Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992)

Ik ben net wakker geworden op 2e kerstdag en zette weliswaar geen (gratis bij de Free Record Shop gekregen) kerst-CD op, maar dit album.

Wat een heerlijke plaat die start bij het hypnotiserende ´Xtal`. Een prima begin van een CD zoals deze. In tegenstelling tot velen van jullie is dit voor mij geen hoogtepunt van het album, echter is het als opener toch zeer aangenaam. Nee. Bij mij begint het album echt met ´Tha´. Heerlijk zacht 4-to-floor-beatje erin. Niet te veel aanwezig en zeer passend bij de melodie en de achtergrondstemmen. Meer voortstuwende tempo geeft de 3e track op dit album: ´Pulsewidth´. Met een basslijntje wat prima zou passen bij een nummer van ´Aphrodite´ (of een ander dergelijk DnB-artiest). Geeft aan wat voor invloed dit album heeft op andere genres.

Ageispolis heeft weer een iets rustiger tempo met een hiphop-achtige beat. Waves die de track starten. En een bass die perfect op de melodie aansluit. De beat verandert verloop van tijd een beetje en de track is vrij variabel in z´n soort. ´I´ is een leuke intermezzo (of hoe je zoiets dergelijks ook wilt noemen). Zo heerlijk. Alsof je door een gebergte loopt waar jij de enige mens bent die afvraagt wat er achter die bergen zouden liggen.

´Green Calx´ is een vreemde eend in de bijt als je het mij vraagt. Geen slechte trek, hoor. Maar de TB-303 is voor mij iets te sterk aanwezig, net zoals de iets te hard ratelende beats, wat niet echt passend is bij de vorm van de andere tracks. Kijk je echter door die 303-geluiden heen, dan hou je een prima track over met een aardige variatie.

De volgende track brengt mij juist weer terug op de plaats van de eerste 5 nummers. Wat een lievelijk melodietje zit er toch in. 1 van mijn favorieten op dit album. `We Are the Music Makers´ volgt met een voicesample en een aangenaam deuntje. Het wat spanningopbouwende ´Schottkey 7th Path´ is weer van een andere orde. Maar in tegenstelling met ´Green Calx´ juist wel toepasselijk op dit album. Met een stampend ritme. Geen favoriet, maar zo´n track moet er ook gewoon in kunnen. ´Ptolemy´ doet mij aan een acid-track denken. Je kunt wel aan het nummer horen dat het niet uit deze tijd is, maar voor mij deert dat niet. ´Hedphelym´ geeft mij weer hetzelfde gevoel als ´Schottkey 7th Path´. Zo´n beangstigend spannende track.

`Delphium´ brengt ons aan de laatste fase van het album. Deze track is toch weer van een iets andere vorm dan de eerdere nummers op deze plaat. Hetzelfde geldt voor ´Actium´. Ik mag dit nummer toch wel tot mijn favorieten rekenen. Een stuiterend deuntje wat heerlijk bij de beat komt en met zn 2´tjes verder stuiteren door de track. En dan de melodie die mij ontzettend goed bekoord. Een stukje nostalgie komt er bij mij naar boven drijven.

En hierbij ben ik aan het einde gekomen van mijn recensie van dit buitengewoon goede album van Richard D. James. Ik geef dit album geen maximum-score maar een 4,5*. Green Calx was voor mij toch weer een nummer dat het nou net niet thuis hoorde op dit album.

Maar oh, wat is dit toch een heerlijk album voor in de auto onderweg in het buitenland.

Green Calx had misschien beter op z'n plaats geweest op I Care Because You Do.

Nu je het zegt. Past er eigenlijk wel bij idd. Richard D. James Album dan weer niet trouwens:P

Op I Care Because You Do staan de wat rauwere, meer techno achtige tracks van Aphex Twin dus dat moet kunnen.

Weet ik;). Heb een paar maanden terug beide albums gehaald bij de Fame. Ventolin zegt al genoeg;)

Zo, ik heb een drukke werkdag vandaag... Dus iphone4 bij de hand, oordopjes erin en we zetten Selected Ambient Works op.... HEEEEERLIJK.

en weer een uur hard door kunnen werken.

t blijft gewoon een meesterlijke plaat... dikke 5 * waard.

YouTube - Aphex twin - pulsewidth (HQ)

Ik hou van the beats en de melodieën. Altijd goesting om op reis te gaan
als ik deze hoor.

In de tuin, lekker weer, biertje, deze cd aan het draaien, beter kan het niet.

Vraagje:

Ik wil deze plaat graag op vinyl hebben. Bij Bol hebben ze hem niet (koop hem daar ook liever niet, slechte ervaring...) maar ik heb hem nu gevonden bij Sounds Delft voor maar 14 euro. Maar er staat bij 2 platen. Kan een album met 13 nummers (en met zulke lengtes) op 2 platen geperst zijn ?

Jup, alle vinyluitgaves van dit album zijn 2xLP. Drie nummers per kant (behalve B - Ageispolis t/m Heliosphan).

Laat me raden: de plaat was achteraf toch niet leverbaar?

Nee. Vorige plaat die ik daar besteld had was in een kartonnetje geperst (dus de hoes was verbogen) en het bleken maar 9 nummers te zijn ipv 12 nummers. Dus hij was ook nog is onvolledig

Oh, verrassend.
Over het algemeen heb ik toch heel goede ervaringen met bol.com.
Alleen veel platen blijken achteraf niet leverbaar.

Maar uiteindelijk vind ik het toch het fijnst om mijn nieuwe lieveling gewoon bij de platenzaak te zoeken en vervolgens te kopen.

Deze vliegt van 3 naar 4 sterren. Vind inmiddels alle nummers veel leuker, sterker nog, dit zijn 13 geweldige nummers bij elkaar, stuk voor stuk boeiend. Dat het geheel toch iets te lang is om achter elkaar te luisteren, vergeef ik ze. Erg fijne muziek dit.

Toch jammer dat je electronic-albums van meer dan een uur te lang vindt (Tenminste, bij Trentemoller heb je het ook). Ik persoonlijk zou een rockalbum van meer dan een uur wat te veel van het goede vinden, maar bij electronic kan ik het prima hebben.

Overigens zou ik Selected Ambient Works II niet gaan luisteren als ik jou was. Duurt 2,5 uur

En is ook bij lange na niet van het niveau van deze

Klopt, vind het bij rock albums vaak ook, hoor, tenzij het zo'n kwaliteit is als ( ) of Disintegration dan. Moet wel zeggen dat ik de tijd nu een stuk beter uitzit, nu de tracks op hun plaats beginnen te vallen (want ja, ik heb het gevoel dat dit cijfer nog best hoger zou kunnen worden!). Toch zal dit waarschijnlijk geen muziek worden waar de hele rit compleet gefocust op kan blijven. Maar dat kan ik bij bijna geen enkele plaat, hoor, dus dat ligt niet speciaal aan het genre 'electronic', maar gewoon aan vrijwel alle platen van over een uur (ook hip-hop) ofterwijl: aan mij

Maar de kern is: dit is een geniaal album!

Een hip-hopplaat van een uur? Dat lijkt me lastig, zeker aangezien (correct me if I'm wrong) hip-hop over het algemeen nogal snel is. Niet dat ik ook maar iets van hip-hop weet (naast 50 Cent, en dat is puur omdat ik er niet omheen kan ).

Hip-hop heeft de nare gewoonte best veel te lange albums voort te brengen. Kwaliteit maakt soms veel goed, maar als dat niet eens het geval is wordt het wel vervelend

Niet alle hip-hop albums natuurlijk, maar relatief wel vrij veel.

Sfeer is het toverwoord bij dit album. Aphex Twin is geweldig goed in het produceren van nostalgische, slimme melodieën en dat horen we bij dit album het beste terug.

En nog een halfje erbij. Kan hier naar blijven luisteren. Heerlijke muziek.

Ik ook Heerlijke "chillmuziek", ik kom echt helemaal tot rust hiervan.
Zeker nu ik een koptelefoon heb gekocht: koptelefoon op, languit en genieten.

Eigenlijk zijn dit stuk per stuk sterke songs alleen is 1 uur en 14 minuten Aphex Twin me te veel.
De songs duren ook gewoon te lang 4 minuten lang We Are The Music Makers zie ik nog zitten maar 7 minuten kan die song me gewoon niet boeien moesten de songs wat korter zijn zou ik eerder een 4* geven.

Alles is precies lang genoeg. Welkom in de wereld van de ambient, Kobe. Hier draait het om alle details uit de muziek te halen.

Ik heb eigenlijk geen probleem met lange albums maar hier wel. En soms speelt hier gewoon 4 minuten lang hetzelfde stukje muziek, als ze dit gewoon naar 2 minuten halen heb je een veel betere track naar mijn mening. Maar inderdaad ik ben nog niet zo goed bekend met de wereld van ambient.

Daarom ontdek je steeds weer nieuwe dingetjes in bijvoorbeeld de hoofdmelodie. Zelfs na dertig keer luisteren hoor ik nieuwe dingen die me daarvoor nog nooit zijn opgevallen. Aphex Twin kan dat als geen ander. Enkel Boards of Canada komt in de buurt.

Blijven luisteren is dus de boodschap?

Ja. Geloof me, dit soort muziek gaat om die reden ontzettend lang mee. De dingen die je ontdekt hoeven niet eens zo belangrijk te zijn. Al is het maar een bliepje.

Wel in mijn ervaring, zie mijn reacties. Ik gaf dit eerst ook 3* Maar goed, ik weet niet hoe het met jou zit, ik denk dat dit wel muziek is die een boel mensen niet zullen waarderen als je niet van electronische muziek houdt, maar ik denk dat jij het wel zou kunnen waarderen. Aphex Twin was een inspiratiebron voor Radiohead's Kid A en is dat dus nog steeds voor ze.

Leuk weetje van Kid A.