10cc - How Dare You! (1976)

Dit is het laatste album waarop Godely & Creme zouden meedoen. De plaat begint wat zwak, maar met I wanna rule the world , een typisch onnavolgbare track van de hand van het eerder genoemde duo, begint het echte werk. Favorieten: het epische I'm Mandy, fly me, het Jazzy Iceberg , het aanstekelijke Rock 'n roll lullaby en het dubbelzinnige Headroom .

De beste van 10cc uit de tijd dat Godley & Creme er nog waren, die later zwaar ondergewaardeerd door hun titanenproject "Concequences" zich maar aan het produceren van videoclips zijn gaan wagen. Helaas.
I'm Mandy Fly Me is ook mijn favoriete track van deze prachtige cd/lp.

Don't Hang Up ook even noemen. Melancholisch stuk. 10CC in hun meest creatieve periode. Soms wervelend, soms tekstueel grappig, lekkere toer van verassingen.

the original soundtrack, deceptive bands, how dare you voor mij de 3 beste albums van 10cc.
Waarvan how dare de nog altijd in mijn top 10 staat

Het nummer I'm Mandy, Fly Me kan ik wel dromen, wat een klassieker!!

super album absoluut ...

mandy , prachtnummer , de rest is wat gedateerd , en nog niet een beetje

Art for Arts Sake is ook een pareltje!!

Beste werk van 10cc. Geen enkel zwak nummer te vinden op deze plaat. 'I Wanna Rule The World' is prachtig en hilarisch, terwijl 'Art For Art's Sake' en 'I'm Mandy Fly Me' klassiekers zijn geworden. Een van de beste albums van 1976.

De laatste plaat in de samenstelling;Godley,Creme,Gouldman en Steward.Zeer creatief album,en het blijft jammer dat dit 4tal niet samen verder ging.
De nog altijd supereigenwijze bijdragen van G&C zijn weer om te smullen.(I wanna rule the world bijv.)Hilarisch tot in het bot.I'm Mandy Fly Me en Art for art sake zijn nummers die daar weer perfect tegengewicht aan bieden.Melodieuze,knappe nummers.
Het laatste gedeelte met Rock 'n roll lullaby,Head Room en het sombere maar tegelijkertijd ook geinige Don't hang up,is wederom perfect.Een jammerlijk einde van de 1e 10cc periode.Daarna werd het toch minder verrassend.

Ik ben niet zo heel bekend met 10cc, maar heb afgelopen week de verzamel-cd "Collected". Eén van de uitschieters op dat album vind ik Lazy Ways; het tweede nummer van deze cd. Erg fraai liedje.

Leuk te zien dat een ieder zijn eigen faves heeft op deze plaat. Ik was helemaal "into" 10cc destijds en ik vond How Dare You nogal een tegenvaller. Je kunt als het ware het schisma tussen Gouldman / Stewart enerzijds en Godley / Creme anderzijds horen en daardoor klinkt ie niet echt als een eenheid.
Op CD komen de songs echter veel beter tot hun recht dan op vinyl want van de eerste 4 albums draai ik deze toch nog het meest tegenwoordig. Enige zwakke nummer vind ik Rock & Roll Lullabye, wat er tussen geprakt lijkt om Gouldman ook een nummer als lead vocalist te gunnen .......

Ik hoor in Rock&Roll Lullaby voornamelijk Godley en Steward als zangers.
Volgens mij zingt Gouldman in Iceberg een stukje lead.

Oeps ! Daar was ik ook net achtergekomen toen ik 'm op had staan gister. Moment van verstandsverduistering ........

Deze heb ik dus afgelopen zaterdag voor géén geld (6 €) meegenomen; Natuurlijk ben ik een 10CC fan, maar niet elk regulier album had ik al gehoord.
De 2 singles zijn gekend en zijn beide erg sterke songs. Maar heel het album valt me geweldig mee.
Het is wel waar dat je goed het verschil in stijl tussen Kevin Godley-Lol Creme enerzijds met hun wat méér hoekiger stijl en dan de méér melodieuze stijl anderzijds van Graham Gouldman en Eric Stewart kunt horen, maar ondanks die muzikale tegenstellingen werkt dit toch als geheel.
Fijne plaat die nog wat moet groeien, maar die **** is de plaat zeker waard.
jammer toch, dat die band na de afsplitsing van Godley &Creme op die ene geniale single Dreadlock Holiday, niet veel meer voorstelde.
Ik had die band liever enkele jaren langer in deze originele samenstelling verder willen zien/horen doen, maar ja...

Tsja...ik ben geen liefhebber van deze "kunstzinnige (soft) pop'" en kan er dan ook totaal niet mee uit de voeten. Ik zal maar een cliché gebruiken hier: ieder zijn smaak.

Yep, een kleintje met curryketchup en een spécialleken!

How dare you, oh Father !!

Mooiste nummer: Don't hang up.
10CC in topvorm. Wat een creativiteit zeg

Dit is toch wel de beste plaat van 10CC, nog in de orginele bezetting en had eigenlijk hun laatste moeten zijn , zowat alles wat hierna kwam was tenenkrommend en 10cc onwaardig. Op deze plaat staan 9 erg goede nummers maar lazy ways, art for art sake en I'm many fly me springen er wel bovenuit. Mooie typisch Britse hoes ook, een beetje het sfeertje van vele succesvolle Engelse jaren 70 series als de Wrekers en Dr Who straalt het uit.

How Dare You is echt heel goed maar het is wat droombolus al eerder aangaf , een echte eenheid is het niet meer . Godley & Creme waren in gedachten al met hun eigen ding bezig en zij zouden de groep spoedig verlaten . Hun eigenzinnige visie is het perfecte tegengewicht voor de knappe maar verantwoorde popsongs van Stewart en Gouldman . Het debuut en Sheet Music zijn wat spontaner en misschien ook wel wat frisser . Hier hoor je artistiek een band die ongelofelijk knap en creatief met popmuziek omgaat . Produktioneel is dit echt een verademing .
Maar toch 2 kampen , dat hoor je er duidelijk in terug . Na deze blijft 10CC nog een poosje aardige popmuziek maken maar is het scherpe randje ervan af .

Nú zou je er misschien weet ik wat voor over hebben, voor een dergelijke nieuwe cd van 10cc.

Maar per saldo vind ik How dare you minder dan het eerdere werk van 10cc. De cd is vooral een beetje bleu en mellow, te soft eigenlijk. De muziek is wel mooi maar vaak te ver gezocht en routineus. Spontaniteit is maar mondjesmaat.

I'm mandy, fly me is het kenmerkende voorbeeld hiervan. Veel te traag hoewel er op zich mooie klanken zijn te vinden.

Maar het is geen Wall street shuffle of One night in Paris.

Ook de productie is wat aan de doffe kant terwijl ik juist bij 10cc een groot voorstander ben van hoge tonen.

Al met al uiteraard nog steeds, zij het hun laatste cd, 10cc in de oude glorie samenstelling. Qua spannend, snelheid en muzikale spitsvondigheden kies ik liever voor eerder werk.

1 van de beste van 10CC. Geen zwak moment op te bekennen. Tekstueel hoogstaand en ok de muziek mag er wezen. Jammer dat Godley & Creme hierna hun eigen weg gingen. Gelukkig hebben nog een paar mooie platen samen gemaakt. 5 sterren gegeven omdat er geen zwak moment op staat en ik een grote fan ben van G & C.

Ik vind dit ook een sterk album van de heren. How Dare You kan me (tot nu toe) minder bekoren en Rock 'n Roll Lullaby vind ik ook minder, maar I Wanna Rule The World, I'm Mandy, Fly Me, Art For Arts Sake en Don't Hang Up vind ik leuke nummers. De overige nummers vind ik ook niet vervelend. Al met al in mijn ogen een leuk album. Ik hoor niet veel van een tweedeling in de groep, hoewel die er zeker wel geweest zal zijn. Jammer dat deze band uit elkaar is gegaan.

Nou 10CC bleef wel bestaan hoor principal 2000 , maar ik neem aan dat je bedoeld het vertrek van Godley en Creme .

Graham Gouldman betreurd het vertrek van het duo tot de dag van vandaag .

Hij verklaarde een aantal jaren terug dat de groep misschien een pauze had in moeten lassen en dan weer fris de koppen bijelkaar had moeten steken . Maar toenderijd waren hij en Eric Stewart zo verbittert en teleurgesteld , dat zij besloten het ook wel zonder G& C te kunnen .

De hits bleven inderdaad een poosje maar ook Gouldman is van mening dat het nooit meer zo goed werd als voorheen .

Daarintegen maakt de man recentelijk nog gebruik van de naam 10CC en tourt lustig rond . Terend op de oude roem noemen ze dat .

Pas geleden waren ze (hij met zijn nieuwe crew) in Nederland, toch?

Een eerlijk staaltje zelfkennis, zo zie je het niet vaak.

Hij maakt óns werk inzake de mooi of lelijk discussie op musicmeter wel overbodig. Maar laten wij ook eerlijk zijn inzake 10cc: als er ergens overeenstemming is op musicmeter tussen de leden, dan is het wel over de stelling dat de beste cd's van 10cc zijn gemaakt door het oorspronkelijke viertal.

Deze harmoniegedachte moet ik verstoren. Deceptive Bends is mijn favoriet.

Spelbreker !!!

Nee , zonder gekheid ieder zijn meug maar ik ben het volmondig eens met musician .

Juist die platen platen zijn zo goed door de afwisseling en de eigenzinnigheid .

How Dare You is al wat gladder maar kenmerkt nog wel de mix van het melodieuzere ( I'm Mandy Fly Me ) en het volstrekt eigenzinnige ( Iceberg en I Wanna Rule The World) om maar eens een paar songs te noemen .

Deceptive bends is een knappe plaat met uitstekende popmuziek
Maar ik mis de inbreng van G&C wel degelijk .

10CC heb ik altijd één van de leukste popbands in de jaren '70 gevonden. Het klinkt luchtig maar tevens ingenieus en eigenzinnig met ook veel afwisseling. Het neigt naar progrock maar is absoluut niet bombastisch. Het valt mij ook op dat Graham Gouldman en Eric Stewart vooral het melodieuze en hitgevoelige element in 10CC brachten en Godley & Creme meer het experimentele. Ook How Dare You! vind ik over de ganse linie hoogstaand.