Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold (2008)

Het is alweer drie jaar geleden dat Atmosphere een album uitbracht, maar het duo heeft allesbehalve stilgezeten. Naast de EP/LP Strictly Leakage verschenen er maar liefst vijf delen van de Sad Clown-serie, die bestaat uit EP’s van gemiddeld zo’n twintig minuten. Ook leverde Ant alle producties voor Brother Ali’s succesvolle The Undisputed Truth. Nu is het dus eindelijk weer eens tijd voor een Atmosphere-album, dat de opmerkelijke titel When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold heeft. Ook opvallend is het succes van de plaat. Het is op nummer vijf binnengekomen in de Amerikaanse albumlijsten en vormt daarmee zonder twijfel het meest succesvolle project van Atmosphere ooit.

When Life Gives You… is een album geworden dat tijd nodig heeft om te rijpen, maar op den duur een haast verslavende werking heeft. Het klinkt als een eenling in het oeuvre van Atmosphere; de raps van de volwassener geworden Slug zijn weliswaar nog steeds somber van aard, maar Ant lijkt een draai van honderdtachtig graden gemaakt te hebben ten opzichte van oud werk. Hij gaat een volslagen nieuwe kant op met zijn instrumentaties, die bovendien onderling ook nog behoorlijk variëren. Waar op oude Atmosphere-albums de harmonische sound, die vaak ondersteund werd door een piano, behoorlijk herkenbaar was, gebruikt Ant hier opvallend genoeg niet alleen verschillende instrumenten maar ook elektronica als basis voor zijn beats. Dat levert een veelzijdig album op, waarvan de sound behoorlijk minimalistisch klinkt. Het mooie is dat het toch zelden leeg of eenvoudig wordt.

Slug is echter zoals gezegd weinig veranderd. Hij lijkt wat minder direct betrokken bij zijn eigen, licht cynische verhalen en windt zich wat minder op bij het rappen – maar zijn verhalen hebben nog steeds datzelfde typische neerslachtige karakter. Neem bijvoorbeeld de beginregels van Can’t Break: “He wanted to make a difference, be understood, right//Wanted to go to distance, wanted to live.” Niets nieuws onder de zon – tenminste, tekstueel. Wat deze track opvallend maakt, is de beat. Een kwieke drum en prominente synthesizers bij de coupletten, terwijl er in het refrein nog wat hoge piepjes doorheen komen. Dat is niet iets wat we kennen van Atmosphere, maar het klinkt opvallend goed. Op deze manier worden Slugs soms niet bijster vernieuwende verhalen over mensen die niet voor het geluk geboren zijn in een nieuw jasje gestoken. Dit zorgt ervoor dat het niet alleen boeiend is voor de mensen die hem nog niet zo goed kennen.

En het mooie is dat Ant niet één nieuw trucje heeft geleerd dat hij herhaaldelijk gebruikt, maar dat er veel van dit soort unieke beats op het album staan. You bevat ondanks het niet bepaald opbeurende refrein (“you love the people that love you, you hear the music they move to”) een aanstekelijk hoog tempo en een opzwepende basis, wat in groot contrast straat met het hierop volgende Painting, een gevoelige track die leunt op een snerpende gitaar. Zo wisselt eigenlijk de hele plaat tussen verschillende stijlen. Als het wat te druk dreigt te worden, volgt er een ontspannen nummer en op het moment dat het geëxperimenteer de overhand lijkt te krijgen, wordt er bewust gas teruggenomen.

Het is overigens onterecht om te zeggen dat Slug alleen maar oude koek voorschotelt op When Life Gives You…De momenten dat hij het over fictieve karakters heeft – al is het altijd maar de vraag in hoeverre zijn teksten verzonnen zijn - doet het soms niet innovatief aan, maar op een enkele track zoekt Slug de inhoud dichtbij huis. Bijvoorbeeld bij Yesterday, waar hij op opvallend eerlijke manier aandacht schenkt aan zijn vader. Slug ziet deze telkens op straat lopen, maar dan schiet hem de pijnlijke waarheid te binnen: zijn vader is al overleden.

When Life Gives You… is een album waarop vernieuwd wordt en dat toch sterk in balans is. Dat is speciaal. Slugs vaak trieste teksten over mensen die niet voor het geluk geboren lijken, zijn niet vernieuwend, maar wel intrigerend. De verrassing zit ‘m in het muzikale gedeelte. Dit bestaat vaak uit niet al te veel lagen, maar heeft tegelijkertijd nooit te kampen met eenvoud. Behalve misschien bij de track Guarantees, waar naast Slug enkel een akoestische gitaar te horen is. Erg? Nee, want de track die hierna komt, het sfeervolle Me, is allicht het hoogtepunt van de cd. Dat is het allerknapste aan When Life Gives You…: de geringe minpunten worden onmiddellijk opgevangen door hoogtepunten, en dat gebeurt op zo’n manier dat de aanwezige smetjes nauwelijks afbreuk doen aan het geheel.

Bron: Hiphopleeft

De productie doet op momenten denken aan The Grouch (Wild Wild Horses, Like the Rest of Us)

Al met al een verbetering tov hun vorige album, waar het vorige album opging in de massa springt deze er juist uit.
Wild Wild Horses, Guarantees, You en Yesterday zijn ware juweeltjes. Doordat de beats soms onder de maat zijn (Can't Break, In Her Musicbox) en enkele track het net niet brengen, 4*

Ben er nog niet aan toegekomen dit album te beluisteren. Dat Ant hier een beetje van stijl verandert maakt het allemaal voor mij nog wat interessanter.

Als fan van Slug moet je dit album zéker checken.

Plaatsje in m'm top 10 gekregen.
Bevalt me beter en beter!!!

Zag hem liggen in Fame, dus maar direct gekocht.. Leuk gedaan dat goud Ik vind het er echt vet uit zien!
Bij mijn eerste luisterbeurt vond ik dat alles best lekker klonk, erg relaxed, maar ik die synth geluiden mochten van mij wel weggelaten worden. Ook vond ik dat er wel wat meer tempo in mocht. Niks mis met een relaxed album, maar bij Slug verwacht ik toch echt een nummer a la Bam. Dat miste ik wel..
Maar bij mijn tweede en derde luisterbeurt had ik daar totaal geen last maar van. Zo vind ik het ook erg goed. Ik moet zeggen dat ik You wel één van Atmosphere's mindere nummers vind, maar dat refrein is dan wel heerlijk... catchy.

Ik geef hier 4* voor. Heerlijk album, vooral om 's avonds te luisteren, boekje erbij pakken en de teksten proberen mee te rappen . Mijn favoriete nummers zijn Painting, Yesterday en Guarantees.

Mijn Top5 Atmosphere:

1. You Can't Imagine...
2. God Loves Ugly
3. Lucy Ford, the Atmosphere EP's
4. WHEN LIFE GIVES YOU LEMON
5. Seven's Travel

Waarom vind niemand "Shoulda Known" een rot nummer ? ik vind het echt te slecht voor woorden gewoon.

Jullie je maar afvragen hoe het komt dat ze ineens zoveel albums verkochten, dat kwam dus door die bagger beat en videoclip.

Ze hebben gewoon zitten promoten.. En Shoulda Known vond ik in het begin ook wat minder, maar wat vaker beluisterd en vind het wel een leuk nummer.

Nou ik vind het ook een behoorlijk vervelend nummer..
Ik heb het alleen nooit gezegd

Vind ik een van de groeiers, kon het nummer eerst niet uitstaan maar is toch wel erg leuk.

Minste nummer van het album. Die skip ik altijd.

Beste nummer van het album, de enige, met Yesterday, die ik van deze plaat nog luister.

Like the Rest of Us
Heerlijke binnenkomer, zet direct de sound van het album neer. Het album kent toch wel behoorlijk veel sterke nummers.

1 Yesterday
2 The Waitress
3 In Her Music Box
Was toch wel een makkelijke keuze, al zijn die 4 instantdepressie nummers ook goed.

Shoulda Known vind ik toch ook een leuk nummer.
Ik heb niet echt 'topnummers'. Heb ik namelijk bijna nooit bij zulke albums als deze, ook niet dat ik die zoveel luister natuurlijk

Ik vind de beats soms niet passen bij Slug.
Maar ondanks dat toch wel een errug lekkere plaat geworden.
Slug's ze flow , teksten zijn weer in orde zoals altijd.
Vind het ook altijd fijn dat Slug goed articuleert, hoef nooit de lyrics erbij te pakken .
Favo's : yesterday , the waitress.


4 sterren.

Ik vind dit het beste album van Atmosphere van wat ik heb gehoord. Het algemene niveau is hoog en daarbij zitten ook nog vele uitschieters. Verhoog ehm naar 4,5.

Ik zag hem ook in de Fame liggen, kende hem helemaal niet, ben ook niet echt een hip-hop liefhebber, maar die titel is zo fucking briljant.

Ik ga zo kijken of deze impulsaankoop net zo fantastisch is als de titel van het album.

Je kent gelukig wel wat van hiphop. The Roots, Arts the Beatdoctor, DJ Shadow. Toch niet de minste namen. Dit album heeft wel een aantal luisterbeurten nodig vind ik zelf.

Ikzelf vind dit toch wel een van de betere - voor mij het beste - hiphop album wat 2008 gebracht heeft. Zeer sterk album.

Veruit het beste album uit 2008 tot nu toe (voor mij).

Zelfde geld voor mij!

Bij mij idem dito.

Hm.. nee. .Al is het wel de fijnste van Atmosphere die ik ken denk ik.

met afstand, gaat maar niet vervelen deze.

Klinkt tot nu toe echt heel consistent, en dan echt in de beste zin van dat woord.

Helemaal mee eens. Het klopt echt volledig, aan alle kanten.

Komt heel, héél erg dicht bij Godlovesugly, en die plaat heb ik hoog staan.

Heeeeeeerlijk album, meteen 3 keer achter elkaar geluisterd.

Vooral een prachtig geheel. Producer en rapper vullen elkaar perfect aan. Voorlopig even een 4.

Het meest evenwichtige album van atmosphere. Niet het beste..

Ik sluit me aan bij aan bij de bovenstaande reacties, beste wat 2008 heeft voortgebracht to nog toe! Wat een mooi album lekker in het gehoor, lekker consistent als album, maar toch zo "anders als anderen"