The Rolling Stones - Shine a Light (2008)

Een eerlijk en een van kennis getuigend antwoord zeg ik als liefhebber van de (oude) Stones; en dat ook nog van een (niet alleen) Beatles liefhebber.(eerlijker kan haast niet)!

Kinderachtig hoor... Om te denken dat ik nooit de moeite heb genomen om hier naar te luisteren. De eerste albums waren leuk, hoor. Maar ze blijven gewoon het zelfde. ook als ze allang over de pubertijd heen zijn. Ik weet best wat ik zeg, hoor. Ben opgegroeid met The Stones. Mijn stiefmoeder liet me altijd veel LP's van ze horen. En ik ben naar een optreden van ze geweest. Accepteer gewoon dat er ook mensen zijn die The Stones ontzettend kut vinden. Het zijn er waarschijnlijk niet veel, maar ze zijn er wel. Ik bijvoorbeeld.

@Father McKenzie

De Stones zijn nog zeker een zeer goede liveband, maar er zijn toch al genoeg liveproducten om daarvan te genieten. Shine a Light heeft werkelijk niets nieuws te bieden. JJF, Brown Sugar en Sympathy for the Devil zijn stuk voor stuk briljante nummers, maar ze staan al op drieduizend andere platen.Zelfs de bijdragen van andere artiesten zijn flauw en konden veel beter. Mick en zijn makkers willen gewoon nog wat geld verdienen.

Over geld verdien gesproken; dat klopt , maar zo ken ik er nog wel een paar. Wat betreft de muziek; ik vind er nu ook niet zo veel meer aan, maar als zij (afgezien van het geld) het nog leuk vinden om muziek te maken zou ik zeggen: laat ze , als je er niks meer aan vind ga je er toch niet heen.
@Lovesotoned: opa McCartney doet het ook niet gratis hoor en maakt overigens wel muziek wat bij zijn leeftijd past!

Kan misschien kloppen
Maar wanneer McCartney zingt, of ik het nou goede of slechte muziek vind dat heeft er niks mee te maken (want zelf vind ik McCartney van tegenwoordig erg irritant hoor), ik geloof hem in ieder geval. De nummers die schrijft dat past gewoon bij hoe hij nu leeft. Kom op, hij is 65... Logisch dat het een beetje langzame nostalgische muziek is. Maar wanneer ik een groep rimpelbillen zo hoor raggen op een gitaar alsof ze zonet voor het eerst van hun leven sex hebben gehad krijg ik een gevoel dat er hier iets niet klopt. Ik denk gewoon dat The Stones zich alleen nog maar met hun drugs & sex imago bezig houden...

McCartney ziet er overigens nog goed/gezond uit voor zijn leeftijd, i.t.t.
Keith Richards, maar die heeft er dan ook behoorlijk op los geleefd (heeft ook voor een deel te maken met de genen natuurlijk).

On topic; ik heb zelf het album nog niet beluisterd.

Laat deze links liggen, koop Get Yer Ya-Ya's Out en ervaar hoe goed die dekselse Stones klonken!

Die heb ik al; wat mij betreft hun mooiste/beste live-album.(ik heb ook wel wat last van de RS overkill op live/verzamel albums, moet ik eerlijk bekennen als 'oude' Stones liefhebber)

De dvd van deze film is nu ook vanaf vandaag in Nederland te koop, oa bij De MediaMarkt te halen in een mooi digipack hoesje.

Tja dat je niet van de stones houd kan ik accepteren smaken verschillen nu eenmaal. Maar dat ze zingen over sex en drugs is niet helemaal waar. volgens mij staat op A bigger bang(hun nieuwste plaat) geen een nummer over dat onderwerp. Tuurlijk gaan hun oudere nummers daar wel over(sommige dan) maarja dat zijn hun grootste hits en daar komt het publiek ook voor.

Dat hebben we ondertussen ook gedaan. Ik bedoel; hem afgehaald!! Want bij deze energieke fossiel-wordende rebel-opa's hoort gewoon BEELD!

Ik weet NU al dat de dvd bij mij hoger scoort dan de cd!

Ik heb deze CD bewust niet gekocht, omdat ik al zoveel live materiaal van de Stones heb, maar ik ga wel de dvd kopen.

@lovestoned. Paul mccarney heeft zijn hoogtepunt ook al jaren achter de rug. Zeg maar sinds hij de Beatles verliet.
Deze plaat is alleraardigst ze spelen lekker die stones. Maarja hij voegt wel heel weinig toe. Ik zou gewoon de Dvd aanschaffen en de cd laten liggen.

3,5*

De DVD heeft toch 1 nummer extra: Undercover Of The Night.

Heeft de cd ook, maar dan moet je wel de Jappanse versie aanschaffen.

You got the silver is de meerwaarde van deze live-registratie die verder gemiddeld is en niet heel veel toevoegt aan de catalogus.

Wie is Jack White?

Jack White is de verdwenen Beach Boy of is het toch de zanger van het rommelige rock ,n roll bandje genaamd The White Stripes.
Ik vind niet dat hij iets goeds toevoegt aan deze plaat, maar oordeel zelf maar. Zelf vind ik zoals ik eerder meldde You got the silver het hoogtepunt.

Goeiedag wat een tegenvaller. Ze klinken hier naar mijn smaak behoorlijk over datum, met als dieptepunt de inbreng van Jack White die het prachtige Loving Cup om zeep helpt.

Ik wil heel graag 5 sterren geven maar dat gaat gewoon niet.

Als eerste vind ik de set list toch tegenvallen met wel hoogtepunten als She was hot, You got the silver en de heerlijke blues van Buddy Guy. Als je in zo´n schitterende zaal speelt moet je ook nummers spelen die daarbij passen Sympathy, Brown sugar, satisfaction, Jumpin´ jack flash horen gewoon in een stadion te knallen, en zo zie je dat de stones ook zwichten voor commercie want bovengenoemde nummers staan onderhand op elk live album wat ze brengen, ik had gehoopt op een collectie minder bekende nummers.

Gisteren nog een keer de dvd gekeken en inderdaad die Jack White heeft totaal geen goede stem naast Jagger, die blaast hem onderhand weg. Pak dan voor zo´n speciaal concert iemand die echt kan zingen (Eddie Vedder had ik wel gehoopt)

Zoals hij blij staat te lachen en brak staat te zingen lijkt hij in de film meer op een fan, die het podium op is getrokken, dan een colega-muzikant.

Onvoorstelbaar wat een negatief gezever weer hier op Musicmeter! Een zeven gemiddeld: hallo!?!

Natuurlijk staan hier ook een aantal overbekende tracks op, die je ook op andere live cd's kan krijgen: dit komt namelijk van de concertfilm van Martin Scorsese. Vandaar, stelletje genieën!
Natuurlijk staan die ook op andere live cd's: logisch. Maar dat is geen reden om dan juist deze cd's af te gaan kraken. Dan denk je wel heel erg als een ouwe lul!

Wat het boeiend maakt is een aantal minder bekende tracks. En dat is er niet één, zoals velen schrijven, maar dat zijn er minimaal 7 (!). Het is juist een zeer gevarieerde setlist: van de 60s tot nu, van grote hits tot kleine juweeltjes.

Dan moet je natuurlijk wel de complete set hebben op 2 CD. Ik vind het onbegrijpelijk dat er hier mensen serieus op alleen de 1 CD versie reageren. Kijk dan minimaal naar de concertfilm die hierbij hoort of luister naar het hele concert op 2 CD's. Dan krijg je juist de pareltjes te horen.

Zo mr. Genie ook al is het zo dat de nummers uit de film komen, ik had liever gehad dat het een album zou worden zoals Stripped.
Stones hoeven zich niet meer te bewijzen maar wat ik jammer vind is dat wat het zo boeiend maakt bij de Stones welk nummer ze ook spelen van een album dat het altijd interessant is.
Sommige bootlegs schaf je alleen maar aan omdat je dat ene nummer juist niet live gespeeld hebt.
Om het na mijns insziens voor de fans interessant te houden is dat je na een 4 dvd box uit 2002?, een dvd box van de vorige toernee dan mag je van dit meer verwachten. Ook al is het een film het blijft een concert van de Stones met verhalen tussendoor die je normaal onder een andere noemer vind bij de dvd boxen van een paar jaar geleden.

Begrijp me goed het is en blijft over het geheel een lekker album

Ik heb 'm op vinyl. Een dubbel-LP op rood vinyl, maar geen officiële. En ja, ook Undercover (Of The Night) staat erop.
Maaarrrrrr vinylfreaks, pas op! Na elk nummer valt een seconde stilte, hetgeen natuurlijk dodelijk is voor de sfeer op een liveplaat. Dus wees gewaarschuwd.

Verder vind ik dit een heel aardige liveplaat, vooral de uitvoeringen van As Tears Go By en Far Away Eyes.

De Stones ! ! !
Moet ik hierbij nog iets zeggen?
Met up en downs.

Bij de Stones geldt zeker; mèt beeld stukken interessanter; De cd geef ik 3.5, omdat de klank me niet geheel aanstaat; De dvd vind ik stukken geslaagder, Scorsese weet toch een spanning op te bouwen en die oude beelden erdoor mixen is een goed idee voor het contrast met hoe die "old farts" er tegenwoordig uitzien, toch?
Ik ga nu met plezier de dvd versie nogmaals bekijken, zie.

Gisteren nog maar eens genoten van dit concert op Ned. 3. Het is idd wel de zoveelste live-registratie, maar zeker met de geweldige beeld-registratie vind ik dit toch wel goed geslaagde release.

prachtig als Keith zijn gitaar aan Buddy Guy geeft en zegt:
''You can keep it, it's yours''

Het blijft leuk om te zien en horen hoe oud een band wordt en toch nog wordt gezien als 1 van de grootste rockbands ooit .
De soundtrack van de film . Een compleet liveconcert waar de heren putten uit hun 60, 70 en 80er jaren werk . Soms met special guests.
Zie de setlijst .
Ik kan er niet echt warm meer voor draaien .
Ik kan The Stones niet betrappen op routenieus of automatische pilootwerk , maar de echte flair en power van welleer is al een poosje verdwenen . Jagger laat bijna alle hoge noten schieten en de gitaarpartijen van Wood en Richards worden alsmaar slordiger en rammeliger . Je zou kunnen stellen dat dit bij de groep hoort .....maar toch .
Dat de groep door al die jaren heen geweldige nummers heeft gechreven is buiten kijf en dat scheelt . Toch de tijd dat een hoop studiosongs volkomen zoek werden gespeeld op de buhne lijkt definitief tot het verleden te behoren .
Petje af , respect en hulde . Maar ik denk dat The Stones voorzichtig aan maar eens aan een passend afscheid moeten gaan denken .
Het is nog niet genant , maar ik vrees dat het wel op de loer ligt .