Coldplay - Parachutes (2000)

Oeps ja, maar kijk, nu heb je mijn subjectieve mening gebaseerd op de geruchten over Mylo Xyloto. Rush of Blood zet inderdaad wel de logische lijn/evolutie t.o.v. Parachutes verder.

Dit is nu echt zo'n album waarbij hoop en verwachting op heel aangename wijze werden vervuld:
Toen ik twaalf jaar geleden kennis maakte met Yellow en diens videoclip werd ik al gelijk opgezogen in een warme stroom van puurheid: een sober individu in z'n eentje op dat strand onder een troostloze hemel, zingend een lied van een eenvoud waar een kracht van uitging, strekkende eenzaamheid in desolate atmosferen.........ja, een mondvol misschien. Maar dat diepe in de eenvoud, het trof me. En dat schiep een verwachting, een hoop dat de hele cd die sfeer uitdragen zou.
Nu twaalf jaar later heb ik 'm dan maar eens aangeschaft. Vraag me niet waarom ik zolang heb gewacht op iets dat ik mooi vind, ik weet het zelf eigenlijk niet. Maar ik ben echt heel erg te spreken over deze aanwinst. Want die hoop, die was terecht. Zo relaxed en ingetogen als dit werk is voelt het als een blad dat neerdaalt in de gemoederen, een berusting in de kleur van de herfst...de wind die zwijgt en dauw laat gedijen.....zoiets, maar misschien dat hiermee toch een enkel woord kan zeggen hoe ik deze cd ervaar. Ik vind het een parel, echt heerlijke muziek. 4,5

Super dit. Ik vind de liedjes over het algemeen goed. Heb bij deze plaat niet echt een favoriet; En in het begin van een nieuwe plaat die ik beluister is da zo van o nee wat krijgen we gier. Maar bij deze plaat was dat niet het geval. Je kon elk nummer meer waarderen en heb wat live albums van hun gezien ook wel een compliment voor de zanger. Een 4.

Wat ik me dus laatst zat te bedenken; wat is het toch jammer dat Coldplay in feite nooit meer zo goed is geweest als de eerste track op hun eerste album...

Klonken ze maar nog zo breekbaar als op We Never Change.

En rocked ze maar nog wat meer...

Op het nieuwe album staan volgens mij genoeg nummers die breekbaar zijn. Dit album is geweldig, maar om nou te zeggen dat daar niet dit soort nummers op staan vind ik overdreven.

het eerste album was meteen ene schot in de roos, vrijwel iedereen kent dit album en ik ben maar een enkeling tegengekomen die dit niet goed vond.

zelf vind ik het samen met AROBTTH het beste album wat ze gemaakt hebben, en elke keer dat ik het luister blijft het boeien.
ik hab liever gezien dat ze dit zouden vasthouden maar zoals elke artiest/band moet er ene moment komen dat je gaat veranderen, hoe spijtig het ook is.

ach gelukkig hebben we deze nog
4*

Ik heb deze plaat nog nooit gehoord, hahaha. Ook geen behoefte aan, want wat ik van ze ken, vind ik verschrikkelijk.

Moest wel lachen om het idee, dat je dacht dat iedereen Coldplay wel kent. Zo bijzonder is de band echt niet.

Maar iedereen kent ze wel. Alleen niet zozeer van dit album.

aja in mijn directe omgeving dan. ik ken maar een enkeling die het niet kent of die het niet goed vind.
mischien dat ik wat overdrijf maar in dit geval spreek ik meer over mijn directe omgeving dan wereldwijd, hoewel je niet kan zeggen dat je ze niet kent, want blijkbaar ken je ze wel.
dus zit er wel een kern van waarheid in

Ja, ik ken ze wel. Inderdaad. Dat is echt onvermijdelijk. Misschien vandaar mijn afschuw. Al vind ik sowieso de hele stijl waarin de band speelt, niet veel aan..

Wat Coldpay is doet is heel erg mooie popmuziek maken, en dat gaat veel mensen aan. Tuurlijk is het niet erg diepgaand, maar muziek die gewoon erg mooi is, is ook wel eens prettig.

Laten we wel objectief blijven... Want ik vind het helemaal niet mooi.

Meningen zijn nooit objectief, ook die van jou niet.

Volgens mij maak ik een kapitale fout... Ik bedoelde natuurlijk subjectief...

Wat een goede plaat! Met als absolute hoogtepunten de eerste drie nummers, en vijf en zes. Enkel de hidden track bij "Everything's Not Lost" weet me maar niet te bekoren. Vandaar net niet de volle *5, maar *4,5.

Mooie Coldplay plaat, zlfs de singles zijn hier erg mooi.
Vanwege de korte speelduur blijft hij ook makkelijk de volledige speelduur boeien.
4*

Bij deze mijn hommage aan Coldplay. Een bevlieging, zo kan ik het misschien beter noemen.

Zijn er ooit zo veel levenswijsheden opgenoemd als in No Panic? 'We live in a beautiful world'. Ja inderdaad Chris, misschien moeten we niet teveel nadenken en niet teveel in hokjes denken. We hebben maar één leven, een allesomvattend iets, dat we teveel laten verpesten door negatieve gedachten over onbelangrijke dingen. 'Oh, all that I know, there's nothing here to run from. Cause yeah (?), everybody here's got somebody to lean on.' Wederom eens Chris, het leven is het leven en je hebt enkel jezelf. Alles wat je meemaakt, doet en gaat doen doe je met jezelf. Mijn beste vriend is dan ook mezelf. Niks geen schizofrenie, dit is hoe ik erover denk. Ik denk dat we nummers als deze moeten koesteren. Geen poespas; nuchtere instrumentatie en doeltreffende woorden blijken dit nummer te maken tot een klein meesterwerk.

Geel is voor mij de kleur van Yellow. Dit nummer liet mij voor de eerste keer 'harde gitaren' horen die ik daadwerkelijk mooi vond, rond mijn 14e/15e. Mijn eerste zoen, eerste keer dronken, eerste keer stoned, eerste keer heel erg moe, eerste keer een ernstige ziekte in mijn naaste familiekring en de eerste keer een slecht rapport kwamen ook rond deze tijd. Maarja Chris, dankzij jou keek ik naar de sterren die toch voor mij bleven schenen. Want wat er ook gebeurde, die bleven he? Blijf je daarom dit nummer nog steeds live spelen?

Trouble is ook zoiets. Iedereen is in Trouble. Het leven is misschien wel Trouble. Het leven is dat waar je het mee moet doen, een lege doos die je zelf kunt vullen. Dat vullen causes Trouble. Ik beeld me in dat dit nummer verhaalt over het invullen van je leven en het daarbij zo weinig mogelijk schade berokkenen van je omstanders. Maar hey, wie ben ik? Ik? Ik ben gewoon iemand die zijn leven is in aan het vullen en daarbij zo weinig mogelijk Trouble wil.

High Speed slaat ook de spijker op z'n kop. Het leven gaat zo snel. 'We've been living life inside a bubble'. Ik zei eerder toch al; ' mijn beste vriend is dan ook mezelf'. Alles wat er met je gebeurt, staat het kortste bij jezelf. Korter dan bij je beste vriend of zelfs je moeder. Je moet het met jezelf doen en daar het beste van maken. Jij en jezelf zitten in een bubbel. Al lijkt bij die uitspraak het glas halfleeg, het glas loopt uiteraard over. Misschien wel het knapste nummer van het album.

We veranderen inderdaad nooit. We doen enkel anders. We denken in hokjes, omdat de mensheid die hokjes in de loop van de menselijke beschaving zo ontworpen heeft. Helemaal niet erg, maar het is mooi om daar buiten te denken. Lijkt me. 'I wanna fly, and never come down.' Is dat wat jij buiten de hokjes denken noemt, Chris? Ik kijk bij mijn wiskundeles wel eens naar buiten en vraag me dan af hoe het zou zijn om een vogel te zijn. 'Yes, and I sin every single day'.

Misschien vinden jullie dit geleuter van een 17-jarige. Dit stuk is dan ook zo irrelevant als de tering, dus het boeit me niks. Ik vind dit een geweldig album. Absolute wereldklasse. Het magnum opus van een band die helaas nooit meer iets van hetzelfde 'niveau' voort heeft gebracht. Maar dat maakt niets uit. Parachutes blijft en dat is het belangrijkste. Ik wil in dit stuk niet gaan zeiken over de dalende lijn bij Coldplay. Als ze maar gelukkig zijn!

Ik wil tenslotte een paar dingen en mensen bedanken. Ten eerste mijn vader en moeder. Ten tweede Spotify. Ten derde mezelf.

>Misschien vinden jullie dit geleuter van een 17-jarige.

Leuter dan nog maar een eindje weg. Goeie recensie!

Zoals je zelf zegt, interesseert deze reactie je waarschijnlijk geen bal, maar toch: mooie hommage aan Parachutes

Bedankt mannen! Deze reacties vind ik toch wel erg fijn hoor; ik filter de positieve reacties zeg maar

Denk jij van niet dan?

Naast U2 en Pink Floyd de bekendste nog bestaande band ter wereld.

Erg leuk, eerlijk stukje, wat je op 24 december schreef.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik toch meer van deze sound hou dan die vernieuwende sound die Coldplay nu hanteert. Het klinkt allemaal veel beter en dit is gewoon pure rock zonder de elektronische geluiden die Coldplay nu wel gebruikt. Tekstueel zeer in orde en hier klinkt het wat minder commercieel. Mijn favoriete nummers zijn Yellow, See You Soon en Trouble.

Dit is in mijn ogen de beste plaat die Coldplay gemaakt heeft, met opener 'Don't Panic' als hoogtepunt. Helaas zal Coldplay, zoals het er nu naar uitziet, nooit meer een plaat als deze maken..

Prachtig album en wat mij betreft inderdaad het beste wat Coldplay gemaakt heeft. Helaas heeft ook deze plaat bij mij aan glans ingeboet door de metersdiepe vrije val waarin Coldplay zich na X&Y in bevindt. Ja zelfs deze plaat. Jammer!

Toch wel apart dat dit (geweldig) album al zo lang op 3,99* of 3,98* sterren staat.... Iemand is met ons fans aan het fucken, dat is duidelijk.

We Nevet Change... Wordt weleen beetje pijnlijk dat ze nooit meer zo'n breekbaar nummer hebben kunnen maken.

Deze sound van Coldplay kon ik wel waarderen. De rest van hun oeuvre interesseert me niet meer.