The Kooks - Konk (2008)

Oh ghehe da's waar ook .. dat wist ik ook wel alleen op één of andere manier gooi ik die stem/dat accent van Brandon Flowers altijd in de categorie Britten, weet ook niet waarom..

Leuke feelgoodmuziek, die het moet hebben van de onbezonnenheid. Wordt nergens pretentieus en dat maakt het ongepolijste, ietwat simpele geluid heel aanvaardbaar. Watching the ships roll in en One last time vind ik persoonlijk de beste songs. Heb iets meer met hun debuut, maar daar zitten ook veel herinneringen aan van vakantieliefde enzo. En daar zijn The Kooks op hun best. Jonge, vrolijke muziek voor vrolijke momenten.

Wat een lege kleurloze britpop liedjes. Elk liedje kan na één a twee luisterbeurten de prullenmand in.

Eén van mijn beste vrienden, nog ouder dan mezelf (52 al!) is een fan van dit bandje; Ik begrijp het niet, want je hebt gelijk; dit is absolute wegwerppop van de ergste soort. Ik heb deze bij hem thuis gehoord en kan zijn enthousiasme langs geen kanten begrijpen of delen....

The kinks, the kinks, who the hell are the kinks? We leven in 2008 en misschien dat deze knapen wel eens een plaatje uit hun ouders platenkast hebben getrokken. Maar naspelen forget it. The kooks is een van de leukste bandjes van de afgelopen tijd die een hele leuke plaat hebben gemaakt. Alles behalve kleurloos, het heeft alles wat popmuziek moet hebben, catchy, vrolijk, licht en luchtig, kop en staart.

ieder z`n eigen mening maar ik kan dus echt niet begrijpen hoe sommige mensen dit album en band zo hoog waarderen?! - ik hoor saai saai saai en daarna kan ik alleen maar denken "Manufactured fake indie band" - dat ze van een sort rock school komen (samen met Katie Melua) moeten hun weten, maar hun lyrics gaan 10x echt nergens over - wel te verklaren natuurlijk: krijg je ook als je nooit niks echt heb mee gemaakt met je leven.
dit zijn gewoon mummies boys die ruig proberen te doen en via goede marketing en non-stop radio play zijn er mensen ingetrapt.
The Kooks zijn voor mij de grootste nachtmerrie voor de toekomst van indie music want veel jongelui gaan dit na doen op dezelfde manier dat hun alles gejat hadden en dus moeten we het voor nog lang aan gaan horen

engels uitdruking wat wel toepasselijk is voor deze album: i would get more pleasure licking piss of nettles (brand netels) than having to listen to this crap!

Wie heeft het over indie? Dit is gewoon mainstream popmuziek uit de Engelse school (net als The Kinks inderdaad en the Beatles).
Ik geloof niet dat dit een gemanufactered bandje is. Ze zullen weliswaar moeite moeten gaan doen om de commercie de baas te blijven. Maar indie of commercie, dat bepaalt niet de kwaliteit van muziek.

Deze cd kan mijn aandacht niet vast houden.
De vorige cd vond ik erg lekker.. maar dit kan ik maar niet uitluisteren..

Ga niet stemmen omdat ik de kwaliteit niet helemaal heb gehoord..
Ik heb de cd nu al een weekje of 4 en het kan me nog steeds niet bekommeren..

Ja, ik snap wat je bedoelt. Waar het debuut kracht en energie uitstraalde, is dit hier al een pak minder. Dit komt voor mij mede door de stem van Luke Pritchard die hier bewerkt lijkt te zijn zodat het lager en minder energiek, tot zelfs vermoeid, klinkt. Zelfde geldt voor de gitaren. Ook de liedjes zelf zijn minder krachtig en energiek, en doordat ze vaak in herhaling vallen kan ik begrijpen dat het soms saai gevonden wordt, zeker in tegenstelling tot het debuut. Neem nu nummers als 'Love It All', 'Shine On', 'Stormy Weather' en 'Do You Wanna', op de duur raakt het wel afgezaagd. Pas op, het zijn zeker sterke nummers en laat 'Stormy Weather' nu net (mede om die reden) één van de beste live-nummers zijn van deze band.

Ik vind dit een zeer goede plaat en heb hem veel opgezet, nog steeds, alleen blijf ik ook met een wrang gevoel achter. Ten eerste die energie en de kracht, ten tweede die herhaling, ten derde de lyrics (niet dat The Kooks het van hun lyrics moeten hebben, maar de tekst van Do You Wanna vind ik écht maar niks). En ten vierde zat er ook zoveel meer in deze plaat, ik heb (bijna) alle nummers van The Kooks en ik ken ze allemaal binnenstebuiten, en de besten staan niet eens op Konk. Nummers zoals 'Oil', 'Come On Down', 'Vicious', 'Sabator' en 'Don't You Leave Me' zouden bijvoorbeeld een perfecte basis leggen voor een schítterend (blues)rock-album. Helaas zijn twee nummers daarvan reeds als B-side verschenen en bezitten die de kwaaltjes die deze Konk ook bevat, helaas.

Desalniettemin blijft dit mijn favoriete band, met Konk leveren ze opnieuw een goede plaat af. Alleen, er had zoveel meer in gezeten dan eruit gekomen is op verschillende vlakken.

Leuke plaat in het pop/rock genre maar laten we het vooral niet ophemelen.

Mr Maker klinkt wat Kinksachtig zou ik zeggen.

@mathieudc: dan vind ik 4,5 wel erg hoog hoor.

I know, maar ik blijf dit album ondanks voorgenoemde zaken toch erg sterk vinden. Misschien dat het ooit nog terugvalt naar vier sterren maar voorlopig nog niet. Ik heb gemerkt dat ik dit album toch weer veel heb gedraaid. Misschien speelt ook het feit mee dat ik zo goed als alle nummers op deze plaat al kende (lang) voor dit uitkwam en dat ik daaraan zéér veel plezier heb beleefd! In het vervolg zou ik dat niet meer willen, maar bij The Kooks kán ik mij gewoon niet inhouden om de nieuwe nummers te ontdekken.

Het was eerst wel even wennen, op Inside In/ Inside Out was het vooral van die frisse Indie Muziek. Maar Uiteindelijk is dit ook weer een geweldige cd geworden waarbij je simpelweg alle numemers te gek vind. Hoewel ik All over town wat midner vind.
Mijn persoonlijke favorieten op deze cd zijn; See the Sun, Always Where I need to be en Sway

Dit album is wel iets minder dan ze voorganger, maar er staan wel goede nummers op. Net zoals wat ik bij Inside in/Inside Out vind ik The Kooks gewoon lekker klinken en de combinatie met blues invloeden daar hou ik wel van. Ik geef er een 4 voor, maar misschien vind ik em uiteindelijk een 4,5* waard

Dit album staat op nummer 6 in de meest-geluisterde (of toch volgens grootste aantal luisteraars) Last.fm album top-10 van 2008. Had ik eerlijk gezegd niet verwacht, knap!

Ik vind dit eigenlijk wel lekkere feel good muziek.
ik had in het verleden toch niet altijd zulke positieve recensies gelezen , met opmerkingen als: slap popbandje, maar ook hier op MuMe moet dit album het nogal bekopen door velen.
Ik vind het reuze meevallen.
Ik vind het eigenlijk bij tijd en wijlen iets van The Strokes weghebben.
The Kooks komen er bij mij goed mee weg.
Ik vind het gewoon een lekker klinkend bandje.
ik geef ook toe, ook ik ken betere- en spannendere bands, maar niet iedere artiest is uit hetzelfde hout gesneden.

Ik was laatst bij iemand die dit album had opstaan, maar man, man, wat een ellende zeg. Die zogenaamde 'feel-good' sound die dit soort Britpop bandjes maken, leveren mij kromme tenen op. Simplistische rommel, een zang met overdreven accent en teksten die mijn nichtje van 5 had kunnen schrijven (mocht ze op die leeftijd het Engels al machtig zijn).

@ FatherMcKenzie: wegwerppop lijkt me inderdaad de juiste terminologie

Moet zeggen dat ik inside in inside out veel heb geluisterd. Ik ben nu ook steeds meer konk aan het luisteren. Het album gaat steeds meer mijn aandacht trekken. Niet in zijn geheel, maar steeds een aantal nummers. Tot nu toe vind ik alles wel wat lekker wegluisteren. Misschien dat binnenkort de stem komt.

Ja.

Het album is niet beter dan hun voorganger..
Maar het album blijft wel nummer voor nummer lekker weg luisteren..
Verdiende 4

Het album is goed te beluisteren, maar deze muziek is meer voor meisjes. Ik mis de power die ze wel op hun vorige album hadden.

Deze gisteren voor het eerst gedraaid.
Ik luister hier toch veel liever naar dan onze eigen Di-rect. Het blijft eigenwijze jongensmuziek.
Live kunnen deze gasten ook echt knallen, maar het blijft (net zoals bij het volgende album) toch allemaal weer teveel van hetzelfde.
Deze jongens zijn goed bezig, maar ik wil toch wat meer variatie in hun songs horen.
Op dit album ook een 'She moves in her own way', maar dan heet het 'Mr. Maker', hoe voorspelbaar ook, voor mij toch wel het beste nummer van het album.

ZE komen naar pinkpop,
lijkt me leuk ga zeker naar ze toe!

Gewoon leuke vrolijke Brit-pop!
Zeker niet het beste ooit gemaakt, maar in zijn eenvoud zeer sterk!

Inderdaad zeer eenvoudige album maar toch zo goed !
Vind het zelfs beter dan hun eerste.. Veel chiller met strakke refreinen Een vijfke !

Leuk album, gewoon lekker in het gehoor liggende gitaar muziekjes.

Één ding moet ik vooral even kwijt: ik ben naar het concert geweest op 25 nov. in de HMH. Daar speelde hij 'One Last Time' in z'n eentje met z'n acoustische gitaartje. Op de achtergrond allemaal van die kleine lampjes (á la sterrenhemel), sindsdien ben ik helemaal verkocht aan dat nummer. Zo'n eenvoudig nummer maar zo mooi: 'Can I hold you one last time?'

Leuke CD, en zonder pretenties (ik houd overigens ook van pretenties soms). Leuk.

Ik lees nogal wat negatieve reacties... maar voor een zomerse dag.. of wat voor dag in welk seizoen dan ook is dit toch wel een lekker cd'tje hoor.

Niet alle nummers vind ik even sterk, maar er zitten echt wel genoeg catchy tunes op mij te vermaken. Persoonlijk vind ik dit album beter dan 't eerste album waar slechts enkele nummers me konden bekommeren.

Aardig, vrolijk plaatje. Niet te moeilijk doen, gewoon een beetje meeblaten.
3,5* waard!

Deze heeft me eerlijk gezegd minder geraakt, Het is een formule die we al kennen van het vorige album maar dan met iets mindere songs. Moet eerlijk bekennen dat ik na deze release helemaal ontnuchterd was van de hype rond The Kooks.

Vind het nog steeds een geweldige plaat, hoe vaak je het ook luisterd. All over Town is eigenlijk het enige mindere nummer.
De beste vind ik See the Sun, Always Where I need to Be en Sway