R.E.M. - Accelerate (2008)

Zoals gezegd ben ik wél een liefhebber van Around the Sun, voeg daarbij op dat ik Automatic for the People als favoriet beschouw en dan snappen de meesten wel dat ik wat huiverig was toen ik begreep dat dit up-tempo zou gaan worden en wat meer rechttoe rechtaan rock.

Opener Living Well Is The Best Revenge lost die belofte gelijk al in: zonder fratsen rocken de heren rechtdoor zonder omkijken. Dat staat als een huis! En vind ik het wat? Ach, wat zal ik zeggen. Het is altijd nog R.E.M.
In moordend tempo gaan ze door naar Man-Sized Wreath. De gitaar vormt de boventoon en gelukkig herkennen we hier de kenmerkende achtergrondkoortjes die het nummer toch nog wat pop-schwung meegeven.
Supernatural Superserious kent ook geen subtiele toevoegingen en hakt er stevig in. Natuurlijk moet je dit ook niet al te zwaar nemen, want R.E.M. weet wel degelijk pop er doorheen te weven. Als single kan ik het niet erg sterk vinden.
Eindelijk een rustpuntje als Hollow Man begint. En eindelijk een nummer waar ik wat meer bij voel. Totdat het tempo na anderhalve minuut opgevoerd gaat worden en de gitaren weer de overhand krijgen. Moest dit nu echt? Mocht dit geen ballad blijven? Nou ja, wel een van de betere nummers tot nu toe.
Op Houston is er meer ruimte voor akoestische gitaar en het doet me een beetje denken aan het jaren '80 werk. Het is kort maar krachtig.
Titelsong Accelerate vind ik dan weer een nummer dat teveel doorzaagt en wat ik zelfs een lelijk geluid vind hebben.
Snel door naar Until the Day Is Done waar ik het jaren '80 geluid in ontwaar. Zeker één van de betere nummers, misschien wel door de herinnering aan het jaren '80 werk, maar dat was wel een een ietwat hoger niveau. Maar..... dit gaat er goed in.....
Mr. Richards krijgt ook weer zo'n gitaarsaus die ietwat teveel smaak verbloemt. Hier en daar doet het me een beetje denken aan de band Sugar van Bob Mould.
Sing for the Submarine is een nummer dat telkens een beetje groeit. Nu is 'telkens' vooralsnog een wat leeg begrip dus er zullen nog heel wat meer draaibeurten volgen waar dit nummer zich kan bewijzen. Het is ruig met een hard geluid en toch weet het me wel te boeien.
Op Horse To Water gaat het gaspedaal zo mogelijk nog wat verder naar beneden. Het is een swingend nummer maar ook deze heb ik in het verleden beter gehoord en zeker een heel stuk subtieler.
Subtiel is ook niet het toverwoord op I'm Gonna DJ. Geen flauwe hap in elk geval, maar wederom teveel van dik hout zaagt men planken in mijn oren. En daarmee komt er een einde aan 35 minuten stevige R.E.M.-rock.....

Het lijkt wel of R.E.M. de kritieken heeft aangetrokken die ze kregen n.a.v. Around the Sun door nu met dit album te komen. Veel mensen vonden dat een flut-album dus die zullen nu misschien wel blij zijn met dit hardere geluid.
Ik hoor daar niet echt bij. Ik denk zelfs dat ik dit uiteindelijk één van de zwakkere albums van de band zal gaan vinden. Uiteraard moet de tijd dat gaan leren en kom ik later misschien wel terug op deze opmerking, maar mijn bange vermoedens zijn uitgekomen. Ik heb niks tegen up-tempo albums, integendeel, maar te veel gitaarsaus kan de smaak negatief beinvloeden alsof er iets verborgen moet worden. Ik mis de nuances hier toch echt te veel.
Net als Monster geef ik hier 3* voor en daarmee de laagste notering voor een R.E.M. album. Doet u mij nog maar een rondje Around the Sun en de mededeling dat dit het eerste album van 2008 is dat enigszins teleurstelt.
Maar wie weet wat er nog gaat gebeuren: misschien denk ik hier over een week toch anders over. De laatste Madrugada wist ook tot een favoriet uit te groeien van 'wel aardig' tot 'grandioos' en dat in zeer korte tijd

Nou, idd, wat een vreselijke domper, deze R.E.M. Voor mij het minst goede album van hun. Heb hier slechts 2,5* voor over, de eerste keer dat ze een onvoldoende halen van mij. De nummers vliegen het ene oor in en het andere uit om vervolgens heel snel vergeten te worden. Weinig memorabel, dit album.

Op dit album moet ik helaas concluderen dat het heilige vuur er bij R.E.M. toch echt wel uit is. Deze plaat pakt me gewoon niet, zeker niet in vergelijking tot "Automatic for the People". R.E.M. zal nooit echt slechte muziek maken, maar dit voegt weinig toe aan hun oevre en mist mijn inziens de intensiteit en urgentie van weleer.

Misschien vreemd om te horen voor bijvoorbeeld de mensen die Automatic for the people op nummer 59 van de MuMe-top-250 hebben gestemd, maar Accelerate is de enige Warners-plaat die voor mij in de schaduw van hun vijf-en-een-halve IRS-albums kan staan. Dynamisch, energiek, springerig, grillig, sfeervol.

Tot en met nummer 9 is dit gewoon een heel degelijke R.E.M.-plaat, maar de laatste twee tracks zijn R.E.M.-omwaardig. Op een plaat van nog geen 35 minuten moet je het niveau over de hele lijn hoog weten te houden. Een zesje is daarom meer dan genoeg voor dit dipje in hun oeuvre.

R.E.M. - Accelerate (2008)

In 2008 gekocht naar aanleiding van de single Supernatural Superserious die veel op de radio langs kwam. Blijkbaar heb ik toch korte tijd radio geluisterd Accelerate is het snelst opgenomen R.E.M. album. De bandleden hadden tegen elkaar gezegd: nog 1 slecht album en we stoppen ermee. En ze wilden een harder rockalbum maken. Boys, dat had na Up ook wel gemogen hoor Ondanks enkele mooie songs op zowel Reveal als Around the Sun na is dit hier zoals we R.E.M. allemaal graag het liefst horen, rockend en topsongs. Maar het had met 34 minuten wel een langer album mogen zijn, zeker ook gezien de laatste 2 nummers, maar daar komen we nog op. Daardoor voelt het voor mij soms meer als een lange EP dan een echt volwaardig album.
Er kwam een nieuwe producer: Jacknife Lee, bekend van allerlei andere bekende artiesten waaronder U2. The Edge had de band hem ook aangeraden. Jacknife wilde dat ze de songs eerst veel live speelden. Zo speelden ze in Dublin bijna een volle week een set met veel nieuwe songs erin. All in all duurde het opnameproces en alles wat daarbij en daarna komt minder dan 10 weken. Het heeft het album zeker wel goed gedaan kan ik wel zeggen. Er zit veel meer urgentie in dit album dan een heel aantal albums hiervoor. Alle 4 de singles deden overal helemaal niks wat ik toch wel vreemd vind. Het tijdperk van de single was ook een beetje aan het voorbijgaan rond die tijd, als in airplay en fysieke singles, dit was al het downloadtijdperk. Het album zelf werd door pers en publiek tamelijk goed ontvangen en gezien als een return to form. Het kwam op 1 in de UK en op 2 in de VS.
Qua sound vind ik dit album ergens tussen Lifes Rich Pageant en Document passen met een glimp van Monster.

Het album trapt af met meteen een van de beste songs van het album. Echt een heerlijke stampvoeter van een rocker met een heerlijke titel en boodschap: Living Well is the Best Revenge. Ms een beetje als It's the End of the World... Heerlijke muziek, Michael rauw spittend en de gitaar is terug, yay! Heerlijke track met een geweldige melodie en ook de backingvocals van Mike zijn super en die gaan we gelukkig weer meer horen. 3:11 minuten, DAT ZIJN DE BESTEN!!!

Man-Sized Wreath is nog een half minuutje korter, maar dat geeft niks. Ook weer een heerlijke song. Een stevige rocker ook wel, maar met een overheerlijk catchy popchorus en ook hier weer die heerlijke backingvocals, perfect!

En ook Supernatural Superserious is met zijn 3,5 minuten een vrij kort liedje, maar dus perfect voor een single. Hun beste song sinds lange tijd wel. Heeft wel wat glimpjes van Imitation of Life. Ik vind hoe Michael hier zingt in de verzen zo geweldig. Supermelodie ook weer, zalig gitaarwerk en ook de refreinen zijn echt top! En ook gewoon weer die backingvocals. Echt een topsong!

En ook Hollow Man is weer zo'n korte track. Begint wel rustiger en meer subdued, maar al snel ook weer zo'n snellere en vrolijke chorus met een beetje 60s vibe. Fijne song zeker, maar net iets minder dan het openingstrio.

Houston is meer een klein sfeerbeeld, maar wel eentje met geweldige klanken. Een song over de tragedie dat hurricane Katrina heette. Een beetje mechanische song, maar wel typisch R.E.M. Al een beetje een voorbode van het volgende album, waar we ook een Katrina song tegenkomen.

Accelerate, voor de 2e keer een titelnummer van de band, is de rechttoe rechtaan rocker van het album. Een stomper wel op zich met een fijne gruizige sound. Je ziet dus wel dat ze in korte tijd tamelijk goede songs uit de grond kunnen stampen. Een goed song dat zeker, maar niet heel erg bijzonder.

Bij Until the Day is Done moet ik altijd aan Nick Drake denken. Dat kan komen door zijn Day is Done, maar ik vind deze song zelf ook wel een beetje een Nick Drake vibe hebben. Heeft wel een beetje de Houston vibe ook en gaat geloof ik ook wel over hetzelfde onderwerp. Het is een lieflijke en ontroerende song en Michael zingt hier mooi. Ook mooi die langgerekte zomerse feel hier.

Mr. Richards is wel aardig, maar toch ook wel een beetje nietszeggende track. Doet mij niet heel erg veel, eerlijk gezegd. Hier gaat het een beetje de verkeerde kant op met het album. Een aardige track, laten we 't daar op houden

Sing for the Submarine is verreweg de langste track van het album. Ook wel weer een aardige, in dit geval waaierende song, maar ook weer niet heel geweldig. Dit had zo op Around the Sun gepast. Het refrein is nog wel ok.

Dan hebben we dus al 2 mindere tracks gehad die me niet zo heel veel doen en met de laatste 2 wordt het wel heel erg. Horse to Water, leuk hoor punkrock, maar niet op deze manier. Leuk geprobeerd, maar ik vind het een vervelend nummer. Trekt wel meer je aandacht dan de 2 hiervoor.

En I'm Gonna DJ is eigenlijk van hetzelfde laken een pak. Wat waren ze aan het denken? Stop dan die paar mindere tracks in het midden van het album en eindig met Until the Day is Done of zo. Irritatiefactor is hier tamelijk hoog, drammerig.

Eindoordeel: de eerste 7 songs zijn goed tot zeer goed, dat is fijn luisteren. Maar de laatste 4 vind ik matig tot drama en hoor ik liever nooit meer. Jammer wel! Dan heb je dus 21 minuten goede muziek en dat is dus een EP. Ik zat te denken aan een fijne 4 sterren nav de eerste 7 songs, maar dat kan ik niet meer maken met de laatste 4. En dan kom je dus net als Around the Sun op 3,75 *, waar de voorkeur dan toch net naar Around the Sun gaat.

3,75 *

1. Out of Time
2. Automatic for the People
3. New Adventures in Hi-Fi
4. Monster
5. Up
6. Green
7. Document
8. Fables of the Reconstruction
9. Murmur
10. Lifes Rich Pageant
11. Reckoning
12. Chronic Town
13. Around the Sun
14. Accelerate
15. Reveal