Bruce Springsteen - Born in the U.S.A. (1984)

Born In The USA is wel een goed album, maar persoonlijk vind ik het niet zijn beste. Het is zijn best bekende album, en daardoor wat te commercieel. Veel mensen kennen Bruce Springsteen alleen maar van de hits van dit album, zoals Born In The USA en Dancing In The Dark. Terwijl hij zoveel betere nummers heeft gemaakt

4,0 is het zeker waard

Nou veel beter dan Dancing In The Dark?

Een aantal nummers wel misschien, maar dit is toch wis en waarachtig één van zijn beste nummers, althans naar mijn smaak dan.

Met afstand zelfs één van zijn slechtste nummers en bovendien 'nog even snel' op de plaat toegevoegd omdat er nog geen hit op stond. Veel te poppy wat mij betreft.

OK dat is jouw mening. Respect!
Dit blijft wat mij betreft toch echt zijn beste album, waarbij aangetekend dat ik zijn eerdere werk van voor The River nog niet heb beluisterd, maar daar zal snel verandering in komen.

Rennen dan! Begin dan maar eens met Born to Run en daarna de mooiste plaat aller tijden: Nebraska.

De doorbraak bij het brede publiek.
Gladde rock, moet ook zeggen dat ik het toen geweldig vond.
Er staan wat klassiekers, maar kan niet tippen aan the river.
3,5

mijn eerste ontmoeting met rockmuziek kortom jeugdsentiment ik was toen 8 of zo

Een supertoegankelijk album dit, maar zit wel veel power in (hoewel dát gebruikelijk was bij Bruce). Born in the USA vanaf het begin een klassenummer gevonden. Toch toen ik nader beluisteren ging waar hij over zong kreeg het nummer een heel andere beleving bij mij, een heel andere betekenins. Die opgewekte melodie werd melancholiek, zijn wijze van zingen transcendeerde in betekenis van krachtige vreugde naar hartverscheurende onmacht. Eerst brulde ik het nummer keihard mee, nu word ik er stil van. Machtige song die vaak zelfs contrastaal verkeerd begrepen wordt.
Dancing in the dark vind ik gewoon een lekker nummer, niets byzonders maar lekker luchtig. Een andere favoriet is mij No Surrender.......wat een dynamiek zit daarin.
Een album die met recht immens succesvol was doch anderzijds ten spijt kan worden genoemd. Door overpopulariteit kan muziek veel inboeten aan waarde. Desniettemin een zeer lekker album.

same here.

op de bonte avond van groep 8 born in the usa gedaan. ik was max!
geweldig

Vergeet ik toch helemaal No Surrender te vermelden.
Prachtig nummer, dito tekst. Darlington County is ook een lekker nummer. Vooral live.

Mijn oude favorieten van 20 jaar geleden vind ik nu de mindere nummers van dit album.
Born in the USA bijvoorbeeld. Wat hier al eerdergeschreven is, is dat de akoetistische versie van dit nummer op de verzamelbox Tracks wel een topliedje is!

Iedere keer weer kippevel bij Downbound Train

Ist wat? De brave huisvader die graag een rockster zou willen zijn,maar er m.i niet echt in geslaagd is.Sommige nummers zijn dan nog wel aardig zoals b.v het titelnummer, of het nummer Dancing in the Dark, maar over het algemeen genomen vind ik het toch maar doorsnee en weinig pakkend(voor mij dan,de nummers blijven niet echt in je hoofd hangen)Nee ik vind het eigenlijk maar gemaakt en een beetje nep eigenlijk,ik kan er niet echt warm voor lopen.Vind het eigenlijk een beetje de Amerikaanse Rob de Nijs(qua imago dan),wil een beetje ruw/ruig zijn maar is het beslist niet,een spijkerbroek aan met gaten(die zijn zo te koop), maar zonder vlekken erin,en een standaard harley in bezit hebben die voor het onderhoud naar de dealer gaat.

Ik word altijd moe van dit soort 'meningen'. Volstrekt ongefundeerd en overduidelijk zonder enige kennis van achtergrond en verleden van deze beste man. Goed, ik mag dan niet geheel onbevooroordeeld meer zijn maar als je alleen even de moeite neemt om bijvoorbeeld de documentaire Wings for Wheels te zien dan zul je zien dat je er volstrekt naast zit. Toegegeven, ik vind Born in the USA ook niet zijn sterkste album (meer!) maar de nummers staan als een huis. Je hoort dat vooral in ingetogen, akoestische versies met één uitzondering: het veel te poppy en op het laatste moment toegevoegde Dancing in the Dark. Stel je eens open, luister meer van Bruce (bij voorkeur Nebraska en Born to Run), bekijk eens wat live- en documentaire materiaal en - beter nog - lees eens een boek over hem (bijvoorbeeld 'On Tour', een niet al te lang geleden verschenen, met prachtige foto's vormgegeven verhaal van Bruce live, vanaf de very, very early years (The Cardinals, Doctor Zoom & The Sonic Boom, Bruce Springsteen Band) en dan krijg je een indruk van waar Springsteen gekomen is, wat zijn 'drive' is en wat zijn muziek betekent voor velen.

Klopt ook wel,ik ben inderdaad geen Bruce Springsteen adept.Ik heb hierboven ook gepost dat ik sommige nummers nog wel aardig vind,(jammer dat je maar een gedeelte van mijn text hebt gequote,daardoor kunnen sommige discussies nog wel eens uit hun context gerukt worden),maar ik ken het hele oevre van Springsteen natuurlijk niet.Ik ga puur af op het imago van de man,wat ik er van weet dan,misschien ook niet goed en te kortzichtig wat springsteen betreft dan,Maar waar het natuurlijk om gaat hier,de muziek dus, ik ken i.d niet veel van de man,maar wat ik ken vind ik nou niet echt indrukwekkend.Weet jij misschien wel nummers die mij zouden kunnen pakken?

Probeer eens Thunder Road, Backstreets, Jungleland, en eigenlijk zou je eens de hele livebox 1975-1985 moeten beluisteren. Tegenwoordig voor bijzonder weinig geld te koop maar in mijn ogen een absolute must voor ieders platencollectie.

Littlebox, ik kan het niet anders dan helemaal met je eens zijn.

Maar ja, dat zal je niet verbazen.......

dit album is prachtig. ik heb een hele kast vol met platen en cd's, en dit is mijn meest gespeelde album. vooral i'm on fire is zeer goed. er is eigenlijk geen nummer op het album die ik niet graag hoor.

Ja, ArthurDZ, ik ben een groot Springsteen fanaat, dit is beslist zijn grote commerciële doorbraak, en natuurlijk is dit geen slechte plaat, anders zouden er geen paar miljoen van verkocht geweest zijn, maar... ik vind dit lang zijn beste niet. Soms iets té commercieel of te gladjes geproduced, zeg maar.

Doe mij toch liever The River, Born To Run en The Rising.
Waarmee ik niet zeg dat dit hier een slechte plaat is, ik gaf deze hier toch 4 sterren, maar zoals gezegd, vind ik dat hij véél betere platen gemaakt heeft.
Zijn eerste twee zijn trouwens ook pareltjes, echt!

Hier snap ik nu niets van Rudiger,iemand die van Mark Knopfler en Dire Straits en ook van The Eagles houd zou deze muziek toch eigenlijk ook op zijn minst moeten kunnen waarderen want het is wat stijl betreft wel ongeveer te vergelijken met de muziek van Bruce Springsteen,sterker nog ik vind dat de stem van Mark Knopfler wel een beetje vergelijkbaar is met die van Bruce Springsteen.Waarom beste Rudiger vind je de muziek van Bruce Springsteen nou niet goed,en vergelijkbare muziek van andere bands(dire straits) wel, dat zou ik wel eens willen weten?(Bruce Springsteen is overigens een verdomd goede live artiest met de E-Street Band).

Bruce is niet (geheel) mijn ding, toch is dit een goede (klassieke) plaat. 3 stars

Goed album van één van de beste live-artiesten (vooral met E-street band) ter wereld.

Opvallend vind ik wel dat de titelsong veruit het beste album op de cd is. Ook live heeft dit nummer me nooit kunnen bekoren.

Favorieten op deze plaat zijn I'm on Fire en Downbound Train.

Middelste gedeelte van je reactie is niet helemaal goed lijkt mij. Denk dat je bedoelt dat het juist het slechste nummer is van het album en daarmee ben ik het met je eens.Voorderest een goed album maar geef mij liever een Born to Run, een Darkness of The Rising. Al deze nummers kunnen bijna een hit worden op een uitzondering na, maar het komt niet tot het beste album. Mooiste nummers: My Hometown, No Surrender, Bobby Jean en I'm Going Down (live).

Je hebt volledig gelijk. Trekt op niets die post

In de tijd gezien een hele fijne Bruce plaat.Zelfs ruim 20 jaar later blijven de songs nog overeind,al moet gezegd worden dat de gladde productie toch soms nog de oren en wenkbrauwen doen fronsen hier.Misschien omdat het album na het rauwe Nebraska kwam en ik nog in die flow verkeerde.Neemt niet weg dat er wel degelijk parels op dit album staan:My Hometown,No Surrender en Bobby Jean in dit geval.De verhalende Springsteen doet mij altijd meer dan de recht toe recht aan Bruce.De rest van de nummers passen er feilloos tussen en gaven Springsteen de sterrenstatus die hij al jaren verdiende.

Destijds heb die LP grijsgedraaid. Nu heb ik hem op CD en ik draai hem nog regelmatig, wat erop wijst dat "Born in the USA" van Bruce Springsteen nooit verveelt.
Dit is het best verkochte album van Springsteen ooit, dat bovendien 5 hits leverde. Op 3 augustus 1985 bezette Springsteen zelfs de eerste 2 plaatsen in de BRT Top-30 (Dancing in the dark, I'm on fire), een volstrekt unieke gebeurtenis wat veel zegt over de impact van dit album.
Dit album klinkt wat gladder en commerciëler door de toevoeging van de synthesizer van Roy Bittan, maar tegelijkertijd is het ook de hardste en meest kritische album van de Boss vol met stevige rock en slechts 2 rustige nummers (I'm on fire, My hometown).
De nummers klinken vrolijk, maar ook verbeten met teksten waarbij de Amerikaanse samenleving en politiek op de korrel wordt genomen, vooral in de titelsong dat handelt over een Viëtnamveteraan.
Grappig is dat Ronald Reagan van plan was dat nummer te gebruiken voor zijn verkiezingscampagne omdat hij dacht dat het een patriottisch lied was.
Een meesterlijk album met 12 beklijvende rocksongs met dubbele bodems!

Een album die gemaakt lijkt voor de radio(er zijn nogal wat singles van getrokken)
''The Boss'' ging maar moeizaam overstag om synthesizers te gebruiken,maar heeft uiteindelijk toegegeven.
Er staan zonder meer een aantal lekkere songs op,maar het ruwe diamantje wat Bruce was,is hier ietwat te polijst naar mijn idee.
Het titelnummer vind ik uiteindelijk het sterkst.De drive is ok.en er wordt stevig van leer getrokken.No Surrender blijft ook prima overeind.Boeiende melodie,en in de acoustische liveversie helemaal niet te versmaden.Helaas ook een aantal missertjes:Dancing In The Dark is voor Springsteen's doen wel erg lichtvoetig en klinkt mij te geforceerd in de oren.Hetzelfde heb ik met Bobby Jean en Cover me.Het raakt me niet.De afsluiter My Hometown is overtuigend.Een beetje tweeslachtig album,waarvan ik mij afvraag of Bruce hier zelf wel zo blij mee was,ondanks het grote succes.

Zonder BitA en Dancing in the dark is dit album een pareltje, vaak onderschat door dat men denkt dat deze nummers de sterkste nummers van de plaat zijn.

4.5* Schitterend album, kort en krachtig

Het album waar het bij mij mee begonnen is.

Het nummer Born in The USA , kon ik via de radio, 4 jaar later in 1988 vroeg ik een vriend destijds of hij dat nummer ook had., ik tapete toen met nog 2 nummers die ik goed vond:

Born in the USA
Working on the Highway
Downbound Train.

Even nagevraagd wie het is: Het scheen dus Bruce Springsteen te zijn (nooit van gehoord toen, maar OK dat bleek later dat het een van mijn favieten werd, en nog steeds tot op de dag van vandaag)

Een jaar of 2 later ging ik toch eens naar die cd op zoek bij de bibliotheek.
En toen was het dus bingo., en ik was verkocht.

Ik kan maar 1 ding hierover zeggen, een wereld CD !!!

Ik sluit aan in de rij van mensen die dit album soms een tikkeltje te glad vinden. Natuurlijk, staan hier een paar klasse songs, met de krachtige titelsong en I'm on Fire, als persoonlijk favoriet. Maar ik hoor Bruce liever rauw.