Muse - Absolution (2003)

Origineler?

in opzichte van absolution...

"Absolution" ; de beste plaat van Muse - na veel en lang twijfelen (grote concurrent is OOS).

"Apocalypse Please" sluit mooi aan op het intro en er wordt een goed begin ingezet. Wat volgt is een rits met louter goede songs. Uiteraard zijn er hoogtepunten en iets mindere momenten. Het begint met "Time Is Running Out" (lekker afwisselend) en "Sing For Absolution" > In het begin een niet zo opvallend nummer, maar na Muse live gezien te hebben op Live Aid (op dvd) ben ik er beter naar gaan luisteren en werd SFA zowaar een topper! Dit nummer staat momenteel in mijn top 3 van beste Muse-nummers.

"Stokhol Syndrome" is één van de hardste Muse-nummers en (niet alleen) daarom zeer zeker de moeite waard. Vaak krijg ik de zin: "Wat een pokkuh-herrie" te horen, maar dat maakt het alleen maar leuker. Hierna bijkomen met "Falling Away With You" , één van de rustigste nummers, maar zeker niet het minste nummer. Ik heb deze aangeklikt bij "selecteer 3 favoriete tracks".

Dan komt het trio "Hysteria", "Blackout" en "Butterflies and Hurricanes" en dat is ruim 13 minuten genieten.

Daarna blijft het genieten, maar het einde is toch het minste gedeelte van de cd. Dat is misschien het enige smetje: de cd heeft niet echt de juiste balans. Maar ach, daar hoor je mij verder niet over.

Over het geheel gezien is dit het beste Muse-album, maar de andere albums zijn ook fantastisch. Muse is in de loop van de jaren toch één van mijn favoriete bands geworden.

4,5 *

In?

Kun je mij vertellen waarom Oos origineler zou zijn?

Overdrijven is ook een vak. Over smaak valt niet te twisten. De een loopt weg met OOS en de ander met Absolution. Prima toch. Ik vind Absolution briljant. OOS vind ik een stuk minder. Waarom? Omdat op OOS maar een handvol briljante songs staan maar ook net zoveel zeer matige nummers. Vooral de laatste helft van de cd vind ik het aanhoren niet waard. Ook Absolution kent op het einde iets mindere nummers maar dan heb je al zoveel moois voorbij horen komen waar je U tegen zegt.

Omdat die eerder was.

ik heb gewoon een meer experimenteerbaar gevoel bij oos dan bij absolution, absolution is een plaat vol brave muse nummers, allemaal nummers die gewoon niets om het lijf hebben, in het begin denk je van '' nog lekkere muziek'' maar na een paar keer draaien heb je het wel door hoor, hoe meer ik deze plaat opzet, hoe meer sterren ik er wil afdoen.
hoor je hier een nummer zoals darkshines, megalomania of citisen erased?neen,en origineel het is wat je origineel noemt bij muse. iedereen zegt dat ze inderdaad wel leentjesbuur gaan spelen bij andere groepen maar ik moet zeggen dat ik daar nooit echt wat van merk. behalve dan dat mathew bellamy zijn stem OOK zwaar kan overdrijven! ik vind de piano en gitaar loopjes op oos wel leuker en origineler dan deze plaat, HiLL

en oja hij was natuurlijk eerder

ik heb nou net hetzelfde gevoel met absolution

Sorry dat ik ik weer in de aanval ga maar hoewel over smaak niet valt te twisten gaat het me wel wat ver om te stellen dat Absolution allemaal nummers bevat die niets om het lijf hebben!

Smaken verschillen, inderdaad, maar dit is gewoon een trip van mooie nummers. Op OOS krijg je na het briljante begin (en middenstuk) een handjevol (fillers wil ik het nog niet noemen) stuk mindere nummers. Dat OOS origineler is, vind ik onzin. Bovendien "Absolution" heeft bijna de perfecte balans met mooie rustige nummers en wat hardere nummers. Een betere balans dan OOS heeft.

Maar nogmaals, smaken verschillen.

Een erg goed album van Muse! De nummers, de afwisseling, het klopt gewoon. *4.0

en maar goed ook!

anders zou het hier maar een saaie boel zijn

Ik vind deze plaat niet zo slecht hoor maar van een band die echt zo gehyped word verwacht je toch iets meer, blijkbaar vinden anderen dat dan wel maar ik toch niet,

mijn favoriete Muse album!

Niks aan toe te voegen!

Hoop het, ik heb hem net nieuw!

Butterflies and Hurricanes

Inderdaad butterflies and hurricanes, als dat liedje niet meer origineel is, pianosolo is geniaal gewoon, en ik kan hem eindelijk spelen=D
We hebben nog niet alles gezien van Matthew Bellamy..

Ik vind Absolution een heel sterke plaat maar niet zo sterk als zijn voorganger. Bij OOS kan ik echt geen nummer opnoemen dat ik niet goed vind. Bij deze kan ik dat wel: Time is running out vind ik bijvoorbeeld nogal zwak. Dat nummer doet mij gewoon niks. Sing for Absolution: idem. De sterkste nummers zijn Apocalypse Please (die piano op het einde!), Stockholm Syndrome, Endlessly en Ruled by Secrecy. Wat je op dit album ook vaak hebt zijn "simpele" nummertjes. Die hoeven daarom niet slecht te zijn maar ik heb het liever wat ingewikkelder en uitgesponnener. Bijvoorbeeld: Time is running out, Sing for..., Hysteria, Thoughts of dying atheist. De "simpele" nummers op OOS waren nog steeds in staat me weg te blazen. Maar het is zeker geen slechte. Krijgt een 4

ik vind Time is running out misschien wel het beste nummer van Muse

simpele nummers zijn kort en strofe-refrein-strofe-refrein.

En ik kan er echt niks aan doen. Toen ik Time is running out voor het eerst hoorde was ik heel teleurgesteld. En hoe vaak ik het ook opnieuw hoorde, ik vind het nog altijd één van hun zwakste nummers. De zwakste single in ieder geval.

Smaken verschillen. Sing for Absolution vind ik een briljant nummer. Hysteria is ook erg goed. In tegenstelling tot jou vind ik dat juist op OOS meer opvullers staan. Nummers die niet blijven hangen. Time is running out is wellicht niet de sterkste van het stel maar luistert wel lekker weg.

Inderdeed.

Rico!!

Welke opvullers staan bijvoorbeeld op OOS?

hyper music en micro cuts, vind ik

mmmmm hyper music heerlijke bas, heerlijk geschreeuw. Micro cuts: had beter hysteria geheten

ik vind de combinatie van citizen erased met micro cuts er achteraan juist briljant! hypermusic idd heerlijke bas en wat Timeis running out betreft, moet je misschien eens de live-uitvoering bekijken op Glastonbury. (ergens aan het einde zit ie), als je dat publiek zo uitzinnig mee hoort schreeuwen en op en neer ziet springen, dan MOET je dat nummer wel voelen.

Heerlijke adrenaline muziek dit, kan heerlijk meegenieten hiervan, ik denk dat ik eens naar de 4,5 ga.

Hoe zal ik deze muziek eens omschrijven: ik denk dat hysterisch het beste woord is.
Het zit tegen het zenuwlijerige aan.
Toch vind ik het erg lekker in het gehoor liggen, mischien een beetje tegendraadse mening, maar ik vind dat Muse er goed mee weg komt.
Meestal houd ik niet zo van dat hysterische gegil, maar in dit geval bevalt het me prima.
Ik zal in de toekomst toch meer rekening met deze band gaan houden.
Muse heb ik toch te lang links laten liggen.