Coldplay - Parachutes (2000)

Je bedoelt Yellow

Ik heb de eerste 3 Coldplay-cd's in mijn bezit. Een heel enkele keer gaat mijn voorkeur uit naar "A rush of blood to the head", maar eigenlijk blijft deze toch het mooist.

De melodieuze, licht dromerige sfeer van deze cd heeft Coldplay daarna nooit meer geëvenaard. Zoals bijna elke klassieker begint ook deze cd met een ijzersterk nummer. De liedjes die daarna volgen glijden weliswaar heel makkelijk naar binnen, maar zijn zeker niet te onderschatten. Het duo Yellow/Trouble is weliswaar doodgedraaid maar blijft voor mij toch het hoogtepunt van de cd.

Parachutes is een leuk intermezzootje naar de laatste 3 nummers. Ook deze staan perfect op hun plaats. Een andere speelvolgorde haalt deze cd naar beneden, vind ik

Erg prettig is ook dat het geluid op deze cd niet is dichtgesmeerd, zoals op bv. X&Y.

5* sterren en een voorlopig 10e plaats in mijn top 10.

Ik kan er niks aan doen, maar bij dit soort uitspraken krijg ik altijd een soort kriebel en ga ik twijfelen aan de oprechtheid van een user.

Die tweede zin had opzichzelfstaand genoeg geweest, maar krijgt door; "niet spannend genoeg voor mij" (maar wel voor de massa?) ook nog een kriebel mee.

Maar goed, ik ben dan ook geen intellectueel. Poor me.

On topic;

Ik luister eigenlijk zelden nog naar Coldplay, maar als ik het een keer draai, vind ik het best lekker om weer eens te horen. Daardoor blijven de hoge scores gehandhaafd.

Ik denk idd dat de massa niet zit te wachten op diepgaande "moeilijke" muziek. Als ik afga op wat ik tegenwoordig zoal om mij heen hoor aan muziek heeft men liever hapklare brokken die zo naar binnen glijden. Zo'n gedachte kan natuurlijk arrogant overkomen en kriebels oproepen. Moet ik er meteen bij zeggen dat ik het helemaal niet vervelend vind als er een nummertje van Coldplay voorbij komt op de radio. Is altijd nog een stukje beter dan de standaard geluidsdiaree die we daar voorgeschoteld krijgen. Maar al met al blijft Coldplay voor mij toch een gevalletje "net niet", juist misschien omdat ze zelf zo het tegenovergestelde pretenderen.





Oh maar ik laat de hoge score voor dit album ook mooi intact hoor. Als ik het puur op het vakmanschap van de heren zou moeten beoordelen zou ik gaan voor een dikke 4*. Als het echter gaat om luistergenot kom ik een stuk lager uit en gaat het eerder richting 1,5*. In zo'n geval onthoud ik me (om de azijnpissers buiten spel te zetten) altijd van een officiële stem. Neemt niet weg dat ik toch even mijn mening kwijt moet

Wat een geratel allemaal, en dat alleen omdat een band toevallig vaak op de radio komt.

En daar is niks mis mee. Je licht het nu alleen wat beter toe. Alleen die term pseudo intellectueel vind ik apart gekozen.

Met een lage stem is trouwens niks mis.

Ik vind het zo'n onzin om dan niet te stemmen, Nieuwstad. Je hebt toch een mening? Het is toch neit de bedoeling dat we pas gaan stemmen als we minimaal op 3 sterren uitkomen? Jij legt uit wat je vindt, klinkt als een 2 of 2,5 ster in mijn oren. Prima toch?

Ik stem juist op alle albums die ik ken. 0,5 of 5 sterren, of wat dan ook er tussenin. Wat heeft het stemmen op albums dan voor zin?

(Ja, ik weet het, het is off topic)

Ik heb deze ooit origineel gehad net als de opvolger van deze, maar na een paar luisterbeurten had ik het wel gehoord allemaal en heb ze maar snel weer van de hand gedaan. Ik ben een brede muziek luisteraar en er is niet iets wat me snel tegenvalt, maar soms zit er een zeldzame misser tussen, en Coldplay is zo'n band. Niets voor mij, vooral de zeurderige zangstem, en het teveel van hetzelfde wat ik totaal niet boeiend vind.

Nee je zal bij mij nooit weer een origineel album van Coldplay in mijn platenkast aantreffen.

Vind ik de band dan echt zo schrikwekkend slecht? Nee hoor want sommige nummers vind ik nog wel aardig, Viva LaVida mag ik wel graag naar luisteren b.v, maar een heel album trek ik echt niet.

Ik stem ook niet weer laag hoor, deze zou van mij 1.5* krijgen,maar wil niet zo kinderachtig zijn omdat ik het hele oevre niets aan vind het maar omlaag te moeten gaan stemmen.

Ik blijf liever enthousiast en luister en houd me liever bezig met muziek wat mij wel ligt. Waarom zou ik mensen tegen het zere been stoten om een goed gewaardeerd album omlaag te gaan stemmen van iets wat mij toch niet ligt.

Ik stem ook niet weer onder de 3* a 2.5*.

Waarschijnlijk vond hij het gewoon een interessant woord.

Het heeft toch niets met het zere been aan stoten te maken. Het totaal van de meningen bepaalt het beeld van het album. Anders krijg je ook maar een overgewaardeerd album. Als iedereen enkel zou stemmen van 3 sterren, zou dat betekenen dat heel veel albums gemiddeld boven de 4 sterren komen. En dan is het dus overgewaardeerd, omdat het niet de mening is van de MuMe gebruikers tezamen. Juist de negatieve stemmen (2,5 en lager) zijn dus ook belangrijk.

Vandaag dit album maar weer er eens opgezet en wat is dit toch een machtig mooi debuut. Met het geweldige, maar veel te korte Don't Panic zit je erg gelijk helemaal in. Wat een mooi nummer is dat toch. Al zit dat hem meer in de compositie dan in de tekst, die ik niet echt heel erg bijzonder vind. Wel ben ik het met Chris Martin eens dat we in een prachtige wereld leven, al vind ik dat nog wel er eens moeilijk om te zien met al het leed om je heen.

Shiver is eigenlijk het enige nummer op deze plaat die mij wat meer moeite kost. Het is helemaal geen slecht nummer, maar om één of andere manier voel ik hem gewoon niet. Soms heb je dat, misschien valt het kwartje ooit nog. Het daarop volgende Spies is wel weer een machtig mooi nummer, evenals Spark. Vooral de laatstgenoemde track is mooi en kwetsbaar gezongen. De mooiste nummers moeten dan nog komen in mijn ogen, namelijk Yellow en Trouble. Die nummers raken me echt en behoren tot de mooiste nummers van de band in mijn ogen.

Het nummer Parachutes is mijn ogen wat overbodig. Het is zeker niet storend aanwezig, maar echt nodig was het ook niet. Ik zie het maar als een soort van Interlude. De overige nummers vind ik gewoon erg mooi en dat maakt het in mijn ogen een erg constant album en dat is juist zo knap. Er zijn altijd wel wat nummers die erbovenuit springen, maar de rest doet er ook niet echt voor onder. Voor een debuutplaat vind ik dit toch behoorlijk fenomenaal. Op deze manier legde Coldplay de lat wel heel erg hoog voor zichzelf.

Ik vind het juist een van de beste nummers van dit toch al zo goede album. De gitaarrif van het nummer (intro) is fenomenaal !

Ik hoor de kwaliteit ook wel, het nummer zinkt alleen niet zo vlot als de rest. Dat kan echter over een week bijvoorbeeld compleet anders zijn.

Shiver is qua tekst datgene wat zo goed is aan het eerste (en ook tweede) album van Coldplay. Hierin horen we namelijk de onzekere en kwetsbare Chris Martin in plaats van de wereldverbeteraar.

Bij de laatste editie van Werchter speelde zij trouwens Shiver. Ik vond het toen opvallend hoe weinig mensen bekend waren met het nummer. Blijkbaar wordt Shiver niet echt gewaardeerd of is het festivalpubliek totaal niet bekend met dit eerste album. Ik ben in ieder geval blij dat het nummer gespeeld werd en het vormde voor mij het hoogtepunt van het optreden.

Nooit gedacht dat ik met m'n nieuwe muzikale richting ooit nog Coldplay zou opzetten, maar blijkbaar wel. Besluit: Parachutes is duizend maal beter dan de zooi die ze tegenwoordig uitbrengen. Die nieuwe single 'Every Teardrop...' alleen al. Bijna dance met beats en autotune, zo cheap. Bah! Deze cd is nog authentieke rock, met een 'post'-prefixje aan. Ik weet niet waarom, maar ik wil het niet klasseren onder gewone mainstream rock, het verdient beter dan dat.

Daar gaan we weer. Weet je eigenlijk wel wat mainstream betekend? Zegt het iets over de kwaliteit van de muziek? Nee! Het zegt iets over het feit dat veel mensen het kunnen waarderen. En ja, dat is met Coldplay het geval. Volgens mij staan er drie albums in jou top 10 die mainstream zijn. En nu gaan we stoppen met deze onzin en de muziek op ware kwaliteit beoordelen.

Naja, dat opgewonden toontje is nergens voor nodig. En verder ligt het eraan wat jij onder mainstream verstaat , Sigur Ros en Porcupine Tree zijn dus mainstream volgens jou ? Coldplay is trouwens wel mainstream ja maar of de 2 eerder genoemden door mij daar onder vallen durf ik niet te zeggen. Ik denk eigenlijk zelfs van niet.

Ik word het gewoon een beetje zat dat mensen hier op de site zo alternatief mogelijk proberen te zijn terwijl er ook bij de mainstream zat goede bands te vinden zijn. Zoals Sigur Ros en Porcupine Tree, die ook door de massa worden opgepakt. Er bestaat een vaste betekenis voor mainstream, dat is niet voor iedereen anders.

Nou , weet ik nog niet zo . Hoor je Sigur Ros of Porcupine Tree weleens op de radio ? Onder de muziekliefhebbers zijn deze namen bekend. Maar als ik bijvoorbeeld in mijn familie zou vragen of ze bekend zijn met deze 2 bands. Zou het antwoord daarop nee zijn , weet niet hoe dat bij jouw zit. Al mijn vrienden kennen trouwens Sigur Ros ook niet. Maarja dit is behoorlijk off-topic.

Haha de beste mop van al: dat heeft helemaal niks te maken met alternatief 'willen' zijn. Ik luister nu gewoon veel liever naar mijn Top 10-achtige bands dan Coldplay en wat je op de radio hoort. Heeft niks te maken met 'zich afzetten tegen de mainstream' of iets. Ik vind die muziek persoonlijk gewoon uitdagender.
Ik weet niet hoe bekend Porcupine Tree in Nederland is, maar in België zal je alleszins héél ver moeten zoeken, echt niemand kent die hier. Ik wil niemand schofferen en me ook niet beter voelen met mijn vorig bericht (ik geef toe, "nieuwe muzikale richting" is wat fout uitgedrukt, my bad). Coldplay is mainstream, om het even hoe je dat definieert. De hele wereld luistert ernaar. Ik zeg daarmee niet dat dat slecht is. The Beatles en Pink Floyd zijn waarschijnlijk bij de meest mainstream bands ooit en die behoren (ondanks niet in mijn Top 10) tot mijn grote favorieten in de muziek. Ik besef ook dat driekwart van de bands van nu bij wijze van spreken niet zouden bestaan zonder de Beatles/Floyd. Anyway.

Ik héb alle Coldplays beluisterd. Ik heb mijn subjectieve mening gegeven door te zeggen dat ik Parachutes veel authentieker, subtieler, minder megalomaan, nog geen stadium-rock-allures e.d. vind dan wat na A Rush of Blood komt. Dat klinkt te goedkoop elektronisch bij momenten en boeit me gewoon niet.

Altijd die eeuwige kutdiscussie over mainstream zeg.

Ik zie 'mainstream' tegenwoordig als 'inwisselbaar' en 'dertien in een dozijn'. In het geval van de Beatles en Pink Floyd spreek ik mezelf al tegen, want zij hebben een fundament gelegd voor de muziekevolutie. Daar gaat 'mainstream' gewoon om 'veel luisteraars'. Vicieuze cirkel zeker?

Om hier niet verbannen te worden: het was leuk om Parachutes nog eens op te pikken. Het stemgemiddelde weerspiegelt voor mij persoonlijk de kwaliteit van deze plaat.

Hier sluit ik me bij aan. Ik luister ook veel liever naar de Coldplay van de eerste 2 albums, de muziek die ze daar maken is puurder en oprechter en de laatste single begint al snel te irriteren na enkele luisterbeurten.

Ik vind de Coldplay van de eerste 2 albums (en zeker de tweede) erg traag en met weinig pit. X&Y veranderde dat en die trend lijken ze door te zetten.

Sterk debuut, samen met de opvolger hun beste werk tot nu toe voor mij.

Na dit album had de band zich moeten opheffen. Het smaakt naar meer, maar al het meerdere is alleen maar minder dan dit; stadiongebral. aanstekermuzak. Vooral de zang van Chris Martin gaat tegenstaan en tja, de rest van de band naast Martin is sowieso een kleurloos, inwisselbaar collectiefje.

Hoho, de opvolger is nog een stapje verder en toch niet zo heel anders als deze?

De opvolger heeft vooral Rihanna als gast en voor zover ik gehoord heb, meer R&B ritmes en beats en naar autotune riekende cheap keyboards zoals in Every Teardrop... Helemaal niet meer Parachutes.

Ik heb het over het tweede album.