Elbow - The Seldom Seen Kid (2008)

Oh my, The Seldom Seen Kid, het laatste album van Elbow :

In the dawn of their fourth record, Elbow front man Guy Garvey has announced that new album ‘The Seldom Seen Kid’ will be their last.

In an interview with 6 Music, Guy spoke about the changes in music sales and described the bands choice for this album to be their last in album format.

"MP3 culture and download culture has meant that songs are sold on an individual song basis - on the quality of an individual song. But we very definitely wanted to make one last 'album."

He continued, "The best way to get the full, y'know, the work we've put in, the two and a half years we've put into the record, has been to do with how it's ordered, how long it is, what comes after what comes after what."

However Garvey also revealed that the band will be releasing a B-Sides record later in 2008, "Which in itself we are classing as a fifth album because we are so proud of the material on there. With the exception of one song that shall remain nameless of the 65 songs that we have released so far, we are very proud of them all. "

Volgens berichten de laatste van Elbow, maar zoals zo vaak het geval moeten we dat eerst nog maar zien voordat we het geloven

Jaa, hier kijk ik ook heel erg naar uit. Maart wordt waarschijnlijk een van de beste maanden van dit jaar op muzikaal gebied. Veel fijne releases komen onze kant op in maart, waaronder ook de nieuwe Elbow. De heren zijn intussen van platenmaatschappij veranderd en dat kan voor nieuwe perspectieven zorgen. Overigens denk ik dat de band dat helemaal niet doet en eerder teruggaat naar haar roots als ik The Bones of You hoor. Als ik dat nummer hoor moet ik meteen denken aan de wat oudere nummers, die herkenbare Elbownummers vol mystiek die we naar mijn mening moesten missen op Leaders of the Free World. Zeker een prima album, maar kan nooit tippen aan de voorgaande twee. Met Seldom Seen Kid plaatsen zij zich desalniettemin weer op de kaart na een stilte van een paar jaar. Ik pak in ieder geval de oude albums er alvast bij om het wachten op dit veelbelovende plaatje te verzachten.

Grounds of Divorce klinkt in ieder geval meer dan fantastisch. Echt een superlied is dat zeg! Ben zeer benieuwd naar de hele cd

Ha, dat nummer belooft weer een fraai album. Ik kijk er weer reikhalzend naar uit!

Met Elbow heb ik altijd een wat rare relatie gehad. Het debuut kocht ik een beetje in het kader Coldplay-achtige bands die ik in die tijd goed vond. Natuurlijk is die vergelijking niet terecht maar op de een of andere manier vond ik ze wel een beetje in 'het genre' passen.
Asleep in the Back vond ik erg goed en opeens was de magie weg leek het wel en vond ik het album van erg goed gezakt naar best aardig.
Toch kocht ik de opvolger Cast of Thousands zonder vooraf luisteren en ook daar had ik een beetje het gevoel van 'aardig maar ook niet gekmakend'. Heel opvallend dus dat ik aan de derde ben begonnen en dat deze verrassend genoeg nog steeds mijn favoriet van die 3 is.
En ook het verschijnen van dit album deed me niet eens reikhalzend uitkijken naar de datum van release.
Maar.................. ook deze wilde ik toch weer horen

Starlings laat horen dat deze band wel degelijk kwaliteit heeft (ook al slaat het bij mij niet altijd even goed aan). Dit is een broeierig begin waar nauwelijks een kop of staart aan zit en wat toch weet te intrigeren. Dit is best avontuurlijk te noemen en ik ben er voorlopig nog niet klaar mee denk ik.
The Bones of You lijkt wat pakkender en vind ik bijzonder sterk door de koortjes die toegevoegd zijn (alsof ik naar de schwung van Rufus Wainwright zit te luisteren). Ook dit nummer valt in de categorie tegendraadse pop/rock en het bevalt me zeer goed moet ik zeggen. Prachtige arrangementen en behoorlijk wat wendingen in het nummer die me op het puntje van mijn stoel doen zitten.
Mirrorball heeft wel iets Radiohead-achtigs maar dan wel van het soort zoals ik het die band ook graag wat vaker zou willen horen doen. Niet helemaal standaard rock maar ook niet te experimenteel of arty-farty. Wel besef ik op dit nummer wat me altijd een beetje tegenstond aan de band: de zang. Ik kan het niet helpen maar die raakt me altijd maar matig en dat is nu niet anders. Maar daar staat tegenover dat dit nummer ontroerend mooi is en dan neem ik dat minpuntje voor lief.
Grounds for Divorce is southern-gospel-rock en klinkt dus behoorlijk opmerkelijk voor deze band. Mooie gitaarpartijen aan het eind weten deze op het eerste gehoor monotone klanken toch goed te verfraaien. Overigens komt de titel van dit album uit dit nummer. Ach, beoordeel zelf aan de had van de clip zou ik zeggen.
Als ik iets in mijn leven absoluut niet wil dan is het wel An Audience with the Pope. Maar wat ik wel wil zijn goede nummers als deze. Er zit een lekkere vibe in en ook hier is het smullen geblazen vanwege de achtergrondkoortjes. Lekker nummer.
Weather to Fly is een nummer waar ik nog heel wat meer draaibeurten voor nodig zal hebben om echt te kunnen doorgronden. Het heeft iets waar ik mijn vinger nog niet op kan leggen. Ik ben er dan ook niet uit of ik dit nu een sterk nummer vind of dat dit me wat tegenstaat.
The Loneliness of a Tower Crane Driver is een bijna instrumentaal nummer. Er is wel zang maar dat lijkt meer als instrument gebruikt te worden. Ik vind het wel een apart nummer met een magisch sfeertje waar ik nogal dol op ben.
The Fix start duister en heeft wat weg van de donkere sound die bands als Tindersticks kenmerkt en ja dan zit je goed bij mij. Fantastisch nummer dat zeker tot mijn favorieten behoort. Heerlijk deze toonzetting en wat jammer dat ze dit niet vaker doen.
Some Riot doet me sterk aan iets denken waar ik maar niet op kan komen. Wel is de sfeer hier donker net als het vorige nummer en hangt er continue wat dreigends in de lucht.
On a Day Like This heeft prachtige strijkerspartijen met een oosters tintje. Als Rufus Wainwright dit had opgenomen voor Release the Stars dan had je van goede huize moeten komen om mij te overtuigen dat dit geschreven was door deze band. Wederom een hoogtepunt!
Friend of Ours vormt een rustige afsluiter met fluisterzang en spaarzame instrumentatie. En daarmee vormt het het einde van een zeer verrassende plaat. Want wie had ooit kunnen denken dat ik zo enthousiast zou zijn over Elbow?! Okee, het vorige album deed het al heel goed bij mij en ik was vanaf het begin af aan al enthousiast over dit gezelschap alleen verloor het gaandeweg zijn glans.
Laat de poetslappen maar thuis want dit nieuwe album heeft voldoende glans van zichzelf en zorgt ervoor dat 2008 steeds steviger in zijn schoenen komt te staan qua schitterende releases.
Een hele dikke 4 met uitloop naar meer en daarmee zou dit op termijn wel eens mijn favoriete Elbow kunnen worden! Wat een feest!

Beste album van Elbow tot nu toe, fo' sho!
Echt, wat een heerlijkheid. Waar op de vorige albums de rustige nummers vaak oninteressant waren zit er nu een enorme muzikale diepte in de nummers...En de drums zijn van lied tot lied fantastisch en vaak zeer groots. Heerlijk album! Mijn favo 2008 album op dit moment!

hierrrr moet ik eens heel snel achteraan!

Ik gooi er ook een halfje tegenaan: absoluut de beste Elbow als je het mij vraagt (ik kan me goed vinden in de opmerkingen van Clor).

Oei Oei, ik blijf zo rustig als het kan wachten totdat ik dit plaatje zelf mag vast houden en in mijn cd speler kan stoppen. Dit is er sowieso een voor de toplijst.

Voorlopig 4 punten, maar gaan er vast meer worden, want na 1 draaibeurt heb ik al weer zoveel muziekstijlen en variaties gehoord.
Dat ik nog enkele malen mijn tanden in deze plaat zal moeten zetten om de ware aard van deze plaat naar boven te brengen.
Zeker weer een groeibriljant van deze eigenwijze Britten, die zich lekker niet in hokje willen laten stoppen en zeker niet voor de gemakkelijke weg kiezen.
Een heerlijk alternatief iemand die gewend is om jaren lang te wachten op een nieuwe van Peter Gabriel en ook een beetje is uitgekeken op de richting die Radiohead is opgeslagen.

Het duurde bij mij een paar draaibeurten voordat ik de schoonheid van dit album ervoer. Op het eerste gehoor dus minder toegankelijk dan LOTFW (wat ik een geweldig goede plaat vind) maar deze mag er absoluut ook zijn. Wat een fijne melodieën en - inderdaad - diepgang. Heerlijk. Met een nieuwe Madrugada en een nieuwe Elbow lijkt het muziekjaar 2008 erg fraai te worden!

Momenteel nog bijlange niet aan het niveau van Leaders of the Free World. Meer luisteren zal het hem (net als bij Leaders of the Free World) moeten doen denk ik. Hij lijkt inderdaad wat minder toegankelijk...

Alle voorgaande albums van Elbow heb ik beloond met 4 sterren. The Seldom seen Kid lijkt echter met een half sterretje meer gewaardeerd te gaan worden. Waar hun voorgaande albums altijd wel 1 à 2 nummers bevatten die niet tot me door dringden, daar lijken alle nummers van dit album me wel te pakken. Mocht dit hun laatste album worden, dan zijn ze gestopt op hun hoogtepunt.

2008 is nog maar net bezig, maar de muzikale oogst valt vooralsnog niet tegen. Daar is dit nieuwe album van Elbow zeker debet aan, want wat hebben ze weer een prachtig album afgeleverd (de eerste slechte moeten ze nog maken).

Elbow verstaat de kunst om van elk liedje iets bijzonders, eigenzinnigs, tegendraads en verrassends te maken. Soms doen ze dat op een sfeervolle manier, dan weer heel ingetogen en dan weer gigantisch uitpakkend met veel strijkers en blazers. Het duurt inderdaad wat luisterbeurten voor hij onder je huid kruipt, maar dat is nou juist een kenmerkend punt van een meesterwerk.

Hoppatee, een halfje erbij. Wat een prachtplaat en wat een bevestiging dat dit toch echt een van mijn favoriete bands is. Kippenvel vooral bij Mirrorball, The Loneliness... en One Day Like this. Schitterend.

Gemengde gevoelens over deze nieuwe Elbow. De ene keer dat ik hem opzet vind ik het de beste plaat die ze tot nu toe hebben gemaakt, de andere keer vind ik het juist hun minste. Ik denk dat-ie nog moet groeien. Maar toch geef ik al een 3.5 vanwege het prachtige geluid, spannende opbouw en bedwelmende songs als Mirrorball en Weather To Fly. Hoe dan ook een fantastische band natuurlijk! Wanneer komen ze naar Nederland? (Laatste keer dat ik ze zag was in het voorprogramma van dEUS. Mooi concert was dat!)

Heerlijke tegendraadse muziek, op elk moment kan er iets gebeuren bij dit groepje en dat zorgt ervoor dat ik hem altijd helemaal kan uitluisteren zonder me ook maar 1 moment te vervelen. Nu aERO me de ene supertip na de andere geeft, zal het drummen worden in mijn eindejaarslijstje maar deze zal er zeker instaan. Geniale en spannende muziek

Verhoogd van 3,5 naar 4 sterren, vooral de sfeer die op dit album rondwaart vind ik super.

Gelukkig zijn er nog platen die je pas na heel veel draaibeurten hun ware aard laten horen.
Ik denk dat dit album wel hun meest "donker" klinkende album is.
Maar door al die donkere wolken breekt toch regelmatig de zon door in de vorm van prachtige strijkers en de prachtige stem van Guy.
"One day like this" zou niet misstaan als gospel in een kerkdienst en lijkt me ook fantastisch om mee te brullen op een Festival.
Dus terecht van 4,0 ---> 4,5 ***

Hoge verwachtingen van deze cd omdat Leaders mijn plaat van 2005 (6) was en nog steeds zeer regelmatig in mijn cdspeler zit.
Ik was al gerustgesteld door de commentaren en na 6 nummers ben ik al verliefd op de cd. Ondanks dat het eerste nummer mij niet echt pakt, maar daarna wow. Zou deze plaat beter kunnen zijn dan Leaders.
ps hoor ik op The Fix nu Richard Hawley of is het iemand anders

Ja, ik kan de cd erg waarderen, heb hem inmiddels al een paar keer in zijn geheel geluisterd. Er staat ontzettend mooie sfeermomenten op, maar ik vind de cd als geheel ook een beetje saai. En dan staat nu Weather to Fly op, en dat is weer zo'n prachtig nummer waar voor mij niets van deze saaiheid in terugkomt. Prachtig ! Maar over de cd als geheel wat gemengde gevoelens. Ik blijf hem nog wel een tijdje luisteren, misschien groeit hij nog wat voor me ..

Domme vraag misschien, maar waar luisteren jullie dit?
Ben razend benieuwd naar dit album.

Lekje op internet...ssst!! (bittorrent..e.d..)
wel netjes kopen he!

Edit: Starlings werkelijk fabuleus!
Ik overweeg een extra 0,5*..

Er gaat een wereld voor me open. (Werd ook tijd natuurlijk).
Reken maar dat deze ook nog op cd in de kast komt te staan.
Nu eerst even genieten en dan straks sterren uitdelen.

Tja...
Ik vind deze toch stukken minder dan de eerste twee. Maar misschien blijkt het wel een groeiplaat van formaat te zijn. Alleen vreemd dat ik voor de andere Elbow-platen meteen viel als een baksteen - al na 1 keer luisteren. Drie en een halve ster, vooralsnog.

O, dat komt zeker wel goed!

Ben benieuwd, moet nog weekie wachten, komt 14 maart uit, zal hem meteen draaien als ik hem uit de doos pak. Heb er heel voorzichtig 6 besteld, maar als ik jullie zo hoor moet ik hem maar eens verhogen denk ik zo.

"So lift off love/Down to you, dear". Pffff, kippenvel hoor, zo mooi.

Een stuk beter en minder wisselvallig dan Leaders (waarvan ik de meeste even nummers steevast skip). Voorlopig 4 sterren om m nog wat groeimogelijkheden te geven. Misschien wel tot de hoogte van Cast of Thousands. Hoogtepuntjes voorlopig Grounds for divorce, Weather to fly en On a day like this. Hopelijk gauw weer eens in Nederland te zien.