Camel - The Snow Goose (1975)

Mijn favoriete Camelplaat. Het zwakke punt van deze band –zeker in de eerste jaren– heb ik altijd de matige zang gevonden, maar het zou flauw zijn om het succes van dit album alleen daaraan toe te schrijven, want van a tot z staat The snow goose vol met ijzersterke melodieën en superbe arrangementen (het eerste waar ik zelf voor viel waren die spook- en sprookjesachtige passages van elektrische piano met klarinet [?] op Friendship). De oorspronkelijke novelle heb ik wel ooit gelezen, maar de details daarvan zijn grotendeels weggezakt, en sowieso vind ik het album net zo mooi zónder de plotlijn precies te kunnen volgen (en bij de titel van het eerste nummer zie ik altijd de moerassen uit Peter Jacksons verfilming van The two towers voor me). Een plaat aan of vlak onder de top van de seventies-symfo-eredivisie wat mij betreft. Ik heb dit album trouwens net als diverse anderen hier op de vroege CD-versie uit 1983 (met de soms hilarisch-bloemrijke liner notes van John Tracy uit 1988) en ben nog steeds bijzonder tevreden met het zeer warme geluid daarvan.

Deze vandaag van mijn zolder geplukt... in geen 30 jaar gehoord... tja het is echt jeugdsentiment... vond het toen geweldig. En nu opnieuw luisterend.. lekker hoor..zeker afwijkend van andere albums van Camel en daarom toen een van mijn favorieten in die tijd.. en nu? Krijg er een lekker nostalgisch gevoel van.. gs ik zeker weer ees draaien!!

Het Paul Gallico boek las ik op de HBS in het Engels. Lang geleden, van Camel had ik nog nooit gehoord. Wel van de sigaret, die ik in die dagen in rook deed opgaan. Er is ook een boek the Snow Geese van een Engelsman William Fiennes. Naar aanleiding van het Gallico boek volgde hij de trek van de sneeuwganzen door Noord-Amerika. Hij schreef er een boek over van 250 bladzijden. De cd "inspired by" is prachtig.

The Snow Goose: Een ode aan het Friese landschap

Vandaag trok ik dan eindelijk ten strijde om me voor te bereiden op de Slachtemarathon, een vierjaarlijks wandelevenement over de historisch beladen Slachtedijk in Friesland. Onder het genot van perfecte weers- en wandelomstandigheden heb ik zeventien kilometer gewandeld, waarvan ik het grootste deel heb kunnen genieten van één van de mooiste en meest unieke natuurgebieden die de provincie rijk is; it Noarderleech.

De schoonheid van het Noarderleech laat zich moeilijk omschrijven. Het buitendijkse gebied is ruim 4200 hectare groot en strekt zich uit van de pier van Holwert tot aan Swarte Harne. Onderweg kom je van alles voorbij; weidse graslanden en zomerpolders die in de winter onder water komen te staan, een veelvoud aan dobben, slikvelden en bovendien herbergt dit prachtige gebied 240 verschillende vogelsoorten. Toen ik mezelf eenmaal achter de zeedijk in deze oase van rust en natuurschoon had ondergedompeld, bedacht ik me geen moment om mijn favoriete symfonische album aller tijden de begeleiding te laten zijn van mijn wandeltocht door de geweldige omgeving die zich nog geen kilometer van mijn huis bevindt.

Dit legendarische album van Camel reken ik al een hele poos tot mijn absolute favorieten, maar vandaag ben ik toch wederom in extase geraakt van de verbluffende schoonheid die The Snow Goose met zich meebrengt. Ik heb ontroerd en tot tranen toe zitten luisteren, de overweldigende schoonheid van de omgeving al wandelend in me opnemende onder luid en vrolijk geblaat van de schapen en hun lammetjes en het kwetteren en zingen van talloze vogels. De thematiek van het album, de natuurgeluiden die als achtergrond fungeren en de manier waarop Camel instrumentaal zulk een enorme verbeeldingskracht weet op te wekken; alle prachtige ingrediënten van The Snow Goose kwamen voor mij samen en dat correspondeerde precies met de overweldigende situatie van het natuurschoon waar ik me in bevond.

Met een gevoel van voldoening en 'wurrige fuotten' na het wandelen hoop ik in ieder geval dat ik een glimp van het gevoel heb kunnen beschrijven over hoe het is om echt 'getroffen' te worden door een muziekstuk, waardoor het in zijn puurste en onvervalste vorm tot uiting komt en het echt een impact weet te maken. Vandaag heb ik dat hoofdstuk in ieder geval toe mogen voegen aan mijn toch al zeer innige relatie met The Snow Goose van Camel. Mijn dag kan niet meer stuk.