band hetzelfde heb wat heel veel mensen hebben: een nummertje Keane klinkt best leuk, maar zo'n heel album is een moeilijk verteerbare eenheidsworst.

Het gebrek aan gitaar zorgt ervoor dat alles op dit album door een mangel gaat en de op zichzelf vrij sterke melodieën allemaal hetzelfde laat klinken. Slecht is het dan niet hoor, maar vervelend wel. Een nummer als Somewhere Only We Know of Bedshaped is op zichzelf prima aan te horen, maar dan is het ook wel weer genoeg.

Echt een recensie kun je dit niet noemen, maar zo eenvoudig ligt mijn mening over deze plaat nu eenmaal. 2.5* dus.

Gemiddeld 3,48* en nr°27 in de top 250, waar is de logica...

Keane is een band waar je van houdt of haat. Dat is wel gebleken na de recensies en dus ook het stemgemiddelde.

Dit album staat nog steeds - wel zeer wankelend - in mijn top 10. Dit jaar zal er hoogstwaarschijnlijk een album komen die "Hopes And Fears" eruit knalt, maar voorlopig is dat nog niet gebeurd.

Er zijn veel singles voort gekomen van dit album (ik geloof 5 stuks) en dat maakt dit album nogal commerciëel. Maar goed, wat goed is, is goed.

"Somewhere Only We Know" is misschien wel de grootste hit, maar zeker niet het beste nummer. Leuk om te horen bij een concert, maar je werd(/wordt) ermee doodgegooigd op de radio.

"We Might as Well Be Strangers" is - naar mijn inziens - het beste nummer van de plaat. Genieten bij die lange uithalen, etc.

"Everybody's Changing" wordt door velen niet bepaald gewaardeerd. Ik was gek van dit nummer, alleen heb ik wel, via de radiozenders - een overdosis gekregen aan dit nummer.

Er staan geen slechte nummers op dit album en "Hopes And Fears" wordt afgesloten met een uitschieter, namelijk "Bedshaped" , een subliem nummer en live het beste nummer (van dit album). Ik ben benieuwd hoe de liedjes van "Under The Iron Sea" zullen klinken, maar daar kom ik op 7 november wel achter.

De gitaren mis ik eigenlijk niet, terwijl ik toch een groot liefhebber ben van de gitaar. Er moet wel gezegd worden dat Keane een denkbeeldige gitaar schept met de synthesizer.

4,5 *

Wat een debuutalbum zeg...
alleen somewere only we know heb ik te vaak gehoord.
Bedshaped, sunshine, we might as well be strangers en de extra track on a day like today zijn steengoed

"Somewhere Only We Know" heb ik vaak gehoord, maar denk niet dat ik het ooit té vaak kan horen. De singles zijn hele sterke nummers, maar de andere nummers doen er totaal niet onder. "Bedshaped" en "We Might as Well Be Strangers" vind ik ook dan echt schitterende nummers. De hele CD komt zo oprecht en puur over.
Ja, Engeland mag trots op een band als deze zijn.
4.5 sterren, zeker op zijn plaats.

We might as well be strangers blijf ik een fantastisch nummer vinden. Zou het goed doen op mijn begrafenis alhoewel ik hoop dat dat nog lang zal duren.

Het is helemaal een begrafenis CD, maar wel een mooie.

Gisteren - 8/11/2006 - genoot ik samen met 8.000 anderen van een meer dan perfect concert van KEANE. Ik ben naar dat concert gestapt met het idee - leuk feestje - maar het werd zoveel meer.

Chaplin had er echt zin in. De band werd door het publiek gedragen en dat gaf hen vleugels. Chaplin "kan" wat er ook beweerd wordt WEL de hoge noten aan, 2 uur lang.
KEANE bewijst dat ze veel meer dan een SINGLE groepje zoals bijvoorbeeld COLDPLAY. Als ik de 2x2 albums naast mekaar leg ... En de beste nummers van COLDPLAY zijn dan nog meestal de extra songs op de maxi cd's ...

Nu laat ons een kat een kat noemen. Aan het einde van het concert voelde je dat het "op" was, wat ik bedoel is, als je set uit 20 nummers bestaat, en je bracht nog maar 2 cd's met 11-12 nummers uit, dan blijft er niet meer veel over, ook al is LONELY BOY op de Maxi CD van IS IT ANY WONDER een schitterend nummer dat niet op UNDER THE IRON SEA staat en tot mijn spijt ook niet live gebracht wordt ...

KEANE moet net zoals THE POLICE een GOEDE 3de (de Zenyata Mandatta CD) en 4de CD gaan maken om de komende jaren te overleven.

Als TOM zijn "verslavingen" in bedwang kan houden, dan zou dit een groepje kunnen zijn waar we in de toekomst nog véél plezier aan kunnen beleven.

20 jaar geleden was ik in VORST voor U2. Gisteren zag ik mijn "leeftijdsgenoten" van nu/toen deze groep omarmen. HOPES and Fears, en Under the Iron Sea zijn voor de generatie van vandaag 2 albums die ze voor de rest van hun leven met zich mee gaan dragen, zoals wij 20-25 jaar geleden onze groepen ontdekte. Er is AFTER ALL nog hoop voor de jeugd van tegenwoordig, en dat is maar goed ook.

Tom van der Heuvel
cloud 9

Ik vind het toch weer raar. Ik kan er echt niks aan doen. Maar deze band kan me live dus helemaal niet boeien. Echt helemaal niet. En als dit de nieuwe hope is.... dan fear ik het ergste.

Nee zoals ik al zeg, live vind ik het helemaal niks, maar zo konden de white stripes me dat jaar ook al niet boeien in de alpha tent. De één mist de bas de ander de drums. Zo'n dingen maken vaak (zeker niet altijd) een band "af"
Of je moet gewoon een geweldige one man show hebben.

Nee nog geen keane voor mij, maar wie weet ga ik het ooit nog eens wagen. Mag god me bijstaan die dag

Jij was er afgelopen Dinsdag zeker niet bij, want het was een zeer goed concert terwijl ik er ook vooraf een hard hoofd in had omdat ik dacht dat Keane geen echte livebandzou zijn maar ik werd positief verast, het was in een woord FANTASTISCH!!!!!!!!!!!!!!

ijzersterk debuutalbum van wat zoals het er nu naar uitziet een van de toonaangevende bands van de komende jaren gaat worden!...volgende keer dat ze in Ned spelen ga ik in de rij liggen voor kaarten!

Guuske heeft Keane waarschijnlijk live gezien op Lowlands. Dat concert schijnt volop tegengevallen te zijn, maar misschien had Tom Chaplin daar wel een lijntje gesnoven.

Vorige week dinsdag was Keane weergaloos.
Beter dan de vorige 2 x dat ik ze zag.

Vorig jaar op RockInPark was het heeeel matigjes. Nou, vooruit dan: slecht.

(maar ze zullen toen wel ruzie gehad hebben)

Ik heb ze op lowlands gezien een paar jaar geleden, maar ik ben met kippevel weggelopen vanwege zijn stem. Echt ongeloofelijk hoe hij je op de zenuwen kan werken. Aardige muziek, maar is dit niet weer één van die britpop bandjes in de rij van honderden?

Ik vind het een prima album. Erg orgineel zonder gitaar en hoe dat word vervangen door piano. Maar soms hoor ik wel een bas geluid. Voor mij een totaal nieuwe sound, deze band. Op album zijn ze prima, maar live kan het soms beter. Al zag ik een keer een concert waar ze erg goed speelden. Voor mij kunnen ze wel in het rijtje voor beste nieuwkomende bands.

naar mijn mening een prachtig album vooral bedshaped geeft me kippenvel. ook somewhere only we know is een echte klassieker. Ik denk toch wel een van de beste nieuwkomende bands. een van de weinige lichtpuntjes in de hitlijsten van tegenwoordig

Ja, een hoop mooie nummers, met voor mij als hoogtepunt 'This Is the Last Time'. Wat mensen echter zo mooi vinden aan 'Bedshaped' ontgaat me. Maar goed, leuk album dus. Hun tweede plaat, 'Under The Iron Sea' vind ik overigens mooier.

Nog maar een keer beluisteren, dan maar?

Dit nummer wordt hier samen met Somewhere Only We Know gekozen tot beste nummer(s) van dit album (zie onder statistieken)

Vond 'Bedshaped' eerst ook niet echt leuk, maar vond hem steeds beter nummer, en nu ik de clip erbij gezien heb vind ik het helemaal een prachtig nummer.