The Mars Volta - De-loused in the Comatorium (2003)

mijn stem
3,91
615 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Universal

  1. Son et Lumière (1:35)
  2. Inertiatic ESP (4:23)
  3. Roulette Dares (The Haunt Of) (7:30)
  4. Tira Me a Las Arañas (1:28)
  5. Drunkship of Lanterns (7:05)
  6. Eriatarka (6:20)
  7. Cicatriz ESP (12:28)
    met John Frusciante
  8. This Apparatus Must Be Unearthed (4:57)
  9. Televators (6:18)
  10. Take the Veil Cerpin Taxt (8:41)
  11. Ambuletz * (7:03)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:00:45
177 BERICHTEN 3 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Leonard91
4,5
0
geplaatst: 2 november 2009, 15:49 uur [permalink]
Na talloze artikelen gelezen te hebben over hoe ingewikkeld en pretentieus deze muziek wel niet zou zijn, heb ik me er zelf maar eens aan gewaagd en het bleek goed mee te vallen.

Na de eerste luisterbeurt hoorde ik vooral een brei van eenvormig geluid maar een paar keer aandachtig beluisteren deed wonderen. Alles lijkt namelijk na een tijdje op zijn plaats te vallen en de chaos hoor ik eigenlijk niet meer, je kunt veel meer naar de details gaan luisteren.

Blijft over een hele sterke plaat die af en toe toch een klein beetje uit de bocht vliegt (rusitge stukjes bij Cicatriz) en stiekem vol staat met pakkende refreintjes!

4,5

avatar van Ludakris
5,0
0
geplaatst: 2 november 2009, 16:44 uur [permalink]
Het is pas met het derde album dat je eerder over ingewikkeld en pretentieus kan spreken, vind ik. Goed dat je je over die waarschuwende woorden kan zetten en het toch probeert!

avatar van barrett
4,5
0
geplaatst: 2 november 2009, 16:59 uur [permalink]
Als ik al eerder Muse af en toe verkeerd over de top noem dan is dit knal erop... Wat een sound, wat een stem en vooral wat een geheel...

Deze mannen moet ik toch eens live bekijken...

avatar van Gajarigon
5,0
0
geplaatst: 8 november 2009, 12:04 uur [permalink]
Toch eens een album van The Mars Volta proberen te bespreken. Al van 2003 kende ik ze, maar mede door opdringerige fanboys/fangirls (wat jij luistert is slecht - luister beter eens hiernaar!) kwam er niet meteen een klik. Af en toe probeerde ik wel eens een nummertje, maar zo werkt The Mars Volta natuurlijk niet. Toen kwam er zo'n zwoele zomerdag waarop de hitte loodzwaar op je schouders hangt en elke fut uit je lijf lijkt te verdampen. De ideale setting om The Mars Volta te beluisteren zo bleek. Ondertussen zijn we al een dik jaar later, en De-loused in the Comatorium heeft voor mij de status van klassieker gekregen.

Muzikaal is het een origineel werkstuk van gitaarvirtuositeit, zuiderse klanken, ratelende drums en energieke uitspattingen van Cedric Bixler. Niet te vergelijken met At the Drive-In, maar net daarom kunnen ze vergelijking doorstaan. Verder zit er een volledig concept achter, dat ik ooit wel eens heb opgezocht. De sterkte van The Mars Volta zit echter in de opzwepende combinatie van alle factoren, die een lichtjes chaotisch universum creëren waarin alle hokjes van de muziek worden gesloopt en geniaal gefreak centraal staat. Hulde!

5,0
0
geplaatst: 5 december 2009, 16:33 uur [permalink]
morgenavond zie ik deze heersers (dit album is een moderne klassieker!) nog eens live! oja!!:)

 
0
jonas-dewaele
geplaatst: 6 december 2009, 17:31 uur [permalink]
gerre schreef:
morgenavond zie ik deze heersers (dit album is een moderne klassieker!) nog eens live! oja!!:)

Ik wil ook gaan, maar ik heb examen morgen 🙁
laat iets weten wat je ervan vond!

avatar van Suicidopolis
5,0
0
geplaatst: 7 december 2009, 00:13 uur [permalink]
jonas-dewaele schreef:
(quote)

Ik wil ook gaan, maar ik heb examen morgen 🙁
laat iets weten wat je ervan vond!


In de blok is het èxtra belangrijk dat je je goed ontspant 🙂

 
0
jonas-dewaele
geplaatst: 7 december 2009, 14:03 uur [permalink]
[quote="In de blok is het èxtra belangrijk dat je je goed ontspant 🙂 [/quote]
Ik mocht niet van mijn ma 😠

avatar van Hendrix4live
 
0
geplaatst: 18 december 2009, 14:04 uur [permalink]
Cicatriz ESP is echt verschrikkelijk goed. Heb hem deze week echt grijsgedraaid 😉.

avatar van hansjuvefan
3,5
0
geplaatst: 3 januari 2010, 10:31 uur [permalink]
Ik begin dit echt de minste cd van The Mars Volta te vinden. De groep zegt het zelf, dat ze altijd maar beter worden. Wel, ik geef ze daarin gelijk. Ik weet echt niet wat iedereen aan dit album vind. Vooral de zang is veel minder dan op de andere cd's. In tegenstelling tot de andere albums wordt dit album steeds slechter...
-0.5*

 
0
Guardian of Isis
geplaatst: 15 maart 2010, 22:02 uur [permalink]
Een nog lastiger zit dan Frances the Mute, deze. The Mars Volta zal nooit echt mijn ding worden, denk ik; te veel uitsloverij naar mijn zin. Zowel in de hectische segmenten als in de rustige passages komt het te weinig gestructureerd over en hebben ze te veel gedacht: "Wat kunnen we hier nu nog allemaal in steken zodat iedereen van zijn stoel geblazen is?" De 3* staan er nog omdat deze post onder voorbehoud is; wie weet gaat hij nog stijgen in mijn achting wanneer ik hem eindelijk begin te kennen, wat wel een keer of honderd luisteren zal vereisen bij dit album. 😜

5,0
0
geplaatst: 4 juni 2010, 22:47 uur [permalink]
hansjuvefan schreef:
Ik begin dit echt de minste cd van The Mars Volta te vinden. De groep zegt het zelf, dat ze altijd maar beter worden. Wel, ik geef ze daarin gelijk. Ik weet echt niet wat iedereen aan dit album vind. Vooral de zang is veel minder dan op de andere cd's. In tegenstelling tot de andere albums wordt dit album steeds slechter...
-0.5*


Ja tuurlijk zeggen ze dat ze altijd beter worden. Er zijn namelijk niet veel groepen die openlijk zouden toegeven dat ze er slechter worden. En daarbij is het zeer logisch als je paar maanden aan cd hebt gewerkt dat je daar op dat moment zot van bent en denkt dat dat het beste is. Naar mijn mening beste cd deze. Sluit allemaal perfect op elkaar aan (de nummers voor alle duidelijkheid). Energiek en toch afwisselend. En ja nummer 1 en 2 samen zijn de maxx!

 
0
Misterfool
geplaatst: 17 juli 2010, 14:59 uur [permalink]
De mooiste platen zijn altijd degene die moeilijk te plaatsen zijn. Nee, een stukje schrijven over de Mars Volta is een moeilijk opgave waar ik al tijden tegen opzag. Het kan echter niet anders, een van mijn favoriete bands hoort een uitgebreid bericht van mij te krijgen.

Ik heb de Mars Volta ,binnen Prog , altijd een unieke band gevonden. Waar veel bands sterk beïnvloed zijn door de grote symfonische gekte uit de jaren 70, of vanuit de metal Prog absorberen om muzikaal interessanter te zijn, benaderd de mars volta Prog vanuit Post-hardcore punk. Gevolg? Muziek die, om maar eens de hiphop termologie te gebruiken, hard komt oftewel heerlijk hectisch en "in your face" is. Er wordt echter meer geboden dan makkelijke hectiek,veel melodieën zijn erg pakkend, dan wel meeslepend.

Het constante hoge tempo(met hier een daar een rustpuntje) zorgt er voor dat de verveling nergens toeslaat. Het album beluisterd zich als een pageturner. De enorme voorwaartse Drive van dit album wordt mede bepaald door de muzikale virtuositeit van de muzikanten. Met name de drummer, weet zich als een beest door de nummers te slaan. Altijd weet hij elk nummer net dat beetje extra te geven. Gitarist Omar Rodriguez is volgens mij een van de meest originele gitaristen. Zowel in zijn solo werk als bij de mars volta weet hij keer op keer aan te komen met ongelofelijk originele gitaarpartijen.

De zang ,alsook de teksten, zullen voor veel mensen de eerste keer wennen zijn. De groteske teksten van Cedrix, hebben veel invloeden van diverse culturen en kunnen soms meer lijken op een hobbyproject van de universiteitsgroep cryptologie dan de gebruikelijke rocklyrics. Het helpt ook niet dat Cedrix zingt met een hoge,soms zelfs schreeuwerige stem. Bij meerdere luisterbeurten(en met wat hulp van het internet) kom je steeds beter de betekenis van de teksten te weten. Opeens klinkt de stem van Cedrix emotioneel en gemeend, je begint een band op te bouwen met het album en de band een band met jou.

Prijsnummers op dit prachtige schijfje zijn voor mij altijd: Televators,Roulette dares en Cicatriz ESP. Ze benadrukken alle drie kanten van Mars volta die we op latere albums terugzien.

Televators is een voor mars volta kenmerkende ballade. Heerlijk tragische melodie met geaccentueerde basslijnen worden briljant ingeluid door het intro met vogelgeluiden. De trommels op de achtergrond zorgen er voor dat de het nummer een mysterieus sfeertje krijgt. De tekst wordt hier wat slepender gezongen door de zanger, prachtig! Ten slotte een langgerekt extro met sferische keyboard en geluiden van vallende vliegtuigen.

Roulette Dares is ook een echte toptrack. Heerlijke expressieve gitaaruitbarstingen, die we ook later zouden zien bij o.a L'via L'viaguez, worden afgewisseld met slepende stukken om dynamiek te creëren. Het mooiste gedeelte zet zich na 2 minuten in: een gitaarexplosie wordt uitgerekt met drumgeweld tot een enorme chaos, om na de eerste kik van de zanger eventjes een van de stoerste gitaarpartijen te laten horen(3.01)!. Daarna weer die hemelse chaos,ditmaal met ook nog eens zang in de mix. Weer een prachtig extro, met spookachtige geluiden uit de keyboard.

Het beste nummer van dit album is echter het 11 minuten durende Cicatriz ESP. In zekere zin is dit nummer het prototype van de mars volta Epic. Een alles om zich heen verfoeiend monster van ongekende gaafheid. Gelijk beginnend met een Heerlijk bonzend bassritme en duelerende gitaren, weet je gewoon dat je aan het beginpunt van een van de beste nummers ooit staat. Heerlijk ook die propellergeluiden die te pas en te onpas in het nummer opdoemen. In het midden van het nummer worden deze propellergeluiden uitgerekt tot een psychedelische trip om met prachtig drumwerk weer terug te komen op het gitaargeweld van het begin van het nummer.

De mars volta levert een enerverend album af, een blauwdruk voor de volgende mars volta-albums. Op dit album is goed het intens hoge speelniveau van de muzikanten te horen. Er wordt veel muziek op elke vierkante seconde gepropt, maar in plaats van een drukke bende, krijgen we een supersonische mix van allerlei stijlen. Een klassieker. 4,5*

avatar van Elliot
4,0
0
geplaatst: 23 augustus 2010, 23:42 uur [permalink]
Ik geef Misterfool helemaal gelijk, wat een album!

avatar van wisselstroom
4,5
0
geplaatst: 9 december 2010, 05:04 uur [permalink]
Dit album is een geweldige rit en eindigt in een epische climax zoals ik die nog nooit gehoord heb op enig album. Het slotnummer is dan ook mijn favoriet, samen met 'Roulette Dares', 'This Apparatus, en 'Drunkship of Lanterns', wat een geweldige tempowisselingen zitten er in dat nummer zeg.

Niet de volle score omdat er net wat nummers tussen zitten die me wat minder kunnen bekoren, zoals Eriatarka en Cicatriz Esp, dat wat mij betreft een beetje de vaart uit het album haalt, en omdat ik Amputechture net wat beter vind.

Heeft iemand zich wel eens aan het bijbehorende story book over Cerpin Taxt gewaagd? Ik wel, maar vond het niet echt leesbaar - na een paar hoofdstukken heb ik het dus maar aan de kant gelegd. Wel een aanrader voor diegenen die meer willen weten over het verhaal achter dit album en niet opzien tegen het ontcijferen van cryptische teksten. Op internet zijn wel PDF'jes te vinden.

avatar van Fluvver
3,5
0
geplaatst: 29 januari 2012, 11:46 uur [permalink]
Goed album! Echter vind ik de teksten te cryptisch en te onverstaanbaar. Ik vind het een heerlijk concept album, maar snap er geen snars van waar de teksten over gaan. Daarom 3 sterren.

avatar van kobe bryant fan
4,0
0
geplaatst: 28 maart 2012, 20:57 uur [permalink]
Wat een schitterende plaat. Ratelende drums, een zanger die zijn tekst vol emotie schreeuwt en energievol gitaarwerk. Het ene hoogtepunt na het andere speelt zich af.
Ik doe het niet vaak vanaf de eerste luisterbeurt, maar deze is gewoon een 4,5* waard.

avatar van panjoe
4,5
0
panjoe (moderator)
geplaatst: 10 juli 2012, 23:46 uur [permalink]
Ik zit deze na lange tijd weer eens te luisteren en hoezo heb ik dit ooit durven verlagen?

avatar van oceanvolta
5,0
0
geplaatst: 24 januari 2013, 08:24 uur [permalink]
Het lijkt erop dat The Mars Volta niet meer is. Omar richt zich nu volledig op zijn nieuwe band Bosnian Rainbows en Cedric is bezig met een solo album.

"I can't sit here and pretend any more. I no longer am a member of Mars Volta," Zavala tweeted, adding, "sadly it's over."

Ik ben er behoorlijk kapot van.

avatar van Don Cappuccino
4,5
0
geplaatst: 26 januari 2013, 14:58 uur [permalink]
De debuutalbum is gelijk een zeer sterke. Ik zag dat ik hem nog niet beoordeeld had, dat wordt 4,5 ster. Dit is echt een geweldige combinatie van jaren '70 prog met post-hardcore. Het is een druk album maar het wordt nergens chaotisch. Cedric zingt hier echt heel erg goed zonder al te veel vervorming op zijn stem. Energieke plaat.

avatar van Lukas
3,0
0
geplaatst: 3 november 2013, 14:37 uur [permalink]
Een jaar of 6 geleden gaf ik deze plaat 1,5*, waarschijnlijk omdat mijn oren toen nog vrij slecht tegen herrie konden. Inmiddels ben ik zodanig afgestompt dat ik daar geen problemen meer mee verwacht. Mijn conclusie is dat ik dit inmiddels wel trek, maar dat ik dingen in de post-hardcorehoek toch liever wat puntiger krijg opgediend. Ik hou het derhalve maar vooral bij At the Drive-In.

avatar van deric raven
3,0
0
geplaatst: 10 november 2013, 22:05 uur [permalink]
Chaotische, maar wel muzikaal gezien interessante mix tussen Incubus en Tool, maar dan met een hoger speeltempo.
Dat is de eerste indruk voor mij van dit album.

avatar van xrockerx
 
0
geplaatst: 7 mei 2014, 10:19 uur [permalink]
er staat met John Fruscianti maar Flea speelt toch ook gewoon mee op deze plaat!

Wat een geweldige plaat...eigenlijk vond ik deze plaat en de ep hiervoor op hun eigen label subliem maar verloren ze vanaf Frances the mute zichzelf in muzikaal geneuzel!

Sowieso zo knap om zo'n hypere en ontoegankelijke muziek toch toegankelijk te krijgen want het is catchy as hell!

overigens wil ik de naam Incubus niet zien in een mars volta topic...wat een kutband was dat!

avatar van xrockerx
 
0
geplaatst: 7 mei 2014, 10:41 uur [permalink]
hoe lelijk ik prog-rock vind hoe mooi ik dit album vind...gek eigenlijk

avatar van Leptop
4,0
0
geplaatst: 1 augustus 2014, 19:34 uur [permalink]
Dit is een geweldige plaat met over the top progressieve rock, en dan progressief in de bijvoeglijke betekenis van het woord. Staat hoog op de nominatie om een 0,5* te stijgen.

avatar van SirPsychoSexy
4,0
0
geplaatst: 5 augustus 2015, 00:21 uur [permalink]
Het kan verkeren: van een krappe 3 sterren naar een ruime 4 sterren in een paar luisterbeurten. Waanzinnig en verslavend album vol met gecontroleerde herrie. Zelfs na vijf jaar luisteren kan het kwartje (of de euro) nog steeds vallen bij een groep, zo blijkt maar weer.

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
0
geplaatst: 1 november 2015, 16:23 uur [permalink]
Superbe plaat met briljant gemusiceer waar ik echter nauwelijks naar kan luisteren vanwege de hypernerveuze intensiteit die mij tegen de borst stuit. Met muziek onder hoogspanning is niets mis, maar het bombardement aan inventiviteit en vocale overdaad maakt deze band voor mij op de een of andere manier ontoegankelijk, hoeveel ijzersterke melodieën hun muziek ook bevat. De vier platen hierna heb ik ook nog geprobeerd, maar één Mars Volta in de kast is voor mij genoeg. Een hoogstpersoonlijke muur tussen mij en deze muziek, maar geen kwaad woord erover.