The Cure - Pornography (1982)

Een plaat die je misschien eens kunt opzetten als je heel erg kwaad of teleurgesteld bent in het leven

En op die momenten besef ik me vaak dat ik hem vaker moet opzetten omdat ie gewoon briljant is. Inmiddels zet ik hem op om mezelf op te laden als mijn energieniveau eventjes dreigt op te zijn..

Een aardige demo van Figurehead in beeld en geluid uit de opnamesessies van Pornography.

http://www.youtube.com/watch?v=zQEV7hRj73s&search=the%20cure

Prachtig! Dat haar van Simon voor zijn ogen, met die rare vlechtjes en die gitaar Het mooie van deze demo (en de plaat) is dat je de instrumentatie van Tolhurst, Smith en Gallop heel duidelijk apart van elkaar hoort. En ze vormen een perfecte hybride met elkaar!

Hanging Garden "Kiss my hands, the shapes of angels"

fantastisch is dit zeg, heb the cure is ontdekt met een greatest hits cd maar die viel tegen en niet een klein beetje, door nummers als love-cat enzo was ik niet echt enthousiast, dacht dat de cure garant stond voor nummers als a forest dat ik nu nog altijd een super nummer vind maar kijk; op deze cd staan er zulke nummers met zo een trieste sfeer en vooral gewoon weg nog beter, wat een ontdekking dat ik nu heb gedaan , ik ga nu snel naar die andere 2 seventeen seconds en faith, en deze verdiend enkel en alleen maar een 5* en hij zou nondeju in de top 10 van de top 250 moeten staan en niet staan bengelen op die 89ste plaats
btw wat is a strange day een goed nummer

Seventeen Seconds en Faith zijn ook geweldig en neem tijdens je ontdekkingsreis ook nog even Script Of The Bridge van The Chameleons mee,ook een aanrader

Speciaal voor Orbit (en de andere leden van The Cure Musicmeterfanclub), een alternatieve liveuitvoering van Siamese Twins (met viool en dans!) uit 1983 (?) in The Tube. Volgens mij speelt Steve Severin op bas.

http://www.youtube.com/watch?v=eCGgM9N-oxQ&mode=related&search=

Vergeet de klassieker 'Disintegration' niet ! Want ik vind eerlijk gezegd dat die meer een top tien plaats zou verdienen... alhoewel ik pornography echt wel een stuk beter vind. Misschien wil ik stilletjes dat Pornography niet té populair wordt zoals bijv. OK Computer.

[Edit: Bij nader inzien... De cd's van the cure staan waar ze zouden moeten staan in de top 250. Bovendien... sinds wanneer geven we zoveel om zulke lijsten ?]

Dat is mij gedachte ook, bovendien denk ik dat de inktzwarte sfeer op deze plaat een aantrekkingskracht op een groter publiek altijd in de weg zal staan.. hoe onterecht dan ook. Dat is het lot van zulk soort platen nu eenmaal. Prima!

Die ken ik ook nog niet
maar moet wel zeggen dat ik van zijn ontoeganklijkheid niet zoveel gemerkt heb voor mezelf, vanaf de eerste minuut van a hundred years tot het de laatste van pornography was ik volkomen verkocht voor dit merkwaardig geluid dat ze uit hun instrumenten kregen, zo pijnlijk en claustrofobisch heb ik nog nooit gehoord en zelfs het stemgeluid van robert smith kan me bekoren, en toch deel ik de mening niet van dat zulke albums voor ons eigen moeten gehouden worden
dan zou deze cd vergeten worden en dat zou toch een schande zijn, ikzelf heb deze dan weer ontdekt op deze site, halleluja dat deze site er is

Hé felix89. Ik heb tot nu toe alleen "Disintegration", en inderdaad, die mag je zeker niet vergeten (zie top 10)! Welke versie van "Pornography" heb jij eigenlijk? De deluxe-box of de gewone (waarschijnlijk wel geremasterde) versie? Ik zit namelijk nog te twijfelen welke versie ik aan ga schaffen. De deluxe-box is een stuk duurder, maar voegt die tweede CD veel toe? Zo ja, dan bestel ik de deluxe-edition, zo nee, dan bestel ik de enkele CD.

ik heb de gewone versie , geremasterd denk ik , in ieder geval heb ik de gewone , ik zou het eigenlijk niet weten van die deluxe-box maar de 8 nummers dat ik heb zijn al fantastisch hoor , dus het beste is eigenlijk de gewone versie denk ik toch toch als het prijsverschil een stuk hoger is met de deluxe versie, ik koop deluxe-boxen eigenlijk bijna nooit , voor de paar keren dat ik dan die andere cd is beluister

Als je werkelijk hevig fan bent van the cure is het zeker geen slecht idee om deze deluxe edition aan te schaffen.

Maar mss raad ik je dan beter aan om gewoon de geremasterde versie te kopen want tenzij je die-hard fan bent vind ik die extra's hun geld niet meteen waard.

Oké, bedankt voor de reacties, felix89 en Feeder. Maar nu heb ik nog een tweede vraag over het gewone album (disc 1 van de deluxe-edition dus). Ik heb gehoord dat Smith het album voor de deluxe-edition opnieuw heeft laten remasteren (in 2005, geloof ik). Is deze remastering positief of negatief uitgevallen, als je het geluid, en nog belangrijker, de sfeer van de remaster vergelijkt met die van het officiële album? Is er iemand die hier iets over kan vertellen?

Ik kan je niet helpen, want ik heb gewoon een oudere versie van het album op cd, die ligt nu op, en wat is dat toch een mooi album!
Persoonlijk hou ik niet zo van al die extra's. Ik heb nu onlangs wel de eerste vier albums van Echo & The Bunnymen besteld met die extra's, maar eigenlijk verkies ik een album zoals het bedoeld is, met het slotnummer als echt slotnummer.

Op The Top na heb ik alle Luxe Editions van The Cure in mijn bezit
Vind zelf dat het geluid ten opzichte van de lp versie nogal wat te wensen overlaat,ten opzichte van de eerdere cd versie is er wel een verbetering merkbaar maar niet opzienbarend te noemen.Pas de geremasterde cd New Gold Dream van The Simple Minds aangeschaft en die klinkt beduidend beter dan de originele cd. Voor een tijd terug nog een reviewtje gemaakt van Three Imaginary Boys http://www.musicmeter.nl/album/2902

Hier staan wat reakties overigens wel in het duits

http://www.amazon.de/Pornography-Deluxe-Cure/dp/B0007OC7BO

Ik vind het geluid van de geremasterde versie toch beduidend beter, het voelt veel voller/volledig aan. Om eerlijk te zijn, ik heb lang getwijfeld vooraleer ik toch besliste de deluxe-editie aan te schaffen en ik heb het me sindsdien nog geen seconde beklaagd. Blijkbaar zijn de meningen dus verdeeld (ik had niet anders verwacht). Het zal dus kiezen worden... het echt ruwe geluid of het ietwat meer gepolijste werk. Als je om mijn mening vraagt... je bent beter af met de geremasterde versie.

Heb zelf de lp, cd en deluxe-edition. De geremasterde versie komt zeker in de buurt van de lp.
Pornography klinkt wat minder dof/gedempt dan op de normale cdversie. Met name de gitaar van Smith komt veel beter uit de verf en wordt minder door het getrommel van Tolhurst overspoeld. Het beste voorbeeld daarvan is het slot van One Hundred Years. De ijle gitaar is duidelijker, scherper hoorbaar alsof je een laag stof wegveegt.

Ik ben er uit. Het wordt de deluxe-edition. Bedankt allemaal voor de adviezen .

Deluxe-edition inmiddels besteld.

Ik hoop dat ik hem morgen nou ook eindelijk eens van mijn broer overhandigd krijg, mag tijd worden na bijna 2 maanden wachten

Ik hem hem eindelijk binnen, de deluxe remastered rambambats! Verdommekes en verdullekes, het is ze nog gelukt ook om deze plaat nog strakker en energieker te laten klinken! Vèèèèt!!
Ik heb uiteraard eerst de oude eventjes opgezet om te horen of er echt wel wat aan gesleuteld is, maar dat is niet te missen. Drums klinken strakker, bas en synth glooien mooi mee op en de gitaar en Roberts stem klinken nog bitser en feller dan op de oude versie, jeronimoo! Is it possible to improve on perfection? Yes siree Bob!

Ik geloof dat ik een paar dagen geleden een juiste beslissing heb genomen .

heb deze ook maar eens een plaats in me toplijst gegeven, hij dringt zich nogal aan de laatste tijd, hehe. gaat tegen mijn gevoel van meer dan twee artiesten per lijst, maar wat the heck. prachtplaat, donker.

Je moet het toegeven, bij een prachtband als the cure is het onmogelijk om maar 1 album van hen in jouw top tien te zetten

Prachtband dat zeker! Sterker nog als ik een lijstje moest maken van mijn favoriete bands zou the cure wel in mijn top 5 staan, maar op een één of andere manier heb ik moeite een album van the cure te vinden die een plekje in mijn album top 10 weet te bemachtigen

Aan je top10 te zien zou deze, Faith of Disintegration toch beslist niet misstaan

"Angstaanjagend mooi". Dat is de beste omschrijving die ik na (slechts) 1 luisterbeurt kan geven. Vooral de nummers 5, 7 en 8 vind ik behoorlijk duistere, donkere nummers. "Pornography" is m'n tweede album van The Cure (na "Disintegration"). Waar "Disintegration" een sfeervolle, rustige plaat is met lang uitgesponnen composities, is "Pornography" een stuk harder en donkerder. De harde trommels o.i.d. in sommige nummers (zoals "The Hanging Garden") vind ik echt geweldig.

Na meerdere luisterbeurten ga ik pas sterren geven (ik kan nu al zeggen dat het in ieder geval meer dan 4 worden). Ik wil de plaat eerst nog wat meer op me laten inwerken .

Way to go Sergeant

Eerlijk gezegd was ik een beetje bang dat je net zo afgeschrokken zou zijn als Lukas bij deze plaat.. erg 'vriendelijk' is ie niet namelijk. Maar achter de zwartgalligheid en misantropie gaat zowaar erg mooie muziek schuil

Ondanks dat "Pornography" een hele andere sfeer oproept dan "Disintegration", ben ik zeker niet afgeschrokken door deze plaat. Van vriendelijkheid is bij deze plaat zeker geen sprake. Lukas zei een tijdje terug, dat hij het gevoel had, dat het zou gaan spoken in z'n kamer. Ik kan me voorstellen dat je dat gevoel krijgt als je de plaat voor het eerst (of misschien zelfs na meerdere luisterbeurten) beluistert. Daar waar "Disintegration" bol staat van de dromerige, uitgesponnen composities, die een bijna bovenaards gevoel geven, is "Pornography" een veel hardere, donkere, zwartgallige plaat, die (bij mij althans) een veel "guurdere" sfeer oproept. Dit is zeker niet per definitie negatief. Het is maar net welke sfeer je op een bepaald moment op wilt roepen.

Inderdaad! Beide erg intense platen (iets waar deze band toch al een patent op heeft), maar volstrekt verschillend.
Op de trilogie DVD van The Cure is dat ook heel goed te zien en vooral horen.. de overgang van de nummers van Pornography naar Disintegration is de overgang van één dimensie naar een totaal andere! Erg indrukwekkend..