Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold (2008)

Donkergrijze (of zwart zelfs) kaft, de deluxe edition dus...

Ow vreemd, daar hoort een cd + dvd in te zitten!

Ik heb ook 1 of andere luxe editie. Gouden kaft zoals hier afgebeeld. Alleen dan in een kartonnenhoesje dat ik open kan klappen. Met een soort van sigarenband om de hoes heen in het zilver volgens mij. Die is alleen iritant om er weer om heen te krijgen dus dat doe ik dan ook maar niet.
Wel leuk dat soort edities maar geef mij maar gewoon een simpel plastic doosje.

Deze plaat heb ik trouwens zojuist verlaagd. Ik vind het erg prettige muziek maar niet echt spectaculair genoeg voor een 4 uit 5.

Dat is de standaard editie, Dungeon.

De deluxe editie is dit:
http://eastwest.ilgpress.com/media/cms/images/200804/when-life-gives-you-lemons-extralarge_1208359796878.jpg

Dan zou er ook een cheape editie moeten zijn. Gewoon in het plastic.

Tegenwoordig is dat niet te krijgen bij RhymeSayers, waar ik geen problemen mee heb, zelf.

Vandaag weer even opgehad, lekkere plaat, met name The Skinny, Your Glasshouse maar ook zeker Can't Break vallen op als de meer kippenvelnummers. Vind nog steeds dat er iets teveel grijze muizen op staan, maar het merendeel is beslist de moeite.

Ik ga toch maar weer een halfje omhoog, ondanks dat The Skinny en Shouldna Known erg matige songs zijn en naar mijn mening ook niet op deze plaat passen. Is dit toch een erg sterke plaat, fantastische beats met een heerlijke live-band. De raps ken ik haast allemaal uit mijn hoofd, en zijn schitterend. Fantastische teksten ook. 4,5*

Verdorie, wat is dit een goed album zeg! Ik heb net de eerste luisterbeurt erop zitten en ben meteen enthousiast. When Life Gives You Lemons... is (met grote afstand) beter dan de alle andere hiphopalbums die ik ken (dat zijn er twee ). Dit lijkt misschien erg voorbarig, maar ik merk gewoon dat ik hier meteen een veel beter gevoel bij heb. Echt uitleggen kan ik het niet, daarvoor heb ik te weinig hiphopintellect

Vooral de sterke (en bovendien makkelijk te begrijpen) teksten vallen meteen op. Yesterday vind ik bijvoorbeeld heel mooi. Het hele nummer dacht ik dat hij het over zijn vriendin had die hem had verlaten en dan komt ineens de tekst:
Dat deed toch wel wat met me, hoor.

The Waitress eindigt ook al met zo'n mooie, onverwachte wending.

Zou je dat einde van Yesterday niet beter kunnen spoilertaggen?

Zou jij die gehele zin niet beter kunnen verwijderen?

O, jij wist nog niet hoe het afliep? Net als 99% van de andere mensen die deze albumpagina bezoeken. Sorry dan

Natuurlijk komen er mensen langs die het nog moeten beluisteren en het dus nog niet weten...

Das waar. Maar goed, ik heb er gewoon niet aan gedacht en ondertussen kan ik dat bericht toch al niet meer bewerken. Bovendien denk ik niet dat ik er heel veel mensen mee voor het hoofd stoot.

Ondertussen blijf ik het gewoon een hele goede tekst vinden

En dan is het verklapt door jou stoepkrijt!

Een hip-hopalbum beoordelen blijft voorlopig nog moeilijk voor me, maar toch ga ik het maar proberen. When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold (geweldige titel trouwens!) bevalt me namelijk erg goed en dat wil ik graag even toelichten.

Laat ik het maar simpel houden: Op dit album staan geen slechte nummers. Dat klinkt als een cliché, maar ik kan er niks anders van maken. Elk nummer op dit album vind ik prettig om naar te luiusteren en ik voel dan ook totaal geen drang om nummers te skippen.

Echter: De nummers zijn niet allemaal even goed. De helft van de nummers doet me eigenlijk niet heel veel. Of misschien kan ik beter zeggen: De helft van de nummers steekt boven met maaiveld uit. Natuurlijk komt dat door de ijzersterke teksten, maar ook de stem en flow van Slug liggen me heel goed. Het zorgt er eigenlijk voor dat de beats een beetje ondergesneeuwd raken. Ze vallen me eigenlijk niet echt op (bevalve in Yesterday en Painting, die intro is hemels!) en daar kan ik dan ook weinig over zeggen.

Nummers als Painting en In Her Music Box zijn geweldig, The Skinny is (vooral door de tekst) geniaal en Yesterday en Dreamer (mijn onbetwiste favoriet van dit album) neigen zelfs naar brillantie. Een nummer als You is met zijn vrolijke toon een heel aangename afwisseling en Your Gasshouse heeft een intrigerende spanning over zich heen. Vanaf Guarantees zakt het niveau wel even in, maar dit abum blijft continu op een acceptabel niveau.

15 Nummers en 54 minuten leek me op het eerste gezicht wat veel, zeker omdat hip-hop bij mij flink wat tijd nodig heeft om te bezinken, maar die lengte blijkt totaal geen probleem te zijn. Daarom durf ik het wel aan om dit album 4 sterren te geven en misschien, als ik dit album nog beter leer kennen, zit er nog wel meer in.

Geweldige tekstuele climax in Yesterday!

Die in The Waitress is ook fantastisch!

Die tekst is inderdaad ook goed, vergelijkbaar met Yesterday ; identiek bijna, zij het in een andere context en betreffende een ander subject. Jammer eigenlijk, al werken familiaire drama's vrijwel altijd.

In welke zin identiek?

Ze hebben zo'n wending, maar dat is het dan ook...

Ja, dat is het dan ook, maar dat is heel wat. Daarnaast gaan ook beide teksten over een vader-zoon/dochter relatie, als ik me niet vergis. Het moge duidelijk zijn dat bij beide teksten hetzelfde trucje wordt gebruikt.

Volgens mij gaat het wel over zijn dochter? Hoe dan ook, ze kennen dezelfde twist en ik snap je punt, maar het zijn beide toch heel verschillende verhalen. The Waitress is ook een stuk tragischer.

Volledig mee eens

Ok ik had gewoon niet te goei gekeken er zit inderdaad een EP bij! My bad, is dat dan ook gelijk de DVD? Want ik weet wel zo goed als zeker dat er geen 3 cd's inzitten

Haha ja dat moet dan wel de DVD zijn, Sad Clown Bad Dub 13 is dat, als ik het goed heb.

Vermakelijke muziek, maar het is niet mijn ding qua rap helaas. 3.5

Volgens mij is de serveerster gewoon zijn dochter.

Ik vind dit geweldige muziek. Zeer fijne vibe en intelligente, bij vlage zeer mooie teksten. Ik heb nog niet erg veel hip hop gehoord, maar dit 'soort' hip hop bevalt me heel goed en proeft naar meer. Hongerigheid is toch de grootste drijfveer van de meesten hier?
Mijn honger naar meer dit soort muziek is gewekt door deze verslavende en indrukwekkende plaat. Ik ben gretig naar namen, artiesten, albums die in dit straatje passen. De platen die mijn favorieten zijn in het hip hop genre, dat ik nog bijna geheel mag ontdekken: Brother Ali - The Undisputed Truth, K-os - Joy Rebelllion. Opvallend is dat twee van de deze drie artiesten blank zijn. Ik kan niet oordelen of dit iets te maken heeft met mijn smaak.
Ik ben iedereen die de moeite neemt om mij mooie dingen aan te raden zeer dankbaar, vanzelfsprekend