Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold (2008)

Cunninglynguists (vooral a piece of strange), madvillain: madvillainy (iets meer experimenteel), Murs & 9th Wonder: Murs:3.16, andere albums van Atmosphere (de laatste, god loves ugly, you cant imagine,...), grieves, cyne, J Dilla, Nujabes... Niets lijkt eigenlijk voor de volle 100 procent op atmosphere maar dat is ook het geval voor brother ali dus ik zou zeggen: gewoon proberen.

Het album wat ik bijna verplicht was om te luisteren, na het hoge gemiddelde en de zeer positieve reviews! Ik heb er ook veel langer over gedaan van het luisteren naar het album, dan andere albums in het algemeen. Meestal bij het luisteren van een nummer is het de eerste keer nooit echt geweldig, met de keren daarop wel. Nu is dat fenomeen totaal niet bij dit album, het is toch echt gelijk top. Ik vind het tof dat slug met diepzinnige aankomt, zo denk je 'Your Glasshouse' te snappen, maar het toch een metafoor is. Net als andere tracks hoor. Dat nummer is trouwens echt geweldig, ik heb tegen mijn scherm zitten schreeuwen, met dingen als: whoo dit is zo geweldig, de beat on-ge-lo-ve-lijk!
Eerlijk gezegd, dacht ik dat dat nummer nooit geëvenaard kan worden op het album, tot dat we bij 'Yesterday' kwamen. Ik was rustig aan het fietsen, tot de laatste zin eruit kwam, opeens was ik totaal geconcentreerd naar de muziek toe Ipv de weg

Zo zijn er nog andere vele top nummers hoor, met zeer krachtige beats en absoluut magische lyrics. Wat ook duidelijk allemaal gearticuleerd word. Het enige negatieve van dit album is soms de stukjes waar gezangen worden, niet dat het slecht is, maar ik dig het niet echt.

Het heeft even tijd nodig maar dit album is echt geweldig. geen skips voor mij

*4.5

Blind aangeschaft op basis van het stemgemiddelde, blijkt geen slechte indicator te zijn! Bedankt lieve MM-vrienden

Graag gedaan!

Ik ben ondertussen zo ver dat ik 'm 5* moet geven. Wat een plaat!

Grappig hoe je van een 3.5* naar je favoriete album ooit bent gegaan, wie weet gebeurt dat ook met mij ;p

Inmiddels vind ik geen nummer van de 15 meer wat minder, alles is minimaal goed en het meeste is erg goed tot fantastisch. De afwisselende echte instrumentatie, de gastzangers, de vaak trieste verhalende teksten, de prachtige kale productie die hierbij past: ik geef de volle mep voor deze prachtplaat!

En oh ja: op dubbel goudkleurig vinyl ziet het er ook nog eens erg mooi uit.

Jaloers!

Ik ben nog even gaan kijken en zie nu dat hhv.de er nog een paar heeft:

Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold - 2LP - 2008 - US - Original | hhv.de | shop

Sla je slag, zou ik zeggen!

De verhalende, conceptuele teksten zijn echt ijzersterk gedaan door Slug. Hij kan als geen ander het 'kwetsbare' met veel cynisme en zelfspot brengen. Het is wel een beetje jammer dat Ant zijn beste tijd gehad lijkt te hebben als producer, waar hij tot en met You Can't Imagine How Much Fun We're Having vooral met minimalisme juweeeltjes dropte, wordt het me hier allemaal iets te gladjes. Toegegeven, het klinkt zeker niet verkeerd, bevat nog steeds creativiteit en originaliteit en is op een of andere manier nog steeds complementair aan de sterke punten van Slug, maar toch mist er iets...

Ik vind de raps van Slug eigenlijk steeds beter worden door de tijd, Ant wordt iets minder, dus hetzelfde cijfer als hun hoogtepunt God Loves Ugly kan ik hier niet aan geven. Het is wel van hetzelfde niveau als You Can't Imagine How Much Fun We're Having voor mij.

Touching album.

Reken maar van yes!

Sommige nummers klinken niet speciaal op het eerste gehoor, maar als je wat dieper in de lyrics gaat duiken op gespecialiseerde sites zoals bvb. 'rapgenius', dan komt het echt hard binnen. Dit is pas hiphop met inhoud! Nummers als 'The Waitress', 'Yesterday' en 'The Skinny' bevatten echt kippenvelopwekkende verhalen, geniale storytelling.

Dan heb je ook nog de nummers met een beat van absurd hoog niveau: 'Puppets' en 'Painting' zijn dan de eerste 2 die me te binnen schieten, maar ook 'Yesterday' heeft weer zo'n mooie beat: een perfect nummer, zo blijkt.

Redelijk uniek album, wat z'n 4,5* dik verdient.

Aan de andere kant is het toch wat eentonig en meer van hetzelfde?

Een spijtige constatering van je, Dungeon. Dit is gewoon hiphop dat nergens mee te vergelijken valt, net zoals een OutKast bijvoorbeeld

Uniciteit kent geen gradaties.

Beetje goedkoop - zeg het dan met woorden vrind.

Vandaag The Family Sign nog gedraaid en ik blijf erbij dat ik Atmosphere "impressive" vind - hoge dichtheid - dazt substantief van het bijv. naamwoord waar dichter de vergrotende trap van iz!

Je moeder.

Ook muziek die niet op elkaar lijkt kan je met elkaar vergelijken. En als het niet te vergelijken zou zijn met andere muziek dan maakt dat het nog niet minder eentonig. En al vind ik het prima te verteren na een paar nummers weet ik het wel.

Painting

Vandaag heel mijn middagpauze geluisterd in de auto, wat een heerlijk nummer
Die beat benadert gewoon de perfectie!

Redelijk open producties, raken waar het raken moet en een perfecte flow. Zo moet hiphop zijn.

Heh, waarom staat deze op 1 in de rotatielijst??

De Site >> Gebruikers >> Rhythm & Poetry R.I.P.

Heb 'm alvast op de rotatielijst geplaatst, die moest toch hoognodig geactualiseerd.
Zal deze schijf vanavond eens draaien, om er achter te komen waar R&P zo dol op was.

Toch griezelig hoeveel verwijzingen naar de dood dat dit album bevat.

I thought i saw you yesterday, but I know it wasn't you cuz you passed away

Ik vond wat Johnny Marr zei eigenlijk wel herkenbaar. Ik heb het zelf met name bij de laatste zinnen van guarantees. Ik had een brok in de keel toen ik dat nummer weer na lange tijd beluisterde! In de context van de dood van r&p waren die woorden een behoorlijk stuk heftiger.Vind het altijd een groot pluspunt van deze site dat users hun eigen impressies posten t.a.v een album.

Stel dat t.z.t. de ouders of vriendin of allerdikste vrienden dit topic ooit eens lezen, en over die vermeende doodsverwijzingen op dit album. Is dat leuk om te lezen?
Wat voegt het toe?

Zoals Mjuman terecht ook al opmerkte gaan echt goede albums over grote thema's. Soms klein of onvindbaar verpakt, op bewust of onbewust niveau, maar toch.
Het album geeft in die zin dan ook wel weer aan hoe ontzettend levenswijs R&P was voor zijn leeftijd, maar het bijzondere was dat ie tevens zo positief in het leven stond.

Overigens staat het album hier sinds vandaag op de vernieuwde persoonlijke rotatielijst maar heb ik nog geen klank ervan gehoord Opschieten buizen, op Youtube is het wel vindbaar.

Dat gebeurt op dit moment. Deze dikke vriend ergert zich niet zozeer aan het feit dat iemand een verwijzing over de dood aanhaalt, maar meer aan het gegeven dat men erin slaagt daar op dit moment over te gaan kissebissen.

Het gekissebis is inderdaad het ergste. Daar heeft ieder een verantwoording in.
Ga het album luisteren en zal een 'recensie' geven. T.z.t.

Ik luister als ik dit lees naar Yesterday en Guarantees: sterkte Lukas.