The Chameleons - What Does Anything Mean? Basically (1985)

Het tweede van de drie 80's albums van the Chameleons. Ten opzichte van het eerste album is het geluid na bijna 2 jaar onveranderd, maar de nummers zijn allemaal niet zo sterk en herkenbaar als op het debuut vind ik. Wel is er nog iets verder doorgeëxperimenteerd met het dromerige, karakteristieke gitaargeluid, wat vooral in Perfume Garden en in de tweede helft van One Flesh goed naar voren komt, prachtig!

Hier ben ik het niet volledig mee eens, deze cd mag zeker naast script of the bridge staan en is naar mijn mening veel sterker dan strange times. Perfume garden is hier het meesterwerk, maar ook singing rule Britania,one flesh, in shreds en nostalgia zijn ijzersterk. Het dromerige gitaargeluid maakt the chameleons net zo uniek vind ik, en is het best te horen op dit album.
Zwaar onderschat die Chameleons,want zonder twijfel een briljante band.

Raar dat een briljant nummer als Home Is Where the Heart Is hier geen extra vermelding krijgt, een nummer dat zich met het betere werk van the Cure of Joy Division kan meten..
Verder is dit een onderschat album, vandaar dat ik mijn stem maar eens naar 4* heb verhoogt

Prima cd, net iets minder als Script of the bridge, omwille van het feit dat het 'minder donker' is maar nog steeds dromerig. Al vind ik dat er op dit album meer gerockt wordt dan op het vorige. Uitschieters voor mij zijn Perfume garden, Return of the roughnecks en One flesh. De eerste single In shreds/Nostalgia is een mooie aanvulling maar ik vind het niet zo passen met de sfeer op dit album. Ondanks toch nog een dikke ****1/2

Na deze cd vele malen intensief beluisterd te hebben moet ik mijn mening herinzien, ik vind deze namelijk toch nog wat beter als Script Of The Bridge! (wat natuurlijk ook wel een topalbum is)
5* en voorlopig een plaats in mijn top10!

Mijn stem voor deze plaat is ook weer met een half verhoogd.. kwalitatief de beste plaat van The Chameleons, eigenlijk geen zwak nummer (enkele van die bonustracks zijn iets minder). Beslist één van de beste bands uit de 80s!

Ik moet mijn mening ook even herzien. Naar aanleiding van MartinoBasso's commentaar deze ook eens echt intensief gaan luisteren, ik schaam me voor die 3,5* die ik eerst had staan...

Het kan inderdaad niet genoeg gezegd worden wat een absolute topplaat dit is. Die eerste twee albums van The Chameleons zijn werelds, geen zwakke nummers te bekennen. Onbegrijpelijk dat deze band zo onbekend gebleven is.

Ik heb dit album gepromoveerd tot mijn favoriete album allertijden. Het is één van de weinige albums die ik elke dag kan luisteren zonder het beu te worden. Dat geldt algemeen voor alle cd's van The Chameleons, maar deze schiet er toch nog bovenuit!
Uit het aantal stemmen en het gemiddelde van deze plaat leid ik af dat dit toch de minst bekende van hun studio-albums (uit de jaren 80)is..

Ik kan het niet meer met je eens zijn Martino!! Ik vind dit eigenlijk ook hun sterkste plaat, staat geen enkele vuller of flopper op. Ik vind Script wat stram en hoekig af en toe en op Strange Times staan een aantal onbegrijpelijke missers. Maar deze is van A tot Z eigenlijk perfect!

Vooral 'Perfume Garden' is een prachtig nummer dat mij blijft boeien en een absoluut hoogtepunt is van deze LP. Past helemaal bij het tijdsbeeld waar ook The Smiths niet in mogen ontbreken.

ik heb deze een week geleden gekocht, en de plaat is me zeker niet tegengevallen. home is were the heart is, is mijn voorlopige favoriet. ook perfume garden, return of the roughnecks en one flesh zijn mooie nummers. een voorlopige 4 voor dit album

Heerlijk perfume garden, volledig akkoord, maar luister eens naar de opbouw van Home is where the heart is, dat is pas van het allerhoogste niveau. Veel betere muziek kan je niet gaan maken.
Wat ik zo goed vind aan de Chameleons is niet alleen dat zweverig sfeertje, maar vooral die teksten, die zijn geniaal.
Ik heb het dan niet alleen over de pure poëzie dat deze mannen gebruiken, maar het komt ook nog eens zo eerlijk over. Ik ken geen enkele andere band die zo eerlijk overkomt als The Chameleons.
Een voorbeeld : In dat nummer waar hij het regime in het oude Engeland bezingt (Singing rule Brittania) heeft hij het over de hoge werkloosheid:

3 million desparadoes
There's hope for me
Oh but for some the story's different
They'll stand in line,they'll bide their time
Waiting for a sign
Counting out the time
No more

In plaats van zichzelf te wikkelen in zelfmedelijden bekent hij dat het er voor zichzelf eigenlijk nog niet zo slecht uitziet in vergelijking met zijn lotgenoten. Zoiets vind ik prachtig; en vind ik niet bij zoveel artiesten terug.
Ik had even goed een andere tekst kunnen citeren; The Chameleons zijn fantastisch.

Inderdaad een fantastisch album(waarschijnlijk komt er binnenkort nog een halve* erbij) Wel jammer overigens dat de stem van Mark Burgess de laatste jaren danig aan kracht lijkt te hebben ingeboet.

Oh...oh, een groepje over het arme hoofd gezien destijds.
Er was toen al zoveel...kon ook niet alles kopen als studente.
Maar The Chameleons zijn besteld en wordt binnenkort door
mij vermeld...tenslotte Mark Burgess gezien op Fabchannel in "The Sound Of Adrian Borland".

Script Of The Bridge vind ik rauwer,energieker en eerlijk gezegd ook nog steeds het beste album van The Chameleons.Mijn eerste en geweldige kennismaking met deze prachtige band.

Nog zo'n band die te weinig exposure heeft gekregen, viking

Alleen dit keer, meen ik het echt!!!

Heb ik me daar toch een kleur gekregen van dit album. Ik weet (nog) niet welke van de twee (Script Of The Bridge of deze) beter is, maar eigenlijk doet dat er niet zo toe. Gewéldig album....weet niks beters te verzinnen dan dat.

ik vind dit album net iets beter, er staan ook nummers op die echt getuigen van een nostalgie die zijn weerga niet kent!!! een diamant zo hard en zeldzaam schitterend

Chameleons=nostalgie (toen al). Maar meesterlijk mooi!

geweldig hé nog steeds na al die jaren! (trouwens ken je B-Movie ook?

Wel eens iets van gehoord ja, volgens mij een nummer dat Nowhere heet ofzoiets. Wel aardig nummer.

B-Movie; nog zo een in niemandsland verdwenen bandje.
Ook hun muziek is erg goed, al kan het niet concurreren met het niveau dat The Chameleons halen.
B-Movie vind ik dichter aanleunen bij bvb New Order.

ja en dan de oude New Order vind ik, toch hebben zij ook nummers gemaakt die soms wel een beetje in de buurt komen van The Chameleons bijvoorbeeld het nummer No Shadow of a Doubt is naar mijn mening een van de beste wave-liedjes ooit gemaakt echt een heerlijk nummer met alle ingredienten, lekkere beat, donkere vocalen en snijdende uitwaaiende gitaren het is jammer dat ook dit bandje teveel in de marge is gebleven, misschien toch te weinig een eigen sound? ik weet het niet, ze hadden net zo goed groot kunnen worden maar ja of dat nu weer ten goede was gekomen aan hun muziek dat waag ik te betwijfelen

zou iemand van jullie hun album BBC Radio Sessions 1981-1984, voor mij en vele anderen op MuMe kunnen zetten? het is uitgebracht in 2001 bij Cherry Red Records alvast bedankt

Hmm B movie nu ook maar eens verder leren kennen dan. Ik ken alleen Nowhere girl

Dankzij de rotatielijst van Laurora deze plaat maar eens herontdekt en ik moet zeggen dat het kwartje een stuk beter in het bakje valt dan pak 'm beet 2 a 3 jaar geleden. Wat een geweldig album en een fantastische sfeer. Het lijkt erop of de alom geprezen Search vaak naar dit album geluisterd heeft. Dit pakt me toch allemaal een stuk meer. Vooral Perfume Garden kan ik ontelbare keren horen! Fenomenaal! Na een aantal luisterbeurten 4,5* er tegenaan gegooid met uitzicht op 5 en wie weet een top-10 plaats!

kijk zo wil ik het horen!!! helemaal mee eens

Perfume garden is ook mijn favoriete track van deze cd.

Prachtig album van The Chameleons dat ik nu al een stuk of drie keer van 4* naar 4,5* geslingerd heb en omgekeerd. Ik denk dat ik het nu ga houden op 4*, want ondanks dat het track per track bekeken op een 4,25/5 komt, mist het voor mij toch dat donker, onheilspellend sfeertje dat Script of the Bridge wel heeft...

Het geweldige intro van deze plaat klinkt heden ten dage nog steeds als een klok. Ik vind deze plaat qua sfeer sterker dan Scrip Of The Bridge en natuurlijk is de hoes ook hier weer helemaal super. Klasse plaat!