The Chameleons - What Does Anything Mean? Basically (1985)
mijn stem
173 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Statik
-
Silence, Sea and Sky (1:59)
-
Perfume Garden (4:35)
-
Intrigue in Tangiers (5:16)
-
Return of the Roughnecks (3:27)
-
Singing Rule Britannia (While the Walls Close In) (4:18)
-
On the Beach (4:11)
-
Looking Inwardly (4:28)
-
One Flesh (4:30)
-
Home Is Where the Heart Is (4:54)
-
P.S. Goodbye (4:03)
-
In Shreds * (4:10)
-
Nostalgia * (5:26)
-
Intrigue in Tangiers [Original Album Demo] * (4:44)
-
Return of the Roughnecks [Original Album Demo] * (3:38)
-
Singing Rule Britannia [While the Walls Close In) (Original Album Demo] * (4:40)
-
Perfume Garden [Original Album Demo] * (3:55)
-
On the Beach [Original Album Demo] * (3:45)
-
One Flesh [Original Album Demo] * (4:31)
-
Home Is Where the Heart Is [Original Album Demo] * (4:36)
-
Looking Inwardly [Original Album Demo] * (4:02)
-
P.S. Goodbye [Original Album Demo] * (4:27)
toon 11 bonustracks
totale tijdsduur:
41:41
(1:29:35)
0
geplaatst: 17 januari 2009, 12:16 uur
Ik dacht dat ik van The Chameleons zowat het beste gezien had na Script of The Bridge maar voorwaar! Dit album is op z'n minst even goed als de voorgenoemde. Het verschilt eigenlijk wel een pak met Script of The Bridge. Het is trager, melodieuzer, dieper en melancholischer; terwijl SOTB harder rockt.
Allebei topplaten. En ik vraag me af of ik nog zo iets moois van Chameleons kan verwachten.
favo's: Looking Inwardly, Singin Rule Britannia en Return of the Roughnecks. Maar aan mijn beoordeling kan je afleiden dat heel dit album top is.
Allebei topplaten. En ik vraag me af of ik nog zo iets moois van Chameleons kan verwachten.
favo's: Looking Inwardly, Singin Rule Britannia en Return of the Roughnecks. Maar aan mijn beoordeling kan je afleiden dat heel dit album top is.
0
geplaatst: 17 januari 2009, 16:00 uur
De opvolger Strange Times is ook nog zéér de moeite waard Lennonlover! Staan nog wat grotere uitschieters op als op deze. Maar deze is wel het meest consistent vind ik. Hier staan m.i. eigenlijk geen zwakke schakels tussen.
0
geplaatst: 17 januari 2009, 16:39 uur
Strange Times is net binnen! Ik ben benieuwd, Orbit! Het geniet-avontuur kan beginnen!
1
geplaatst: 22 januari 2009, 09:35 uur
Lost Highway schreef:
Bij The Chameleons zie ik verre stranden, warme zomeravonden, en stukjes ongerepte natuur. Er is iets zo puur en ongerept aan de muziek van The Chameleons, moeilijk te omschrijven.
Bij The Chameleons zie ik verre stranden, warme zomeravonden, en stukjes ongerepte natuur. Er is iets zo puur en ongerept aan de muziek van The Chameleons, moeilijk te omschrijven.
Je slaat de spijker op de kop!
1
geplaatst: 20 februari 2009, 22:20 uur
Prachtige cd!!
Met Intrigue in Tangiers een prachtig nummer dat je eerst op het verkeerde been zet met een rustig begin en dan opeens die gitaren dat van start gaan met een pakkend deuntje dat je naar de keel grijpt en niet meer los laat.
En voor de rest nemen The Chameleons ons mee op een reis doorheen, mja wat eigenlijk, moeilijk te omschrijven maar het moet er fantastisch zijn in ieder geval.
Echt genieten......
Met Intrigue in Tangiers een prachtig nummer dat je eerst op het verkeerde been zet met een rustig begin en dan opeens die gitaren dat van start gaan met een pakkend deuntje dat je naar de keel grijpt en niet meer los laat.
En voor de rest nemen The Chameleons ons mee op een reis doorheen, mja wat eigenlijk, moeilijk te omschrijven maar het moet er fantastisch zijn in ieder geval.
Echt genieten......
0
geplaatst: 24 maart 2009, 10:05 uur
Onverwacht maar deze is even goed als de voorganger.
Het is een andere plaat geworden. De productie heeft een veel grotere plaats ingenomen dan de vorig plaat. Deze is dan ook veel minder 'hard' dan Script of The Bridge maar... ooooh! Zo mooi!
5*
Het is een andere plaat geworden. De productie heeft een veel grotere plaats ingenomen dan de vorig plaat. Deze is dan ook veel minder 'hard' dan Script of The Bridge maar... ooooh! Zo mooi!
5*
0
geplaatst: 24 maart 2009, 14:56 uur
Inderdaad! Onderbelichte diamant, en zoveelste bewijs voor het feit dat het niet allemaal rauw en hol geproduceerd hoeft te klinken, deze "zachtere" productie doet deze liedjes nog veel mooier uit de verf komen!
1
geplaatst: 7 april 2009, 11:47 uur
Inderdaad en het resultaat is dat hij nu in mijn top-10 staat te pronken!
Wie had dat ooit gedacht, een eightiesplaat in mijn top10!
Wie had dat ooit gedacht, een eightiesplaat in mijn top10!
0
geplaatst: 7 april 2009, 22:04 uur
Hulde Lennonlover!!
Alhoewel ik moet zeggen dat je ook niet zoveel uit de eighties kent tot nu toe, maar dat gaat helemaal goed komen heb ik het idee
Alhoewel ik moet zeggen dat je ook niet zoveel uit de eighties kent tot nu toe, maar dat gaat helemaal goed komen heb ik het idee
0
geplaatst: 11 april 2009, 23:16 uur
In Shreds doet me wat denken aan een nummer van Blocparty.
The Chameleons ruuuuuleeee!!!
The Chameleons ruuuuuleeee!!!
0
geplaatst: 11 april 2009, 23:19 uur
orbit schreef:
Hulde Lennonlover!!
Alhoewel ik moet zeggen dat je ook niet zoveel uit de eighties kent tot nu toe, maar dat gaat helemaal goed komen heb ik het idee
Hulde Lennonlover!!
Alhoewel ik moet zeggen dat je ook niet zoveel uit de eighties kent tot nu toe, maar dat gaat helemaal goed komen heb ik het idee
Zoals ik al eerder zei: ik ken inderdaad niet veel van de jaren tachtig. Dat decennium heeft me muzikaal nooit echt aangetrokken.Het zijn echt The Chameleons die me hebben vastgegrepen en nu wil ik meer van dat. Heb al met Comsat Angels kennisgemaakt (Sleep No More) en Killing Joke heb ik net binnen. En zo heb ik nog wel een paar platen klaarliggen die ik binnen de week wil beluisterd hebben of nog eens wil beluisteren (bv: Talking Heads, The Sound, The Cure)
Zoals je zegt, Orbit. Op zijn tijd komt dat allemaal goed.
0
geplaatst: 12 april 2009, 15:55 uur
Killing Joke en The Chameleons....je bent inderdaad goed bezig.
0
geplaatst: 12 april 2009, 18:06 uur
Hebben jullie anders nog aanraders? Heb geprobeerd ook nog The Sun and the Moon van Mark Burgess te vinden maar dat blijkt hopeloos te zijn en Opposition is ook enorm moeilijk te vinden precies. Nog aanraders?
0
geplaatst: 12 april 2009, 18:22 uur
The Search -The Search , Starfish van The Church en Sad lovers & Giants(Feeding The Flame)Modern Eon(Fiction Tales) zou je ook eens kunnen proberen Lennonlover Ikon vind ik zelfpersoonlijk ook erg goed,een wat softere elektronische variant van Joy Division.
Ikon vind ik zelfpersoonlijk ook erg goed,een wat softere elektronische variant van Joy Division.
0
geplaatst: 12 april 2009, 21:59 uur
Naast The Cure en The Sound (waarmee je al bezig bent zie ik) kan ik je The The beslist aanraden, Echo & Bunnymen, Modern English, Siouxsie & The Banshees en Cocteau Twins.. allemaal behoorlijk geniaal. Er zijn nog talloze andere 80s acts, maar je moet ergens beginnen 
0
geplaatst: 12 april 2009, 22:16 uur
Van The Doors is het inderdaad niet zo'n grote stap naar Echo & The Bunnymen.
Persoonlijk zou ik Children van The Mission aan raden.
Persoonlijk zou ik Children van The Mission aan raden.
0
geplaatst: 13 april 2009, 00:16 uur
Ikon, The Search, The Church, The Mission en Modern English. Roger that sergeant!
Echo ken ik een beetje (Crocodiles en Ocean Rain) ook Siouxsie & The Banshees is geen onbekende (nogal geniaal, ja, dat Juju album ) Cocteau Twins is misschien voor nu nog een hele brok voor mij. Heb er wel al een Best Of van gekocht (bewijsmateriaal om aan te tonen dat ik het wel dégelijk zal verkennen).
De jaren '80 zijn relatief nieuw voor mij dus valt er nog zo veel te ontdekken. Alles op zijn tijd. Ik hoop tegen 2157 er mee klaar te zijn
(àls je er ooit mee klaar kan zijn, natuurlijk )
Thx voor het enthousiasme, mannen. Het motiveert me écht!
Echo ken ik een beetje (Crocodiles en Ocean Rain) ook Siouxsie & The Banshees is geen onbekende (nogal geniaal, ja, dat Juju album
) Cocteau Twins is misschien voor nu nog een hele brok voor mij. Heb er wel al een Best Of van gekocht (bewijsmateriaal om aan te tonen dat ik het wel dégelijk zal verkennen).De jaren '80 zijn relatief nieuw voor mij dus valt er nog zo veel te ontdekken. Alles op zijn tijd. Ik hoop tegen 2157 er mee klaar te zijn
(àls je er ooit mee klaar kan zijn, natuurlijk )Thx voor het enthousiasme, mannen. Het motiveert me écht!
0
geplaatst: 13 april 2009, 23:48 uur
Lennonlover schreef:
De jaren '80 zijn relatief nieuw voor mij dus valt er nog zo veel te ontdekken. Alles op zijn tijd. Ik hoop tegen 2157 er mee klaar te zijn (àls je er ooit mee klaar kan zijn, natuurlijk )
Thx voor het enthousiasme, mannen. Het motiveert me écht!
De jaren '80 zijn relatief nieuw voor mij dus valt er nog zo veel te ontdekken. Alles op zijn tijd. Ik hoop tegen 2157 er mee klaar te zijn
(àls je er ooit mee klaar kan zijn, natuurlijk )Thx voor het enthousiasme, mannen. Het motiveert me écht!
Als je voor oud materiaal van Burgess en aan verwante partijen wil komen dan is de website van Red Sun Records een goed uitgangspunt.
RED SUN RECORDS online MUSIC store - redsunrecords.com
Lastig om alles van de jaren 80 samen te vatten met een lijstje.
Er is zeer veel moois verschenen, en natuurlijk erg uiteenlopend.
Naast de The Chameleons en de genoemde bands vind ik de volgende bands uit de jaren 80 erg goed:
The Feelies, The Chills, Wipers, Rain Parade, Guadalcanal Diary, Thin White Rope, Angst, The Triffids, Go Betweens, The Waterboys, New model Army,
Mighty Lemon Drops
Allen erg verschillend, misschien kan je er wat mee.
0
geplaatst: 14 april 2009, 23:33 uur
Feelies heb ik en New Model Army is ook de waanzin zelve. De andere bands schrijf ik op voor wanneer ik nog wat tijd heb. Ben nu druk bezig met Echo en Cure enzo...
0
geplaatst: 24 april 2009, 11:14 uur
Mooi dat dit album en Script of the Bridge elkaar zo weinig ontlopen qua (hoge!) waardering op MuMe, ze zijn allebei namelijk top!
0
geplaatst: 30 april 2009, 11:46 uur
Maar na herbeluisteren vind iik deze toch iets beter, vooral de eerste helft is echt fenomenaal!
0
geplaatst: 30 april 2009, 14:37 uur
Ik zit er tussenin, namelijk de kracht is goed verdeeld over beide helften
0
geplaatst: 5 juli 2009, 12:31 uur
Graveyardscene schreef:
Intrigerende hoes eigenlijk, als je er een tijdje naar staat te kijken... Het heeft iets hypnotisch... Een perfecte weerspiegeling van de muziek...
Intrigerende hoes eigenlijk, als je er een tijdje naar staat te kijken... Het heeft iets hypnotisch... Een perfecte weerspiegeling van de muziek...
Vind ik ook, vandaar
De cover geeft voor mij min of meer het antwoord op de vraag die in de titel van het album wordt gesteld: 'Wat is de fundamentele betekenis van alles wat er rondom ons reilt en zeilt?'
Voor een kameleon die zich naar believen van kleur kan veranderen, is er weinig of niets fundamenteels. Hij kan zich m.a.w moeiteloos van de ene wereld naar een andere verplaatsen.
Er zitten inderdaad 2 werelden in de beide hersenhelften, beiden met muziek gevuld. In de linkerhersenhelft wordt via de wereldbol de realiteit - muzikaal- geobserveerd want daaruit worden de ideeën verzameld en gepuurd.
Maar die ideeënverzameling moet uiteraard leiden tot een sublimering en daarvoor dient de rechterhersenhelft. De wereld van de fantasie - gesymboliseerd door de vogel - maakt van de banale wereld , die reeds vermengd was met muziek, een gesublimeerde wereld ; zo bodemloos en grenzeloos van eigen individualiteit, intensiteit en vitaliteit gevuld, dat hij wel als blauw bloed door alle aderen in het lichaam moet stromen.
0
geplaatst: 29 november 2009, 00:15 uur
Naast de nieuwe editie van Disintegration kijk ik ook hier wel naar uit.
0
geplaatst: 3 december 2009, 10:58 uur
De 2de plaat uit de 3-luik van The Chameleons. Silence, Sea and Sky is ongetwijfeld de mooiste en gevoeligste opener van die 3-luik.
"What Does Anything Mean? Basically" verloopt veel rustiger dan z'n voorganger wat eveneens heel positief blijkt uit te draaien.
Origineel is dat ze het volgende deden op Singing Rule Britannia. Namelijk een tekstuele verwijzing maken naar She Said She Said van The Beatles op Revolver uit 1966.
De tekst van The Chameleons =>
And he said I know what it's like to be dead
I know what it's like to be sad
De tekst van She Said She Said van The Beatles=>
She said , she said "I know what it's like to be dead"
("I know what it's like to be dead")
I know what it is to be sad...
"What Does Anything Mean? Basically" verloopt veel rustiger dan z'n voorganger wat eveneens heel positief blijkt uit te draaien.
Origineel is dat ze het volgende deden op Singing Rule Britannia. Namelijk een tekstuele verwijzing maken naar She Said She Said van The Beatles op Revolver uit 1966.
De tekst van The Chameleons =>
And he said I know what it's like to be dead
I know what it's like to be sad
De tekst van She Said She Said van The Beatles=>
She said , she said "I know what it's like to be dead"
("I know what it's like to be dead")
I know what it is to be sad...
* denotes required fields.