Bruce Springsteen - Born in the U.S.A. (1984)

Over smaak valt dus toch te twisten....

Twisting by the pool ja.. nog zo'n draakje uit dat genre

Nee niet perse een goed nummer. Maar het past dan weer wel prima in de flow van het album op de één of andere manier voor mij. En de openingsriff blijf ik toch ook wel gaaf vinden. Denk dat het bij mij meer een gevalletje 'teveel gehoord' is.

Ben benieuwd waar je dat vandaan haalt dan. Want die nummers speelt hij met grote regelmaat nog altijd live. Zeker No surrender en Bobby Jean. Als hij die nummers echt als 'minder' zou bestempelen dan deed hij dat niet. Zo eigenwijs is ie wel gok ik.

Die vind ik dan weer redelijk fraai. Drumwerk geniet ik altijd met volle teugels van.

Nu ga je echt te ver. Walk of Life is praktisch een mensenrechtenschending.

Hoi Vielip, teveel in de modus van scoren beland is mijn eigen interpretatie (staat er inderdaad wat ongelukkig misschien), maar feit is wel dat hij zelf het liefst terug luistert, het meest tevreden is over het veel meer 'kale' Nebraska. Dat heeft Bruce Springsteen zelf in diverse interviews geventileerd en ja tussen dit album en Nebraska zit toch echt een flink andere aanpak.

Vermoed dat veel nummers van dit album in een stadion, kolossaal iets beter gedijen dan de songs van . Nebraska.

Ik vind hier geen enkele zwakke song op staan (Darlington County vind ik wel de minste). Zoals ik eerder zei werd dit album uitgemolken door platenmaatschappij Columbia waar Bruce niet erg tevreden mee was. De songs blijven nog steeds relevant en hebben niets van hun kracht verloren en blijft Bruce regelmatig spelen tijdens zijn concerten.

Met de LP begon mijn Bruce-Springsteen-reis. Met zes Top 40-singles van hetzelfde album was Bruce Springsteen in 1985-1986 niet van de radio te slaan. De videoclip van 'Dancing In The Dark' voedde bovendien mijn fantasie en vulde mijn dromen. Hoe geweldig zou het zijn om zo'n concert in het echt te mogen meemaken?! Hoe geweldig zou het zijn om - net als het meisje in de videoclip - het podium te worden opgetrokken?! En hoe geweldig zou het zijn wanneer ooit zo'n mooi meisje mij leuk zou vinden!

Maar helaas, net als Sinterklaas bleek ook de videoclip van 'Dancing In The Dark' bedrog. Het meisje in de videoclip was Courteney Cox en zij heeft vooraf auditie gedaan. Van een spontane ontmoeting tijdens een concert van Bruce Springsteen was dus geen sprake. Het dansen en giechelen bleek acteerwerk. En welk meisje zat er nou op mij te wachten?

De LP heb ik lang niet gedraaid, wellicht omdat de meeste nummers in de loop van de jaren op de radio langs zijn blijven komen. Niettemin blijft het een heerlijke plaat met lekkere nummers en prima teksten. Naast de 6 singles, vind ik vooral 'Bobby Jean' en 'Downbound Train' erg sterk. Het gehaaste 'Working On The Highway' en (vooral) 'I'm Going Down' spreken mij minder aan. Bij laatst genoemd nummer komt de titel zo vaak voorbij, dat ik er op een gegeven moment klaar mee ben. Geen 5 sterren dus, maar 4,5.