menu

Camel - Dust and Dreams (1991)

mijn stem
3,84 (115)
115 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Camel

  1. Dust Bowl (1:54)
  2. Go West (3:42)
  3. Dusted Out (1:35)
  4. Mother Road (4:15)
  5. Needles (2:34)
  6. Rose of Sharon (4:48)
  7. Milk N' Honey (3:35)
  8. End of the Line (6:52)
  9. Storm Clouds (2:07)
  10. Cotton Camp (2:55)
  11. Broken Banks (0:35)
  12. Sheet Rain (2:15)
  13. Whispers (0:52)
  14. Little Rivers and Little Rose (1:57)
  15. Hopeless Anger (4:56)
  16. Whispers in the Rain (2:57)
totale tijdsduur: 47:49
zoeken in:
avatar van Ernie Ball
4,0
Heb 'm net bij de bibliotheek vandaan gehaald, ik ben benieuwd. Ervaringen zullen op deze plaats gedeeld worden met u allen. )

avatar van berken
2,0
Ik heb m'n best gedaan maar ik vind hem over de hele linie erg saai en weinig vernieuwend. De stem van Latimer heeft me nooit helemaal bevallen maar op deze cd nog minder. Hij gaat weer mooi in de kast.

avatar van Ernie Ball
4,0
Na een aantal maanden en veel draaibeurten kan ik niet anders dan concluderen dat dit echt weer een prachtig album is. Deze band komt me steeds nader aan het hart te liggen.
Deze plaat is inderdaad anders dan de toppers Mirage en Moonmadness, klassieker van klank (ondanks de electronische drums), en meer sferisch, rustigere stukken. Maar beslist niet saai, ondanks het gebrek aan agressie.

avatar van El Stepperiño
4,0
Heerlijk sfeertje zeg! Luister dit album vandaag voor het eerst, en hij kan me behoorlijk behagen Camel, zo'n band waarvan ik iedere keer als ik het opzet bij mezelf denk: waarom luister ik hier niet vaker naar?

avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
Superbe conceptalbum dat herinneringen oproept aan Nude en daar kwalitatief eigenlijk niet voor onder doet: vrijwel steeds geweldige melodieën, fantastische gitaarpartijen, fraaie atmosferische toetsenpartijen die de muziek de gewenste kleur en ambiance geven, en bovenal een prachtige lyrische flow. Enige minpuntjes zijn de associaties die ik bij gitaar en zang soms met Pink Floyd krijg, en de echt verschrikkelijke zang op End of the line. Puur op z'n kwaliteiten van verhalend muziekstuk beoordeeld is deze plaat echter moeilijk te overtreffen.

bas1966
snap niet dat een associatie met PF een minpunt op zou kunnen leveren.
dit is een goed album wat mij vaak aan misplaced childhood doet denken. Dat album is overigens wel beter dan dit album.
+ punt vind ik het veelvuldig gebruik van mondharmonica, wat relatief nieuw was voor Camel; dat brengt veel sfeer en past bij 'going west'
- punt is dat de nummers te veel uitgesponnen zijn, naar mijn mening.
Bij de start van het album is dat niet erg. De eerste 2 nummers voeren je heerlijk mee naar de US of A.
2e deel vind ik hier en daar te langdradig. Album zit voor mij tegen de 4* aan.
Hierna is voor mij het camel avontuur wel over. De geest is er op een of andere manier uit.
Van de periode daarvoor zijn de toppers moonmadness, mirage, the snow goose en Nude.

avatar van Running On Empty
4,0
bas1966 schreef:
Hierna is voor mij het camel avontuur wel over. De geest is er op een of andere manier uit.

Harbour Of Tears mag er ook wezen hoor !!

avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
bas1966, het is niet Pink Floyd waar ik moeite mee heb, integendeel zelfs, maar het stoort me vaak wanneer ik bij het beluisteren van de ene band steeds aan een andere groep moet denken, welke groep dat dan ook is.

bas1966
BoyOnHeavenHill schreef:
bas1966, het is niet Pink Floyd waar ik moeite mee heb, integendeel zelfs, maar het stoort me vaak wanneer ik bij het beluisteren van de ene band steeds aan een andere groep moet denken, welke groep dat dan ook is.


oké !
Ik vind dat juist wel leuk...

avatar van bikkel2
4,0
In veel gevallen is progrock niet echt meer mijn ding.
Camel is muzikaal wel een band die mij nog steeds wel ligt, al vind ik het verloop wat wisselvallig.
Ik ben wel wat afgeknapt op de productie van dit album.
De voornamelijk electronische sound van de drums, klinkt nu ronduit lelijk.
Tegenover de wat wollige keys hier, is dat niet passend.
Verder is het concept wel mooi. Latimer als voornamelijke leadvocalist is te doen, maar het is natuurlijk een matig zanger.
Live was het toendertijd trouwens wel indrukwekkend moet ik zeggen.
Dust & Dreams in zijn geheel gespeeld in Paradiso.
Van die tour heb ik de cd Never Let Go.
Die draai ik af en toe nog wel eens.
Deze eigenlijk nooit meer.

avatar van Bluebird
4,5
Die 4 sterren zijn dan zeker voor de kwaliteit en de documentwaarde?

avatar van bikkel2
4,0


Als concept en muzikaal heel behoorlijk.
Maar "live" leefde het wat meer.
Een 4 is zeker gerechtvaardigd.

avatar van liefkleinhertje
3,5
Zeer aardige comeback CD van Camel met 16 korte (zoals in die tijd gebruikelijk was) nummers die samen dan een verhaal vormen (concept album)
Op de CD Coming Of Age staan maar 3 nummers van deze CD en dat is ook uitstekend te doen dus ik wil dit niet een lang episch nummer noemen zoals bv Lady Fantasy maar dat was 20 jaar eerder
Het geluid van de drums schijnt lelijk te zijn maar dat vind ik wel meevallen ,ELP en Yes hadden dat in die tijd ook evenals korte nummers
De Live uitvoering vind ik wel beter klinken maar 3,5 * is zeker gerechtvaardigd

avatar van dreamtheater22
4,0
Een waar meesterwerk over een thema die muzikzaal perfect uitgewerkt wordt. Je proeft bij wijze van bijna het zand in je mond van de zandstormen aangezien je helemaal in de muziek meegenomen wordt.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:34 uur

geplaatst: vandaag om 14:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.