Muse - Absolution (2003)

ai ai ai.... weer iemand die zich onsterfelijk belachelijk weet te maken.

Maarrr.. : Ik kan er natuurlijk ook eens even op in gaan

Ik denk dat een speenvarken dat gekeeld wordt, behóórlijk wat emoties heeft - of jij moet dieren niet tot de levende wezens rekenen...
Wagner is inderdaad bij tijd en wijle geweldig.
Uit je laatste zin begrijp ik dat je doof en/of slechthorend bent? En dat dat de enige mensen zijn die kunnen horen/merken dat er bij Radiohead wél sprake is van 'een pak gevoel'...? Tjonge, laat ik gelijk mijn oren maar volstorten met beton en dan een Radiohead cd-tje opzetten!

Ach nee, laat ik er maar niet op ingaan. Te veel eer...

EDIT: En tóch heeft die beaster een paar goeie platen in zijn top10 staan...

Hij doet het er ook gewoon om

hopelijk kan ie er net zo hard om lachen als ik.

fijne afwisseling tussen bombastische rock opera en gevoelige ballades

Geweldig album van Muse weer. Ik weet er niet zo veel over te zeggen, behalve dan dat geen een nummer tegen valt op misschien 'Falling away with you' na. Die word na een tijdje wat minder.

Toch geef ik maar een 4,5 omdat ... nouja het zijn vooral allemaal sterke singles. Ik mis soms overgangen, samenhang, etc.

Juist ja, plus het feit dat een aantal nummers overgeproduceerd zijn (denk aan The Small Print) maakt dit album toch wel een stuk minder dan Origin of Symmetry, wat een waar meesterwerk genoemd mag worden.

Matthew Bellamy vond 'The small print' ook het ergste nummer van het album (wat ik ooit ergens gelezen heb).

Toch blijft dit absoluut voor mij m'n favoriete Muse-album.. De nummers grijpen me echt veel meer aan dan die van OOS, BHAR en Showbizz. VInd dat in dit album meer instrumentale, vocale diepgang in zit. Scheelt niet veel met OOS, al vind ik dit album in z'n geheel toch wel veel beter. Dit komt meer door persoonlijke smaak.. Heb meer emotie hierbij.

Hmm ja.. toch wel 1 van m'n favoriete all time albums. Eén van de weinige albums die ik met heel veel plezier uitluister en ook echt beluister. Kwam er net achter dat ik een limited edition/special edition heb. Met een extra dvd erbij (baalde er al van dat het album dezerdagen al zo goedkoop is geworden haha, heb hem zelf voor 18.99 bij de Mediamarkt toen weggehaald, dat vond ik toen 'goedkoop' aangezien hij net uit was haha)..

Ach, het was het dubbel en dwars waard.

Ik ben niet zo'n muse fan. Toch blijven de concerten altijd ongelovelijk goed. Daarnaast is het altijd fijn om af en toe een keer een CD op te zetten. Ik kan het zelf gewoon niet te vaak luisteren maar vaak als ik er naar luister wordt ik wel helemaal meegenomen. Dus toch 4* want voor mij is dit toch ook de beste cd die ze ooit gemaakt hebben.

Ik zou het zelf niet zo verwoorden, maar ik kan me er wel in vinden.

Als die het anders had verwoord had ik me erin kunnen vinden, nu ben ik hem alleen maar hard aan 't uitlachen en me aan het afvragen waarom er toch van die gefrustreerde mensen bestaan, die het niet kunnen hebben dat mensen verschillende smaken hebben

Muse is imho gewoon beregoed, net als dit album.

3 woorden...
GE - WEL - DIG!
het klinkt gewoon super, elk nummer is goed
5*

Ik kan Muse ook wel smaken. Ik ben fan van live muziek en zij weten hoe je een show moet neerzetten en dat vind ik erg bewonderenswaardig(en eerlijk gezegd, zo een band heeft bij mij al een streepje voor:-). Ik heb al hun materiaal en ik vind dit album het beste. 'Time is running out' vond ik ook een geweldige single. Dat nummer is echt af en dat zeg ik niet gauw over een nummer. Dit album bevat ook verschillende moods en dus houdt het je scherp.

heb nu drie songs van dit album gehoord en vind ze alle drie prachtig.

Dan moet de rest ook goed te doen zijn

Stockhom Syndrome blijft een mod-der-vet nummer en ook Hysteria behoort tot het beste van wat deze band heeft gemaakt, maar al met al ben ik mijn liefde voor Muse toch een beetje ontgroeid. Halfje eraf.

En dat zegt iemand van 16

Die zich voelt als 'n chagrijnige 50-plusser

Ergens ben ik het nog wel met je eens. Vooral dan kijkende naar het 'emotie' gedeelte. Dat mis ik zelf ook bij Muse. Ik vind het allemaal een beetje namaak, show achtig. Muzikaal wel in orde, maar er mist gewoon een hele dikke x-factor (zei ik dat echt? )

Bedankt voor de vele reviews iedereen! Het is zeer boeiend om het album te herbeluisteren met enkele goede reviews ernaast, dat maakt het echt leuker om zo'n album te ontdekken.

Muse is blijkbaar een love-or-hate-band, een tussenweg blijkt er niet te zijn. Het is wel een zeer gevarieerd en avontuurlijk maar tevens coherent album, waar weliswaar bombast het grote gebaar niet worden geschuwd. Maar er wordt knap gemusiceerd, de zang van Mathew Ballamy is wel zeer uniek met en groot bereik en de vaak symfonisch getinte composities zijn allemaal goed ineen gestoken.
De singles "Time Is Running Out" en "Stockholm Syndrome" vind ik indrukwekkend, het in strijkers gedrenkte "Blackout" en "Ruled by Secrecy" zijn erg sfeervol.

Het album is niet zo goed, omdat ik er niet zo veel aan vind.

Ik weet het niet zo goed met Muse. Soms luister ik het en krijg ik het gevoel 'Radiohead voor beginners', maar in veel nummers zijn dan toch wel briljante dingen te horen..

Dat het op Radiohead lijkt en dat Muse duidelijk door ze geinspireerd is, vind ik in ieder geval zeker niet negatief! Kan trouwens moeilijk begrijpen dat sommige mensen dat niet horen.

Er is een verschil tussen "lijken op" en "geinspireerd zijn door", denk ik. Muse is geinspireerd door ze, dat is duidelijk. Maar ze zijn beiden zo'n andere weg ingegaan dat je het niet meer kan vergelijken, zelfs bij Showbiz al zo goed als niet.

als ik dat hier soms allemaal eens overloop maakt die beaster toch veel emotie's los nietwaar , en doof ben ik nog niet, maar soms kan een bepaalde stem me mateloos irriteren en dat is hier het geval.

sorry om een mening te hebben en ze hier te zetten, en ja voor sommigen ben ik misschien wel en ouwe zak , but who cares ????

dit is echt een GEWELDIG album de eerste 8 nummers van dit album sluiten naadloos aan mekaar aan en luister je gewoon in een keer door daarna zakt het ietsje in vind ik

Absolution is absoluut het beste album van muse en krijgt daarom van mij 4,5*

Eigenlijk lijken bijna alle Muse-nummers op elkaar. Deze net weer eens beluisterd en na drie nummers vroeg ik me af wat ik hier ook alweer zo goed aan vond. Toen kwamen achter elkaar Stockholm Syndrome, Falling Away with You en Hysteria langs en toen wist ik het weer. Heerlijk, die bombast. Heerlijk, die uithalen.

Nog steeds een van de leukste mainstreambands van het moment.

Net zoals bij de rest van de Muse albums voor mij een halve ster eraf, het blijft me toch niet lang genoeg boeien als ik weer eens een cd van hun opzet. Alhoewel ik eerst niet anders deed.

Bij mij precies hetzelfde. Ik vind Muse na een poosje gewoon niet meer zo interessant als het eerst was, zelfs OoS vind ik niet meer overdreven geweldig, zoals eerst wel het geval was. Daarom deze ook 3,5*. Wel een paar erg mooie nummers, namelijk Stockholm Syndrome en Apocalypse Please.

Muse is meer zo'n band die een paar maanden lang haast een godsdienst is, waarna je 'm volledig links laat liggen. Al blijven hun albums wel hartstikke aardig, het heeft gewoon niet meer hetzelfde effect als vroeger.

volledig mee eens!