menu

Deep Purple - Fireball (1971)

mijn stem
3,80 (314)
314 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Harvest

  1. Fireball (3:27)
  2. No No No (6:56)
  3. Demon's Eye (5:23)
  4. Anyone's Daughter (4:45)
  5. The Mule (5:23)
  6. Fools (8:21)
  7. No One Came (6:28)
  8. Strange Kind of Woman [A-side Remix '96] * (4:08)
  9. I'm Alone (B-side) * (3:09)
  10. Freedom (Album Out-take) * (3:37)
  11. Slow Train (Album Out-take) * (5:38)
  12. Demon's Eye [Remix '96] * (6:12)
  13. The Noise Abatement Society Tapes * (4:18)
  14. Fireball [Take 1 Instrumental] * (4:10)
  15. Backwards Piano * (0:57)
  16. No One Came [Remix '96] * (6:23)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur: 40:43 (1:19:15)
zoeken in:
avatar van rudiger
[quote="Hans Brouwer"Nee Deep Purple had Ritchie Blackmore . Ik denk, beste EVANSHEWSON, dat we maar niet moeten gaan redetwisten welke gitarist beter is want dat wordt een oeverloze discussie .[/quote]


deze discussie hoeft helemaal niet lang te zijn , beste heren want het zijn allebei klasse gitaristen

avatar van glenn53
4,0
Ik vind ook de instrumentale versie van Fireball geweldig.

4,5
Page en Blackmore zijn erg moeilijk te vergelijken, nietwaar? Zelf vind ik Blackmore de betere solist, maar Page de betere begeleider. Niet dat Page een slechte of zelfs maar matige solist is, zeker niet.

Joy
het solospel van page hakkelt nogal eens, slordig ook, wil teveel noten in een paar tellen proppen, hard werken,maar das dan ook wel weer zijn stijl

4,5
Het album Fireball kende ik nog niet in zijn geheel. Ik begrijp zowel Gillan, die het een vooruitgang vond, als Blackmore, die ontevreden was. Ik vind het niet zo sterk als de voorganger, maar Blackmore is te streng. Toch is het een feit, dat de extra's het album opwaarderen.
No no no vind ik tamelijk saai; ik kende het al van Rockpalast. Er is nauwelijks verschil tussen couplet en refrein en dat maakt het eentonig. De vele herhalingen van het hoofdthema helpen ook niet.
Eerst wilde ik ook zoiets schrijven over No one came. Maar toen hoorde ik de remix en veranderde subiet van mening, in positieve zin. Eén keer luisteren is niet genoeg om uit te zoeken waar het precies aan ligt, dus dat houden jullie nog tegoed.
Ik begrijp, dat Anyone's Daughter nogal wat kritiek heeft gehad. Waarom? Mag een hardrockband geen country spelen? Blackmore speelt een prachtige riedel en Gillan zingt het geheel in stijl. Daar kunnen coryfeeën als Nash en Rogers nog wat van leren.
Het probleem met Fireball is vermoedelijk, dat het wat onevenwichtig is. Vier experimenten als 4, 5, 6 en 7 achter elkaar is een beetje veel van het goede. Nog even afwachten hoe de CD zich bij herhaald luisteren houdt.

4,5
M.i. is er maar een probleem met Fireball en dat is die verschrikkelijke gedateerde drumsolo van The Mule, maar desondanks vind ik dit het beste Purple-album. Het monotome van No, no, no vind ik juist de kracht van het nummer. Anyone's Daughter is hilarisch en No one came staat bol van de onderkoelde agressie zoals tegenwoordig alom aanwezig en eerlijk gezegd mij persoonlijk ook niet vreemd.
Ja, inderdaad kwam Blackmore hier wat minder tot z'n recht. Wat mij betreft, voor de verandering, geen probleem.

4,5
Eeeh, The Mule heeft op Made in Japan een drumsolo, niet op Fireball. De structuur is een tikje eigenaardig. Na het hoofdthema zingt Gillan zijn regels. Op 1.45 begint een tamelijk psychedelische solo van Lord. Na 2.45 begint Blackmore eigenlijk aan twee solo's. De eerste is kort en heftig, zo'n 10 seconden. De tweede is een spiegelbeeld van Lord's solo. Let ook er vooral ook op, dat Paice en Glover uitstekend tegenpartij leveren. Dan volgt een herhaling van het hoofdthema. De coda (uitleiding) tenslotte wordt weer geleid door Lord.
Al met al is The Mule een erg interessante compositie, waar ze op het podium nog veel meer van hadden kunnen maken.
Nog even vergeten: Blackmore's solo op Fools is een ingekorte versie van Mandrake Roots en Space Trucking. Ook dat vind ik een verbetering.
De tenen van mr. Brouwer zullen wel kromtrekken, maar ik heb aardig wat overbodig spul er af gehaald, oa de instrumentale versie van Fireball. Dat bevalt me zo goed, dat ik er een half puntje bij doe. Het gemiddelde is ook met één honderdste omhoog gegaan. Daarmee staat Fireball voor mij achter Machine Head en Made in Japan, maar op gelijke hoogte met In Rock.

avatar van Jupilerman
4,5
Al dat bonusmateriaal vind ik eigenlijk irritant.Moet echt alles dat ooit is opgenomen erop?Je kan het negeren,maar dat is minder comfortabel als het niet hebben

4,5
Daar heb je toch computer en brander voor? Ik vind de remixen van No one came en Demon's eye beter dan de originelen, dus heb ik die er af gegooid. Hetzelfde met de achterwaardse piano en de instrumentale Fireball. Blijft er toch een uur uitstekende muziek over!

4,5
Over het geheel gezien is dit toch nog steeds een van de topplaten die je als Deep Purple fan in je collectie moét hebben. Persoonlijk is het een sterk album, met uitschieters als Fireball, Demon's Eye, The Mule en het fantastische Fools. Minste song vind ik eigenlijk ook No No No, die me maar niet kan boeien.

Voor de bonusversie vind ik het wel waard om Strange Kind Of Woman en I'm Alone te vermelden. Vooral I'm Alone is een lekker uptempo nummer. Ik geef deze plaat 4,5 ster, omdat ik hem als Purple fan niet kan missen.

avatar van Bluebird
3,5
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Nee Deep Purple had Ritchie Blackmore . Ik denk, beste EVANSHEWSON, dat we maar niet moeten gaan redetwisten welke gitarist beter is want dat wordt een oeverloze discussie .


Objectief bekeken: Jimmy Page is zeker geen onverdienstelijk gitarist, maar had/heeft mijns inziens beslist niet de techniek en de gave om werkelijk hemelbestormend snelle en bovendien fantastisch geconstrueerde ellenlange solo's neer te zetten zoals Blackmore dat nog steeds kan. Zijn stijl is vooral blues en folk, maar heeft zich niet echt doorontwikkeld tot de duivelse snarenwizard met de lange adem die Blackmore wel is. Zelfs de solo in Stairway To Heaven die op zich heel beeldend is vind ik toch van een redelijk eenvoudige snit en kan niet in de schaduw staan van Child In Time. Affijn, mijn 2 centen.

Over Fireball: inderdaad een wisselvallig album met een experimenteel karakter. Daarom niet minder interessant. Maar het hoort zich eerder aan als een stapje terug dan vooruit zoals we op het ijzersterke Machine Head zullen horen. Leuk detail: De solo uit Fools is terug te vinden in Space Truckin' op Made In Japan. Ook hier op de remaster weer een single -Strange Kind Of Woman- die niet op het album stond.

4,5
Eens, Blackmore was de betere solist, overigens niet alleen wegens snelheid. Zie voor zijn briljante en ongeëvenaarde timing de solo's van Smoke on the Water en Black Night (24 Carat). Waar Blackmore echter vooral in uitblinkt is iets dat expressie heet. Vrijwel elke solo, supersnel of niet, is een kristalhelder muzikaal betoog met kop, staart en ook nog een heleboel ertussen. Met andere woorden, Blackmore heeft zijn virtuositeit in dienst van de muziek gesteld. Hij laat veel meer horen dan een knap kunstje, zoals vele andere gitaarhelden en bv ook Paganini.
Daarentegen is (was?) Blackmore een tamelijk pover begeleider. Daarom liet hij zich altijd door een toetsenist vergezellen.

avatar van Bluebird
3,5
Toch heeft hij in zijn begintijd jarenlang een begeleidende rol gespeeld in menig sixties groepje. Zijn spel daarin was trouwens weinig opvallend te noemen. Gaandeweg deden de invloeden van Hendrix en Clapton hun intrede en zo heeft Blackmore zijn stijl en ego ontwikkeld. Met een dermate gedrevenheid dat dit unieke talent een gevestigd begrip en een van de grondleggers van de hardrockscene is geworden. Een harde werker, zichzelf en niemand ontziend, met een groots oeuvre. Daarbij zijn de klassieke thema's en improvisaties in het genre een uniek kenmerk die zijn strakke gecontroleerde spel bij uitstek expressief maakt.

avatar van Hans Brouwer
5,0
M.Nieuweboer schreef:
Daarentegen is (was?) Blackmore een tamelijk pover begeleider. Daarom liet hij zich altijd door een toetsenist vergezellen.
Wat is dat nou weer voor rare praat . Blackmore is een fantstisch gitarist die als begeleider èn solist prima werk heeft verricht in DP . Ja en Jon Lord is natuurlijk een geweldige toetsenist, tevens componist . Beide heren verstaan dus wel degelijk hun vak en tilden elkaar naar een hoger niveau. Een band zonder toetsenist tot slot doet bij mij altijd een beetje karig aan. Het is als het ware pap zonder slagroom .

Het gitaarwerk van Blackmore en het toetsenspel van Lord maken van "Fireball (1971)" een fantastisch rockalbum .

4,5
Die rare praat is van Blackmore zelf. Lees maar eens wat interviews met hem op de Rainbow Fanclan Legacy site. Hij zegt een paar keer dat hij de akkoorden - essentieel voor begeleiding, nietwaar? - altijd aan de toetsenist overlaat.
Led Zeppelin en Queen hadden op het podium geen toetsenist nodig. Hoe zou dat toch kunnen?
Voor je me weer eenzijdig begrijpt en citeert herhaal ik maar eens dat Blackmore mijn favoriete gitaarsolist aller tijden is, boven Hendrix en Clapton.

avatar van Hans Brouwer
5,0
M.Nieuweboer schreef:
Voor je me weer eenzijdig begrijpt en citeert herhaal ik maar eens dat Blackmore mijn favoriete gitaarsolist aller tijden is.
Ik ben gerust gesteld .

miloz
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Ik ben gerust gesteld .


Die Hans Brouwer heeft het hier als diehard Deep Purple fan ook niet altijd even makkelijk. Maar wees dubbel gerust gesteld.....Ook ik vind Blackmore fantastisch!

avatar van ricardo
3,5
Nee miloz je kunt op deze site maar beter een ''doorsnee'' muziekliefhebber zijn ipv een ''echte'' fan ergens van zijn,dan ben je tenminste niet voor je hele leven veroordeeld om tot in den treure altijd maar dezelfde albums te gaan promoten en aan te gaan prijzen.Je kunt soms beter ook eens wat verder gaan kijken dan je neus lang is,want anders kun je immers veel moois missen,en dat zou eeuwig zonde zijn.En Frank Zappa is overigens de beste gitarist die ik tot nu toe gehoord heb.(Er zijn er veel goede,maar Zappa vind ik toch echt de beste).

avatar van Hans Brouwer
5,0
ricardo schreef:
Je kunt soms beter ook eens wat verder gaan kijken dan je neus lang is,want anders kun je immers veel moois missen,en dat zou eeuwig zonde zijn.
Ricardo, U weet inmiddels hopenlijk toch wel dat "mijn neus langer is" dan het kijken, luisteren naar Deep Purple albums . Dat ik door Miloz als een "DP die-hard-fan" wordt gekwalificeerd doet mij uiteraard heel veel deugd . Maar U heeft kunnen lezen dat ik mij her en der ook wel kritisch heb uitgelaten over de beste rockband allertijden .

Maar............. "Fireball (1971)" is en blijft een fantastisch rockalbum welke ik samen met "Deep Purple in Rock", "Machine Head", "Made in Japan","Burn" en "The House of Blue Light" tot het allerbeste van DP reken .

avatar van notsub
2,0
Na het enerverende openingsnummer heb ik het wel gehad. De rest staat vol met bleusy rock waar ik gewoon niet van hou.

Harald
Hans Brouwer schreef:
"Fireball (1971)" is en blijft een fantastisch rockalbum welke ik samen met "Deep Purple in Rock", "Machine Head", "Made in Japan","Burn" en "The House of Blue Light" tot het allerbeste van DP reken .

Bij House Of The Blues Light heb ik zo mijn twijvel, mischien een keer herbeluisteren, maar voor de rest heb je gelijk, dit zijn de absolut klassieke DP alben.

avatar van ricardo
3,5
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Ricardo, U weet inmiddels hopenlijk toch wel dat "mijn neus langer is" dan het kijken, luisteren naar Deep Purple albums . Dat ik door Miloz als een "DP die-hard-fan" wordt gekwalificeerd doet mij uiteraard heel veel deugd . Maar U heeft kunnen lezen dat ik mij her en der ook wel kritisch heb uitgelaten over de beste rockband allertijden .

Maar............. "Fireball (1971)" is en blijft een fantastisch rockalbum welke ik samen met "Deep Purple in Rock", "Machine Head", "Made in Japan","Burn" en "The House of Blue Light" tot het allerbeste van DP reken .
Maar ik vind dat een, door onze lieve heer geschapen en ''gedoopt'' als ''Hans Brouwer'', Manspersoon, Deep Purple wel erg vaak als terugkerend thema en vooral als rode draad ook bij andere albums van andere artiesten gebruikt.(beste drummer of beste gitarist of beste rockband)En daarmee lijkt het er soms op dat de albums waar je post niet echt belangrijk voor je zijn,en het met name altijd om Deep Purple moet gaan.Dus weledelgestrenge H.Brouwer,een beetje minder DP als rode draad,of thema zou m.i geen kwaad kunnen.Over dit album,hier staat dus het nummer Strange Kind Of Woman op,en dat nummer staat in veel betere uitvoering op Made In Japan vind ik,en dat geld ook voor The Mule,alleen vind ik The Mule op Made In Japan wel veel te lang duren,maar kwalitatief gezien is de live versie natuurlijk superieur aan de studio versie,verder natuurlijk het erg goede titelnummer en het nummer Demon's Eye,wat ook een van de bete DP nummers is m.i.Een album van constant niveau vind ik dit met niet echte uitschieters als op het album Machine Head of In Rock wel staan,maar 4* vind ik hem toch echt wel waard.

avatar van Hans Brouwer
5,0
ricardo schreef:
(quote)
Maar ik vind dat een, door onze lieve heer geschapen en ''gedoopt'' als ''Hans Brouwer'', Manspersoon, Deep Purple wel erg vaak als terugkerend thema en vooral als rode draad ook bij andere albums van andere artiesten gebruikt.
Is het dan ècht zo erg . Tja, waar het hart van vol is loopt de mond van over . Nu, ja, ik zal trachten om mijn enthousiasme voor de beste rockband allertijden enigszins te temperen .

avatar van ricardo
3,5
Niet nodig hoor Hans,want het zijn slechts MIJN bevindingen meer niet.(en wat ik her en der bij div.albums heb gelezen) .Gewoon je eigen ding blijven doen,en zeker niet minder enthousiast worden.Nee dat zou jammer zijn.

avatar van Rinus
4,0
Prima album van DP, na het succesvolle In Rock. Fireball is een prijsnummer (het middenstuk is jaren gebruikt door Studio Sport op TV als tune). maar ook Fools is een beauty. De remix heeft zijn meerwaarde door de bonus tracks en mooie remaster. Op vinyl en CD

Nicci
Rinus schreef:
Fireball is een prijsnummer (het middenstuk is jaren gebruikt door Studio Sport op TV als tune).


? ik neem aan dat je niet de openingstune bedoeld?

avatar van Bluebird
3,5
Rinus schreef:
Fireball is een prijsnummer (het middenstuk is jaren gebruikt door Studio Sport op TV als tune).


Klopt, dat herinner ik me ook nog heel goed. Die scheurende Hammond break van Lord. Maar volgens mij begon daar in die tijd het programma Wereld Op Wielen met Fred van der Vlugt mee.

4,5
ricardo schreef:
Deep Purple wel erg vaak als terugkerend thema en vooral als rode draad ook bij andere albums van andere artiesten gebruikt.(beste drummer of beste gitarist of beste rockband)

Ik ben bang dat ik van dit goede voorbeeld heb geleerd door te pas en te onpas een zeker album van Uriah Heep te promoten....

ricardo schreef:
Over dit album,hier staat dus het nummer Strange Kind Of Woman op,en dat nummer staat in veel betere uitvoering op Made In Japan vind ik

Eens, de single SKoW is een beetje een herhaling van Black Night.

ricardo schreef:
en dat geld ook voor The Mule,alleen vind ik The Mule op Made In Japan wel veel te lang duren,maar kwalitatief gezien is de live versie natuurlijk superieur aan de studio versie

Oneens. In het instrumentale tussenstuk (de studioversie) leveren Paice en Glover fascinerend werk. Wat ik van de drumsolo vind zal ik even niet herhalen, want dan wordt mr. Brouwer weer boos.

ricardo schreef:
verder natuurlijk het erg goede titelnummer en het nummer Demon's Eye,wat ook een van de bete DP nummers is m.i.Een album van constant niveau vind ik dit met niet echte uitschieters als op het album Machine Head of In Rock wel staan,maar 4* vind ik hem toch echt wel waard.

Ik vind Demon's Eye een tikje langdradig. Lord's introductie van twee noten wordt te vaak herhaald en de melodie van de coupletten is niet heel interessant. Niet dat het een slecht nummer is, maar mijn voorkeur gaat zeker uit naar The Mule en Fools.

avatar van Hans Brouwer
5,0
M.Nieuweboer schreef:
Wat ik van de drumsolo vind zal ik even niet herhalen, want dan wordt mr. Brouwer weer boos.
Welnee. Ik leef nog helemaal met de Kerst gedachte. "Vrede op Aarde", "In de mensen een welbehagen" enz. enz. Dus ik heb op dit moment helemaal geen behoefte om boos te worden . Persoonlijk spreekt de uitvoering van "The Mule" op dit album "Fireball (1971)" mij het meest aan .

avatar van ricardo
3,5
''The Mule'' is op dit album''Fireball (1971)'' allemaal wat subtieler gespeeld dan op ''Made in Japan (1972)'' volgens mij, en hier zit ook geen solo in en op het album ''Made in Japan (1972)'' wel,ik vind ''The Mule'' wat ''ruiger'' en ongepolijster klinken op ''Made in Japan (1972)''.Misschien is de studio versie wel ''beter'' hoor,maar dat zal een ''echte'' Deep Purple'' kenner/fan als jij beter weten dan mij Hans ,maar live heeft nou eenmaal mijn voorkeur. Met de meest vriendelijke luistergroeten.....Ricardo.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:45 uur

geplaatst: vandaag om 04:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.