Van Halen - OU812 (1988)

Iets minder dan 5150 maar nog steeds een ruim voldoende en er valt volop te genieten. Mine All Mine, Love Walks In zijn wederom twee sterke openers. AFU (Naturally Wired) is mijns inziens gewoon een typisch Van Halen song met mooi gitaarwerk van Eddie. Net zoals Source of Infection.

Het lichtere werk zoals Feels so Good en Finish What Ya Started stoort absoluut niet en zorgt voor de nodige afwisseling, vooral omdat Cabo Wabo en Black and Blue veel te lang voortkabbelen.

De productie is helaas wel erg dunnetjes. Toch een 4.5 voor OU812.

Ik denk dat je When it’s love bedoelt ipv Love walks in. Gezien de titels en het keyboardthema en aard van de zong, een logische vergissing. Zoiets herken ik nk ook bij mijzelf

OU812 lijkt veel op zijn voorganger maar is over de hele linie wat zwakker. Het schijfje bevat zelfs een aantal zwakke broeders en veel nummers duren simpelweg te lang. A Apolitical Blues, dit jasje passen de heren niet, zeker niet op een schijf dat vol staat met pompeuze songs met galm. A.F.U. steekt er wat mij betreft met kop en schouders bovenuit, Eddie soleert als een malle, de song ademt een brok energie en behoort wat mij betreft tot het beste wat de heren met Hagar hebben uitgebracht. Cabo Wabo, Feels So Good, Finish What Ya Started, het zijn in mijn ogen zwakke songs, die niet verassen (hoewel het middenstuk in Cabo Wabo nog wel fijn is) en de nodige frisheid ontberen.

Tussenstand:

1. Van Halen
2. 1984
3. Fair Warning
4. 5150
5. Van Halen II
6. Women and Children First
7. OU812
8. Diver Down

Na alle commentaren hierboven géén nieuwe inzichten van mij bij OU812, behalve dan wellicht dat deze Van Halen nergens verrassend is. Alles is door hen wel eens eerder gedaan en toch geef ik dit album een 8.
De band speelt bij vlagen als een malle en wat zijn de koortjes van Michael Anthony toch lekker! De productie verdient een remix (de drums missen dynamiek), al is het nergens storend. Maar ook dat is hierboven meermalen genoemd.

Drie keer is het ronduit saai: Cabo Wabo had 3 minuten moeten duren in plaats van 7, en ook de dikke 5 van Black and Blue en bijna 6 van Sucker in a 3 Piece duren veel te lang. Dat maakte ik nog niet eerder mee bij Van Halen, de groep die voorheen veel puntiger liedjes op plaat zette.
Pas op streaming leerde ik bonustrack/B-kant/cover A Apolitical Blues kennen. Over een extraatje zeur ik niet. Voor mij is VH een groep die op studioalbums tot 35 minuten de aandacht vasthoudt, ook met Sammy Hagar als frontman.

Waar Hagars soloplaat van het jaar ervoor het zonder beukertjes moest doen, knalt Van Halen op Mine All Mine dat bovendien een verrassend diepe tekst kent, pakkende tempowisselingen in AFU en voluit snel is Source of Infection.
De toetsenkant van Eddie Van Halen klinkt niet alleen op de ingetogener juweeltjes When It's Love en Feels So Good, maar ook in de albumopener: Mine All Mine verenigt het beste van de gitaar- en toetsenkant van de groep, al had de gitaar luider in de mix gemoeten. Machtig gedrumd bovendien, Alex Van Halens spel is weer volop genieten.
Finish What Ya Started had de plaat moeten afsluiten: bluesachtig en midtempo blijkt het een groeiertje. Doet met zijn dikke vier minuten veel meer dan de twee (met bonus: drie) nummers daarna.

Met de fraaie maar sobere zwart-wit hoesfoto en de aap-met-schedel en het handengebaar op het label in het midden van het vinyl bevat de plaat wellicht meer hints op de kleurige wereld van David Lee Roth dan alleen de albumtitel. Zeker is dat Van Halen een andere koers voer dan de voormalige frontman en dat beide kampen sterk werk afleverden.

Oh, dat nummer kende ik tot vandaag ook helemaal niet. Nou ja, wel de versie van Little Feat, en ik was dan ook verbaasd dat VH ooit een nummer van de Feat had opgenomen. Ik begrijp na wat internet-onderzoek dat het nummer een bonustrack was op de CD en dus niet op de LP stond. En die vinylplaat is de enige variant die ik ervan heb.

Ze houden zich redelijk aan het origineel en het pleit voor de brede smaak van VH dat ze dit nummer hebben opgenomen. Toch vind ik het geen verrijking van het album. Want het versterkt mijn belangrijkste bezwaar: deze Van Halen-plaat spat niet uit de groeven, zoals de meeste voorgaande en ook latere albums. Het klinkt een beetje tam allemaal, enerzijds omdat een flink deel van het materiaal midtempo is en maar een beetje voortploegt (en sommige nummers duren ook veel te lang). En anderzijds omdat de productie nogal mager is. Met name de bas zit nogal laag in de mix en ook de drums van Alex komen gewoon niet lekker uit de verf. Ik stoor me daar, in tegenstelling tot RonaldjK wél aan.
Ik heb de hele tijd het gevoel naar een plaat te luisteren waar zoveel meer in had kunnen zitten, wanneer de productie gewoon goed was en sommige nummers flink waren ingekort. En, eerlijk is eerlijk, is ze er ook nog 2 à 3 vette tracks op hadden gezet. Want ondanks enkele fijne nummers (Mine all mine, Source of infection, Feels so good en vooruit, Finish what ya started) vind ik het songmateriaal ook een beetje tegenvallen.

Natuurlijk hoor je dat Eddie weer uitstekend op dreef is en ook Sammy zorgt met zijn vocalen voor een lekkere partysfeer, maar deze viel me destijds toch wat tegen na de uitstekende eersteling van Van Hagar. Het feit dat ik de LP nooit heb vervangen door een CD spreekt eigenlijk al boekdelen over hoe ik over het album denk: een voldoende weliswaar, maar het had met wat extra moeite zoveel beter kunnen zijn.

Mee eens! Machtig nummer maar het gitaarwerk had veel prominenter in de mix moeten staan. Daarom prefereer ik de live versie. Te vinden op de cd single van Jump (live). Daar knalt het nummer wél! Destijds als single uitgebracht ter promotie van het live album Right here right now. Met daarop ook de destijds non album track Eagle fly (live).

Kan het zijn dat je deze bedoelt, vielip? > Mine All Mine (live)

Ja maar dat zijn niet de opnames die op die single zijn gebruikt meen ik. Maar 100% zeker weet ik het ook niet

Wel fijn!
https://youtu.be/G5hEI7UJYh0?feature=shared

Van de Hagar albums wel de minste voor mij. Nummers als Mine all Mine, AFU, Finished what ya started smaken mij prima. Cabo Wabo is heerlijk in de koortjes maar kabbelt mij iets te lang door. De rest draai ik weinig eerlijk gezegd.
En idd, wat is Alex fijn bezig op dat nummer Mine all mine. Beest Big Al!

Geweldig clipje! Mooie beelden

Even de nostalgia bak in gedoken. Had weer even zin in niet al te lastige rock en dan kom je met dit album aan je trekken. Zeker al 20 jaar niet meer gehoord, maar het verbaasde mij dat ik nog wel wat dingen mee kon zingen tijdens het beitsen van mijn schutting. Een buurman die door de steeg liep complimenteerde mij met de muziek die ik op had staan. Lekker om weer eens te horen en ik hou hem deze dagen nog maar even beneden. 3 en halve ster met kans op meer.