Elbow - The Seldom Seen Kid (2008)

Ik ga deze ook maar eens opzoeken, niet omdat ik er als album heel veel van verwacht, maar op de vorige albums stonden toch wel een aantal enorm sterke nummers, hoewel ik de albums nooit erg goed vond (ik noem een Any Day Now of een Fugutive Motel) Meer een nummer-band dus.. en wie weet staan er hier weer van die mooie numers op (en als het hele album goed is is dat helemaal een plus)

Weten jullie, ik ga deze laat kopen. Niet omdat Elbow zo'n gave band is ofzo, dat wisten jullie wel, maar om de volgende reden:

Vannacht droomde ik dat ik naar deze plaat op mijn discman aan het luisteren was op mijn vaders verjaardag (die was gisteren ook jarig in real life) en dat ik na de derde luisterbeurt er achter kwam dat deze plaat echt geniaal is.

En zo'n droom móét natuurlijk een kern van waarheid bevatten!

Direct bovenaan mn rotatielijst! Nog even en de 5* gloren!

Tip voor de liefhebber: 25 juni in Paradiso te bewonderen! Tot daar!

Voor mij nu al de ontdekking van het jaar!! Op basis van één single het album aangeschaft en er nog geen milliseconde spijt van gehad. Geweldige nummers staan er op, zoals 'Some Riot', 'The bones of you' en 'the loneliness...'. Daar er geen enkel nummer is die het niet doet bij mij, kan ik alleen maar besluiten dat deze plaat minstens 4 en een 1/2 ster waard is. Heerlijke rekbare stem heeft die man, ondersteund door de strijkers, samen klimmend naar muzikale hoogtes. Een ontdekkingsreis zonder einde!

Goede plaat, echter lichtelijk eentonig en monotoon (zeker de eerste spin, daarna groeit de plaat), waardoor ik halverwege toch vaak de neiging heb om andere muziek op te zetten. Door toch door te luisteren wordt je beloond met topnummers als "One Day Like This" en "The Loneliness Of A Tower Crane Driver".

4 sterren voor het relaxte karakter van de plaat.

Wat een mooie CD.
Jarenlang heb ik Asleep in the Back links laten liggen, maar na het lezen van de recensie van deze CD in o.a. Oor en ook hier op Musicmeter heb ik deze CD (en ook de vorige) maar meteen aangeschaft.

En geen spijt van mag ik wel zeggen. Met name de stem vind ik wonderschoon, soms een beetje Peter Gabriel-achtig. Eigenlijk vind ik alle nummers erg goed, en ondanks het rustige karakter toch redelijk afwisselend.

Ondertussen draait ook Asleep in the Back eindelijk verdienstelijk zijn rondjes!!

De muziek van Elbow deed me tot nu toe niet veel. Wel aardig, niet meer dan dat. Ook dit album leek daar niet veel aan te veranderen, totdat ik - vooral door een fraaie recensie in HUMO - nog eens goed ben gaan luisteren. Ik had het te vroeg terzijde geschoven; dat is duidelijk. Zoals al gezegd: de opener is nogal taai. Man, ik blijf spelen met de volumeknop. Maar na twee minuten blijkt Starlings toch wel heel bijzonder. En dat is, inderdaad, nog maar het begin. Mirrorball, Grounds for Divorce, The Fix, One Day Like This, Weather to Fly, ach... Zo veel moois!

De decibelwisselingen van Starlings zijn eigenlijk het enige minpunt van deze plaat. Maar inderdaad, ook ik blijf klooien met de volumeknoppen.

Daar klagen meer mensen over, maar ik juich wat meer dynamiek alleen maar toe. Het gros van de albums is tegenwoordig zo plat als een dubbeltje.

De macht van het instellen van het juiste volume komt zo weer bij de luisteraar te liggen. In het boekje wordt ook verwezen naar http://www.turnmeup.org.

Friend of Ours

Hiervoor al meerdere malen bij Elbow te luister geweest echter altijd weer schouderophalend vertrokken. Maar dit album heeft me vanaf de eerste luisterbeurt bij de ballen. Vooral door de geweldige opener Starlings en de onweestaanbare stadionmeezinger One Day like this. En daar tussen val je van de ene verrassing in de ander. Of er weer ouderwets geklooid wordt met de melletron. Misschien dat ik daarom wel even aan de Moody blues dacht. Veder vergeten. Voor mij nu het album van 2008 !!

De eerste luisterbeurt wilde ik al snel afbreken. Na een tijdje nog is geluisterd, stukken beter! Alsof ik de eerste keer een ander plaat gehoord had. Het begin van Ground of divorce, grappig. Some Riot, rustig voortkabbelend, beetje hypnotiserend. Van 3 naar 3,5 en wie weet wat nog meer.

Voordat ik deze The Seldom Seen Kid ging beluisteren, kende ik Elbow eigenlijk uitsluitend van het prachtige miniatuurtje Kisses. En het grote wapen van deze band, Guy Garveys stem, was daarop nog niet eens te horen. Die prachtige vocalen waren dan ook het eerste wat me opviel aan dit album: nu eens ontroerend mooi dan weer opzwepend weet Garvey steevast m'n aandacht vast te houden.
Opener Starlings wordt vaak omschreven als "moeilijk", maar wist
me nochtans vanaf de eerste luisterbeurt bij m'n nekvel te grijpen. Een prachtig nummer dat hoge verwachtingen schept.
En die verwachtingen krijgen 'n kleine knauw bij The Bones Of You en Mirrorball, die de tere plek van The Seldom Seen Kid wat mij betreft 'n beetje blootleggen. Deze nummers zijn best aardig en barsten van de sfeerschepping, maar komen naar mijn gevoel nooit écht tot ontpopping.
Het vlammende Grounds For Divorce maakt echter veel goed, net als het zwoele An Audience With The Pope. Tijdens deze momenten besef je dat Elbow er hier een meesterwerk had kunnen uitpersen.
Het mooie en ingenieuze Weather To Fly bevestigt dat gevoel alleen maar en toont de klasse van deze band.
The Loneliness Of A Tower Crane is misschien iets té bombastisch en kan me minder overtuigen. Garvey gaat me niet op de zenuwen werken, maar als ook The Fix me niet weet mee te slepen, gaat de interesse slabakken.
En net als ik denk overtuigd te zijn van "Nou ja, niet onaardig, maar toch ook geen wereldtop" wordt het monumentale Some Riot bovengehaald: "It's breaking my heart" indeed!
Naar adem happen moet wachten want het zwierige On A Day Like This biedt zich aan, dat me gek genoeg meer pakt dan The Loneliness Of A Tower Crane, hoewel de portie dramatiek toch ook niet min is.
Om me nog meer te doen twijfelen over mijn waardeoordeel, plant Friend Of Ours me nog even een dolk door de ziel. Garvey, hier op z'n desolaatst, laat me verstild achter.
The Seldom Seen Kid geldt voor mij als één van de betere releases van 2008. En toch blijf ik lichtjes onbevredigd achter, met het knagende gevoel dat hier nóg meer had ingezeten. De songs barsten van het potentieel, maar maken hun belofte -voor mij persoonlijk dan- niet geheel waar. Waaraan dat precies ligt, weet ik eigenlijk niet, maar Garvey en zijn manschappen lijken vast te blijven zitten in vierde versnelling. Toch nog 'n erg sterk album dat me benieuwd maakt naar hun vorige platen.

Mooie recensie, Zandkuiken. De andere platen (vooral Cast of Thousands) zullen je misschien dan nog meer bekoren. The Seldom Seen Kid vind ik op gelijke hoogte staan met al hun eerdere platen en dat wil best wat zeggen. Volgende maand staan ze overigens in Paradiso. Wordt voor mij de derde keer en het zal weer geweldig worden; neem dat van mij aan.

Het einde van Some Riot vindt ik heerlijk.

Sowieso een heerlijke plaat..

Ik ben niet bekend met de heren van Elbow, ik ga me er maar is aan wagen, dit is toch hun laatste/zwanenzang?? qua albums uitbrengen ?

Dat zeiden ze ook al na Leaders of the Free World en godzijdank bleek dat onjuist. Laten we hopen dat dat nu weer het geval is.

Heel lang zal de levensduur denk ik niet zijn, want als ze iedere keer zeggen te stoppen hebben ze er klaarblijkelijk niet zo veel vertrouwen meer in... Toch jammer van een ijzersterke band als Elbow die gezond blijft concureren tegen de - in mijn ogen - wat mindere bands als Doves en The Dears.

Volgens mij willen ze niet stoppen met muziek maken, maar met complete albums uitbrengen.

Wederom weer een superplaat!!
Als ze zouden stoppen zou dat zo zonde zijn!
Ik zie Elbow altijd als 'de betere Coldplay'
Waar Coldplay om muziekaal vlak mij vaak niet meer weet te boeien doet Elbow dat wel. Aangezien ze allebei nu 4 albums hebben die ongeveer rond dezelfde tijd uitkwamen. (correct me if i'm wrong )
Al vallen de twee bands eigenlijk ook weer niet onder dezelfde categorie...het gaat om het idee:D

25 juni in Paradiso...kan niet meer wachten!

Volgens mij heb je gelijk inderdaad.

gewoon een dijk van een plaat en dit keer de vierde keer op rij , gewoonweg fantastisch , elbow is gewoon de beste britse groep van de laatste 10 jaar !!!

Deze plaat had ik al maanden op computer staan. Sinds een week luister ik 'm pas en daar heb ik spijt van! Raar, dat ik 'm steeds heb laten liggen! Wat een schitterend album! Het prachtige 'The Bones of You', met de klarinet ('Summertime'!) aan het einde, bezorgt je kippevil. 'Mirrorball' is eveneens schitterend (vooral als de bandleden tijdens het refrein meezingen), net als 'An Audience with the Pope' en 'The Loneliness Of A Tower Crane Driver'. Stuk voor stuk goede, gecomponeerde nummers. Maar eigenlijk vind ik 'The Fix' het hoogtepunt. Wat een prachtige begin: roffelende drums, mysterieuze gitaren en dan ineens de zware stem van de zanger!

Een jaar geleden schoonde ik mijn iTunes-bibliotheek op en gooide ik onder andere het album 'Cast of Thousands' weg, omdat ik de plaat te weinig beluisterde. Misschien moet ik 'm toch weer eens aan mijn bibliotheek toevoegen!

Zo, Guy heeft gisteren op vragen uit het publiek laten weten dat de geruchten dat dit Elbows laatste plaat zou zijn onzin zijn. Dat geeft de burger moed! Gisteren was de band erg op dreef ('witnesses of the Great Piano Disaster of Paradiso') en van de drie Elbow-concerten die ik heb mogen aanschouwen was dit de fraaiste. 'Loneliness' was één van de absolute hoogtepunten; wat komt dat nummer live schitterend uit de verf. Hetzelfde geldt voor Starlings. Briljant.

Sh*t, je bent me voor met het melden van dit heugdelijke nieuws
The Mexican Wave (for the man in the red t-shirt ) was erg leuk!
Die geluidsexpolsie aan het begin van 'Starlings' kwam inderdaad bijzonder goed uit de verf! Alleen is 'Puncture Repair' niet gespeeld, en dat vond ik persoonlijk erg jammer, maar het is ze vergeven.

Subliem!

Littlebox is idd wat mensen voor, maar wat was Elbow (en Garvey) op dreef gisteren-avond. Zelfs problemen met de electronica brachten de band niet uit evenwicht (zorgde zelfs voor een leuk Q&A-tje met het publiek. Magistrale strot heeft die Garvey toch !
Gelukkig over een kleine maanden weer op Lowlands te zien. Overigens staat "the Final Countdown" vanaf nu voor altijd in een ander licht bij mij

Wat betreft ''dit is dus niet ons laatste album'', het volgende:

From DiS user JAMESM: What happened to the proposed b-sides album? And do you have any plans for a 'stop gap' album or DVD after you finish up with the current campaign?

Mark: The b-side album is very much happening and has become a lovely project, we're really enjoying putting it together and there will definitely be one, maybe even two new songs on it. Not sure about release, but we want it out soon as.

Taken from: Drowned in Sound - Feature....

Soms heb je het gevoel alsof je je al 10 jaar lang in een grot bevindt. Dat gevoel maakte zich gisteren meester van mij nadat ik middels TSSK de band Elbow voor het eerst hoorde. Hoe kan ik deze band al die tijd gemist hebben? Zeer ontroerende muziek en een album dat per luisterbeurt beter wordt. Als ik Elbow hoor denk ik: zo had Coldplay ook kunnen klinken na AROBTTH! Al die poespas is echt niet nodig! (zucht....ik val weer eens in herhaling) Voorlopig ****

Berichten verplaatst naar Elbow