menu

Explosions in the Sky - Those Who Tell the Truth Shall Die, Those Who Tell the Truth Shall Live Forever (2001)

mijn stem
4,03 (419)
419 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Temporary Residence

  1. Greet Death (7:19)
  2. Yasmin the Light (7:04)
  3. The Moon Is Down (10:03)
  4. Have You Passed Through This Night? (7:19)
  5. A Poor Man's Memory (6:05)
  6. With Tired Eyes, Tired Minds, Tired Souls, We Slept (12:04)
totale tijdsduur: 49:54
zoeken in:
DVN88
Hier ken ik 3 nummers van (nr. 2, 3 en 5), die vind ik opzich wel aardig klinken. Misschien dat ik het hele album is download of aanschaf.

avatar van Exfrozen
5,0
Dan mis je net 1,4 en 6. Gewoon aanschaffen. Dit album staat ook geheel terecht hier in de top-250. Elke keer als ik dit album luister wordt ik er weer ingetrokken. Machtig mooi! Inmiddels ook weer wat gestegen in mijn top-10.

sxesven
Inderdaad zeer zeker de moeite waard om dit ding gewoon aan te schaffen en jezelf er heerlijk in te verliezen. De top 10 positie en 5* zijn hier inmiddels verleden tijd, maar ik mag deze plaat nog graag aan eenieder aanraden die wel van een prachtige rockplaat houdt.

DVN88
Oké, hij is aangeschaft, nu nog 3 tot 15 dagen wachten, en dan komt mijn stem hier uit

Laat mijn stemmen jullie trouwens niet misleiden, ik ken heel veel nummers van andere genres, alleen meestal geen hele albums (zo ook deze).

avatar van Gajarigon
3,5
Veel plezier ermee.


avatar van Joy4ever
4,0
Ik had veel verwachtingen bij dit album maar helaas kon het dit niet inlossen. Net als bij GYBE vind ik dit soort muziek moeilijk van een recensie te voorzien. Ik vind deze Explosions echter wel wat minder spannend dan hun vakbroeders.

Imagine.
Heb dit album gisteren avond geluisterd en ik vond het echt prachtig! Mijn eerste kennismaking met dit genre begint alvast goed. De opbouw van de wat rustigere stukken naar de wat stevigere stukken is ook erg goed gedaan en dat er geen zang voorkomt op dit album boeit me niet zoveel en had misschien afbreuk gedaan aan de rest. Als iemand nog verdere tips heeft, graag!

avatar van snarf349
in het forum rock aanklikken en dan bij postrock kijken, staat een hele lijst met postrock bands.

Imagine.
Bedankt! Staat vast nog meer moois tussen.

avatar van lessien
4,5
Bij het laatste nummer vanaf 6:50 : kippenvel...

voltazy
net op vinyl aangeschaft

avatar van FisherKing
5,0
Uitermate indrukwekkende weerklank voor Klassieke muziek. HEERLIJK

5 sterren

avatar van xalibertofislak
4,5
Joy4ever schreef:
Ik had veel verwachtingen bij dit album maar helaas kon het dit niet inlossen. Net als bij GYBE vind ik dit soort muziek moeilijk van een recensie te voorzien. Ik vind deze Explosions echter wel wat minder spannend dan hun vakbroeders.

Zou je mij eens wat van die 'vakbroeders' kunnen noemen? Ik merk dat ik me de laatste tijd steeds meer begin te interesseren voor post-rock. Explosions ken ik nu, net als Mogwai, maar wat is er nog meer?

avatar van snarf349
in het forum - rock - staat onder postrock genoeg voorbeelden.
mijn voorkeur gaat uit naar de japanse postrock band - mono -.

basketballerke
Het was de zomer van 2007. Net na de 2 weekjes weg zag ik opeens een licht. Toen wist ik het: ik ga me verdiepen in de post-rock! Spirit of Eden, Spiderland en F# A# waren de enige drie die ik op dat moment kende uit dit genre, de rest volgde in snel tempo en ik wist ook al gauw dat dit m'n favoriete genre was, en nog steeds is.

The Earth Is Not a Cold Dead Place van Explosions in the Sky groeide al snel uit tot de favoriet, dus moest snel de rest van dit gezelschap komen. Deze plaat volgde, en ik was teleurgesteld. Waar de rust van The Earth me juist zo bekoorde was deze plaat een stuk harder, feller is het betere woord, op momenten. Zo fel dat ik er op dat moment niet eens meer wat in kon herkennen, slechts één moment sprong er uit, en dat was de gesproken tekst uit het vierde nummer, want dat herkende ik, en werd ook op een ijzersterke manier gebruikt, maar toen ging dat nummer weer snoeihard blazen...

Maar gelukkig denk ik daar nu wel wat anders over. Those Who Tell the Truth Shall Die moest wel even groeien. Persoonlijk vind ik deze conceptueel een stuk sterker in elkaar steken dan hun opvolger. Waar dat album bestaat uit vijf nummers, bestaat deze uit zes nummers die een verhaal (willen) vertellen. En het is misschien cliché gezien alle verhalen rondom deze plaat, maar ik moet toch al gauw aan oorlog situaties denken als ik deze plaat beluister. Maar op rustigere momenten, vooral in 2 en 3, lijk ik me weer te wanen in mediterane gebieden. In het tweede deel zie ik allerlei beelden uit 'The Thin Red Line' voorbij komen, en zo is er nog wel meer te bedenken.

Tot nu toe had ik het met EitS enkel moeten doen met een mp3-spelertje of de laptop boxen. Vandaag luisterde ik dit echter op de grote stereo, aangezien ik dit een paar dagen geleden heb gekocht op CD, en jezus, dan stijgt je waardering enorm voor in ieder geval deze band. Dan pas kom je erachter hoe krachtig en intens dit wel niet is, vooral die geweldige uitbarsting komen op een grote installatie perfect tot hun recht. Nu wil ik maar al te graag ook mijn favoriete plaat van ze in handen krijgen, of beter nog, ze live meemaken. Favorieten zijn Greet Death en The Moon Is Down. Enige moment op deze plaat dat ik overigens nog steeds niet kan waarderen zijn de laatste dertig a twintig seconden van 'Have You Passed Through This Night?'

5,0
Ik heb dit album net twee weken leren kennen (dankzij MuMe). Wat een geweldige muziek! Na drie luisterbeurten vind ik 4* op z'n plaats, maar ik denk dat het naar 5 toegaat.

basketballerke
De tweede aardverschuiving in dit hoekje der muziek in korte tijd bij mij. Eerst was het Godspeed die met Lift Your Skinny Fists, F# A# van de troon wist te werpen als beste GYBE plaat en sinds kort doet Explosions dat met Those Who, daar waar The Earth altijd mijn favo was. Die plaat zal ook niet snel van m'n favorietenplekken afglijden (schommelt net buiten m'n top), maar aan intensiteit, diepgang en meeslependheid komt die plaat toch bij deze tekort. De eerste drie nummers vormen een 48000 karaats gouden trio, een van de mooiste stukken muziek ooit ook, en dan heb je daarna nog heel wat tegoed. Ik denk de enige band die misschien nog wat kan doen aan die nr.1 notering van Sigur Rós (die hebben de heren van EitS weleens al gehad, maar toen kende ik Sigur nog niet).

5,0
Nog steeds vind ik dit een geweldig album en draai ik het minimaal 2 keer per week. Het blijft me boeien. Een halfje erbij: 4,5*.

avatar van KapiteinClaus
4,0
Van te voren had ik niet verwacht dat ik een album zonder zang zou kunnen blijven draaien. Vooral het laatste nummer is prachtig. De cd kent geen zwakke momenten, wat al heel knap is.

avatar van Joy4ever
4,0
De melodie halverwege Yasmin the Light is echt prachtig.

avatar van Montorsi
4,5
Have You Passed Through This Night?

Eigenlijk wel mijn all-time post-rock favoriet.

avatar van Helicon
4,5
Prachtig mooi album. Als je hem opzet en Greet Death begint zet je steeds het geluid iets harder omdat je niets hoort, om dan ineens vol tegen een stevige gitaar aan te lopen.
Een van de betere postrock albums die ik ken.

Lukk0
Ik ben na de eerste drie keer luisteren echt totaal overdonderd door dit album. Echt een waanzinnig mooi album met een goede balans tussen de zachte en harde stukken. Ik zal hier nog wel een keer een langer stuk schrijven. Voorlopig 4,5*, maar het gaan er vrijwel zeker meer worden.

avatar van trebremmit
2,5
Het genre post-rock en dan vooral de stijl zoals explosions in the sky het speelt komt me inmiddels de keel uit.
Elk nummer klinkt hetzelfde en de opbouw begint rustig om even later weer te eindigen in een uitbarsting van jengelende gitaren, er zijn inmiddels zo veel bands die precies hetzelfde doen dat dit genre voor mij verleden tijd is.

Kingsnake
Belachelijke titel trouwens...

Ik snap trebremmit wel, dit genre is een moeilijk genre.
Teveel bands liften mee zonder met iets daadkrachtigs te komen.
Voor mij is er maar één band die m.i. het aardig doet en dat is Oceansize...

Lukk0
Een stukje schrijven bij één van mijn ex-top tien platen vind ik altijd erg moeilijk. Het enthousiasme dat er eerst was is al weg, maar toch moet ik gaan 'verdedigen' waarom ik deze dan nog steeds op vijf sterren heb staan. In het geval van dit album is het gelukkig nog goed te doen: het is gewoon hemels mooie muziek.

Greet Death begint op een nogal a-karakteristieke manier voor Explosions in the Sky. De eerste tellen zijn nog wel zoals altijd rustig, maar het nummer barst daarna al snel los met mooie gitaren, zoals ook Slint ze weet te produceren (misschien iets voor jou R&P), en zwakt naar het einde toe juist af. Na ongeveer drie minuten gaat dit geweld er namelijk uit en wordt de muziek iets zachter en sferischer. Dit zijn de momenten dat ik deze plaat ten volle kan waarderen, als ze het klein houden, ik vind dat in dit geval namelijk zo veel mooier dan als ze in één keer volledig los gaan. In het geval van dit nummer komt er zelfs nog een opbouw achteraan en werken ze nog een keer naar zo'n stuk met zware gitaren toe.
Het volgende nummer, Yasmin The Light begint een stuk rustiger dan de vorige, maar wisselt rustige stukken af met wat hardere stukken, maar wel met grote intervallen. Ik vind het in elk geval erg knap gedaan en door die wat hardere stukken weten ze de aandacht beter vast te houden dan wanneer ze dat alleen aan het einde gedaan zouden hebben.
The Moon Is Down is een beetje een melancholisch nummer, het klinkt als een treurnis, om de maan in dit geval. Het mooie is dat er een duidelijk dieptepunt in het nummer te vinden is, waarna het weer voller en vrolijker wordt, alsof men viert dat de maan weer omhoog gaat komen. Fabelachtig vind ik vooral dit trom die die opbouw aangeeft en ook in het vorige nummer voor kwam, het geeft net dat beetje extra aan dit nummer.
Have You Passed Through This Night is dan het prijsnummer van het album, vooral door de sfeerverhogende tekst aan het begin van het nummer. De muziek is in het begin van het nummer eigenlijk veel te simpel, er wordt steeds hetzelfde akkoord aangeslagen, maar dat is juist de kracht van post-rock, het less is more principe. Als het nummer dan op gaat bouwen weet je al ongeveer wat te verwachten is, maar dit wordt zo goed uitgevoerd dat je elke keer weer overdonderd wordt. Vooral het moment waar de drums erin komen is erg sterk en de rest stelt ook absoluut niet teleur.
A Poor Man's Memory is vooral een bruggetje naar het laatste nummer, maar door dat marsritme op de achtergrond zeker de moeite waard. Ook de melodie is sterk, dus zeker geen overbodig of te skippen nummer.
De afsluiter dan, With Tired Eyes, Tired Minds, Tired Souls, We Slept, heeft ten eerste natuurlijk al een fabelachtige titel. Hij begint met een beetje ruis, maar al snel komt die kenmerkende opbouw van Explosions in the Sky alweer boven. Het heeft net zoals Yasmin The Light hardere en zachtere stukken, maar persoonlijk vind ik vooral het laatste deel van het nummer erg sterk, waar de rust een beetje teruggekeerd lijkt en het album erg rustig uitgeleid wordt.

Dit album illustreert perfect wat ik kan waarderen in post-rock: een nummer zo lang mogelijk klein houden en alleen waar nodig een uitbarsting toevoegen. Het draait tenslotte om de sfeer en als er iets is waar dat album in uitblinkt, is het dat wel. Helaas valt dit album net buiten mijn top 10, maar binnen de top 20 zou hij zeker komen. Daarbij natuurlijk ook vijf sterren.

Meneer Bungel
Post-rock... Aangetekend wederom gezonden aan de kosmos... Niet mijn ding... Nog geen cijfer... Misschien wel nooit... Zie ook bericht 7, pagina 1 in deze...

4,0
In navolging van The Earth is Not a Cold Dead Place ben ik ook dit album gaan luisteren, wat volgens velen op hetzelfde niveau staat. Daar ben ik het dan weer niet mee eens. Ja, hij is erg goed. Ja, hij is ook lekker anders. Ruiger, zonder lange opbouw maar meer spontane wisselingen tussen mooie melodieuze stukken en kneiterharde uitbarstingen waar je de eerste keren van schrikt omdat ze zo vanuit het niets lijken te komen.

Toch mis ik hier iets. Met name de eerste helft van de CD vind ik bij lange na niet zo indrukwekkend als het volgende EitS album. Pas vanaf nummer vier komen ze naar mijn idee echt op gang en wordt er wat doordachter gemusiceerd wat resulteert in nummers die bijna even memorabel zijn als de door mij zo geprezen The Only Moment We Were Alone en Your Hand in Mine. Wel met de nadruk op bijna trouwens.

Opnieuw een positieve Post-Rock ervaring voor mij dus. Na Sigur Ros en GY!BE is dit de derde band uit dit vage genre die zich echt nestelt in mijn favorieten lijst.

avatar van Leonard91
5,0
Had verwacht dat dit een beetje GYBE-light zou zijn, maar het is gewoon post-rock van de bovenste plank. De nummers blijven mijn aandacht vasthouden en ik kan eigenlijk geen slecht moment aanwijzen. Koerst op een 5* af maar nu nog even een 4,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 11:24 uur

geplaatst: vandaag om 11:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.