Robert Plant - The Principle of Moments (1983)

Hoogtepunt van dit album is natuurlijk 'Big Log'. Terecht een grote hit. Geweldig ritme, mooie gitaar en Plant's prachtige stem.
Op al z'n solo albums staan enkele goede nummers, maar ook een aantal matige nummers. Dat geldt ook voor The Principle of Moments.

Thru With the Two Step is ook erg mooi..maar dat is dan ook het enige nummer naast Big Log wat ik me herinner. Heb deze op LP en heb hem al jaren niet meer gedraaid.

Dat is inderdaad ook een mooi nummer.

Kan het kloppen dat er een Italiaanse artiest een cover heeft gemaakt van big log, of in ieder geval samples hiervan heeft gebruikt (de intro)?

Niemand die het weet?

big log is een juweeltje de rest ken ik eerlijk gezegd niet

Een redelijk goede plaat, maar Pictures At Eleven is toch wel wat pittiger en beter. Dit is meer een herhalingsoefening dat net effe wat meer makjes klinkt.

3,5.

Ik vind Stranger Here Than Over There, In The Mood en Wreckless Love ook lekkere nummertjes. Maar nummertjes als Other Arms en Horizontal Departure maken deze plaat toch wat minder interessant dan z'n voorganger.

Op dit album zet hij de lijn door van het debuut maar het is iets beter. De directe muzikale links met zijn verleden zijn nu verdwenen. Wat ik hoor zijn doordachte en goed gespeelde popsongs waaronder natuurlijk het onvergetelijike "Big Log". Ook heb ik een zeer groot zwak voor die andere prachtige ballad: "In the Mood".

Ik kan me best in deze omschrijving vinden.
Daarom geef ik : ***

Aardig goed album met een paar hoogtepuntjes, zoals big log en in the mood, maar ik heb hem beter gehoord, vele malen beter. Een drie lijkt me redelijk!

Vandaag de expanded-versie binnengekregen met 3 extra live-versies en een unreleased track erop. Het blijft voor mij een heerlijk album met natuurlijk als topper de ballad Big Log.

Waardig opvolger van Pictures at eleven. Evenwichtige songs van een goed niveau, met natuurlijk Big log als grote hit.. Op vinyl.

De zomer van 1983 was een hele mooie. Dit heeft louter betrekking op het weer. In de nastoot van die zomer bracht Robert Plant zijn single Big Log op de markt als een extra verlenging ervan. Klassieke single die terug is te vinden op een leuke plaat.

'Big Log' is helemaal toppie!

Big Log

Ik vind hier niet veel aan, z'n werk met Led Zeppelin vind ik geweldig maar solo of met The Honeydrippers weet hij me niet te boeien. Ik weet niet wat het is, het is gewoon niet speciaal meer zoals dat bij Led Zeppelin wel zo was.

Nog eens beluisterd en ik ben toch wat positiever geworden. Er staan enkele aardige nummers op. 'Other Arms' is een leuke opener, daarna volgt er echter een hele rits vrij eentonige, saaie nummers (vooral 'In the Mood', waar ik dan weer niks aan vind in tegenstelling tot andere posters hier). 'Thru' with the Two Step' vind ik goed, en iets mindere mate ook 'Horizontal Departure'. Daarna weer even een minder nummer. 'Big Log' kan ik ook wel waarderen, maar moet ik misschien nog wat vaker horen. Het album heeft ook wel een lekker relaxt sfeertje, ondanks dat niet alles even goed is luistert het best goed weg.

Maar gelukkig zingt Plant goed, want dat redt uiteindelijk dit album.

Robert Plant heeft een van de meest markante stemgeluiden uit de geschiedenis van de rockmuziek (top 10) en staat natuurlijk vooral bekend als zanger van Led zeppelin.

Toen zij er mee stopten (1980) was natuurlijk voor Plant de vraag: wat nu?
Hoe nu verder zonder songwiter en gitarist Jimmy Page?

30 jaar na dato weten we, dat hij als een huis is blijven staan, met kwaliteitsrock van het hoogste niveau en uiteraard nog steeds zijn onmiskenbare vocalen. Beter terecht gekomen dan Jimmy Page, met wie hij de afgelopen decennia af en toe een kleine samenwerking of vrijage had, al dan niet in Led zeppelin verband.

Zijn eigenzinnig rock lijkt eigenlijk helemaal niet op Led zeppelin. Daarmee heeft hij zichzelf solo ook een geheel eigen plaats in de rockmuziek gegeven. En als een kameleon verandert hij ook regelmatig van band.

Op deze, The principle of moments schrijft hij het meeste werk samen met gitarist Robbie Blunt. Verder is er de opmerkelijke aanwezigheid van drummer Phil Collins.

The Principle of moments is helemaal geen slechte plaat. Plant is alleen steeds beter geworden en heeft uiteindelijk zijn beste periode gekregen aan het begin van deze eeuw bij zijn samenwerking met The Strange sensation.

Deze plaat is destijds vooral opgevallen door de aanwezigheid van de single Big log, die blijkbaar een grote hitpotentie had. Groter dan alles wat Plant uiteindelijk heeft uitgebracht.

Toch heeft de cd meer te bieden dan Big log, getuige Thru with the two step en opener Other arms. Eigenlijk staan er helemaal geen mindere nummers op. Maar wie een logische stap zoekt als opvolger van Led zeppelin, is bij Plant aan het verkeerde adres.

Onlangs passeerde de videoclip van dit nummer op TMT. Doortrokken van een sfeer waarin je opgegroeid moet zijn en waarvan je dan ook weer melancholiek wordt.

Deze heb ik nog liggen op LP. Eens kijken of er vandaag aan toe kom deze, wellicht samen met Pictures at Eleven, op de pick-up te leggen. Is alweer wat jaartjes geleden.

Een onderschat album van de heer Plant. Plant is hier nog zeer goed bij stem en dat kan ik van zijn latere werk niet zeggen. Blunt is een geweldige gitarist, heel anders dan Plant's voormalige bondgenoot Jimmy Page. Collins drumt krachtig, zoals altijd en de geluidskwaliteit is heel ruimtelijk. Op Big Log wordt Collins' drumwerk overgenomen door een drumcomputer en dat vind ik eigenlijk jammer. Het was tevens Plant's grootste -en volgens mij enige- solohit. Ik geloof dat er een speciale uitgave van dit album verschenen is met diverse bonustracks. Heeft iemand hier ervaring mee?

Plant is nog heel redelijk bij stem! Zie (hoor eigenlijk) Dreamland en Mighty rearranger.

Dit album ken ik verder niet van Robert Plant, maar de hit Big Log heb ik natuurlijk ontelbare malen op de radio gehoord. Een nummer met eeuwigheidswaarde vind ik, want als ik hem nu nog steeds hoor, dan is kippevel nog steeds gewaarborgd.

Probeer de box te pakken te krijgen. 50 euro voor al zijn werk incl dvd. Bonustracks zijn meestal live nrs of b kantjes

BIG LOG: de kap van de cadillac open en cruisen door de woestijn

Al bijna 20 jaar een classic!

Ik zou zeggen, al bijna 30 jaar, het schiet lekker op!

Haha inderdaad... Time flies.

Ik ben een andere mening toegedaan. Daarom 4,5**** voor "The Principle of Moments (1983)".

Prima debuut waarmee hij direct wilde laten horen dat hij geen cloon van zijn eigen zep wilde zijn. Prachtige open akkoorden(zo noemt men dat toch) prima songs. en vandaag te dag is vrijwel alles ook nog eens geremasterd. Deze man straalt behalve persoonlijkheid ook kwaliteit uit. Doet het volgens mij puur omdat hij er zin in heeft. Prima hoor. I love this dude.