a-ha - Scoundrel Days (1986)

Nee waarom? Die platen zijn toch sinds 1987 ofzo niet meer op vinyl beschikbaar? Ja wellicht als krakende 4de hands bij de Kringloop maar toch niet als erg goed klinkende remaster?

Of als niet krakende 2de hands op een rommelmarkt of platenbeurs.
Of in mint conditie bij de tweedehands vinylboer die ook nog wat onverkochte overstocks heeft staan.

Om een platencollectie aan te leggen met origineel vinyl in goede kwaliteit
is natuurlijk wat geduld en expertise nodig. Mij is het in elk geval behoorlijk gelukt.

Zo'n album van a-ha kostte een paar jaren geleden gewoon 3 tot 5 euro in uitstekende staat.
Met de revival van het vinyl klimmen de prijzen stilaan richting 8 en soms al 10 euro.

Daarom dat ik vandaag voor diezelfde 10 euro op beurzen 3 tot 4 uit roulatie zijnde CDs koop.
Want de CDs zijn nu goedkoper dan ooit. En hier ten huize nog 0 exemplaren met CD-rot gespot.

Gelijk heb je

Ik koop ook verder nauwelijks nieuw vinyl hoor, probeer ook via de bekende kanalen voor mooie prijsjes leuk materiaal op de kop te tikken. Zo heb ik laatst 4 albums van Split Enz op LP gekocht, daarvan zijn de cd's dan weer wel moeilijk te vinden en deze waren iets van 2,50 stuk voor mint conditie. Maar er is natuurlijk wel vraag naar nieuw vinyl en dat wilde ik aangeven.

Van a-ha heb ik dan wel weer de singles van de eerste 2 albums (plus Blood Moves ) op 12" en tot en met East of the sun op 7"

Ik vind het ronduit belachelijk en ook beledigend dat bands/acts/platenmaatschappijen in de retrorevival de vinyl liefhebbers een arm proberen uit te draaien.

Wat Dazzler zo goed omschrijft is veel meer de juiste manier voor een collector. Maar ik zal me er maar niet meer mee bemoeien. Mensen die het waard vinden om voor 20 euro een lp van 40 jaar geleden aan te schaffen, moeten dat vooral doen.

En ze komen weer bij elkaar en er komt een nieuwe plaat en ze gaan weer toeren!!!!!!!!

Ja, dat wist ik een maand geleden al...

Sommige albums zijn een re release wel waard. Soms alleen al omdat de originelen niet te vinden of betalen zijn. In het geval van deze band ben je wel een dief van je eigen portomonee als je t mjj vraagt hun albums kom ik vaak zat tegen voor 1 a 2 euro in zeer goede kwaliteit. (de 1e 3 dan...)

Mijn halve punt verhoging zorgt ook direct voor een 0,01 verhoging in het eindcijfer.
En zo zie ik het graag. I made a difference.

Prachtplaat.

Altijd al een fantastische plaat gevonden, een hoogtepunt in de lange carrière van deze groep, en één van die albums die ik altijd met evenveel plezier ben blijven luisteren.
Dit is muziek van een tijdloze klasse, die je niet gemakkelijk kan plaatsen, omdat ze uniek is.
Zoals vaak gezegd op deze site - en elders - zijn Scoundrel Days en The Swing of Things de uitschieters, maar gelukkig behoudt de plaat ook daarna nog een hoog niveau.
Voor mij één van de beste albums ooit gemaakt.

Deze week is 1 grote A-Ha Erlebnis geworden. De geweldige verzamelaar die ik reeds zo'n 25 jaar heb, bleek niet volledig. Misleiding alom dus, waar ik nu uiteraard dankbaar de zoete vruchten van pluk. Prima album, waarbij mijn eerste inzet 4 sterren is.

Half puntje erbij; de eerste 3 zijn echt fenomenaal.

Beste wat de band heeft gemaakt. Tijdloos. Vele malen beter dan Hunting, wat op een paar nummers na heel erg magertjes is

Dit is het type jaren 80-muziek waar ik de kriebels van krijg. Blijft voor mij - op pak 'm beet Talk Talk, R.E.M., Tom Waits en (vooruit) U2 na - een karig, kitscherig decennium qua muziek. Niet mijn kopje thee.

Mooi album dit van Aha. Ik moet bekennen dat ik behoorlijk Aha moe was toen ze zo immens populair waren. Kon het niet meer horen. Nu vele jaren later bevalt me het wel weer. Cry Wolf is zo slecht nog niet al kon ik het vroeger niet echt trekken.

Naar aanleiding van een ander album van a-ha in de updates weer eens even de rest erbij gepakt. Toch ook weer een heel prettig album met een hele sterke rits openingssongs. In het midden loopt het wat weg , om op het eind toch weer sterk te eindigen. I've Been Losing You en de titeltrack zijn voor mij de prijsbeesten. 4 sterren

Een echt meesterwerk heeft deze band volgens mij niet uitgebracht maar ook geen zwak album. Dit lijkt mij hun beste en meest evenwichtige album met enkel behoorlijke tot sterke songs waarbij de zang hun sterkste troef is. Inderdaad gepolijste (euro)pop maar met bezieling en niet tè gladgestreken.

Dit was natuurlijk een geweldig tweede album van A-ha, een fan's favorite, waarmee ze bewezen blijvertjes te zijn. Prachtig, intens album, muzikaal en tekstueel rijk. Wel minder synthpop dan het debuut maar daar staat tegenover muzikale veelzijdigheid. 4 sterren

Door hun tienerimago is de kwaliteit van hun muziek onderbelicht gebleven. Het was (is?) niet hip om a-ha goed te vinden. En daardoor doen veel muziekliefhebbers zich tekort, want ze hebben prachtige muziek voortgebracht. Zo ook deze plaat, mooie nummers om s goed voor te zitten. Na al die jaren zet ik m nog regelmatig op om te genieten en toch regelmatig iets nieuws te ontdekken. Swing of things is voor mij favoriet.

a-ha was destijds inderdaad populair bij tieners en werd daarom door de oudere muziekliefhebbers niet serieus genomen. Maar het waren werkelijk goede muzikanten, konden degelijke songs schrijven en had een prima zanger in hun gelederen.
Bovendien zijn al hun albums aanvaardbaar tot sterk (dit vind ik hun beste), iets wat weinige hitparade-artiesten kunnen voorleggen.

Het beste album van de Noorse band naar mijn mening. A-Ha is altijd een belofte geweest… en gebleven. Fantastische melodieën en diepgaande teksten, die net te vaak met poppie niemandalletjes en oppervlakkige instrumentatie tot een net-niet niveau werden gebracht. Ik geloofde in A-Ha, en had de verwachting dat ze het live wél zouden waarmaken. Maar ook dat was niet het geval, helaas. De tragiek van een band die zoveel moois heeft gemaakt.

Terug naar het album Scoundrel Days. Wat mij betreft kwamen ze hier het dichtst bij hun ware potentie. Vrijwel elk nummer is goed. Het album vormt een mooi geheel in sfeer en sound en er staan enkele tijdloze geweldig mooie songs op, waaronder ik schaar: Scoundrel Days, I’ve been Losing You, en de allerbeste, The Soft Rains of April. Ook de heerlijke flow en filmische feel van October, de uitbarstingen van Manhattan Skyline, en het prachtige refrein van Weight of the Wind mogen er zijn. Zelfs de meer poppie Cry Wolf en Looking for the Wales kan ik erg goed hebben hier.
Ik ben altijd een liefhebber geweest van art work en vind dat het de muziek prachtig aan kan vullen. Dat is zeker het geval hier met de schitterende hoes met de Noorse landschappen die zo goed passen bij de wind, de whales, October, en regen in april.

Scoundrel Days is de fundering onder de belofte van A-Ha. Helaas kwam de belofte nooit uit…

Nou, A-ha was natuurlijk een van de meest succesvolle bands van de 80s en daarna ook nog lange tijd nog een van de grootste live acts ter wereld als je kijkt naar de statistieken dus tja... eigenlijk hebben ze alle beloftes volledig, maar dan ook volledig waargemaakt.