menu

Deep Purple - Fireball (1971)

mijn stem
3,80 (314)
314 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Harvest

  1. Fireball (3:27)
  2. No No No (6:56)
  3. Demon's Eye (5:23)
  4. Anyone's Daughter (4:45)
  5. The Mule (5:23)
  6. Fools (8:21)
  7. No One Came (6:28)
  8. Strange Kind of Woman [A-side Remix '96] * (4:08)
  9. I'm Alone (B-side) * (3:09)
  10. Freedom (Album Out-take) * (3:37)
  11. Slow Train (Album Out-take) * (5:38)
  12. Demon's Eye [Remix '96] * (6:12)
  13. The Noise Abatement Society Tapes * (4:18)
  14. Fireball [Take 1 Instrumental] * (4:10)
  15. Backwards Piano * (0:57)
  16. No One Came [Remix '96] * (6:23)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur: 40:43 (1:19:15)
zoeken in:
avatar van Gert P
3,5
De lange uitvoering van Fireball staat hier niet bij op maar wel weer bij in Rock als extra's.
Maakt me niet uit want heb ze allebei.
Heb liever de extra's op een aparte cd zoals Marillion ook doet.

avatar van Bluebird
3,5
Zozo....... Vind je dat niet wat harde muziek voor ons senioren Gert?

avatar van Gert P
3,5
Vind dit wel meevallen hoor, van de week een stapel opgehaald bij iemand die alles wegdeed maar daar zaten wel bij van ppppppppfffffffffffff. Dit is soms hard maar daar zit ook verschil in.

Veel sympho groepen hebben echte harde ruige solo's en metallica vind ik niet ruig maar hard en Deep purple was toen hard maar deze plaat toch niet?.
In rock is een stuk harder en ruiger.
Maar als ik dan machine head in 5.1 hoor op mn sacd is het toch grandioos hoor.
Vind alleen sommige bonussen overdreven en zonde want moet je weer skippen.
En jij bent nog jonger dan ik! denk ik.

avatar van Brutus
5,0
Ook dit album staat als een klok.

Ik vind, dat je eerst naar Anyone's daugter een aantal malen moeten luisteren en dan dit nummer gaat waarderen.

Fools vind ik tot op heden, het beste Deep Purple Nummer

avatar van De buurman
4,0
Ik heb Fireball altijd een leuk en avontuurlijk album gevonden. Deep Purple klinkt hier wat losser en relaxter (titelsong uitgezonderd!) dan op In Rock. Er zit wat meer humor in. Minder "hits" wellicht, maar meer variatie. Staat wat mij betreft op gelijke hoogte met In Rock en Machine Head.

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Ik realiseerde me na het zien van de docu over Machine Head dat ik hier nog geen berichtje had geplaatst.

Beslist geen slecht album, maar deze komt niet in de buurt bij In Rock. Ik hoor hier een professionele, goede band, maar Deep Purple klinkt hier minder geïnspireerd dan op de voorganger of de opvolger.

Soms iets experimenteler, en wat minder hard, maar deze kleine koerswijziging pakt niet helemaal perfect uit.

4,5
Ze hebben een verkeerde keus gedaan. Vervang No no no door Strange kind of Woman plus I'm Alone en je hebt een dijk van een plaat, net zo goed als In Rock en Machine Head. OK, een tikkie minder dan de eerste wegens het onovertrefbare Child in Time. Maar wel meer divers. Laat ik ze eens afgaan.

Fireball is topklasse - sneller dan alles van In Rock, toch melodieus, met een geweldige baslijn in het refrein, een unieke korte gitaarsolo en uiterst sfeervol orgelspel. Dit is speedmetal avant la lettre en stukken beter dan het overgrote deel der navolgers uit de jaren 80. Let ook op de dubbele basdrum. Motorhead was níet de eerste.
Strange kind of Woman is een voortreffelijke bluesrocker, met veel verve gespeeld. Hier overtreft DP met gemak tijdgenoten als The Free en Alvin Lee. Fraaie herkenbare riff plus een melodie die onmiddellijk in het geheugen blijft plakken.
I'm Alone laat horen dat de band niet altijd riffs nodig had. Blackmore en Lord compenseren met uitstekend ritmisch spel terwijl Gillan overtuigt als vrijwel altijd in deze periode en met veel expressie zingt. Het is overbodig te wijzen op de fraaie gitaarsolo's.
Demon's Eye verwijst de hele catalogus van John Fogerty naar de prullenbak. Dit is alweer een blues, maar van een duisternis en donkerte die de kampioen van de Mississippidelta uit Californië nooit heeft kunnen bereiken.
Anyone's Daughter is country en alweer bereikt de band de top. Lord's pianospel in de inleiding gecombineerd met Blackmore's fijnzinnige lijnen zijn uniek in dit genre. Gillan's halfpratende zang (parlando is de officiële term) levert een zeldzaam pareltje.
The Mule is licht psychedelisch en stelt bv. Jefferson Airplane in de schaduw. De riff is minstens zo goed als welke riff dan ook van welke psychedelische rockgroep dan ook. Lord zorgt voor een licht dreigend sfeertje, Blackmore speelt een furieuze solo en in de coda geven Glover en Paice hun interpretatie van de apocalyps.
Sommigen menen dat het intro van Fools te lang is. Ik meen van niet. Hier is het de juiste plaats om te wijzen op de kwaliteiten van Paice. Zo langzamerhand acht ik hem hoger dan Bonham en Powell. Paice kan net zo krachtig drummen, maar daarnaast ook veel subtieler. De wijze waarop hij onder het gedreutel van Lord en Blackmore - dát kan ik niet ontkennen - het ene fijne patroon na het andere neerlegt - gewoon, omdat het kan en dit er de gelegenheid voor is - is niet minder dan geniaal. Kwestie van concentreren op het juiste instrument; Lord en Blackmore begeleiden Paice, niet andersom. Het nummer zelf heeft twee geweldige riffs en ik schreef al dat de typische solo van Blackmore hier uitstekend werkt.
No one came is wat simpel van opzet, maar laat deze keer Gillan schijnen. Die geeft er een funky tintje aan. De coda is eveneens opmerkelijk. Zoiets - variaties over de riff - deed de band niet zo vaak.

Goed, wie van Deep Purple alleen recht toe recht aan hardrock verwacht zal deze plaat onderwaarderen. Ik ken dit album pas een jaar of vijf en ben er binnen de kortste keren sterk aan gehecht geraakt. Ik laat het graag aan mensen horen (meest Amerikanen) die denken dat DP slechts Smoke on the Water en Woman from Tokyo is. Ze herkennen de band niet.

Een ster aftrek voor No no no en een halve ster erbij voor verschillende bonustracks. Want ook Freedom en Slow Train zijn eersteklasmateriaal en de Society Tapes laten me verlangen naar DP's interpretatie van Rossini's muziek, vooral met die idiote toonsoortwisselingen.

avatar van De buurman
4,0
M.Nieuweboer schreef:
Fireball is topklasse - sneller dan alles van In Rock, toch melodieus, met een geweldige baslijn in het refrein, een unieke korte gitaarsolo en uiterst sfeervol orgelspel.


Die gitaarsolo waar je op doelt, is een bassolo.

Verder kan ik niet begrijpen wat je tegen No No No hebt. Vaak juist het enige nummer dat ik van Fireball hoef te horen. Als je het dan toch over goeie gitaarsolo's hebt...

avatar van glenn53
4,0
Bewijs is hier: YouTube - ‪Deep Purple - Fireball (Music Video)‬‏ Van de bassolo dan op ongeveer 1.45

En inderdaad die solo van No No No is om te smullen met die ondersteuning van Jon Lord, geweldig

avatar van Hans Brouwer
5,0
M.Nieuweboer schreef:
Een ster aftrek voor "No No No"......
Waarom Als ik er dan toch een ster vanaf zou moeten halen, wat ik natuurlijk niet doe , zou dat zijn voor "Anyone's Daughter".

avatar van ricardo
3,5
Ik heb deze plaat gisteren nog even beluisterd, ik heb de remaster maar vind het geluid toch behoorlijk gruizig klinken. Maar dat doet niets af aan de nummers die natuurlijk gewoon goed zijn verder. Lastig om te zeggen of deze minder, beter of even goed is dan Machinehead en In Rock. Ik vind er niet erg veel verschil in zitten. No No No vind ik best een goed nummer, en te goed om een volledig punt er voor af te gaan halen. De onderlinge nummers zijn wat mij betreft aan elkaar gewaagd zonder minder nummer.

Ik had een tijdje Deep Purple niet meer gedraaid, maar vind het niet tijdloos en echt gedateerd klinken, maar dat komt denk ik vooral door dat Hammond Orgel, dat was destijds echt de trend toen natuurlijk.

Aardig om af en toe nog eens te horen, maar Led Zeppelin heeft beslist mijn voorkeur. Toen ik een jaar of 6 terug van beide bands een volledig studio album hoorde was het nog andersom, maar vind Led Zeppelin aangenamer en vooral meer variatie bezetten om vaker te beluisteren.

Nietemin toch een ruime voldoende voor deze mooie niet tijdloze plaat.

3*

4,5
M.Nieuweboer schreef:
Een ster aftrek voor "No No No"......

Hans Brouwer schreef:
Waarom Als ik er dan toch een ster vanaf zou moeten halen, wat ik natuurlijk niet doe , zou dat zijn voor "Anyone's Daughter".

Couplet en refrein lijken veel te veel op elkaar met een oersaaie melodie. De riff is op zijn best vergetenswaardig. Beide solo's zijn niets bijzonders.

Een punt aftrek voor Anyone's Daughter? Ben je belatafeld? Het beste countryliedje dat ooit is opgenomen! De enige keer dat Blackmore laat horen ook in dit genre tot de absolute top te behoren! En vergeet de smaakvolle piano van Lord niet. Paice raakt ze precies waar ze geraakt moeten worden en Gillan's half praten, half zingen is ook al uniek.
Deep Purple krijgt altijd het verwijt zulke eenzijdige muziek te maken. Nou, in de klassieke periode is Fireball de meest afwisseldende plaat: speedmetal (bestond in 1971 nog niet, dus een primeur), swampy bluesrock (veegt de vloer aan met John Fogerty), country, psychedelia (let op het apocalyptische slot, met dank aan Glover en Paice) en tenslotte twee nummers die nauwelijks in een hokje passen.
Anyone's Daughter is eerder reden om er een punt bij te plakken.

avatar van De buurman
4,0
@ M.Nieuweboer:

Vindt je ook niet dat Deep Purple met het hypnotiserende intro van Demon's Eye tevens de electropop heeft uitgevonden? Een unieke primeur!

En je vergeet te vermelden dat Jon Lord de allerbeste speedmetalorganist aller tijden is.

Persoonlijk vind ik dan weer dat juist met No No No, alleen al door dat intro, de volledige negende symfonie van Beethoven naar de prullenbak wordt gedirigeerd.

Bovendien bombardeert Gillan iedere percussionist die ooit bestaan heeft en ooit nog zal bestaan tot hopeloze prutser, vanwege zijn virtuoze tamboerijnspel in het speedmetalnummer Fireball.

avatar van Casino Boogie
4,0
Ik vind dit album na in Rock de beste van de MKII bezetting. het is wat minder hard als zn voorganger, zit wat meer variatie in, maar het klinkt allemaal even lekker. Fools en No One Came vind ik de absolute toppers van dit album. De toegevoegde bonustracks mogen er ook zijn.

4,5
De buurman schreef:
Vindt je ook niet dat Deep Purple met het hypnotiserende intro van Demon's Eye tevens de electropop heeft uitgevonden? Een unieke primeur!

Daar heb ik nou eerlijk nog nooit over nagedacht. Dat komt omdat electropop aan mij niet besteed is. Demon's Eye uiteraard wel.
Inderdaad zijn de bonustracks fantastisch; om deze geef ik Fireball dezelfde waardering als In Rock. De rest van mijn leven zal ik mij verbijten dat de heren nooit Rossini's Ouverture verder hebben uitgewerkt. Deep Purple heeft een gouden kans laten lopen om ELP, Yes en Genesis eens en voor al van de sokken te blazen.

avatar van De buurman
4,0
M.Nieuweboer schreef:
Deep Purple heeft een gouden kans laten lopen om ELP, Yes en Genesis eens en voor al van de sokken te blazen.


Moet dat dan? En hoe dan? Kunnen ze harder of zo?

avatar van lebowski
3,5
De buurman schreef:
@ M.Nieuweboer:

Vindt je ook niet dat Deep Purple met het hypnotiserende intro van Demon's Eye tevens de electropop heeft uitgevonden? Een unieke primeur!

En je vergeet te vermelden dat Jon Lord de allerbeste speedmetalorganist aller tijden is.

Persoonlijk vind ik dan weer dat juist met No No No, alleen al door dat intro, de volledige negende symfonie van Beethoven naar de prullenbak wordt gedirigeerd.

Bovendien bombardeert Gillan iedere percussionist die ooit bestaan heeft en ooit nog zal bestaan tot hopeloze prutser, vanwege zijn virtuoze tamboerijnspel in het speedmetalnummer Fireball.



4,5
M.Nieuweboer schreef:
Deep Purple heeft een gouden kans laten lopen om ELP, Yes en Genesis eens en voor al van de sokken te blazen.


De buurman schreef:
Moet dat dan?

Nee, maar het was wel leuk geweest.

De buurman schreef:
En hoe dan?

Door de Ouverture Barbier van Sevilla tot een volwaardig nummer uit te werken.

De buurman schreef:
Kunnen ze harder of zo?

Ja, en beter.

avatar van De buurman
4,0
Ja dat is inderdaad een gemiste kans zeg.

avatar van viking1
4,0
Goed deep purple album lekker bluesy /rock sound.
Naar perfect strangers,machine head mijn nummer 3 voor in rock come on taste the band.
Veel bonus tracks en mooi de luxe hoes.
Zeer sterk album.eenig min puntje het wat doffe geluid,maar verder top.

sugartummy
anyone's daughter is slap, een genre dat purple duidelijk niet beheerst, voor de rest staan er degelijke (no one came) tot bijzondere goede (fools) nummers op. blackmore is één van mijn favourite gitaristen (na cooder, hendrix en page), maar purple fans, bonham is echt de betere drummer (kijk alle lijstjes er maar op na).

avatar van De buurman
4,0
Ian Paice en John Bonham zijn totaal verschillende drummers. Verschillende benadering van het instrument en zeer verschillende sound. Ik zou niet weten waarom men Bonham als de betere zou moeten beschouwen. Te gekke drummer hoor maar Paicey bewonder ik een stuk meer.

4,5
sugartummy schreef:
(kijk alle lijstjes er maar op na).

Dat is dan jammer voor alle lijstjes.
Bonham - die ik eveneens hogelijk kan waarderen - heeft nooit de subtiliteit van Paice gehad.

avatar van AstroRocker
4,0
Geweldig album van Deep Purple. Er staan weer een flink aantal parels op. Het snelle Fireball en No No No. Maar de toppertjes zitten aan het einde: Fools met dat aparte geweldige gitaar geluid van Blackmore in combinatie met de drums. Klinkt heel mystiek en daar hou ik wel van.
No One Came is van hetzelfde laken en pak: ook hier weer die aparte sfeer, ditmaal vooral door het bas en keyboard werk. Demon's eye en The Mule vind ik weer wat minder. Ik geef 4 sterren.

avatar van Tupelo
4,5
Lang niet gehoord, en in mijn geheugen minder dan In Rock en Machine Head. Maar daar moet ik op terug komen. Het is een geweldige plaat - doet niet onder voor die twee - iets minder strak, maar dat maakt het ook wel weer zo aangenaam. Anyone's daughter vond ik vroeger misschien wat minder, maar nu juist heel leuk. Zo ook Fools en The Mule.

De CD uitgave met de vele bonustracks is heel fijn om te hebben,

avatar van Supersid
4,0
Demon's Eye verwijst de hele catalogus van John Fogerty naar de prullenbak.


Laten we toch niet overdrijven...

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
Eén ding is duidelijk: als het Purple's bedoeling was om absoluut géén In rock part 2 te maken, dan zijn ze in die opzet ondubbelzinnig goed geslaagd, want hoewel de drive even sterk is en de sound vaak aan de klassieke voorganger doet herinneren is dit verder een even afwijkend als uniek album. Ik weet niet of je het echt experimenteel mag noemen, want verschillende nummers (met name die op "kant 1") hebben een redelijk conventionele blues-rock-structuur, maar de arrangementen, de ritmes, de teksten en de algehele feel maken hier toch een zeer eigenzinnige plaat van. Misschien mag je het de fans van 1971 niet kwalijk nemen dat ze niet goed wisten wat ze hiermee moesten (er waren toen misschien nog niet zó veel bands die er op gericht waren om geen enkel album op z'n voorganger te laten lijken), maar vier decennia later vind ik dit toch nog steeds een ontzettend leuke en scherpe plaat, met als hoogtepunten voor mij die briljante sneeuwschuiver als opening en het grootse Fools met dat mooie Pink-Floyd-anno-Careful-with-that-axe-Eugene-sfeertje. En ook al vertelt het boekje van de geremasterde uitgave tot in details op welke manier en uit welke noodzaak het backwards piano-einde van No one came tot stand is gekomen, het blijft toch een perfect, sfeervol en zelfs licht spooky outro.
        De eerste vier bonustracks vullen de plaat overigens mooi aan, vooral het ijzersterke Strange kind of woman (die overgang naar de brug in ¾ is nog altijd prachtig – maar wie kwam er toch ooit aanzetten met die bizarre vondst van "I won my woman just before she died"?) en het ritmisch lekker aparte Slow train.
        Kent iemand dit verschijnsel? Op één bepaald plekje in je hersens bevinden zich diverse muziekfragmenten die je heel bekend voorkomen maar waarvan je nooit hebt geweten bij welk nummer of welke band ze behoren, en op een heel ander plekje in diezelfde hersens bevindt zich een aantal titels van beroemde nummers waar je op de een of andere manier nog nooit aan bent toegekomen om ze te beluisteren. En er is maar één ding mooier dan wanneer je ergens een nummer hoort en je plotseling beseft dat je nu één van die onbekende muziekfragmenten opeens geïdentificeerd hebt – en dat is wanneer zo'n fragment ook nog eens bij zo'n beroemde maar nooit beluisterde titel blijkt te horen. In mijn geval ging het dus om de regel "Oh my love it's a long way…" op de éne breinplank en de titel Fireball op de andere, en toen zette ik bij een vriend eens een plaat op… AHHHHH!
 

avatar van musician
4,5
Ik kan mij alleen maar aansluiten bij BoyOnHeavenHill.

Hier speelt een hele goede Deep Purple maar wel heel anders dan op In Rock. Ook Smoke on the Water en Woman from Tokyo, voor wie daar naar zoekt, zul je hier nog niet vinden.

Ik vind het in totaliteit lichtjes beter dan In Rock. Het is jammer dat Strange kind of woman officieel geen deel uitmaakte van het oorspronkelijke album. Ik zou het inruilen voor het erg flauwe Anyone's daughter, voor mij verreweg het minst geslaagde nummer van Fireball. Fools de topper.

avatar van ricardo
3,5
Blijft een lekker album dit.

Deep purple vind ik eigenlijk wel de ultieme hardrock band van begin jaren 70.

Eigenlijk is het met in rock en deze wel zo ongeveer begonnen.

Led zeppelin vind ik eigenlijk totaal anders, meer gevarieerd, en niet zo zeer een ultieme hardrockband uit begin 70.

Led zeppelin is gewoon meer dan dat.

Eigenlijk vind ik deep purple wel een beetje de stevigere variant van de stones, klinkt misschien krom maar zo voelt het wel een beetje.

avatar van spinout
4,0
Deep Purple ging pas hard rock spelen, nadat Blackmore de debuutplaat van Zeppelin gehoord had. Ook Sabbath ging pas hard rock spelen, nadat Iommi de debuutplaat van Zeppelin gehoord had. Ik quote Iommi:"Dat kan harder."

Gast
geplaatst: vandaag om 05:55 uur

geplaatst: vandaag om 05:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.