Duffy - Rockferry (2008)

Aimee Duffy op YouTube gezien. Het ziet er uit als een keurig klein meisje met een gouden strotje en heeft totaal niets weg van Amy Winehouse (die vieze junk).

Misschien dat ze na deze 1e plaat ook eens lekker aan de drank en de coke gaat en zich laat voltatoeeren omdat ze ook niet weet wat ze met al het geld moet doen, gelijk aan Winehouse. Over een paar jaar weten we meer.

De cd is supergoed. Een heerlijke plaat, zeker met de zomer in aantocht.
De discussies over het wel of niet na-apen van Amy Winehouse vind ik een beetje onzinnig.
Op de eerste plaats is Duffy langer bezig met deze plaat (al zo,n 4 jaar had ik gelezen), en werd het uitbrengen ervan alleen uitgesteld door de platenmaatschappij. (voor hetzelfde geld, was "Rockferry" eerder uitgebracht dan "Back to Black" en had iedereen Amy
Winehouse beticht van na-aperij)
Op de tweede plaats zijn deze twee dames totaal niet te vergelijken, qua stem, en uitstraling.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind "Back to Black" een superplaat, maar niet te vergelijken met "Rockferry"

Ach ik kan best zien waar mensen de vergelijking Winehouse-Duffy weghalen. Beide hebben ze klanken van de stem die herinneringen van vroeger op doen wekken. De vergelijking is ietwat oppervlakkig aangezien beide dames dat ook als enige lichtelijk ver weg gemeen hebben.

Dan back to topic. "Rockferry," was toen ik "Mercy" hoorde niet helemaal enthousiast.. Klonk leuk, maar daar was het ook wel mee gezegd. Na meerdere keren gehoor aan dit nummer te geven toch eens besloten de hele cd een kans te geven. En achteraf heeft de cd die kans dik verdiend.

De lyrics zijn zeker niet slecht, het stemgeluid is weer eens wat anders, de muziek is tenminste niet standaard/main stream, ondanks dat Duffy wel erg populair en commercieel is opzich.
Desalniettemin, prima cd, lichtelijk eentonig, 'Mercy' is wel een nummer wat er een klein beetje bovenuit steekt, omdat het zich onderscheidt van de andere nummers door het wat, ja hoe zal ik het omschrijven, meer uptempo meer volume, net wat energieker dan de rest van de nummers.

Het is een mooie cd, mooie nummers, luistert lekker weg, maar verder is het niks bijzonders en toch wat eentonig op den duur.

Een 3,5

Behalve Rockferry, Warwick Avenue, Mercy (sorry), Delayed Devotion niet heel bijzonder. Ik had het een stuk vernieuwender verwacht.

Van mij mag ze als ze dan ook met zo'n goed tweede album komt.

en toch, ik vind het een stuk gevarieerder dan winehouse, ja we bijven vergelijken, maar het is wel weer minder catchy

hoedanook vind ik het een prima plaat van een mooi jonge meiske met gouden stem

mercy is een fijne dansvloer hit......
de rest is ontzettend slappe pap.

Pik je er toch 4 van de 10 tracks uit, dat is bijna een halve cd bijzonder. Vind ik 3,0 wat weinig.

Ik ben het namelijk wel met je eens, maar geef 4,0 sterren. 4 heel sterke tracks en een aantal heel aardige. Een fraaie stem en ook nog eens een debuut met zelfgeschreven songs. De moeite waard.

Jij weer..

Ik vind jou wel erg royaal met je ratings.. Volgens mij begrijp je de essentie van die stemmen niet helemaal.
Voor zover ik weet, is het de bedoeling de cd's op hun geheel te beoordelen.

Ook al heeft een cd 4 supersterke tracks, volgens jou en een ander, dat is 4 van de 10 tracks. Oftewel 4/10, minder dan de helft.
Als minder dan de helft van de cd iemand weinig tot niets kan boeien, dan ga je daar toch geen 4 voor geven??
Dat sommige tracks goed zijn, dat heeft de cd tot een level getild waardoor het 3 sterren verdiend. Daarom hoef je er niet extreem veel voor uit te trekken.. 4 sterren zou ongeveer gelijk zijn aan een 8-8,5.. Volgens mij kijk je teveel naar tracks opzich, je moet de cd in het geheel bekijken en er dan een sommetje van maken..

Niet dat ik het erg vind dat je hoge ratings uitdeelt, maar ik heb m'n twijfels of ze af en toe wel goed gegrond zijn, vergeef me als ik het mis heb, maar uit wat je zegt valt dit af te leiden.

Mmmm, begrijp ik de essentie van stemmen niet helemaal?
4 van de 10 tracks is of 'minder dan de helft' of bijna de helft: het glas is half leeg of half vol. Het is maar hoe je er tegenaan kijkt.

Mijn argumenten voor mijn 4,0* die ik heb gegeven:
- 4 heel sterke tracks
- een aantal heel aardige tracks
- een fraaie stem
- een debuut met zelfgeschreven songs
Kortom: de moeite waard.

Naar mijn idee genoeg onderbouwing voor deze 4,0*, toch?
Dat is overigens maar een 0,5* lager dan jouw beoordeling. Jij rondt naar beneden af, ik naar boven. Het is trouwens het cijfer 8 ipv 7. Tevreden zo?

PS: ik zie dat jouw eigen stemgemiddelde 3,78 is...

Ik kan me niet herinneren dat ik het over het cijfer 7 heb gehad.
Desalniettemin, ik vind het allemaal prima, als jij zo je stemmen baseert. Het ging mer er verder niet zozeer om of dit album 4,0 sterren waard is of minder, of meer, het gaat me meer achter de gedachte achter de stem . Je hebt hem zo veel beter ondersteund. Mijn reactie op je stem komt voornamelijk omdat jij reageerde op degene die in jouw ogen 'slechts' 3 sterren gaf, terwijl hij 'maar liefst' 4 van de 10 tracks geweldig vond..
Waarschijnlijk verschillen we van mening over de waarde van een bepaalde hoeveelheid sterren..

Ja mijn stemgemiddelde kan best meer richting 4,0 liggen, aangezien ik vaker stem op albums die me liggen i.p.v. m'n grootste tijd te verdoen aan muziek wat me niet ligt . En ja, dan krijg je snel een stemgemiddelde dat boven een 3,5 zit.

Maar goed,dit begint een off-topic discussie te worden en ik denk dat we het er beiden wel over eens zijn dat we gewoon een verschil in opvatting van stemmen hebben en anders stemmen. No offense verder .

Keep up the music

Na de hele hype erom heen had ik er ook meer van verwacht. Het is geen slecht album, maar geen klassieker in wording zoals het wel gebracht is door de media. Er valt nog een boel bij te schaven en haar stem bereikt na een tijdje ook wel de irritatiegrens.

Best een goed album wel hoor. Mercy is natuurlijk goed, Rockferry en Warwick Avenue vind ik erg mooi. Maar er staan voor mij op dit moment nog veel nummers op die me niet heel veel doen.

Duffy heeft wel een bijzonder mooie stem trouwens.

Op de radio al enkele nummers van deze plaat gehoord, ik wil best méér horen. Deed me erg denken aan die drugs- en drankverslaafde collega Wijnhuis!

Normaliter ben ik nooit echt kapot van die Top-100 zangeresjes, maar deze dame heeft een dijk van een stem zeg. Daarbij komt ook nog dat de muziek hier supergoed klink en dat de dame in kwestie nog niet zo laag is gezonken dan collega Wijnkelder. 1+1=2 lijkt me, en vandaar ook 4*!

At the mercy of Mercy. Wat krijg ik een energie van dat nummer zeg. Wat een weldaad. Ik zat al dagen te denken, wat is dit voor een aretha franklin achtig oud nummer.

Duffy –Rockferry

Om eens na te gaan of dit album nou écht zo goed is als de recensenten zeggen zal ik dit album van de 23-jarige Duffy ook eens met een kritisch oor beluisteren.
Het nummer Rockferry is de opener en wat gelijk opvalt is natuurlijk dat de stem van Duffy ontstellend veel weg heeft van die van Amy Winehouse. Dat belooft alvast wat. Het nummer Rockferry is dan gelijk een nummer waarin haar stem zeer goed in tot haar recht komt en wat opvalt door het rustige ritme en het heerlijke zeurgitaartje. Vooralsnog heb ik er nog niet veel op aan te merken en ben ik het nog wel eens.
Warwick Avenue, het tweede nummer is wat jazzy tot het net als Rockferry wat de hoogte ingaat en wat een poppy refrein ingaat en het eerste cliché op dit plaatje zich heeft geopenbaart. Maar ook dit nummer is werkelijk waar prachtig gezongen met een lekkere uithaal aan het eind.
Het derde nummer (Serious) begint vrij vervelend met van die radiostemmetjes die je bij veel popzangeressen ook aantreft. Deze trend wordt jammer genoeg doorgezet, op zich zou ik dit nummer heerlijk kunnen opzetten op de achtergrond maar er echt aandachtig naar luisteren lukt niet. Ook dit is weer leuk gezongen, maar daar houdt het echter wel mee op. Stepping Stone begint dan, een beetje saai, niet wereldschokkend en erg vlak. Erg jammer dat de CD wat aan het inzakken is, en dat al vanaf het tweede nummer, hopelijk komen er nog enkele verrassingen die deze nummers wat beter tot hun recht doen komen. Stepping Stone zelf blijkt dan uiteindelijk toch niet te zijn wat het leek. Het vlakke gaat eruit en het nummer groeit uit tot een ingetogen nummer met een letterlijk steengoede opbouw. Jammer dat het maar zo kort is.
Gelukkig blijft het album nu wat op niveau en vervolgt Duffy haar werkje met een mierzoet nummer; Syrup & Honey. De titels van de nummers passen in ieder geval goed bij het gevoel wat ik erbij krijg. Verder kabbelt het een beetje voort en gaat het wat vervelen. Het nummer is gewoon te lang, terwijl het toch maar een kleine drie minuten duurt! In Hanging on Too Long lijkt Duffy dat te beseffen en geeft een geweldig nummer weg. Sinds Stepping Stone heb ik niet meer zo’n lekker nummer gehoord. En later blijkt het zelfs het beter dan Rockferry! Een nummer dat je moet luisteren denk ik dan. Dan krijgen we de bekende single: MERCY! Tsja, daar hoef ik waarschijnlijk vrij weinig over te zeggen want dat is gewoon een heerlijk zomers nummer waarin de stem van Duffy pas echt tot haar recht komt. Nu blijkt dus dat dit verreweg het beste nummer is van deze CD. Ja mensen, dit is de soul/pop die ik wil horen! I’m beggin’ you for Mercy! You got me beggin’ beggin’ beggin’.
Delayed Devotion is dan natuurlijk niet zo goed als Mercy, maar het kan het niveau van het voorgaande wél aan! Dat is knap, want vaak zijn de nummers na een geniaal nummer wat teleurstellend te noemen. Daarom getuigt dit wel van vakvrouwschap. Verder is het net zo’n lekker chill-out nummer als Rockferry.
Verder lukt het Duffy om wederom een lekker rustig en catchy nummer te brouwen, met een zeer mooi refrein zonder in clichés te vallen. I’m Scared kan ik daarom rekenen tot een van de betere nummers van de CD. Ja, wéér eentje!
Dan komt nu al het laatste nummer, een met een ietwat donkere percussie vergezeld en daarbij voorzien van een schattig tintje. Een prachtige afsluiter is het gevolg van deze combinatie; Distant Dreamer. Ik noem dit een perfecte afsluiter van een heerlijk album. Het was niet wereldschokkend, niet perfect, maar ik heb me prima vermaakt met dit album. Jammer van de inzakkers aan het begin, maar dat wordt erg goed opgepakt. Ik geef dit album daarom 3,5* .

En toch blijf ik zeggen dat dit absoluut niet het geval is. Als men goed(!) luistert en bijvoorbeeld een nummer van Amy en Duffy na elkaar hoort, is de vergelijkenis ver te zoeken. Wat de vergelijkenis 'mogelijk' maakt, is het genre waarin wordt gezongen...

Precies! Ik hoor die gelijkenis van stemmen ook niet. Amy W. heeft een veel donkerder en rauwere (alcohol?) stem. Duffy vind ik veel aangenamer.

Ik heb dit album verder nog nooit geluisterd en ik ben over het algemeen niet gecharmeerd van zangeressen, de Amy Winehouse hype heb ik dan ook nooit begrepen.
Toen hoorde ik op een dag het nummer Mercy op de radio, en het was gelijk raak. Wat een heerlijke stem heeft deze vrouw. Gewoon lekker om naar te luisteren.
Ik koop nooit meer albums van deze tijd (uitzonderingen daargelaten), omdat ik van mening ben dat de beste muziek al lang gemaakt is in de jaren 60 en 70, maar deze cd vormt daar wellicht ooit nog eens een uitzondering op als meerdere singles van deze cd ook zo lekker in het gehoor liggen als Mercy!

YES! "Warwick Avenue" word denieuwe single!

Inderdaad fantastisch!! Heb meteen de videoclip aan bovenstaande tracklijst aangeboden (bron: natuurlijk YouTube). De sfeer van dat nummer is toch werkelijk fenomenaal te noemen en vooral op een zonnige namiddag met een lekker drankje in de tuin een genot...

Warwick Avenue is werkelijk het mooiste nummer dat ik in tijden heb gehoord, kippevel gewoon. Heb meteen de CD besteld.

Toevallig hoorde ik zondag in een poolhal Warwick Avenue en was even verbaasd dat ik bij mijzelf dacht hé draaien ze Dusty Springfield hier, maar nee na 30 seconden drong het tot mij door dat het Duffy was.....

Hoe vaker ik dit album beluister hoe meer ik het op de Grande Lady of Blue Eyed soul vind gaan lijken en da's dan wel als compliment bedoeld......

Ik vond het nogal jammer dat er op deze plaat niet meer nummers in de stijl van Mercy stonden. De rest is toch vrij downtempo en niet echt dansbaar, maar die nummers bevallen me nu steeds meer. Teksten zijn ok en Duffy heeft een erg fraaie stem.

Fraai vrouwmens ook, dat ook nog.

Prachtig album van Duffy, fraai gezongen en mooie songs. Net als het album van Amy Winehouse doet het geluid mij denken aan de soul van de jaren '60, al heeft Duffy een heel andere stem en zijn de teksten merkelijk vriendelijker.
"Mercy" is inmiddels een grote hit, maar er staan volgens mij nog betere nummers op dit album zoals de opener "Rockferry" en "Stepping Stone". Maar de absolute klapper op dit album is de afsluiter "Distant Dreamer", een Phil Spectoriaans nummer dat monumentaal is opgebouwd met een prachtige melodie en veel sfeer dat van pas zou kunnen komen op eindejaar, zowaar het beste nummer van dit jaar dat ik heb kunnen horen.

Mooi gezegd en ik kon het niet laten om alle nummers van haar van YouTube op MuMe toe te voegen. Wat blijft dit debut lang hangen en totaal niet vervelen. I'm scared is toch ook een heerlijke wegdromer

[Edit op bovenstaand]: helaas is het bij MuMe ook al niet meer toegestaan om clips met stilstaand beeld toe te voegen ... goed bezig (not)... zodat ik een ieder kan aanraden om op Youtube te gaan snuffelen naar Duffy... Erg jammer en totaal onnodig, admins...

Enkel officiële clips zijn al sinds het begin van die functie toegestaan.

Schiet het doel voorbij, omdat het juist om de muziek gaat en daardoor iemand te kietelen om tot koop over te gaan. Nee wat doen we hier: stilstaande clips verbieden en downloaden dus in de hand werken.
Echt absoluut de laatste keer dat ik iets aanbied. MuMe moet zich bezig houden met muziek, ipv bepalen welk album wel/niet wordt toegevoegd of clips met goede kwaliteit muziek te verbieden.
Ciaoooo...