Camel - The Snow Goose (1975)

Rhayader is echt ontzettend mooi. Van deze plaat ga ik meer beluisteren.

Moet je zeker doen. Van alle albums die ik van ze ken (=veel ), vind ik dit uiteindelijk de beste. Overigens: als je dit album goed vindt dan moet je ook 'moonmadness' zeker eens opzetten. Daar staan ook waanzinnig goeie nummers op !

Of de liveplaat Alive Record. Staat de hele Snow Goose op met daarnaast nog wat fraaie nummers uit de vroege periode. Zoals lady Fantasy!

En... als je de remaster koopt ook nog eens nummers die toen wel live zijn opgenomen maar niet op die live-plaat zijn gezet omdat te recent waren. Een flink aantal nummers dus van Rain Dances maar dan dus live. Die bezetting van Camel (met Richard Sinclair op bas / zang en Mel Collins op sax) was misschien wel de beste die ze ooit gehad hebben, hoewel die met de 2 toetsenisten. Jan Schelhaas en Kit Watkins (deze kwam uit de toen en nu nog niet erg bekende maar schromelijk onderschatte Amerikaanse progband Happy The Man) ook erg sterk is.

Jaja heb deze en Mirage maar besteld...

Hele mooie samenhangende plaat met als uitschieter nog steeds Rhayader.

Als je dit nummer mooi vindt, dan raad ik je zeker het werk van Jethro Tull aan (te beginnen met Thick as a Brick of misschien Songs From The Wood)!

Over het album: uitstekende muzikanten, nu en dan uitstekende thema's maar soms heb ik het gevoel dat ik in een restaurant zit (en jullie weten dat in restaurants over het algemeen restaurantmuziek wordt gespeeld), waarmee ik wil zeggen dat sommige stukken mij iets te onverschillig laten.

Nee dit is verre van restaurantmuziek! Maar Tull zal ik eens meenemen ja.

Ik doelde enkel op fragmenten uit dit album hoor. Ik zou het zelfs de max vinden moest men Snow Goose opleggen terwijl ik aan het dineren ben !

Laten ze dit album nou weer eens remixen in 5.1 voor dvd of sacd...

Ik vind Dunkirk/Preparation ook goed. Rhayader is natuurlijk nog steeds het beste. Heeft er iemand toevallig de tekst van Fritha Alone?

Tekst in Fritha Alone?? Euh, dit album is instrumentaal. De zang die je hoort is woordeloos.

tijdloos album

goed voor minstens 1 keer per jaar uit de kast

Voor de liefhebbers: een clip uit 1975 van een BBC-optreden met de nummers "The Snow Goose", "Friendship" en "Rayader Goes To Town".

Wat heb ik deze conceptplaat veel gedraaid , met name in de jaren zeventig. Mijn tijd van Caravan , Soft Machine , Renaissance , Floyd , Nektar ,Tull , Colloseum , King Crimson ............
Naar aanleiding van Snowgoose , kocht ik de 2 eerder uitgebrachte platen van deze vermaarde groep muzikanten : Camel en Mirage.
Later volgde er meer. Nude en Raindance , bezitten ook nu nog altijd een speciaal plekje in mijn muzikaal hart. Evenals hun meesterwerk : Music Inspired By The Snowgoose.

Wat een prachtig album nog steeds,Rond mijn18e voor het eerst gehoord(al dan niet on der het genot van een geestverruimerdje) bij een toenmalige vriend.Hierna zelf gekocht en grijs gedraaid(dit kon toen nog)
Later ook op cd aangeschaft en nog meer genieten,De muzikaliteit die van deze band is enorm.Luister ook graag naar Mirage en Moon Madness.
Het verhaal van Paul Gallico waar de muziek van de Snow Goose op gebaseerd is een klassiekertje uit de engelse literatuur.
4.5 Sterren

Voor de heren van Camel de grote gok na het robuuste Mirage...trekt het publiek dit wel? Dacht het wel. Al vind ik persoonlijk de live-uitvoering op A Live Record sterker.

Dit is ronduit genieten. Een geweldig album met sfeervolle muziek. De elpee heb ik in 1975 gekocht. Nu 32 jaar later is het nog steeds een meesterwerk. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Ook ik vind Moonmadness een fijn album om naar te luisteren. Mirage en Nude zijn ook aanraders. En het latere Stationairy Traveller ook. Enig chauvinisme is daarbij op z'n plaats. Ton Scherpenzeel (Ja, die van Kayak) beroert de toetsen op deze plaat. Wat Soft Machine betreft ga ik helemaal voor het album Bundles. Als je Camel waardeert, dan is de stap naar Soft Machine's Bundles niet al te groot.

voor een instrumentaaltje van kop tot straat boeiend, en af

Je geeft ook ontzettend veel punten!
De allerbeste van ze op de voet gevolgd door Stationary traveller, nude, harbour of tears en dust en dreams, de laatste is wel wat pittiger met gitaar solo's.

dit is prachtige sympho van de seventies , en ok het klinkt nu wel gedateerd , maar ik hou er nog altijd zeer veel van , en ik ben 51 jaar dus ook al flink gedateerd , en dan ????

Mijn tweede van Camel en weer een goede. Misschien niet zo sterk als het debuut (ben er nog niet uit) maar toch de aanschaf waard, minstens!! Alles hoort zo lekker bij elkaar en de plaat is dan ook af voor je het door hebt. Altijd positief vind ik. Op naar de volgende Camel zou ik zo zeggen.

Rhyader Goes To Town kan zich makkelijk meten met het beste van Pink Floyd...de hele plaat eigenlijk wel, zeker wel ja

Sterke plaat met een aantal zeer goede sterke nummers. Die sfeer en emotie oproepen.

Vakmanschap is meesterschap, uitstekend sfeervol album.

Zo progressief als maar kan maar aanvoelend als een warme, aangename deken met alle kleuren van de regenboog. Ik heb nog nooit het boek gelezen waarop dit is geïnspireerd (het concept is me wel bekend), maar je ziet het haast tot leven komen in sfeer-impressies (in plaats van 'songs'). Het klinkt als een groots, kleurrijk schilderij.

En inderdaad, apju, The Soft Machine is ten alle tijden aan te raden, zowel de vroege als de latere periode, al is lang niet alles daarvan gemakkelijk op cd te vinden!!

mooie canterbury plaat

Sinds wanneer is Camel ondergebracht in de Canterbury scene?

Klopt ook geen hol van.

Ze zijn wel vriendjes met Hatfield en Caravan, etc.
Maar Camel is geen Canterbury-band.

Kom wel vaker nonsens tegem , wat betreft progbands.
Vroeger heette het tenminste allemaal gewoon symfo.

Grapje zeker?!?

Er wordt wel een keer ge'oeoeoeoe''d en een keer ge'aaaaaah''d in resp.Migration en Dunkirk, maar geen tekst op deze plaat, mn jong.