Fleetwood Mac - Fleetwood Mac (1975)

eerste album, volgens mij, in de nieuwe samenstelling (dus met de 2 dames), waarbij het roer volledig werd omgegooid.
pakte goed uit (understatement) en kreeg 2 jaar later met "Rumours" een nagenoeg volmaakte opvolger
dit album ademt eigenlijk dezelfde sfeer

Geweldig net als Rumours.

Landslide is een superfantastisch nr! (Luister ook eens naar de versie van The Smashing Pumpkins!!)

Inderdaad, dit album is bijna of net zo goed als Rumours. Absoluut 4* waard. Rhiannon en Say You Love Me zijn prachtige nummers. Het hele album is erg goed.

Inderdaad, beetje ondergesneeuwd door opvolger Rumours, maar net zozeer de moeite waard. De band had zichzelf opnieuw uitgevonden en kwam direct met een winnend elftal op de proppen. En Rhiannon blijft zo verschrikkelijk mooi. 4*

Volgens Tribal Gathering moet deze beter zijn dan Tango In the Night. Dat is al een absolute favoriet van me en ben dus ook erg benieuwd naar deze. Ligt bovenaan de stapel om gedraaid te worden!

Samen met Rumours het beste Fleetwood Mac album in deze samenstelling. Met name de Stevie Nicks songs zijn fantastisch. Rhiannon en Landslide zijn zo ongeveer de beste nummers die ze ooit heeft uitgebracht en Crystal is maar een klein beetje minder fantastisch.

Lindsay Buckingham wordt hier nog een beetje in toom gehouden. Alleen in World turning en vooral I'm so afraid hoor je de kant die ze wat later op zouden gaan. Op zich niet zo erg want Monday morning en Blue letter zijn lekkere simpele rockers.

Iets meer jammer is het dat hij zijn stempel niet wat meer op de Christine McVie nummers kon drukken. Over my head en Say you love zijn prima popsongs, maar als dan ook nog Warm ways en Sugar daddy op het album staan heeft het album iets minder pit dan misschien wenselijk was.

Toch is dat laatste maar een klein bezwaar. Dit album is gewoon een ideaal album om te luisteren als je zin hebt in een lekker kwalitatief sterk niets aan de hand album.

dat is ook precies het probleem wat ik er mee heb: niets aan de hand

Ja kijk, als iemand al moeite deed om dit prima album zo uitgebreid te bespreken, kan ik uitrusten en instemmend knikken ; jawel, zo is het !
4.5 sterren ! **** 1/2

De voorganger van het doorbraakalbum Rumours. Doorbraak in de betekenis van doorbraak op wereldschaal dan.
Deze is haast zo mooi dan zijn opvolger!
Rhiannon, Monday Morning, Say You Love me en er zijn er nog hoor!
Prima plaat! 4 stars ****

En een maand eerder gaf je nog 4,5*

Patrick, big brother Friek is watching you .

dit zegt genoeg.

Dat ik dit album pas dit jaar heb leren kennen Op de geremasterde cd staan 5 extra nummers op. Vooral de Jam #2 is de moeite waard. Verder met elke draaibeurt wordt dit beter en beter. Warm Ways is echt prachtig gezongen door Christine McVie. Weet dat deze muziek in de categorie soft en glad valt, maar dat boeit me voor geen meter, de nummers zijn echter heerlijk. Weet nu eigenlijk niet welke ik beter vind, deze of Rumours. Vooralsnog 4,5*.

(En 40 stemmen slechts )

Ik vind Rumours toch iets meer de klassieker dan deze (en ik ken beide van redelijk jongs af aan uit het ouderlijk huis). Niettemin is deze met slechts 40 stemmen wat ondergewaardeerd, maar goed, dat geldt voor meer platen natuurlijk.

Hoogtepunten zijn de opzwepende opener Monday Morning, het op classic rock stations compleet grijsgedraaide Rhiannon en de absolute klapper, I'm So Afraid. Crystal, Say You Love Me en World Turning mogen er ook wezen, maar verder heeft deze plaat toch iets te veel nummers die op mij wat te weinig blijvende indruk achterlaten, zeker ook vergeleken bij de al genoemde opvolger. Een nette 3½*.

vergelijkbaar album met rumours zelfde inslag bij lange na geen peter green klasse toen het nog echt om de muziek draaide en niet om de reeds goed gevulde kassa vind deze iets minder origineel dan rumours 2.5 sterren

Ik ga dit prachtig album opwaarderen naar 4.5
Dit is een prachtig album, met niets dan gedenkwaardige songs.

Raar, dat veel aanhangers van Peter Green's FM gewoon deze hitband minder vinden.

Ik vind dit gewoon twee totaal verschillende bands, je moet ze ook zo beoordelen, vind ik.

Ik hou echt van beide bands, de bluesformatie en de hitmachine. Niets mis mee!

Pre-Rumours en het is duidelijk te merken. De songs van Christine McVie moesten dringend worden 'gebuckinghamnized' maar Lindsey durfde nog niet goed, waarschijnlijk nog te veel ontzag. Stevie mocht nog weinig (wel eindelijk Rhiannon maar Landslide is te traag). Rhiannon is later beter live uitgevoerd (Fleetwood mac Live). De beste nummers zijn van Buckingham, met het overbekende sluitstuk I'm so afraid (live ook vééél beter) en het minder genoemde, notabende gecoverde, Blue letter. Ik ben ook altijd gecharmeerd geweest van Christine's Sugar daddy alleen de tekst is werkelijk tenenkrommend. Kortom, een band in opkomst waaraan nog enigszins moest worden gesleuteld. Tijd voor een echtscheiding!

Dit is een goede plaat, maar op Rumours kwam het er helemaal uit.

Goede opmaat voor Rumours inderdaad, deze is wel bijna net zo goed, alleen de constantheid van begin tot eind is niet zo goed dan op Rumours, want daar zijn echt alle nummers goed op. hier staan ook wat zwakkere broeders op vind ik.

goed album, maar rumours is gewoon beter.
ik denk dat iedereen het daarmee eens is
neemt niet weg dat dit album het beluisteren meer dan waard is

Ik heb altijd een zwak gehad voor Sugar Daddy, misschien komt het omdat Christine McVie het werkelijk fantastisch vertolkt. Op dit album vind ik haar bijdragen het sterkst, want ook naar Say You Love Me en Warm Ways mag ik graag luisteren. Overall gezien vind ik haar qua zangtalent ook de beste van de drie, hoewel Nicks en Buckingham uiteraard ook zeer goede songs vakkundig hebben ingezongen.

Over de gehele linie is deze plaat uiteraard minder sterk dan de magistrale opvolger Rumours, maar toch herbergt dit album in de vorm van Landslide, Monday Morning, Blue Letter, Rhiannon en de al genoemde songs een aantal hoogtepunten. Het album kent eigenlijk geen zwakke momenten, hoewel ik merk dat ik Crystal regelmatig skip. Er staat niet een nummer van het kaliber Go Your Own Way of mijn persoonlijke favoriet Save Me (van het verachte Behind the Mask) op, maar dat is geen schande.

Het album ademt een heerlijke jaren '70-sfeer. Zoals veel muziek van de latere Fleetwood Mac draai ik dit album het liefst op een mooie lente- of zomeravond, genietend van het mooie weer. Als beoordeling krijgt dit album een 3,5* van mij mee, omdat het nergens echt baanbrekend is, maar wel heerlijk wegluistert.

De cd van Christine McVie? Misschien heb je wel gelijk. Naast de vocale bijdrage, worden ook vooral de toetsen (door haar) op Sugar daddy hemeltergend goed bespeeld.

Say you love me is natuurlijk ook een klassieker, Warm ways vind ik dan wat minder, maar jekunt rustig Over my head nog even noemen.

Toch moet je, op zijn eerste cd bij Fleetwood mac, het werk van Lindsey Buckingham ook niet uitvlakken. Monday morning, Blue letter, I'm so afraid. En mag ik wijzen op zijn toen al zeer herkenbare getokkel op World turning?

Een gelijk spelletje op een op zich uitstekende cd.

Eens even in pa's platenkast gekeken en ja hoor, Fleetwood Mac. Op aanraden van Musician, waarvoor dank , heb ik deze dus eens geluisterd. Een zware verbetering t.o.v. de vorige plaat die ik van FM luisterde, Tango in the Night. Ik vind deze zelfs beter dan Rumours.

Ik denk niet dat pa deze terugkrijgt...

Handig, die vaders!

Ik geef ook deze wiite Fleetwood mac cd er een half puntje bij.

Het is toch altijd een belangrijke basis, uitgangspunt van Fleetwood mac geweest. Nog steeds, getuige de live versies die donderdagavond zijn gespeeld van Monday morning, Rhiannon, Say you love, Landslide, World turning en I'm so afraid.

En dan hou ik nota bene nog het meest (naast I'm so afraid) van Blue letter en het door Christine McVie geschreven Sugar daddy.

De composities zijn 100%. Maar de cd blijft steken op 4,5 ster, omdat ik per saldo vind dat het wel iets steviger had gekund.

Er staan weinig lichtpuntjes op deze schijf , natuurlijk het mooie Rhiannon maar daar is wel zo`n beetje alles mee gezegd .
Voor mij `n half geflopt album , wat allemaal hierna kwam was beduidend beter .
2,5 ster.

Deze ken ik niet eens. Ja alleen het nummer Rhiannon van een verzamelaar af, een goed nummer. Maar als ik jou goed begrijp rudiger, dan is deze dus beduidend minder dan hun magnum opus Rumours?

Ik vind 'm dan weer een stuk beter dan Rumours.

ja , juist voor rumours , ligt in het verlengde , rumours is iets beter maar dat is dan ook een wereldplaat , rhiannon en say you love me zijn uitstekend , ook so i'm afraid is zeer goed , maar als je dit nummer in de lange versie wil horen met een waanzinnige gitaarsolo , luisterd dan eens naar de versie op fleetwood mac live !

Goh is dat een nummer van Fleetwood Mac. Ja dat vind ik een van de betere nummers van The Smashing Pumpkins.
Ik ken de Rhiannon-versie van Zeke (op Dirty Sanchez) Dat vind ik ook een geweldig nummer.

In "mijn tijd" vond ik Fleetwood Mac beetje veilig en een beetje saai. Dat is vanaf eind jaren 70. Ik houd dus meer van dat "donkere" muziek. En de jaren 70 lijkt me meer techniek en productie van belang en is de muziek ook wat blijer.