Boudewijn de Groot - Voor de Overlevenden (1966)

Boudewijn de Groot zijn beste album. Met Testament en Verdronken Vlinder zeker 2 van zijn beste nummers, zoniet de beste nummers. Neem daarbij dat er ook nog toffe nummers als: Naast Jou, Zonder vrienden kan ik niet en Beneden alle Peil opstaan en je hebt een verzameling goede nummers!

De eerste LP welke ik ooit kocht! Helemaal donkergrijs gedraaid en alles woordelijk meegezongen! Onlangs weer opnieuw aangeschaft! Gewoon jeugdsentiment, dus een dikke 5!

Als dit geen klassieker is

Echt een prachtig album. Ik kende de nummers van dit album voorheen al ,maar ik was er nog niet aan toegekomen om het album helemaal van begin tot eind te ondergaan. Heerlijke melancholieke en nostalgie muziek. Qua thematiek is er duidelijk een focus op de ervaringen van een begin 20´er. Aan de ene kant nog niet echt deelnemen aan het verantwoordelijke ´volwassen´ leven, maar aan de andere kant ook absoluut geen kind meer zijn. Ondanks dat dit album al weer bijna 50 jaar oud is, vind ik het als(bijna afgestudeerde) student wel erg herkenbaar allemaal. Het heeft in die zin toch iets tijdsloos.

Inderdaad een niet te versmaden klassieker Misterfool. Thematiek heeft iets tijdsloos, maar verliest ook aan zeggingskracht wanneer je ouder wordt - althans in mijn geval. Dit album blijft echter van begin tot eind prachtig, enige objectieve kritiek hoef je van mij niet te verwachten. Enkel subjectief heb ik betere tijden gekend inzake 'Voor de Overlevenden'.

Vergeet Picknick zeker niet te checken. Die schat ik nog een stuk hoger in. Al is de kans niet onbestaande dat je het een draak van een plaat gaat vinden

Of net niet?

Verras me

Franck Maudit, Voor picknick geldt hetzelfde als voor deze plaat. Heb (bijna) alle nummers wel eens beluisterd, maar nog niet van begin tot eind kennis gemaakt met het album. Zal een dezer dagen het album eens grondig ter oren laten komen. Ik verwacht daar ook wel een hoog cijfer uit te delen. Kan ook niet anders met een prachtnummer als: Canzone 4711.

Op aanraden van Arrie dit album (gedownload en een paar keer) beluisterd.

Er staan heel wat mooie nummers op dit album, met hele goede teksten over levenservaringen, zoals in: 'Voor de overlevenden' en 'Testament' en 'De vrienden van vroeger'. Ook 'Naast jou' en Ken je dat land' klinken mooi, terwijl ik 'Verdronken vlinder' nog steeds het allermooiste Boudewijn de Groot-nummer vind. Toch vind ik zijn grootste hit: 'Het land van Maas en Waal' niet echt zo goed in dit album passen.
Het album is op zich goed; ik open met 3,5*.

Ken Je Dat Land is een beetje een anticlimax, dit album had beter afgesloten kunnen worden.

Pff, ik vind het maar lastig met Boudewijn. Ik vind de composities vaak wel mooi, de teksten ook, maar een beetje blasé. Heeft ook met zijn dictie te maken.
Het zal ook de tijdsgeest zijn om de laatste n altijd uit te spreken en mijn als mijn te reciteren; het gaat me een heel album lang danig de keel uithangen en schreeuwt het om een vloek.

In de tijd dat dit album verscheen kon je nog naar de radio luisteren en (bijna) iedereen die aan het woord kwam goed verstaan, zaaf, ook zangers zongen doorgaans erg verstaanbaar. Dat is nu wel anders. Soms heb ik heimwee naar die tijd en bij dit album stoor ik me dan ook niet aan de dictie.
Prachtig album trouwens. Zal het snel weer eens beluisteren en er op stemmen.

Helemaal mee eens.
Een 'modern' voorbeeld is een kerel die ik best wel sympathiek vind en wiens naam ik daarom niet ga noemen (maar hij is Belg en zanger bij Clouseau): alle werkwoorden eindigen op 'ui'. Probeer hierbij een melodietje uit in je hoofd: 'straks ga ik werkuiui, en dan ga ik speluiui, en vanavond ga ik slapuiui...'.
Dan toch maar liever de dictie van BDG.

Frank Raes, sowieso.

Sterk vermoeden dat je die de afgelopen dagen al verschillende keren gehoord hebt...

Wat een schoonheid, wat een pracht. Ik ben geen enorm liefhebber van Nederlandstalige muziek, maar een aantal artiesten weten me wel te bekoren. Boudewijn de Groot is daar zeker één van, met de hem zo kenmerkende dictie. De teksten zijn ook om van te smullen, vooral 'Testament' is op dat vlak weergaloos. Een ijzersterke cocktail van cynisme, bijtende humor en een pijnlijk vinger-op-de-wonde-leggen. Hoewel de credits voor die teksten natuurlijk naar Lennaert Nijgh moeten gaan.

Andere toppers zijn het wat carnavaleske maar o zo opzwepende 'Het Land van Maas en Waal' (een meezinger - nee, meebruller!), 'Verdronken Vlinder' en de openings- annex titeltrack, die meteen duidelijk maakt dat dit album het debuut op alle facetten in de overtreffende trap overtroeft.

4,5 sterren

Het is een album dat ik heel makkelijk kan draaien en prachtig kan vinden maar tegelijkertijd totaal achterhaald. Dat heeft niet alleen te maken met de productie maar zeker ook de (uitspraak van) teksten. Ik zal 12 geweest zijn toen ik 'Testament' voor het eerst hoorde. Een vriendje zijn moeder had de single van 'Het Land Van Maas En Waal'. Dat nummer kende ik natuurlijk al veel langer, want was heel veel op de radio geweest. 'Testament', de b-kant, trof me enorm. Het liet me iets zien van wat er rond die leeftijd voor het eerst begon te knellen in de opvoeding, maar ook dat het wel goed zou komen. Tien jaar later was dat ook zo. Maar daarna? Dan is het gepasseerd jeugdsentiment, met die dingen die je meeneemt zo lang je verder leeft. Alleen bleek het niet zo makkelijk om een aantal dingen "terug te geven", hoe graag ik dat toen ook had gedaan. Ook die gingen mee.

Dat alles daar gelaten. Ik kocht deze plaat niet lang geleden tweedehands op LP. Niet grijsgedraaid, want hij klinkt prima. (En The Kik deed ook nog een duit in het zakje recentelijk. Hun versie is misschien wel mooier. Er kan nu ook meer qua productie, etc.) Toch viel de plaat een beetje tegen, merkte ik. Misschien omdat ik er iets of beter nog meer van verwacht had?

Wat opvalt, is dat de productie van deze plaat prima is. De arrangementen zijn dik in orde. Daar had Boudewijn niet veel over te zeggen, schat ik zo. Er staan een aantal echt prachtige nummers op deze plaat en daar schaar ik de #1 hitsingle ook onder. Prachtig gemaakt en Jeroen Bosch is naar mijn mening perfect in muziek en tekst omgezet. En Boudewijns dictie? Tja, dat was toen gewoon zo. Luister naar die andere Nederlandstalige #1 hit uit die tijd van Karen Kent. Daar is het veel storender. Nu, want toen was het gewoon zo. Iedereen op tv en de radio klonk zo. Het was me niet opgevallen totdat ik beide platen echt beluisterde recentelijk.

Het zijn dus de teksten, hoe mooi ook, die niet meer bij me passen. Erg? Nee, helemaal niet, want de nummers zijn veelal prachtig en meezingen is meezingen. Lennaert Nijgh schreef heel dicht bij zichzelf en zijn ervaringen als begin 20-ger en doet dat schitterend. Met alle twijfel, stoerheid en onzekerheid van een jonge man op zoek naar wie en wat hij echt is. Die zoektocht, het experiment dat het leven is, heeft hij prachtig neergeschreven. Dat kan ik in 2019 alleen maar onderschrijven.

Ik heb eigenlijk maar een vraag over. Ga ik The Kik op LP aanschaffen of niet?

Volgens mij werkten Bert Paige en Boudewijn de Groot wel nauw samen, hoor. Ik geloof dat ik ooit ergens gelezen/gehoord/gezien heb dat Boudewijn soms zelfs aan de telefoon ideetjes voor de arrangementen inzong of floot.

Kan je dat preciseren? Als Belg heb ik altijd het gevoel had dat BDG veel minder Nederlands klonk ( en klinkt) dan heel veel andere Nederlandse zangers - en Nederlanders in het algemeen - en heel erg AN zingt.

Voorop gesteld, ik schrijf hier niet als kenner van dialecten en uitspraak, maar op basis van mijn herinneringen aan lang geleden.

Er kan sprake zijn, in het geval van BdG, van twee zaken. Hij komt uit Heemstede, dat tegen Haarlem en Aerdenhout aanligt. Door de jaren heen heb ik steeds gehoord en gelezen dat de streek rond Haarlem het ABN als dialect heeft. Of dat waar is, weet ik niet. Ten tweede hoef ik maar naar Nederlandstalige platen van zeg voor de jaren 70 te luisteren en dan hoor ik die overdreven uitspraak. Alle zwemen van dialect of accent zijn verdwenen. Alles wordt "rond" gezongen, tot de laatste letter. Karen Kent, daar viel het mij dus het meeste bij op recentelijk, waardoor 'Dans Je De Hele Nacht Met Mij' eigenlijk onbeluisterbaar is geworden, voor mij. Er was ook een kinderkoor, de Schellebellen, ook daar is het heel erg. Men sprak ook zo op tv. Voor veel Nederlanders moet dit een aangeleerde spraak zijn, want niemand sprak zo in mijn Rotterdamse, laat staan later Brabantse omgeving.

Qua muziek. Vergelijk dit met Doe Maar rond 1980 en zeker Normaal. Dat was een doorbraak voor het (Brabanse) accent en het (Achterhoeks) dialect.

Een zinvolle uitleg, maar ik wil daar toch onmiddellijk aan toevoegen dat ik je negatieve kijk op AN moeilijk kan vatten.
In de Vlaamse muziekscene, vooral bij rap en hiphop, maar op bij pop- en rockmuziek, is het op dit moment heel erg in om in het lokale dialect te zingen, wat er voor zorgt dat ik al eens blij ben wanneer ik toch dat AN hoor.
Maar, zoals altijd: kwestie van smaak, nietwaar...

In ieder geval is wat oudere Nederlandstalige muziek vele malen beter verstaanbaar dan wat de zangers van tegenwoordig brengen. En het is inderdaad een kwestie van smaak. Vanaf dit album tot nu heeft Boudewijn een goed verstaanbaar en zeer acceptabele uitspraak.
En ik heb nog eens naar Karin Kent geluisterd, maar ik moet goed mn best doen om daar iets opvallends/vervelends aan te horen.

Neig goede teksten...

Nijgh* goede teksten...

Dat was uiteraard de (flauwe) grap

Ik had zo'n flauw vermoeden.

Uitzonderlijke klasse. Naar mijn mening het beste Nederlandstalige album.

Nijgh schaart zich als tekstdichter naast Dylan en Cohen.

Een breed scala aan onderwerpen, met een overkoepelend thema: lukt het je om in je groei naar volwassenheid je idealen te behouden (te laten overleven). Tenminste, dat is mijn interpretatie.

Humor, nostalgie, teleurstelling, het is zowel muzikaal als tekstueel afwisselend verpakt.

Ouderwets qua productie? Kan best. Geldt ook voor platen van Sinatra of Frankie Laine uit de jaren 50, maar daar kan ik ook nog van genieten. Vallen nummers uit de toon? Inderdaad, maar het blijven leuke of mooie nummers die ik nu in een andere playlist op kan nemen, wat ik met mijn lp niet kon.

Heerlijke sfeer op dit album. Niet geheel tijdloos, maar dat is geen probleem. En met ´...dat zijn mijn goede jeugd herinneringen, die neem je mee zolang je verder leeft´ heeft de plaat misschien één van de mooiste zinnen uit de Nederlandse muziekgeschiedenis.

Ik vind dit echt semi intellectueel geneuzel van de bovenste plank, niet aan mij besteed

'Intellectueel' (of 'semi-intellectueel') is niet iets wat ik zelf bij Boudewijn de Groot associeer. Zou je dat toe kunnen lichten?

Ik vind de manier hoe de man zingt en de nummers opzich zich voordoen als intellectueel geneuzel. Het doet zich voor alsof het heel verstandelijk en hoger is, de nummers dan.
Zo komt het gevoelsmatig op mij over

Dit gevoel heeft ook met het tijdsbeeld te maken. Destijds was alles braver en veel netter.

Luister naar Shaffy bijvoorbeeld uit die tijd.

Terecht hoog gemiddelde voor deze gave plaat. Voor mij zijn alle songs even sterk maar heb een lichte voorkeur voor Testament en Verdronken Vlinder.

Omdat ik de twee verzameldubbelaars het meest draai, schiet het er weleens bij in, om de reguliere platen van hem te draaien. Ik heb ze dan ook niet afzonderlijk in de kast. Wel de dubbelaars, vandaar.

Vorige week was op Radio 1 een programma over "verlies". Ik hoorde een interview van een man die een dierbare vriend plots was verloren. Heel emotioneel. Hij las een stukje voor uit "Vrienden van Vroeger". Heftig !
Deze plaat bevat veel klassiekers, maar zelfs zonder deze klassiekers is dit een sterk plaatje ...

Wat blijft dit een hemel schreiend mooi album!

Boudewijn de Groot volg ik al vanaf mijn vroege jeugd. Mijn vader draaide dit album al en ik ken al de teksten uit mijn hoofd.

En naarmate ik zelf ouder word ga ik het album (net als heel veel van zijn werk) steeds meer waarderen.
Op dit moment komen de prachtige klanken uit de luidsprekers, de geweldige warme stem van Boudewijn met zijn mooie articulatie.

En wat daarbij nu meer dan ooit opvalt is wat een prachtige kleine monumentjes de nummers zijn, stuk voor stuk!

Neem Naast Jou, zo herkenbaar en tijdloos later voor adolescenten die hun eerste schreden op het liefdespad zetten, sekse en voorkeur spelen daarbij volstrekt geen rol. Maar het gevoel bij die gebeurtenis is zo integer en mooi weergegeven.

Testament, samen met Shaffy en List's Pastorale (ook van De Groot en Nijgh) misschien wel de mooiste Nederlandstalige nummers, maar tegelijkertijd denk ik alle nummers op die eeuwige album komen daarvoor in aanmerking.

De vrolijkheid in Het Land Van Maas En Waal, is zo aanstekelijk! Vrienden van mij hebben nog niet zal geleden op deze melodie een lied voor mij geschreven bij het bereiken van een kroonjaar, daardoor is het lied mij nog dierbaarder geworden.

Maar ook Vrienden van Vroeger, Beneden Alle Peil en Verdronken Vlinder zijn tijdloze evergreens. Zowel qua compositie, arrangementen en de goede teksten.

Een aantal jaren geleden had ik het voorrecht vanuit mijn toenmalige functie om een lang en mooi gesprek met hem te voeren en hebben we naar afloop nog een stuk samen opgelopen richting station.

Ik maak een hele diepe lange buiging voor Boudewijnen ben hem heel erg dankvoor voor zijn mooie oeuvre en heb de stille hoop dat er nog wel een aanvulling komt. Hij blijft voor mij de onbetwiste beste Nederlandse zanger en kleinkunstenaar!