Joy Division - The Best Of (2008)

Geen Decades, Candidate, Wilderness, Interzone
plus

@Sheplays; wel goed lezen; aandachtlijstje betrof dit album

Deze dubbelaar - uitsluitend voor cd2 (beide Peel Sessions; voorheen JD @ the Beeb; is nu lastig te krijgen (SFS heeft 'em); op vinyl 2* 12"s zijn echt prijzig); deze dubbelaar 7 euro.

Bovendien: FBN-releases: ook geen Fac nr,maar wel de moeite

ic! 't linkje viel niet op in de grote zee van MuMe blauw. Ik begreep er al geen snars van.

had deze 4 CD versie - FACTORY RECORDS: Communications 1978-92 - various artists {4 CD} (Rhino UK) - afgelopen week in Edinburgh opgepakt in een winkel voor 25 pond (nu ongeveer dezelfde in euros!) en samen met boekje en artwork is wel de moeite waard. Het is bijna dezelfde track listing als die Palatine Box set van 1991 (ook niet op music meter) maar dan wel re-mastered dus geluid niveau is hoger. een aanrader dus

Deze dubbele is nu voor weinig te krijgen, dus raak ik er uiteindelijk ook maar aan, al gaat het me absoluut alleen om de BBC-opnames (cd 2). Dan mag cd 1, die ik naar alle waarschijnlijkheid nooit zal gaan draaien, lekker achterin het doosje rusten.

Ik heb deze cd gekocht omdat mijn vader maar blijft zeggen hoe geweldig ik dit zou vinden, en ik hem toevallig in de aanbieding zag liggen bij van Leest.
Maar blijkbaar ben ik volgens vele van jullie fout bezig?
Ik vind persoonlijk dat er niks mis is met van die "best of" cd's die uitgebracht worden. Hierdoor maken jongeren eerder kennis met oudere muziek, en als ze het mooi vinden komen ze vanzelf toch wel bij de originele cd's?
Ik vind dit soort dingen altijd wel fijn om een globaal idee te krijgen...

Laat dit globale idee je een indruk geven van: a. de power van JD als live band (disk bevat de complete live opnames van JD bij de BBC - dus de twee Peel-sessies, met een extra sessie met 2 songs, plus interview) en b. de sleutel naar Unknown Pleasures en Closer vormen - welkom in de wereld van JD.

OK, ik geef toe, zo'n overbodige verzamelaar is toch nog ergens goed voor.
En, zoals Mjuman terecht constateert, de Peel Sessions zijn zeer de moeite waard. Laat 'Exercise One', 'Transmission', 'Colony' en 'Sound of Music' maar eens goed op je inwerken
We lezen graag wat je ervan vindt.

klik Voor als je niet weet wat je hierna moet gaan kopen.

haha zo'n schema is inmiddels wel nodig!
Unknown Pleasures is vandaag uitverkoren om met me mee te reizen in de auto.

Ik ga hem waarschijnlijk ook nog wel een keer halen, ik wil de Peel Sessions toch ook wel graag hebben. Waar zo'n verzamelaar allemaal niet goed voor is.

Dan kun je ook The Complete BBC-recordings kopen, mocht je de eerste cd er niet bij willen

Dat ligt dan een beetje aan de prijs, als ze even duur zijn neem ik deze, maar anders ga ik inderdaad gewoon voor The BBC Recordings. Daar had ik zelf nog niet aan gedacht, bedankt.

Deze ligt bij Plato oa voor 8,95 - The BBC Recordings - exact disk twee van deze - is lastiger te vinden en gewoon full price. Terwijl de hoesfoto van deze mooier is.

Even voor de volledigheid: The Peel Sessions: twee verschillende opname sessies, oorspronkelijk op 2 separate 12"s (ieder 4 songs), de eerste uitgebracht in jan '86; de tweede nov. '87 opnames dateren van jan en dec '79; de andere 2 tracks zijn van een ander BBC programma (Something Else) en de elfde track is een interview met Steve en Ian.

Als het om JD gaat vind ik het bijna zonde te noemen om een Best of als deze te hebben als je al hun gewone albums al hebt. Dan vind ik The Complete BBC Recordings net ff wat leuker . Die naam 'The best of' is gewoon helemaal fout. Hoe kan dat nou zonder met name Decades en Day of the Lords erop.
En dan ook heb ik liever Strange Fruit op een cd staan dan Warner.

Helemaal mee eens, maar ik dacht even low budget. Heb vandaag nog met Still en Substance (vinyl) in mijn handen gestaan, eigen exemplaren om ze te bewonderen.

Jawel, het scheelt de helft in prijs. Heb nog 2 Complete BBC Recordings staan, voor de liefhebbers

Als je nu eens je eigen verleden overboord keepert, je doet net of je bij een platenzaak een nieuwe cd ziet liggen van een nieuwe groep. Prachtige witte, besneeuwde hoes. Mooi perspectief van de leuningen van de brug, kleurloos maar prachtig gedaan.

"Zal ik eens?", denk je dan.
Nog nooit gehoord van Closer, Unknown pleasures.

Je neemt kortom, geen achtergrondkennis mee. Ik plaats mij helemaal in de gedachten van Vigonoah, haar vader raadde haar de cd aan. (Dat doe ik ook wel eens bij mijn zonen maar helaas).

Wat vind je dan, als je cd 1, het studio-gedeelte, afdraait (de Peel sessions, deel 2 even daargelaten)?

Ik stel mij dat zo voor, omdat (ik hoop dat) een nieuwe generatie, zoals vigonoah, zich ook in de toekomst gaat buigen over deze groep, die na de dood van Ian Curtis al in 1980 is opgeheven.

Dan is deze, atmosferische, cd een prachtig uurtje muziek waarbij je een beetje bijkomt van de hectiek van de dag. Niet per se vrolijk, wel erg mooi (Transmission, Atmosphere, She's lost control)

Ja, en dan roep ik geen vragen op over: waarom dit nummer wel op deze cd en een andere niet. Eigenlijk niet im Frage. Gewoon een tijdloze, schitterende cd.

Zo vraagt ook de trotse bezitter van een suv zich niets af en denkt hij of zij het wiel te hebben uitgevonden maar zij, die nog in oude chevrolets of buicks hebben gereden, schudden minzaam hun hoofd .

Het vergelijk gaat volledig mank; maar dat bedoel je waarschijnlijk ook met je smiley.

De vraag is natuurlijk of 3 nummers van Closer, 3 van Unknown pleasuren en 8 'losse nummers' toch kunnen leiden tot een mooie samenvatting voor nieuwe Joy division liefhebbers, als je nog niets kent van deze groep. Ik denk het wel.

Suv's, Chevrolets en Buicks zijn verschillende typen auto's, verschillende merken. Joy division blijft Joy division!

Zo ook denkt het kind dat van baby af aan als hond is opgevoed dat het een hond is.
Ik zou mijn dochter C en UP laten luisteren i.p.v. deze.

PS: Uiteraard heb je gelijk dat je zonder verder wat te kennen met dit album JD kan leren kennen en het goed kan vinden, maar ik mis hier gewoon een aantal van mijn favorieten, that's all.

De Chevrolet heeft echt wel een Suv. Zet die maar eens naast een Belair uit de jaren '50.

@Musician: Tja, zonder context de dingen verkennen: lijkt mij ook wel wat, maar knap utopisch - helaas is in dat utopia de rol al vergeven: aan Adam en Eva.

Kennis en ervaren zonder context is een imaginair iets, want zonder context heeft kennis weinig zin: kennis over wijn en wijndrinken heeft alleen zin als er überhaupt wijn verkrijgbaar is en vice versa: met enige kennis van wijn (en het vinificatieproces) is het soms gemakkelijker wijndrinken - zonder kan het soms een hardhoofdige (letterlijke) ervaring worden.

Ook een platenverkoperd kan (zou moeten kunnen) adviseren over wat een goede aanschaf is als entree tot het werk van JD - want zo benaderen wij mensen vaak dingen: via metonymie (iets ligt min of meer in het verlengde) of associatie. Een Franz Ferdinand/Editors/Interpol (sorry R71) komt via de recensie terecht bij het genoemde voorbeeld: JD en gaat zoeken naar aanleiding daarvan. De platenverkoperd en de eigen Google'dan wel Mume-read-abilities doen dan de rest.

Vaak zal die weg niet lopen via The Best of.... No kids in the house, maar mijn Siamezen (destijds) vonden Closer prettiger dan Unknown Pleasures - helemaal blij waren ze met Treasure (CT), maar da's een heel ander verhaal.

Als bezorgde vader, gaf ik mijn dochter eerst maar een veilige SUV. Als ze het huis uit zou zijn, mag ze natuurlijk elke oldtimer kopen die ze mooi vind!
(Dat ik dit ooit nog zou schrijven! Ik heb het eerst 20 keer doorgelezen, voor ik op 'plaatsen' druk. Jij ook met je beeldspraak!)

Een veilige SUV! Rise and shine, suv-verd: laatst is in Discovery een off-set (de meest voorkomende soort) test geweest met een Renault Espace en een Range Rover Discovery - de grootste vierkante Range Rover zo een als Frank R. ook had.

Driemaal raden welke auto de veiligste was voor de inzittenden - tip hij was niet van Britse makelij?

A new dawn fadezz - different colours, different shadezz

Als ik UP en C in huis heb, wil ik echt ook wel de non-album tracks.
Koop je natuurlijk Substance erbij en kees is behoorlijk klaar.

Maar Substance op zich is geen goeie JD starter.

Dus daarom opnieuw die vraag: kan het echt niet, een JD compilatie
die naast de essentiële singles ook wat stevige albumtracks aanreikt?

Mijn antwoord ...

Disorder
Day of the Lords
New Dawn Fades
She's Lost Control
Shadowplay

Transmission
Dead Souls
Atmosphere
Love Will Tear Us Apart

Atrocity Exhibition
Isolation
Heart and Soul
Twenty Four Hours
Decades

Glass
Digital

Die koop ik direct

Aha - een Vlaams één-tweetje ("dubbel-pass" zei maitre R. de S. dan).

Het gebodene lijkt aardig hout te snijden - maar mjuman mist "The Eternal" en de versie-aanduiding van She's Lost Control (12" - Atmosphere of lp) en nog teenentander - maar de suggestie gaat de goede kant uit.

Op hoeveel minuten zit je nu? Ik wil graag 'A Means to an End' er nog bij, kan dat nog?

Ik wil A Means to an End er ook graag bij.
Maar dan heb ik 6 songs van een album van 9.
En dan komt UP uit balans met zijn 5 songs (van de 10).

Ook van UP kan er nog eentje bij, maar dan gaat
zo'n verzamelaar al gauw de verkeerde kant op: hij bevat dan
te veel tracks van een band met maar twee albums.

Digital en Incubation vind ik de nodige meerwaarde hebben.
Non-album tracks (een uitgangspunt) die vlot in het gehoor liggen ...

mjuman,

The Eternal vind ik de vaart uit de compilatie halen.
Daarom ook geen I Remember Nothing.

En een goed verstaander ziet dat She's Lost Control
afkomstig is van UP ... hence de chronologie van de lijst.